De hangmatbelegger

deze blogpost bevat een gesponsorde link

Ik heb al een hele reis gemaakt als het op financiële bewustwording aankomt. Net zoals het bij opruimen niet gaat om spullen, gaat het bij financiële bewustwording niet over geld. 

Het gaat over hoe je je verhoudt tot geld. Welke emotie je eraan hangt. Hoe geld werkt. Hoe het stroomt. 

In de beginjaren van mijn opruimreis naar een eenvoudiger en ontspannener leven kon ik hartstochtelijk fantaseren over het winnen van een grote geldprijs, die me van al mijn zorgen zou verlossen en me de rust zou geven waar ik naar verlangde. Die prijs is nog steeds welkom, maar intussen heb ik andere manieren gevonden om me rijk te voelen. Die rijkdom zit vooral in eenvoud, een gezonde buffer en regie nemen over hoe mijn geld stroomt.

In de afgelopen jaren heb ik heel veel gedaan om mijn financiële bewustwording te vergroten. Zoals: 

- bespaarchallenges

- koopstop houden

- spullen verkopen

- weekbudgetten voor boodschappen opstellen

- spaarpotjes vullen

Altijd in ontwikkeling

Financiële bewustwording is altijd in ontwikkeling. De tijd moet rijp zijn om dingen te veranderen. Of er ontbreekt bredere kennis. Als je net begint met orde op zaken stellen van je financiën, dan lukt het gewoon niet allemaal in één keer. Dingen uitzoeken kost tijd en bandbreedte in je hoofd. Ik vond het zelf heel belastend om het allemaal uit te zoeken en op de rit te krijgen, omdat ik ondertussen een ingewikkelde zwangerschap te verwerken had en een huishouden draaiende probeerde te houden. Met alles wat ik al op mijn bordje had, ging er soms een paar jaar overheen voordat ik uitzocht hoe de uitvaartverzekeringen precies in elkaar zaten. Of hoe de hypotheek anders geregeld kon worden. Financiën zijn ook aan verandering onderhevig. Het ontwikkelt zich met je levensloop mee. Dingen die eerder een goed idee waren, zijn dat een paar jaar later wellicht niet meer. Daar moet je steeds op meebewegen, wat ook weer veel van je vraagt. 

Het afgelopen jaar heb ik voor het eerst een beleggingsrekening geopend en ben geld gaan inleggen. Dit is privé geld, daarmee bedoel ik geld dat ik al had voor mijn huwelijk en geld dat mijn ouders mij schenken. Niet mijn salaris, dat is met aftrek van zakgeld, gezinsgeld, geen privégeld. Daarna opende ik ook nog een pensioenbeleggingsrekennig voor extra pensioen naast het pensioen dat ik opbouw uit baan in loondienst. Eerder had ik een lijfrente (meen ik, kan ook een verzekering geweest zijn) om extra te sparen, maar die had ik stopgezet omdat ik merkte dat er niet veel groei in zat. Ik wilde er iets anders voor in de plaats, maar dat was er nog niet eerder van gekomen. 

Goed, het afgelopen jaar opende ik dus een beleggingsrekening. 

Ik weet ook niet precies waarom ik pas afgelopen jaar een rekening opende, want ik was er niet op tegen en al veel langer leefde dit plan in mijn hoofd. Maar de echtgenoot was sceptisch en voorzag dat er alleen maar geld verloren zou worden, dat remde mijn besluit af (ook al was het mijn eigen geld, zulke keuzes voelen voor mij toch als gezamenlijk beslissing). Soms moeten er blijkbaar een paar seizoenen overheen gaan voordat ik tot actie overga. Kortom, ik opende een rekening bij BrandNewDay, omdat ik daar al een spaarrekening had. Dit is voor mij typisch iets waarvan ik denk ‘dit had ik veel eerder moeten doen’, maar dat is achteraf bekeken. Ik deed het niet eerder omdat vasthouden veiliger voelde in een tijd waarin ik die veiligheid nodig had. De rendementen zijn tot nu toe heel positief, echt veel beter dan op een spaarrekening. Voor de meeste beleggingen geldt eigenlijk: het is groei van vermogen voor de langere termijn. 

Ik heb allerlei blogs en boeken gelezen over gezonde financiën. De laatste tijd volg ik Vincent Kouters. Hij schreef zelf ook een boek over geld en hij spaarde een ton bij elkaar. 

Van hem leerde ik dat je als consument het beste kunt kiezen voor indexbeleggen. 

In een van zijn nieuwsbrieven zag ik het boek De hangmatbelegger voorbijkomen. 

Dat vond ik een aantrekkelijke titel, want ik lig in de zomer best graag in een hangmat. 

Maar wat is nou een hangmatbelegger?

Wat maakt een hangmatbelegger anders dan een gewone belegger? En wat is eigenlijk een ‘gewone’ belegger? 

Voor mij is beleggen het appeltje voor de dorst, opbouw van vermogen. Hoewel ik heel veel minder stress ervaar als de financiën op orde zijn, toch is het niet mijn doel om de rest van mijn leven in een hangmat te hangen. Ook niet als ik een grote geldprijs zou winnen. 

Gelukkig leggen de auteurs het allemaal uit in hun boek. Het boek is geschreven door twee ervaringsdeskundigen uit de beleggingswereld. Yoran Brondsema en Tim Nijsmans. 

De eerste paar hoofdstukken vond ik een beetje zo-zo. Er zaten wat kleine tekstfouten in en de Vlaamse tongval viel op. Het meest vervelende vond ik dat er een paar keer werd geschreven ‘maar daar komen we later in dit boek nog op terug’.

Dit is heel vervelend als lezer omdat er een los eindje gecreëerd wordt, die ik dan moet onthouden en ook maar moet afwachten óf en wannéér erop teruggekomen wordt. 

Voor de auteurs is er een verschil tussen een passieve belegger versus een actieve belegger. 

De actieve belegger is degene die zelf per stuk aandelen koopt en bezig is om de markt te verkennen. Die wil zelf het spel van kopen en verkopen spelen. 

De passieve belegger legt geld in in een pakket van aandelen en gaat verder door met dagelijks werk. Dit is de hangmatbelegger. Die laat de belegging het werk doen en leunt zelf achterover. 

Na een paar hoofdstukken werd het boek beter en begon ik het een optimistisch boek te vinden. 

Ze leggen behoorlijk veel en ook goed uit hoe het systeem van beleggen werkt. In brede zin. Dat iedereen er op zijn / haar manier voordeel uit wil halen. 

Wat ik me wel realiseer: alles waar we op dit moment voordeel uit kunnen halen is onderdeel van een systeem. Dat systeem kan veranderen. 

Kinderopvangtoeslag is een systeem. Als dat systeem verandert, dan verandert jouw huishoudboekje ook. 

BTW en accijns is een systeem. Als dat systeem verandert, dan verandert ook het systeem van doorbelasten en zie je dit terug in hogere tarieven. 

Pensioenbeleggen is een belastingsysteem. Je krijgt op je inleg een flink deel via de belasting weer terug. Zodra de overheid dit systeem verandert, heeft dit weer effect op je ingelegde bedrag. Daar kun je gefrustreerd of boos over worden of het onrechtvaardig vinden, maar dat zal niet veel helpen. Al die systemen doorgronden is onbegonnen werk. Ik probeer zo te leven dat veranderingen van systemen (zoals hypotheekrente aftrek) mijn gezin niet meteen in financiële problemen brengen. 

De 7 voordelen van hangmatbeleggen, zoals beschreven in het boek: 

1) lage kosten

2) spreidingsvoordelen

3) beleggen met wortels in de economie

4) werkt ook met kleinere bedragen

5) groot gebruiksgemak

6) laat automatisering toe

7) helpt emoties en denkfouten uit te schakelen

Als beleggen niks is voor jou, omdat je bijvoorbeeld eerst bezig bent om een noodbuffer op te bouwen, blijf ook dan onderzoeken wat de mogelijkheden zijn. Er zijn bijvoorbeeld heel veel verschillen tussen spaarvormen, waardoor je met minder risico, toch een beter rendement op je spaargeld kunt halen. Afgelopen jaar heb ik bijvoorbeeld een deel van mijn spaargeld overgezet naar DoelSparen (Rabobank). Gewoon een andere spaarvorm bij een bank waar ik al zit en toch een betere rente over hetzelfde spaargeld. Het geld staat dan voor een aantal jaren vast, heeft een hogere rente, maar kan als het nodig is toch aangebroken worden (komen er wel kosten bij). Ik heb van mezelf geleerd dat dit soort tussenstappen mij al heel veel hebben geholpen. Het maakt vaak ruimte vrij in het denken, ruimte dat er meer mogelijk is dan je aanvankelijk dacht. 

Ook al hoef ik niet de hele dag in een hangmat te liggen, alle stappen die ik heb gezet voor een betere en stabielere financiële huishouding waren natuurlijk wel bedoeld om meer geld over te houden. Meer reserves op de bank. Ik kan nog steeds fantaseren over het winnen van een grote geldprijs, maar niet met het doel om de rest van mijn dagen door te brengen met reizen of op terrasjes zitten of weekendjes weg. Meer financiële armslag creëren ging mij erom dat we een keer een weekend weg konden - zonder dat ik daarvoor maandenlang andere uitgaven moest afknijpen en geld uit mijn eigen zak moest bijleggen. Ik merk ook dat naarmate er meer financiële zekerheid is, dat dromen over het winnen van een geldprijs minder vaak voorkomt. 

Er komt rijkdom door financiële rust.

Warme groet, 

Anita

Ongeveer een keer per maand verstuur ik een nieuwsbrief met inspiratie en bemoediging voor iedereen die op zoek is naar een opgeruimder, eenvoudiger en zinvoller leven. Ik nodig je van harte uit om je via deze link in te schrijven. 

0

Opruim- en verkooptips voor mensen met weinig energie – deel 2

Na mijn vorige blogpost over opruim- en verkooptips voor mensen met weinig energie, kom ik nu met deel 2. Het is duidelijk een onderwerp waar ik nog héél veel over kan vertellen; meer dan genoeg voor een tweede informatieve blogpost. 

In deze blogpost ga ik in op de praktische stappen die je kunt doen om jouw items te verkopen. Met name de stappen die er zijn in de voorbereiding. Ik heb alle handelingen en keuzes zoveel mogelijk opgeknipt in kleine stapjes. Elk deelstapje kun je doen wanneer je er de energie voor hebt. Zo werk je stap voor stap aan je doel om items te verkopen. 

Het niet zonder meer spullen weg willen geven heeft vaak te maken met het gevoel dat er niet in jouw behoeften is voorzien. Het item of de waarde waar het item voor staat, vertegenwoordigt jouw behoefte en dan voelt het niet goed om het zomaar weg te geven. 

Daarom is het goed om te zorgen voor een betere balans tussen jouw behoeftes en de behoeftes van anderen. 

Ik weet dat veel mensen worstelen met het gevoel dat ze iets goeds moeten doen voor een ander. Vanuit het idee: wie goed doet, goed ontmoet. En: als jij het niet meer nodig hebt, geef het dan aan een ander die het wel kan gebruiken. Door hoe je in het leven staat of door hoe je grootgebracht bent, kun je in conflict raken met jouw behoeftes en de nood van een ander. 

Maar er is ook zoiets als: al te goed is buurmans gek. 

Wat ik je graag wil laten ervaren is dat je door geld te vragen voor een item je een ander niets tekort doet. Ook door iets te verkopen doe je alsnog iets goeds voor een ander. De ander kan iets kopen voor een veel lager bedrag dan een nieuw artikel én heeft de vrije keus om de prijs te accepteren of niet. Het geven en ontvangen is beter in balans wanneer jij er zelf ook iets voor terugkrijgt.

Je kunt het verkoopproces in hele kleine stukjes opdelen. Een koper hoeft niet te weten dat jij er twee weken of langer over doet voordat het op Markplaats (MP) staat. Telkens wanneer je tijd of energie hebt doe je een stap uit het hele proces. 

Ik moet hier wel bij zeggen dat ik vrijwel alleen van Marktplaats en Facebook gebruik maak. Vinted gebruik ik niet, omdat 1) hierop vooral veel kleine items worden aangeboden en ik liever niet aan verzenden doe 2) de opbrengst krijg je niet rechtstreeks op je rekening, maar komt op een soort tegoed te staan (waarvan Vinted natuurlijk hoopt dat je er vervolgens weer iets op Vinted voor gaat kopen). Maar wie weet komt er een tijd dat ik ook dat platform beter leer kennen. 

Het voorbereidingsproces voor verkoop bestaat globaal uit de volgende stappen (en dat is voor elk platform hetzelfde):

 

• bepalen wat je wilt gaan verkopen
• controleer of het compleet is; handleiding aanwezig, alle onderdelen aanwezig, eventueel de originele doos. 
• controleer of het schoon en heel is. Als het kan, vlekken verwijderen en repareren wat je kunt repareren. Dit vergroot enorm de verkoopwaarde. Mensen vallen snel over een krasje of een los schroefje, stickerresten, of kale verf of een losse naad. Zorg dat dit in ieder geval geen struikelblok is bij de verkoop. 
• bepaal de prijs; wat is jouw artikel eigenlijk waard? Kijk op MP waarvoor vergelijkbare items verkocht worden. Zoek ook de huidige nieuwprijs op. 
• maak goede foto’s en veel foto’s. Bij daglicht en als het kan met een neutrale achtergrond. Wil je een (kinder)fiets verkopen? Zet ‘m dan niet op de foto tussen alle andere fietsen in je garage, maar zet ‘m bijvoorbeeld op de foto voor de dichte garagedeur (als je dan in de advertentie zet ‘heeft altijd binnen gestaan’ dan is het meteen geloofwaardig). 
• bepaal voor jezelf of je het item wilt versturen of laten afhalen. En als je het wilt versturen, bedenk dan alvast hoe je dit goed kunt verpakken. Heb je een goede, stevige envelop. Heb je een goed formaat doos? Heb je vulmateriaal? Heb je tape om de doos dicht te plakken? Denk ook na over welke verzendopties je wilt accepteren. Is er een DHL servicepunt bij je in de buurt? En een PostNL punt? Welke ligt voor jou op een logische route, zodat je er niet speciaal voor hoeft om te rijden?
• Maak een advertentie. Kies een titel waarin je de merknaam, maat, type verwerkt. 
• In de beschrijving herhaal ik nogmaals alle gegevens uit de titel (want mensen lezen snel ergens overheen). Ik maak een redelijk bondige omschrijving, maar wel volledig en vaak iets van een persoonlijke touch. (waar gekocht, lievelingsspeelgoed van de kinderen, ooit cadeau gekregen, maar nooit mee gespeeld. Miskoop. Niet mijn smaak. Een grappige toon maakt de tekst persoonlijker). Mankementen benoem ik ook altijd en zet dit ook op de foto. 
• Reageren. Het is niet altijd nodig om onmiddellijk te reageren, maar doe het wel zo snel mogelijk. Soms zie ik dat er een reactie is binnengekomen, maar kan ik het gewoon niet opbrengen om te reageren en de correspondentie te starten. Dat heeft niks met die persoon te maken, of het bod, of de vraag die gesteld wordt, maar heeft meer te maken met hoe ik me op dat moment voel. Soms heb ik er gewoon geen energie voor. Snel reageren wordt wel gewaardeerd, maar je hoeft echt niet per omgaande te reageren. Zorg wel dat je dit binnen redelijke tijd doet, binnen een dag of twee.

Reageren wil overigens niet zeggen dat je altijd meteen het bod moet accepteren of een tegenbod moet doen. 

Handigheidjes om jezelf wat meer bedenktijd te geven: bedank iemand voor zijn bod. Zeg dat je eigenlijk een ander bedrag in je hoofd had en doe een vrij hoog tegenbod. Dat zorgt voor correspondentie over en weer en geeft jou bedenktijd en krijg je een beetje een gevoel bij de bieder. 

Je kunt ook een vraag stellen: Heb je vervoer om het op te halen? Heb je nog vragen over dit item? Heb je gezien dat er een onderdeel ontbreekt/er een kras op zit/dit of dat gerepareerd moet worden? Dat brengt het gesprek op gang. 

Soms heb je te lang gewacht met reageren. Of soms heb je de reactie gewoon niet gezien. Reageer dan toch even kort met iets neutraals. Even kort excuus voor het late reageren, en dan iets simpels als ik was in beslag genomen door mijn werk en de kinderen, ik was ziek, ik heb je antwoord over het hoofd gezien (het hoeft niet tot in detail, als het globaal maar de waarheid is).

Een heel belangrijke stap in het verkopen wanneer je weinig energie hebt is: 

Hou zoveel mogelijk zelf de regie.  

Jij bepaalt voor welk bedrag het item verkocht wordt. Niet de verkoper. 

Dus: niet ingaan op reacties in de strekking ‘dan ben jij er maar vanaf’. Tenzij je dat wel wilt. Zorg dat je van te voren duidelijke afspraak hebt over het bedrag; sommige mensen willen aan de deur nog weer onderhandelen, dat zet jou altijd in een lastige positie, dus probeer dit te voorkomen. 

Onthou: de verkoop is geen gunst wat je verleent. Je hoeft je nergens voor de verantwoorden. Iets uitleggen of jouw eigen afwegingen vertellen kan wel helpen, maar je hoeft niet een bod te accepteren waar je zelf niet achter staat. En wanneer je merkt dat de reacties op je advertentie teveel worden of dat ze op niks uitlopen, dan haal je de advertentie er weer af en las je een break in. 

Gaandeweg word je er behendiger in. Na verloop van tijd heb je ook steeds minder spullen om te verkopen. Je huis is leger geworden en je bent vast veel zorgvuldiger geworden in wat je koopt. Toch is er altijd wel iets wat het verkopen waard is. Spullen komen en spullen gaan nu eenmaal in een huishouden. Ook wanneer je eenmaal je eerste gewenste spaarbedrag gehaald hebt, zul je merken dat je er vaker voor kiest om iets weg te geven of naar de kringloop te brengen; omdat dit minder belastend voor je is. 

Het accent ligt in deze blogpost op het verkopen van spullen, maar als je hierin toch (weer) vastloop, probeer het dan eens over een andere boeg te gooien. Doe tóch eens wat tegen je gevoel indruist: geef toch iets weg wat je eigenlijk had willen verkopen. Gewoon, om het eens te ervaren hoe dat voor jou uitpakt. Als blijkt dat de opluchting over het wegdoen van het item groter is dan wroeging over gemist geld, dan is dat een ervaring voor de toekomst. Als het andersom is, evengoed een ervaring voor de toekomst. In het laatste geval weet je dan dat je toch even moet doorzetten en langer wachten op de juiste koper. 

Ik hoop dat je weer iets aan mijn tips hebt en wens je veel succes met het werken aan je doelen. Als je ergens advies bij nodig hebt, laat me maar weten. 

Warme groet, 

Anita

Deze blogpost werd derde bij de LinkParty van Huisvlijt. 

Ongeveer een keer per maand verstuur ik een nieuwsbrief met inspiratie en bemoediging voor iedereen die op zoek is naar een opgeruimder, eenvoudiger en zinvoller leven. Spreekt dit je aan, dan ben je van harte welkom om je via deze link in te schrijven. 

6

Opruim- en verkooptips voor mensen met weinig energie – deel 1

Een rare paradox is het eigenlijk: je voelt je overweldigd door je spullen, taken en verantwoordelijkheden en tegelijk heb je de fut niet om het aan te pakken, want je wilt niet alles klakkeloos in de kliko gooien of naar de kringloop brengen. 

Wijze raad is er volop te krijgen.
Je buurvrouw zegt: ik geef tegenwoordig alles weg, nooit ergens spijt van gehad. 

Maar voor jou voelt dat niet als een oplossing. 

Je vindt het zonde om goeie spullen zomaar weg te geven. Je hebt tenslotte dromen en aspiraties waarvoor je graag wilt sparen. (Een andere fiets, zwemles voor de kinderen, een nieuw matras, een weekend weg, aflossen op de hypotheek, sparen voor je pensioen, die eerste belegging kunnen doen). Wat ook voor jou telt: je wilt dat bruikbare spullen op de goeie plek terecht komen. Omdat je milieubewust en duurzaam wilt opruimen. Misschien omdat je zelf heel zuinig bent geweest om deze spullen te kunnen kopen. Of omdat je er juist zoveel plezier van hebt gehad en je dat plezier ook aan een ander gunt. Wat je reden ook is, ik hoor het van bijna alle opruimers: zodra je bewuster omgaat met de spullen die je wegdoet en de spullen die je koopt, ga je meer oog krijgen voor de herkomst ervan. Welke materialen zijn gebruikt, wie heeft het gemaakt, waar komt het vandaan, wat is de impact op de natuur? Daardoor wil je graag dat je spullen op de juiste plek terechtkomen. Op een manier dat het voor jou ook iets oplevert. 

Maar, spullen uitzoeken, verkoopklaar maken, mailen om de deal te maken, opsturen, wachten tot het gehaald wordt….pff dat kost je wel elke keer energie en je merkt dat je de boel maar weer aan de kant schuift. Dan kun je het gevoel krijg dat je klem komt te zitten. De wens voor een opgeruimder huis, maar de berg werk blokkeert je. 

Dit is een herkenbare spagaat. Overweldiging slaat toe en werkt verlammend. 

Zou er niet een tussenweg te vinden zijn tussen die twee uitersten van rücksichtslos wegdoen en alles zorgvuldig verkopen?

Dat is mogelijk. Het is mogelijk om meer ruimte voor jezelf te maken. Wees heel geduldig en mild naar jezelf en pak het in kleine stapjes aan. 

-->> Er is ook een deel 2 voor Opruim- en verkooptips. Hierin vertel ik hoe je het proces kunt opknippen in micro stappen. 

Ik denk dat ik in de afgelopen 10+ jaar alle afwegingen en humeuren en stemmingen van het verkoopspectrum wel heb meegemaakt. Van bloedfanatiek tot aan ikhebertabakvan. Het is goed om je te realiseren dat de ene aanpak de andere niet hoeft uit te sluiten. En ook dat wat een tijdlang als de goeie aanpak voelt, na verloop van tijd niet meer bij je past. Misschien komt er een tijd dat je alles weggeeft. Misschien komt er een tijd dat je juist beter let op wat iets waard is. Alles is goed. Alles komt en gaat in fases. Dat vind ik altijd een troost. 

Hier mijn opsomming van wat ik in de loop der jaren geleerd heb: 

12

Durf jij je kind tweedehands speelgoed cadeau te geven?

 

Tweedehands vroeger en nu

Vroeger was tweedehands voor mij: mooie accessoires (dol op serviesgoed!) of kleine meubels. Het liefst spullen die een zweem van antiek hadden of op z’n minst nostalgisch waren. 

Pas later ben ik dagelijkse gebruiksvoorwerpen tweedehands gaan kopen. Dat waren bijvoorbeeld regenlaarzen voor de kinderen, kleding, sneeuwpak, turnpakje, een fiets of een tas. Of gebruiksvoorwerpen voor in huis; een vaas of een bloempot, een koelkast of vriezer, tupperware of een grasmaaier. Ik werd er steeds beter in en ging het op steeds meer vlakken toepassen. 

Ik zag steeds meer voordelen van tweedehands. Maar om een tweedehands cadeau te geven, vond ik telkens net te ver gaan. 

Op de foto zie je een set van Lalaloopsies die ik een paar jaar geleden tweedehands kocht voor een van mijn dochters. Dat was destijds voor haar verjaardag als ik me goed herinner. Haar zus had al spullen van Lalaloopsies (nieuw) gekregen en eigenlijk wilde zij ook wel heel graag! Deze hele set alles erop en eraan was €25. 

Een fractie van wat ik er nieuw voor had moeten betalen en ruim binnen het budget wat ik voor verjaardagen of Sinterklaas reserveer. 

Uiteindelijk redeneerde ik zo: liever tweedehands betaalbaar speelgoed wat ze echt heel graag willen, dan iets nieuws wat ze niet het allerliefste graag willen. 

Zouden kinderen het merken als het tweedehands is? Hangt misschien van het kind af en van de leeftijd? Mijn dochters waren ook gewend aan tweedehands spullen in huis, dan is een tweedehands cadeau misschien al een kleinere stap? Ik vraag me ook af of het heel erg is als ze weten of iets tweedehands is. Als je het leuk inpakt, dan is het voor kinderen al feest. Jonge kinderen houden zich niet bezig met of iets nieuw uit de verpakking komt, of dat het al een vorig huishouden heeft gehad. Veel speelgoed kan wel tegen een stootje of er wordt maar heel kort mee gespeeld. Tweedehands doet geen afbreuk aan het speelplezier. En laten we eerlijk zijn: kinderen ontgroeien speelgoed relatief snel. Wil je daar altijd het volle pond voor betalen?

Niet van nieuw te onderscheiden

Vaak genoeg is iets niet van nieuw te onderscheiden. Deze Lalaloopsy set was als nieuw, het enige verschil was dat het niet in de plastic verpakking zat. Maar dat vond ik dan weer een pluspunt. 

Overigens wil ik niet zeggen dat je perse altijd tweedehands speelgoed moet geven. Maar als je merkt dat het je tegenhoudt en je tegelijk wilt vereenvoudigen en besparen binnen je huishouden, dan heb je misschien wat aan mijn zienswijze. Het loont de moeite om te proberen of je voorbij je eigen bedenkingen kunt komen. 

“you must learn a new way to think, 

before you can master a new way to be”

Warme groet, 
Anita

O ja 1: bijkomend voordeel is dat je er minder moeite mee hebt om iets van de hand te doen als het je niet een rib uit het lijf heeft gekost. 

O ja 2: en niet vergeten de milieu voordelen! Minder nieuwe materialen in omloop gebracht. Er zijn geen extra grondstoffen gebruikt. 

O ja 3: tweedehands cadeautjes voor volwassenen kan ook. Ik heb wel eens een boek cadeau gedaan, 1 x gelezen, niet van nieuw te onderscheiden. 

2

Hoe begin ik met besparen

Toen ik circa 10 jaar geleden begon met besparen ging er een wereld voor me open. Ik beschouwde mezelf als een redelijk intelligent mens, ik was geen big spender en had van huis uit leren sparen. Evengoed bleek er nog een wereld aan mogelijkheden te zijn om geld over te houden!

Inmiddels is het besparen er zo ingesleten dat ik er niet meer dagelijks mee bezig ben. 1 a 2 keer per jaar zet ik de boel weer op scherp en vanaf daar ga ik weer verder. Veelal voelt wat ik hierover te zeggen heb als een open deur, maar ook ik ben ooit begonnen om door die open deur te lopen. In mijn nieuwsbrief van april heb ik het over mijn idee om meer over besparen te vertellen. Te vertellen over de tips waar ik zelf zo veel aan heb gehad, maar ook over wat ik zelf bijgeleerd heb. 

Als jij aan het begin staat van je bespaaravontuur zou je je ontmoedigd kunnen voelen door al die mensen die al zoveel verder zijn dan jij. Al die succesverhalen van mensen die €500 per maand op hun boodschappen kunnen besparen, die hun hypotheek kunnen oversluiten voor een fractie aan rente, die hun tweede auto verkochten. Je zou er van de weeromstuit helemaal niet meer aan beginnen! Ik wil je geruststellen en op het hart drukken dat iedereen ooit aan het begin is gestart. En iedereen heeft op enig moment de moed opgegeven. Maar is vervolgens weer opnieuw begonnen. 

Laat je niet teveel leiden door succesverhalen van andere mensen die in 6, 12 of 18 maanden schuldenvrij zijn, in twee jaar tijd hun studieschuld aflossen, of elke maand 1000 euro overhouden door te besparen op boodschappen, een paar verzekeringen opzeggen of wisselen van energieleverancier. 

Dit is weliswaar indrukwekkend, maar niet de realiteit voor iedereen. Het is prima wanneer jij er langer over doet. Het is immers geen wedstrijd om te winnen van een ander, je doet het uiteindelijk voor jezelf. Het is jouw eigen weg. 

Er zijn duizend en een manieren om te besparen. 

Hieronder 10 manieren om je op weg te helpen: 

8

Financiële flexibiliteit

Foto: pexels.com / Jessica Lewis

In mijn nieuwsbrief van afgelopen maart schreef ik over de begintijd waarin ik mijn leven vereenvoudigde. In eerste instantie door mijn huis op te ruimen, maar ook door mijn financiën te vereenvoudigen en door te besparen.
Ik wilde loskomen van het opgelegde consumentisme, me niet meer steeds bezighouden met vergaren van spullen, maar me richten op eenvoudiger dingen in het leven. Tijd met mijn kinderen, ruimte voor mijn eigen ontwikkeling, familie en andere mensen om me heen.
Ik leerde dat ik veel zuiniger kon leven dan ik voor mogelijk had gehouden. Het gaf me het gevoel terug dat ik weer zeggenschap kreeg over mijn eigen leven. Dat niet adverteerders, marketeers overheid om anderen mijn uitgaven (en behoeften) bepaalden, maar dat ik die ZELF kon bepalen.

Het Dave Ramsey-peil

Heel concreet betekende al dat opruimen, besparen en zelf maken dat we meer geld overhielden. Hoewel onze buffer nog lang niet op het peil is die Dave Ramsey adviseert (3-6 maanden van je maandinkomen), is het al veel beter dan hoe het vroeger was.

Maar er gebeurde ook nog iets anders. Nog iets veel belangrijkers.

Ik werd minder nerveus.

Vroeger zou ik echt nerveus en angstig worden bij het idee dat ik mijn huis niet meer zou kunnen betalen of de gedachte iets kwijt te raken, ook als er geen reële dreiging was. Tegenwoordig ben ik daar veel zorgelozer over. Natuurlijk zou ik niet gedwongen ons huis willen verlaten en ik wil ook niet doen nonchalant over doen, maar ik zou het nu makkelijker los kunnen laten dan vroeger. Als het betekent dat ik daarmee mijzelf of mijn gezin door zwaar financieel weer heen zou trekken, dan zou ik al mijn huisraad en mijn huis verkopen als dat rust brengt.
Het is bezit, wat ik weer los kan laten als het nodig is. Het geeft een groot gevoel van vrijheid en flexibiliteit om te weten dat je los kunt laten.

Financiële flexibiliteit

De Corona crisis waarin we nu zitten treft iedereen. De een wordt heel hard getroffen en de ander merkt er nauwelijks iets van, maar het gaat ons allemaal aan.
We maken ons zorgen. Zorgen om onszelf, onze (mentale) gezondheid, ons bedrijf of ons inkomen, om ouders, om kinderen. Heel veel is onzeker en onduidelijk, maar we kunnen niet anders dan telkens meebewegen op de situatie zoals deze nu is. Ik merk dat ik me doordat ik de afgelopen jaren zoveel aandacht aan mijn financiële ontwikkeling heb besteed, ik me mentaal beter bestand voel tegen al deze onzekerheden.

Besparen en geld overhouden, een buffer opbouwen geeft je letterlijk financiële flexibiliteit. Financiële flexibiliteit geeft je een gevoel van rust, ook in tijden van crisis. Bij baanverlies. Of bij gedeeltelijk arbeidsongeschiktheid. Of als je in een uitzichtloze baan zit en je er van droomt om een opleiding te volgen. Maar het geeft je ook een flexibele geest, waarin je vrijer bent om om te gaan met de tegenslagen van het leven. Wanneer je weet hoe je financien er uit zien, wanneer je weet hoe je kunt besparen, waar je koopjes haalt, hoe je je spullen kunt repareren, hoe je alternatieven kunt bedenken, geeft dit je het gevoel dat je zelf regie hebt. Het maakt ons minder afhankelijk.

We zijn geneigd om vast te houden aan wat we hebben, aan wat bekend is. We houden er zelfs aan vast als datgene of diegene ons helemaal geen prettig gevoel geeft. Die baan waar we ons naartoe slepen, die vrienden waarbij we ons minderwaardig voelen, dat abonnement op die sportschool waar we niet naartoe gaan, die partner waarbij we ons niet gehoord voelen, dat tijdschrift wat elke maand op de mat valt, maar die we amper lezen. We houden er aan vast omdat het gevoel dat het ons geeft bekend is. Het is vertrouwd. Sterker nog, we gaan soms zelfs even controleren of dat ongemakkelijke gevoel er nog is. Gaan we toch weer naar die sportschool, omdat we nou eenmaal betalen, om te voelen dat het inderdaad niks voor ons is of om te voelen ‘zie je wel, je moet je er gewoon even overheen zetten’. Als we niet goed overweg kunnen met onze leidinggevende gaan we toch weer proberen het van een andere kant te bekijken en ons best te doen.

Ik merk dat opruimen en besparen mij anders in het leven doet staan. Ik kan veel eten zelf maken en ik kan daardoor alternatieven bedenken. Als het brood op is, kan ik bedenken hoe we met havermout of muesli ontbijt kunnen maken. Als dat op is, kan ik groentesoep maken. Ik zit minder vast in mijn eigen neuroses over hoe iets moet of hoort te zijn. Ik weet ook dat ik met veel minder inkomen toe kan, als het nodig is. Omdat ik alle uitgaven wel een keer onder de loep genomen heb en geconcludeerd heb dat uiteindelijk niks essentieel is. Als het nodig is, dan kunnen we met minder leven.

Ter illustratie: ik las een gefrustreerde reactie van een moeder die baalde omdat de supermarkt maar twee pakken melk per klant verkocht vanwege Corona-maatregelen. Maar zij had een gezin van 3 kinderen en die dronken allemaal melk (ik heb het niet over babyvoeding). Nu moest ze elke dag naar de supermarkt om nieuwe melk te kopen. En ze moest zelfs naar meerdere supermarkten. Fanatiek ging ze op zoek naar welke supermarkt het meeste kans op voorraad had en op welk tijdstip ze het beste kon kopen. Ze kon alleen maar denken aan melk kopen en melk die mogelijk uitverkocht zou zijn. Stel nou dat deze moeder niet zo vastzat in het idee dat er perse melk gedronken moest worden? Stel dat je de vrijheid van creativiteit in je hoofd had om het over een andere boeg te gooien en haar kinderen iets anders te laten drinken?

Financiële flexibiliteit hield dus voor mij meer in dan meer geld in de buffer. Het bracht me ook een gevoel van vrijheid. Dat gevoel, meer vertrouwen, minder krampachtig, kwam niet in een keer. Het klinkt nu als een logisch geheel, maar dat geheel ontvouwde zich in kleine stappen. Meditatie heeft me daar zeker bij geholpen. Wat ik door praktisch bezig te zijn bij mezelf ontdekte toen ik ging opruimen en besparen leerde ik echt begrijpen in de meditatieopleiding.

Praktisch aan de slag

Dit is wat ik deed – en wat jij ook kunt doen:

Ik ging mijn financiën in kaart brengen. Wat waren mijn uitgaven en inkomsten. Wat kon ik opzeggen. Welke verzekering had ik nodig en wat kon er goedkoper. Ik ging aankopen zo lang mogelijk uitstellen, ik kocht tweedehands in plaats van nieuw. Ik keek tussen de spullen die ik nog had wat ik kon gebruiken in de plaats van een nieuwe kopen voor wat zojuist kapot was gegaan.
Ik ging budgetten maken. Zei heel vaak nee tegen man en kinderen. Gaf de kinderen al heel jong zakgeld. Ik bedacht gratis uitstapjes en gratis vertier. Ik ging steeds meer zelf mijn eten maken. Omdat ik duidelijker voor ogen kreeg waarmee ik mezelf moest voeden. Gezond eten – geen bewerkt voedsel, kwaliteitsproducten, weinig suiker en snoep.

Ik maakte een plan en stelde doelen in een bepaalde volgorde: zorgen dat ik mijn verjaardagsgeld ook echt voor mezelf kan gebruiken. Kinderbijslag vrijspelen voor grotere opvoeddoelen en niet voor kinderkleding of -schoenen. Stel jezelf doelen in een bepaalde volgorde. Bijvoorbeeld eerst die €1000 sparen en daarna naar €5000.

Wees niet bang dat je te laat bent, geef jezelf niet de schuld dat je véél eerder had moeten beginnen, denk niet schuldbewust aan hoeveel buffer je had kunnen hebben als je al de afgelopen jaren zuinig was geweest. Denk aan wat je nu kunt doen. Begin nu. Zoek informatie, lees boeken, lees ervaringsverhalen. Maak jezelf wijzer.

Maya Angelou zei: 'Then when you know better, do better’.

Jezelf te onderwijzen, jezelf wijzer te maken, kun je ook doen door jezelf vragen te stellen:

Bijvoorbeeld:
Kan ik het met minder doen?
Welke zekerheid probeer ik te kopen met mijn verzekeringen?
Ik koop graag boeken/tassen/cadeaus/bloemen/schoenen/eten. Maar verlang ik werkelijk naar? Welk verlangen probeer ik te vervullen met het kopen van deze items?
Wie bepaalt waar ik wat aan uitgeef? Verdien ik genoeg? Geef ik veel weg?
Schuif ik beslissingen voor mij uit? En waarom?

Misschien dat deze corona crisis jou onrust bezorgt. Dat je het gevoel hebt dat je hier nog niet voldoende op voorbereid was. Misschien had je juist 2020 bestempeld als het jaar waarin je het allemaal eens goed op orde zou maken en voel je je nu overdonderd en weet je niet goed waar te beginnen. Weet dat elk begin een goed begin is. Met elke verandering die je doet, zet je een volgende in gang.

Warme groet,
Anita

6

Wat is een normaal boodschappenbudget?

In de bespaargroepen op fb waar ik in zit komt regelmatig de vraag voorbij ‘wat geven jullie uit aan boodschappen?’ Vaak komt deze vraag in combinatie met het bedrag wat de vraagsteller er zelf per maand aan uitgeeft en: ‘is dit een normaal bedrag?’

Op die vraag komen heel veel verschillende antwoorden. Wat voor iemand een normaal bedrag is, hangt tenslotte van heel veel factoren af. Niet alleen het aantal personen in je huishouden, maar ook leeftijd van de gezinsleden, diëten en uiteraard hoeveel je te besteden hebt spelen een rol. Kortom, wat een ander uitgeeft zegt niet zoveel. Het geeft je hooguit een richtlijn.

Wat belangrijker is, is dat zo’n vraag door iemand gesteld wordt met een reden. Zo’n vraag stel je alleen maar als je voor je gevoel teveel uitgeeft aan boodschappen. En dat is een heel mooi uitgangspunt om eens te bekijken wat voor jou een reëel boodschappenbudget is. Ik herken dat, omdat ik dat ooit ook bij onze eigen uitgaven voor boodschappen heb gedaan.

Dit is hoe ik een aantal jaren geleden te werk ging en waar ik nog altijd dankbaar gebruik van maak:

1) Tel op hoeveel je de afgelopen maand aan boodschappen hebt uitgegeven

Hiervoor koos ik een normale maand, dus niet een maand met feestdagen of verjaardagen. Het ging om boodschappen bij de supermarkt, bij de bakker, op de markt of bij de slager. Je kunt dit voor de duur van 2 à 3 maanden doen, zodat je een indicatie hebt of dit een beetje vergelijkbaar is. Dit bedrag werd mijn richtlijn. Ik had nog geen mening over of ik het normaal, teveel of weinig vond! Dit was blijkbaar het soort boodschappen die wij in huis haalden.

2) Stel een maximum in

Vervolgens ging ik een plafond instellen. De uitgaven moesten binnen dat bedrag blijven. Ik hield het wel een beetje uitdagend en rondde het af naar beneden. Stel je hebt uitgerekend dat je €537 per maand uitgeeft. Dan is het een mooie uitdaging om het maximum op €500 te zetten. Nu heb je je budget vastgesteld.

3) Bepaal welke boodschappen binnen je budget vallen

Dit is een heel belangrijk onderdeel van het budgetbepalen! Besluit voor jezelf wat jij vindt dat er van dit boodschappengeld betaald moet worden. Voorbeelden:
Etenswaren
Vlees
Brood
Batterijen
Toiletpapier
Kapper
Drogisterij artikelen (denk aan shampoo, maar ook luiers en zelfzorgmiddelen bij huis-tuin-keuken kwaaltjes)
Eten voor huisdieren

Wat voor de een logischerwijs bij het boodschappengeld hoort, is dat niet altijd voor een ander. Ik heb bijvoorbeeld drogisterij artikelen wel binnen budget, maar kapper niet. Maar ik weet van anderen dat zij wel de kapper van het boodschappengeld betalen. Als jij vindt dat de kapper binnen het budget hoort, dan tel je de uitgaven van die proefmaanden (zie eerste stap) er bij op.

Het is heel belangrijk om te bepalen welke boodschappen binnen je budget vallen, omdat je op een reëel bedrag moet uitkomen. Als ik even weer die FB bespaargroepen erbij haal, dan stond ik soms versteld van de lage maandbedragen die mensen hebben. Later kwam ik er achter dat ze een paar keer per jaar groot inslaan in Duitsland en deze bedragen niet meetellen. Of dat drogisterijartikelen niet meegerekend worden. Dan wordt het toch opeens een hele andere rekensom en kom je misschien wel op hetzelfde bedrag uit. Want dat je het niet meetelt met je boodschappenbudget, betekent immers niet dat je die kosten niet hebt ;-).

Onthou dus ook dat wanneer een ander jou trots vertelt dat ze per week maar €60 aan boodschappen uitgeven en jij je in een hoekje wilt zitten schamen over jouw mega uitgaven, dat het kan betekenen dat een ander drogisterij artikelen en huisdier of zelfs toiletpapier en aardappelen niet meerekent.

4) Daag jezelf uit

Om binnen budget te blijven zullen sommige maanden een uitdaging zijn. Bijvoorbeeld in de maanden waar een verjaardag valt. Ik heb regelmatig producten weer teruggelegd omdat een ander artikel belangrijker was. Liever toiletpapier dan een blok kaas :-). Binnen budget blijven kan ook betekenen dat je van een artikel niet het duurdere voordeelpak koopt, maar het kleinere pak. Je zult zeggen dat je dan teveel betaalt voor een artikel, maar als je altijd binnen je budget blijft ben je nooit te duur uit. Kwestie van omdenken ;-) Wanneer ik €10 over had in mijn budget dan kocht ik van dat 10tje bijvoorbeeld nieuwe batterijen. Maar ik heb ook wel mijn apparaten thuis afgestruind op nog werkbare batterijen, om maar geen nieuwe te hoeven kopen. Het is leuk om jezelf hierin een beetje uit te dagen, de grens wat op te rekken en creatief zijn met wat je nog hebt. Ook leerde ik om heel veel producten zelf te maken. Van vanillesuiker tot vaatwaspoeder. Van hoestdrank tot het inmaken van ananas.

5) Maak je budget rekbaar

Nu komt het leukste: probeer hoe rekbaar jouw budget is. Daag jezelf uit om steeds meer van het budget te kopen of schroef je budget met kleine stapjes omlaag. Denk aan €5. Kijk waar jouw eigen grens ligt. Ik ging bijvoorbeeld een keer dezelfde boodschappen bij de Aldi halen die ik normaal bij de AH bestelde. Gewoon om te kijken wat ik dan aan geld kwijt zou zijn. Ik heb niet naar ingrediënten van de producten gekeken of naar voedingswaarde. Als ik bij de AH bio ketchup had gekocht, dan kocht ik bij de Aldi gewoon ketchup. Waar ik bij de AH €110 kwijt was, moest ik bij de Aldi €70 afrekenen! Dat was echt een flink stuk goedkoper, dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht.
Ging ik het daarna weer doen? Uiteindelijk hecht ik meer belang aan voedingswaarde van wat ik eet en of de ingrediënten een beetje op echt eten lijken, dan het geld. Daarom ga ik niet elke maand boodschappen halen bij de Aldi. Maar ik neem de ervaring wel mee: ik weet nu dat het kan en als ik deze besparing ooit in moet zetten dan weet ik wat het me oplevert.

6) Pinnen of contant betalen?

Er zijn mensen die het liefst contant betalen en er zijn mensen die alles pinnen. Zelf pin ik vrijwel alles. Dan hoef ik niet de bonnetjes te bewaren, ik zie alles op de afschriften. De liefhebbers van contant voor boodschappen hebben vaak een systeem waarbij ze aan het begin van de maand/week het budgetbedrag pinnen en dit verdelen in enveloppen. Voor mij persoonlijk werkt het contante systeem niet; als ik contant in de portemonnee heb, ben ik sneller geneigd toch dat ene lekkere potje honing op de markt te kopen. Met pinnen ben ik terughoudender. Een ander is juist terughoudender met contant. Kijk eerlijk naar hoe jij hierin bent en kies de methode waarmee je het langst met je geld kunt doen ;-).

Nog een paar extra tips: 

-Maak een boodschappenlijst, het is een open deur, maar het is echt waar. Als je je lijstjes een beetje bijhoudt, kun je er zelfs een standaardlijst uit samenstellen. Je kunt het zelf maken of gebruik maken van een boodschappenlijst planner. 
-Denk na over een weekmenu. Je kunt een strakke weekplanning aanhouden en per dag kiezen wat je eet, of je kunt een globale planning aanhouden; welke groente in de koelkast moeten op en in welke volgorde.
-Sommige mensen vinden het handiger om per week te rekenen. Ik blijf zelf een beetje geprogrammeerd op dat maandbudget, ook al zie ik voordelen voor een weekbudget.
-Gebruik een bankrekening voor boodschappen en een andere bankrekening voor vaste lasten. Ja, het kost je misschien extra aan bankkosten, maar het werkt vele malen overzichtelijker. Als je alleen woont dan speelt dit misschien minder omdat jij de enige bent die baas is over de rekening, maar toch geeft het meer overzicht en inzicht wanneer je kleine (boodschappen)betalingen van de ene rekening doet en de vaste lasten van een andere rekening laat gaan. Doet je partner ook boodschappen? Vraag een tweede pas aan. Spreek wel duidelijk af welke boodschappen er van betaald moeten worden en welke niet.

Dit was mijn aanpak voor het maken van een passend boodschappenbudget. Een passend budget, zonder dat je jezelf hoeft te vergelijken met een ander en zonder dat je het soort boodschappen drastisch hoeft te veranderen (als je dat niet wilt veranderen tenminste). Met een passend boodschappenbudget hou je grip op je variabele uitgaven.

Veel succes gewenst en ik hoop dat je hiermee uit de voeten kunt.

Warme groet,
Anita

==================================================================

In 2012 begon in mijn leven te vereenvoudigen door het opruimen van mijn huis. 

Mijn belevenissen over opruimen en minimaliseren, over eenvoudiger leven ben ik bij gaan houden op dit blog. Hier lees je mijn terugblik. Omdat ik het een enorm leerzaam proces vond - en nog steeds vind - ben ik blijven bloggen en vertellen over hoe je op een praktische manier meer richting aan je leven kunt geven en veerkrachtiger wordt en een groter gevoel van zingeving krijgt. 

Heb je behoefte aan begeleiding, dan kun je contact voor een e-mail consult. 

Wil je op de hoogte blijven, meld je dan aan voor mijn maandelijkse nieuwsbrief. Elke maand deel ik mijn gedachtes, meditaties of tips die passen bij het seizoen. 

11

Waaraan herken je spaarzame mensen

Uit alles wat ik gezien heb om me heen over besparen en heb gelezen op het web en in bespaargroepen, zie ik dat spaarzame mensen een aantal eigenschappen gemeen hebben. Als je je net op het gebied van besparen begeeft en je weet niet goed wat te doen en hoe je het moet aanpakken, kijk dan eens de kunst af bij spaarzame mensen.

Wat hebben spaarzame mensen met elkaar gemeen:

- Ze plannen vooruit. Dat geldt voor boodschappen doen, eten koken, kleding kopen (opruiming aan het eind van de seizoenen), verjaardagen en feestdagen (ze gaan niet één week voor Sinterklaas of Kerst nog hun cadeaus kopen).

- Ze durven ‘nee’ te zeggen. Nee tegen verkopers aan de deur, nee tegen verzekeringen die op je gemoed spelen, nee tegen goede doelen, nee tegen de nieuwste trends.

- Ze zijn bereid zichzelf iets te ontzeggen. Spaarzame mensen zijn bereid nog een jaar langer op hun schoenen te lopen als ze daarmee geld uit kunnen sparen. Ze zijn bereid om een sport/hobby/abonnement op te zeggen als ze daarmee geld sparen om een groter doel te bereiken. Ze zijn bereid om niet op vakantie te gaan. Ze zijn bereid om kleiner en/of goedkoper te wonen dan hun omgeving van ze verwacht. Ze zijn bereid om voor zichzelf tweedehands kleding te kopen als ze daarmee geld overhouden voor studiekosten van hun kinderen.

- Ze lachen om kortingen van 10%. Een korting is pas een korting vanaf 50% en pas echt de moeite waard vanaf 70%.

- Ze geven onverwachte financiële meevallers niet meteen weer uit. De belastingteruggave die gunstiger uitvalt, een rekening die je per ongeluk dubbel had betaald en weer terugkrijgt. Het wordt niet meteen weer uitgegeven aan een etentje of aan accessoires voor het huis.

- Ze besteden geld niet in het voren. Dus: ze kopen niet alvast die tas, dat horloge, boek, parfum, motor, van geld dat in het verschiet ligt. Zoals vakantiegeld, eindejaars, bonus, toelage, schenking.

- Ze doen niet aan cashback acties. Want ze geven niet eerst geld uit om het daarna weer terug te vragen. Als ze iets nodig hebben kunnen ze het kopen.

- Ze openen niet meteen alle vakjes van de decemberkalender of de doos met pakjes die familie een week van te voren stuurt voor 5 december. Ook openen ze niet meteen alle cadeautjes uit het kraampakket. Kortom, ze weten zich te beheersen en kunnen doseren.

- Ze zijn zuinig op hun spullen. Spullen worden schoongemaakt, geolied, gepoetst, gerepareerd als het nodig is. Fietsen blijven niet dag en nacht buiten staan, handleidingen worden gelezen vóórdat een apparaat in gebruik wordt genomen.

Ik zou zeggen, doe er je voordeel mee :-)

Warme groet
Anita

11

Mijn beste bespaartip

In een bespaargroep op fb waar ik in zit werd de vraag gesteld ‘wat is jouw best bespaartip?’
Ik dacht daar eens over na; wat is nou eigenlijk mijn beste bespaartip?

Ik kan namelijk heel veel praktische tips bedenken, zoals

- Repareer je spullen
- Koop tweedehands

- Zeg je tijdschriftabonnement op en lees in plaats daarvan bij de bibliotheek
- Zoek de grootste prei of paprika uit als deze per stuk verkocht worden
- Maak een boodschappenlijstje
- Neem je lunch mee naar het werk
- Leer jezelf hoe je een taart kunt maken en je hoeft het niet meer te kopen
- Kijk of er een kortingsbon is voordat je een dagje uit gaat
- Zorg dat je een warme maaltijd klaar hebt staan als je een lange dag op pad bent geweest
- Maak zelf verjaardagscadeaus
- Zet een tussenschakelaar met aan/uit knop op apparaten die sluimerstroom gebruiken (zoals koffiemachine)

- Kijk of je je hypotheek kunt oversluiten, kunt rentemiddelen of aflossen
- Voorkom dat je etenswaren weggooit
- Zeg de sportschool op als je er toch niet naartoe gaat en ga in plaats daarvan wandelingen maken in de natuur
- Neem vaker de fiets in plaats van de auto
- Was op lagere temperaturen
- Ga niet meer elke dag douchen
- Zet je thermostaat een graadje lager
- Controleer of je van ziektekostenverzekeraar kunt veranderen
- Eet voordelige seizoensgroenten
- Leer om zelf klein onderhoud aan je huis of auto te doen (you tube is heel behulpzaam)
- Koop grootverpakkingen (rijst, bloem)
- Lees de krant samen met de buren
- Hergebruik je ziplock zakjes door ze af te wassen
- Wanneer je beddengoed of kleding strijkt, ga dan eerst alles strijken, zet de strijkbout uit en ga daarna alles opvouwen
- Los je schulden af
- Ga minder vaak op vakantie
- Lees je boeken via de minibieb of leen van anderen
- Gebruik wasrekjes en/of de buitenlucht om je was te drogen, in plaats van de wasdroger
- Maak voor alles een budget

En als ik er nog langer voor ga zitten, dan kan ik vast nog heel veel meer bespaartips bedenken. Maar uiteindelijk is mijn allerallerallerbeste bespaartip:

Stel je aankopen uit

Wacht af. Handel niet naar je impulsen, koop niet op eerste ingeving, want uiteindelijk blijkt dat je het meeste niet echt wezenlijk nodig hebt.

Ga bij jezelf te rade of je het gewenste artikel niet al hebt, vraag jezelf af of je er thuis echt (echt!) zo blij mee zal zijn als op dat moment in de winkel. Wees eerlijk naar jezelf en heb je al eerder zo'n product gekocht en hoe groot was het succes toen? Stort je niet als een dolle in een zoektocht naar de beste en goedkoopste op het moment dat bijvoorbeeld je stofzuiger wat begint te stotteren, maar blijf 'm gebruiken net zolang tot 'ie er mee ophoudt (of kijk of je 'm kunt repareren). Ondertussen ga jij zonder haast zoeken. Je vraagt wat in het rond (wie weet blijkt een ander wel eentje over te hebben). Je zult verrast zijn hoe lang je zo'n aankoop nog uit kunt stellen. Het kan ook gebeuren dat je een tijdje zonder stofzuiger zit. En dat kan voelen als een onoverkomelijk probleem, maar dat is het uiteindelijk nooit. Vervelend of lastig, ja, maar nooit onoverkomelijk en nooit levensbedreigend. Deze tactiek is niet bedoeld om helemaal nooit meer iets te gaan kopen, maar om jezelf en je impulsen beter te leren kennen. Uiteindelijk geeft dat gevoel, dat je je niet laat leiden door impulsen, door ideeën of opvattingen (van jezelf of van een ander of uit een tijdschrift) jou een enorm gevoel van vrijheid en onafhankelijkheid.

Dat is mijn allerbeste bespaartip. Eentje die uiteindelijk enorm veel rijkdom geeft.

Warme groet,
Anita

10

De administratie is veranderlijk als het leven zelf

Onlangs dook ik weer eens in onze administratie. Ik zou willen dat ik de administratie slechts eenmalig op orde hoefde te brengen en dat ik er daarna klaar mee ben, maar het is helaas een kwestie van regelmatig - elk half jaar bijvoorbeeld - de inkomsten en uitgaven herzien. Ik vind het nog steeds geen leuke materie. Anderen vinden het vast een geweldig leuke klus.

De administratie is veranderlijk als het leven zelf

Net als het leven is je administratie niet statisch. Er veranderen zaken. Er gaan lasten af. Er komen lasten bij. Ook sluipen er abonnementen of donateurschappen in, waar je gewoon niet teveel van wilt hebben. Van die dingen waar je een keer geen 'nee' tegen kon zeggen, maar die je nu al lang genoeg gesponsord hebt. Zo gebeurt dat bij ons tenminste.

Wat ik in de afgelopen jaren heb gedaan is stelselmatig onze vaste lasten en variabele uitgaven terugbrengen. Abonnementen opzeggen, kijken of iets goedkoper kan. Boodschappenbudget instellen. Kosten in kaart brengen en kijken waar ik op kon besparen. Ik maakte voor alles een budget. Zoals het nu gaat ben ik aardig tevreden. Maar het kan nog beter. De buffer moet omhoog. Dat blijft een streven van mij en de wens is om ook een keer een aflossing te doen op de hypotheek. Gewoon, om eens even te kijken hoe dat voelt.

Verschillende manieren om de administratie in te richten

Door de jaren heen heb ik de administratie op allerlei manieren ingericht. In het begin deden we bijvoorbeeld elk 65% van ons inkomen op de gezamenlijke rekening. De rest konden we vrij besteden of sparen voor onszelf. Maar het was altijd een beetje onduidelijk wanneer iets nu puur voor onszelf was, of gezamenlijk. Kleding bijvoorbeeld?

Momenteel hebben we een gezamenlijke rekening waarop de echtgenoot zijn salaris boekt, met aftrek van zakgeld. De rekening waarop mijn salaris binnenkomt gebruiken we als rekening voor boodschappen, met aftrek van spaargeld en zakgeld. Dat werkt erg goed.
Tot voor kort had ik op de gezamenlijke ING allemaal spaardoelen ingesteld. Voor kleding, zorgkosten, onvoorzien, onderwijs en sport kinderen, huisdier, vakantie etc. Dat was in het begin plezierig omdat het me meer inzicht gaf in de soorten kosten die we hadden, maar toen ik dat eenmaal voor mezelf helder had, vond ik het een gedoe al die verschillende potjes.  Daarom besloot ik in deze administratieronde om slechts 2 (oké, misschien 3 of 4) spaardoelen te hebben. Namelijk:
Buffer Groot
Buffer Klein
De nummers 3 en 4 zijn sparen voor de kinderen en abonnementen.

Deze indeling is wat we nu nodig hebben, maar dat is niet in steen gehouwen. 

Buffer Groot is bedoeld om langzaamaan te groeien en niet te gebruiken.
Buffer Klein is bedoeld om alle incidentele kosten van te betalen. Kosten voor onze kat, nieuwe bril, reparatie, schoolfoto's, schoolreis, zorgkosten.

Eens zien hoe dat op de lange termijn uitpakt.

Sinds een paar maanden hebben we zonnepanelen en daarvoor heb ik het maandbedrag met €60 verlaagd. De energiemaatschappij denkt dat we moeten bijbetalen, maar ik denk van niet. De zomer ligt nog grotendeels voor ons. We zullen zien wie er gelijk heeft :-).

Credit card voor brandstofkosten

Iets anders wat ik ben gaan doen, is de kosten voor brandstof over te maken naar de creditcard. Beetje ongebruikelijk misschien, maar ik wil zo min mogelijk variabele kosten op de lopende rekening en kosten voor brandstof zijn voor mij altijd onverwacht. Omdat ik vrijwel nooit tank. De echtgenoot maakt lange afstanden met de auto en is ook altijd degene die tankt. Alleen weet ik nooit wanneer. Het totaalbedrag per maand is wel min of meer gelijk. Daar komt nog eens bij dat de echtgenoot sommige ritjes mag declareren. Kosten voorschieten levert altijd chaos op. Aangezien er bij vrijwel elke benzinepomp met een creditcard (met pin) betaald kan worden, bedacht ik deze constructie en ook dat werkt goed.

Het is echt goed om regelmatig de administratie te bekijken en vooral om samen te bespreken. Zo kwam ik er bijvoorbeeld achter dat de echtgenoot nog steeds een bedrag loonspaart, hoewel de regeling al gestopt is. In eerste instantie baalde ik er van dat ik dat niet wist, maar in tweede instantie vond ik het een mooie spaarpot voor de opleiding van de kinderen later. (Sneu hè, voor de man ;-)).

Zoals ik het nu uitgerekend heb, moeten we de vaste lasten van het salaris van de echtgenoot kunnen betalen en dan heb ik de teruggaves en bijslag niet meegerekend. Daar zit ruimte om te sparen. Enige wat ik niet begroot heb is kleding. Dat moet van de Buffer Groot, maar da's nog niet helemaal ideaal. Work in progress zullen we maar zeggen. 

Uitvaartverzekeringen

Er zijn twee dingen die nog mijn aandacht moeten. Onze uitvaartverzekeringen. De echtgenoot is naar mijn smaak onderverzekerd en ik ben naar mijn idee oververzekerd (kinderen hebben een elk een eigen polis bij dezelfde maatschappij waar ik ook zit). Dat kwam door het bezoek van een verkoper van het uitvaartbedrijf. Hij was 80+, had dit werk jarenlang gedaan en vond het nog steeds leuk. Ja, ik snap nu wel waarom het bedrijf hem van stal heeft gehaald....Het was gewoon een goeie verkoper. Wie zegt er nou 'nee' tegen een 80 jarige?! Overigens werd mijn uitvaartmaatschappij vrij snel daarna overgenomen door een andere. Ligt het aan mij, of was dit een trucje van het bedrijf om meer waard te worden? Op de valreep meer polissen binnenhalen om als bedrijf een grotere verkoopwaarde te hebben? Mmm... het zal mijn achterdochtige mind wel zijn. Dus nu wacht mij de gezellige klus van het polissen uitzoeken en of ik een deel premievrij kan maken.

Waar ik nog niet over uit ben is mijn abonnement op de Happinez. Opmerkelijk genoeg had ik een paar jaar geleden geen abonnementen op tijdschriften. Toen kon ik er niet op bezuinigen. Toen er wat meer geld kwam, wilde ik graag de Happinez. Maar ik lees ze heel vaak niet uit. Kom er gewoon niet aan toe. Maar ik kan me er ook nog niet toe zetten om het op te zeggen. Het gaat echt over mijn soort onderwerpen. Die hou ik dus nog even in beraad. Maar aan de andere kant, als ik zie hoeveel korting ik kan krijgen als nieuwe abonnee....pfff keuzes maken is lastig voor een hooggevoelig persoon :-). 

Deze keer niet echt concrete tips van mij, behalve dan dat het goed is om regelmatig je administratie te herzien en weer strak te trekken.

Warme groet,
Anita

12

Tijd en geld

Hoe langer ik bezig ben met eenvoudiger, zuiniger, spaarzamer leven, hoe meer aspecten ik tegenkom van geld. Ik schreef al een keer over de geldlessen die ik geleerd heb.

Toen ik net begon met zuiniger leven was dat vooral om een eenvoudiger leven te hebben. Het liefst wilde ik ook geld overhouden, maar ik wilde vooral dat mijn leven overzichtelijker werd en het geld niet de baas over mij was. Maar dat ik weer degene was die bepaalde waar mijn geld naartoe ging. In de begintijd van besparen en consuminderen was het enige middel dat ik tot mijn beschikking had: tijd. Er waren geen klappers te maken op de hypotheek of met de verkoop van een tweede auto. Geen enorme besparingen door te switchen van zorgverzekering of het ontvangen van een vergeten belastingtoeslag. Het moest de kleine dingen komen.

Wat ik had was tijd. Mijn tijd was gratis en die zette ik in om te bezuinigen. Avonden achtereen was ik met de administratie bezig, maakte budgetten, ruimde op. In elk verloren moment maakte ik foto’s en advertenties van onze verkoopbare spullen. Ik zorgde er voor dat alle spullen goed schoon en glimmend op de foto stonden voor een optimale opbrengst – en dat werkte. Ik reorganiseerde de bankrekeningen, paste automatische overboekingen aan, zegde abonnementen op, controleerde of ze inderdaad waren opgezegd. Ik rekende tot achter de komma uit hoeveel we nodig hadden voor de boodschappen en ik wikte en woog als ik in de supermarkt was. Had ik mezelf al gestort op het zelf maken van babyvoeding, dan deed ik er nog een schepje bovenop door ook met de gezinsmaaltijd steeds creatiever te koken. Met meer echte producten en minder kant-en-klaar uit de winkel/fabriek. Ik breidde mijn repertoire steeds verder uit. Zoveel mogelijk met basisartikelen die ik al in huis had.

Als ik wat nodig had, dan zocht ik op MP de beste tweedehands koopjes en kiende het ophaal moment zo uit dat de kinderen er het minste last van hadden (tijdens slaapjes of ’s avonds). Soms stuurde ik de man om een boodschap als het met de auto gehaald moest worden. Als ik iets specifieks zocht dan hield ik dat wekenlang in de gaten op MP of bij de kringloop. Als er wat gratis weggegeven werd zei ik geen nee.

Cadeaus voor de kinderen scharrelde ik bij elkaar met uitgekiende prijzen, airmiles of met tweedehands spullen. Zo heb ik een aantal avonden achter elkaar op zolder twee driewielers staan poetsen zodat ze helemaal als nieuw leken. Verder werd ik ook steeds creatiever in het geven van zelfgemaakte cadeautjes. In het algemeen stelde ik vooral heel veel aankopen uit en zei heel vaak ‘nee’. Niet alleen tegen de gezinsleden, maar ook tegen mezelf.

Het gaf mij een machtig gevoel! Ik kon helemaal zelf invloed uitoefenen op waar mijn geld naartoe ging. Met toewijding, inzet en tijd kon ik geld ‘verdienen’. Ik kon zelf richting geven aan hoe ik wilde leven. Ik vond dat echt top! Als gezin hebben we daar heel veel van geprofiteerd.

Keerzijde

Nu ik dat een paar jaar gedaan heb, merk ik dat er een ander gevoel om de hoek komt kijken. Het zal er zeker mee te maken hebben dat de financiën er meer uit zien zoals ik het graag heb, maar het is ook een veranderd gevoel ten opzichte van de tijd die ik er in steek. Ja, ik kan van alles zelf maken, taarten, cadeaus, meubels. Ik kan als ik wil alles gratis of voor een fractie van de nieuwprijs bij elkaar scharrelen. Maar de keerzijde is dat het tijd kost. Het vergt planning en vooruitdenken. Maanden van te voren al spullen goedkoop bij elkaar zoeken voor kinderfeestjes, verjaardagen, vakanties, sport, voor Sinterklaas, kleding en schoeisel voor de aanstaande winter of de aanstaande zomer. Nog ’s avonds staan koken of bakken om een gezonde goedkope schoolsnack klaar te maken voor de volgende dag of om die groente die ik zo goedkoop heb ik ingeslagen snel te verwerken voordat het bederft. Hoewel ik er zoveel mogelijk voor zorgde dat ik mijn bespaarbezigheden buiten de kinderen om plande, toch ging het soms wel ten koste van mijn tijd met de kinderen. Dat is niet iets waar ik met plezier op terugkijk. Niet alles was het waard.

Ik merk dat ik nieuwe afwegingen maak. Ik ben wat losser met het toestaan van duurdere cadeaus. Of kant-en-klare cadeaus. Een ansicht uit de winkel, in plaats van een zelfgemaakte van materialen die ik nog in huis had liggen. Ik zit me niet meer te verbijten en te rekenen hoe ik het weer boekhoudkundig recht ga trekken als we een keer naar de snackbar gaan. Als mijn dochters op pizza’s van Domino’s willen trakteren op hun kinderfeestje dan ga ik niet meer op ze inpraten om toch een huisgemaakte te doen. De spullen die ik nu nog overbodig heb zijn allemaal incourant, versleten of hebben gewoon hun nut gehad voor ons. Ik ga dat niet meer allemaal oppoetsen, fotograferen en te koop aanbieden voor een paar euro. Die tijd is mij te kostbaar geworden. Het is nu een afweging waarbij mijn tijd even belangrijker is dan het geld. En gingen eerder alle meevallers naar de gezamenlijke gezinsdoelen, nu kies ik er vaker voor om een meevaller aan mijzelf te geven. Er is een behoefte  om er zelf de vruchten van te plukken. Ook kies ik er nu vaker voor om geld in te zetten om meer tijd over te houden. Eigenlijk kun je zeggen dat door zuiniger te leven, financiële bewustwording te ontwikkelen, ik mijzelf meer waard ben gaan vinden.

Hartelijke groet
Anita

Eerder schreef ik al eens over de keerzijde van hergebruik.

23

Wat je kunt leren van een maand lang de hand op de knip houden

Waarom zou je dat doen, een no-spend maand?

Mijn echtgenoot besprak de no-spend challenge met collega’s en iemand stelde de waarom-vraag. Ja, waarom zou je dat doen, een maand lang de hand op de knip houden?
Om geld uit te sparen. Dat natuurlijk. Maar vooral vanwege bewustwording.

Laatst had dezelfde echtgenoot per ongeluk het verlengsnoer met de grasmaaier doorgesneden. Het eerste wat je denkt: ik heb een nieuwe nodig. Maar tijdens een no-spend maand leer je dat je veel meer keus hebt. Stel jezelf een aantal vragen: kan ik het repareren? Heb ik het meteen nodig? Heb ik het überhaupt nog wel nodig? Heb ik iets anders in huis waarmee ik hetzelfde kan? Kan ik het lenen? Waar vind ik de voordeligste koop?

Toen begon er iets te dagen bij zijn collega’s.

Zodra je doorhebt dat je niet beperkt bent tot één oplossing, gaat er een wereld voor je open. Je blijkt opeens veel meer invloed uit te kunnen oefenen op je inkomsten en uitgaven! Het zijn niet meer alleen de omstandigheden die je in je huidige financiële positie hebben gedrukt, maar er bestaan mogelijkheden om die te veranderen.  En die mogelijkheden kun jij helemaal zelf bewerkstelligen. Wat een vrijheid!

Die no-spend maand is heel leerzaam. 

Ik ben best tevreden over hoe onze no-spend gaat. Ik let op onze uitgaven, maar ik ben er niet heel krampachtig mee bezig. Een beetje minder gestresst er over. Ik kijk niet meer op een tientje. Maar dat is alleen maar omdat het kan. Daar keek ik een paar jaar lang wel op. Want dat was nodig.
Ik had destijds heel veel spullen bewaard. Ik ging aan het opruimen en begreep steeds meer waarom ik spullen bewaarde. Als ik het weg zou gooien zou het betekenen dat ik op enig moment weer iets nieuw zou moeten kopen. Ik hoorde mensen achteloos zeggen: ach, gooi toch weg. Voor een tientje koop je een nieuwe (pet, vaas, wasrek, kabel, oplader, gereedschap). Een tientje klinkt niet veel, maar als je elke week iets moet kopen omdat je dat eerder hebt weggegooid, dan kost je dat € 520 op jaarbasis. Ik dacht bij al die spullen: ik bewaar het, dan hoef ik het niet meer te kopen. Elk tientje wat ik niet uit hoefde te geven was winst.

Er zijn gradaties in het proces van financiële bewustwording heb ik ontdekt. Onze financiële situatie is sterker, we houden meer over en ik kan wat losser zijn. Er is een verschil tussen het hebben van een budget waar je niet overheen kan en een budget waar je wel overheen kan.

Ook kost het me niet veel moeite meer om spullen te laten liggen in de winkel. Sterker nog, ik voel nog maar weinig de echte drang om iets te kopen. Die blije fladder die je kunt voelen bij iets moois dat je ziet in de winkel? Ik haal vaak mijn schouders op. Ik ben blij met wat ik heb. Ik hoef het niet meer te hebben. Maar ik voel me ook niet meer bezwaard als ik wel eens iets koop wat niet strikt noodzakelijk is.

Mijn bespaarbuddy

Van mijn buddy Saskia leer ik ook heel veel. De problemen waar mensen tegenaan lopen zijn eigenlijk in alle soorten huishoudens vergelijkbaar. Ook als de financiële situatie verschillend is. Pech die nooit alleen komt bijvoorbeeld. Maar ook dat er altijd ruimte te vinden is in je financiën, hoe hopeloos het er soms uit ziet. En een gedachte die bij me opkwam: wat als je altijd uit noodzaak kringloopspullen moet kopen, omdat je je het niet kunt veroorloven om nieuw te kopen? Hoe leuk is dat dan nog? En hoe voordelig is dat dan nog? Je moet vaker je spullen vervangen omdat de levensduur lager is. Denk aan auto, computer, koelkast, vriezer, fiets, tv, bed, meubilair. Zomaar een gedachte die bij me opkwam.

Marktplaatsperikelen

Ook stak ik nog maar weer wat tijd in mijn marktplaats-handel. Vooruit, ik probeer het nog een keer ook al levert het me onrust op en kost het me veel tijd. Ik kies er steeds vaker voor om spullen naar de kringloop te brengen. De spullen zijn allemaal nog prima voor een tweede ronde, maar soms is het al te oud, niet meer courant en is het me al dat werk om het te verkopen niet meer waard.
De verkopen liepen eerst nauwelijks maar het wonder is geschied: ik verkocht onze kinderbox voor een mooi bedrag van €20. De keukenmachine wordt ook opgehaald als het goed is. In totaal heb ik dan ongeveer voor €55 verkocht. Wat ik vaak gek vind is dat ik soms dingen op mp of in fb groepen aanbied voor een heel klein prijsje waar iedereen  voor weg loopt. Vervolgens breng ik het naar de kringloop en zie ik dat bijvoorbeeld kinderkleding geprijsd wordt voor €3,50 (was notabene een kinderbroek met een gat er in!!!) en het vervolgens een week later al verkocht is. Terwijl men het bij mij voor €0,50 hadden kunnen krijgen. Een observatie waar ik maar niet teveel gedachtes aan wijd, behalve ze hier neer te zetten.

Minder onrust

Wat reduceren van stress betreft kom ik er nog niet helemaal uit. Lezeres Ageeth merkte op ‘de vraag is of je er iets voor moet doen of laten’ en dat is precies de vraag die steeds door mijn hoofd speelt. Er zijn heel veel plichtplegingen van school en werk waar ik niet onderuit kom en dan vind ik al dat ik heel zorgvuldig mijn keuzes maak. Aan het begin van het schooljaar heb ik bijvoorbeeld met mezelf afgesproken dat ik niet zoveel meer mijn hulp aan zou bieden als er ouderparticipatie werd gevraagd. Zo heb ik het eerste half jaar niet gereageerd op het verzoek om vervoer naar de schooltuintjes want dat is altijd op een dag dat ik werk. Maar we lopen aan het eind van het schooljaar en dan zie je dat andere ouders ook niet meer zo te porren zijn en dan bied ik mijn hulp wel aan, anders gaat zo’n uitje niet door. Dat betekent wel dat ik die verloren werkuren op een andere tijd weer in moet halen, wat eigenlijk altijd ten koste gaat van huishouden en schrijftijd.
Met een oude goede vriendin ga ik soms op vrijdagmorgen een uurtje of anderhalf wandelen. Er was ook een tijd dat ik dat liever afzegde of oversloeg, want dan kwam ik weer in de knoei met de andere dingen die ik nog wilde doen. Maar tegenwoordig wil ik dat niet meer opschorten, ik wil geen spijt krijgen dat ik dat te weinig heb gedaan.

De dingen die ik doe, daar sta ik wel achter. Toch blijft wel het verlangen om wat vaker een adempauze te hebben. Minder onrust en onderbrekingen. Ik voel ook wel een noodzaak, want als ik veel aan mijn hoofd heb gaat de pieptoon in mijn oor omhoog. Er is dus nog ruimte voor verbetering. Eigenlijk zou ik ook wat minder afleiding moeten zoeken op social media.

Afgelopen vrijdagmiddag hadden de meiden een vriendinnetje te spelen en ik heb ze amper gemerkt (dat wil nog wel eens per vriendinnetje verschillen). Wat een rust! Toen heb ik mijn momentje wel gepakt. Hier kan ik wel aan wennen, dacht ik.

Poes en ik hadden even een momentje met ons twee

Ben je op zoek naar meer bewustwording over geld en zoek je naar eenvoud in je leven, maar tegelijkertijd een rijker leven? Ik kan je daarbij ondersteunen. Neem gerust contact met me op of lees alvast het artikel 6 praktische manieren om meer richting aan je leven te geven.

Warme groet,
Anita

18

Mentale rijkdom

Er schuilt iets heel tegenstrijdigs in mijn simpelere levensstijl.

Zo heb ik bijvoorbeeld nog nooit zóveel pakjes, bakjes, zakjes en potjes in de kasten gehad, als sinds ik ben gaan koken zonder pakjes en zakjes....
Had ik vroeger een pak Knorr wereldmix Burritos in de kast (dat was onze favoriet) en een pot chicken tonight (die manie was overigens maar van korte duur). Nu heb ik blikken bonen in minstens drie soorten (kidney, zwarte, kikkererwten), meel in ongeveer vier soorten (tarwe, amandel, mais, rogge), gedroogd fruit, havermout, haverzemelen, havervlokken, you name it. Veel meer pakjes en zakjes dan ik ooit gehad heb.

voorraad

Om maar niet te spreken van de losse kruiden. Alleen de letter K vraagt eigenlijk al om een eigen vakje. Kerrie, Kurkuma, Kaneel, Koek-en Speculaaskruiden, Kardemompeulen, Kardemom gemalen, Korianderzaad, Koriander gemalen, Komijnzaad, Komijn gemalen....

Ook ben ik veel meer tijd aan koken gaan besteden. Producten die ik eerst kant-en-klaar kocht, leerde ik zelf maken. Pastasauzen, tortilla's, bouillon, koekjes, cake, gebak. Ik ging niet alleen meer tijd aan koken besteden, maar ook aan het doen van boodschappen, het maken van een budget, het bewaren, inmaken, invriezen van voedsel.

restjesmaaltijd op vakantie

Ik heb nog nooit zoveel tijd aan het huishouden besteed als de laatste jaren (alleen zo jammer dat het niet schoner wordt ;-)). Ik stelde een huishoudschema op, ging zelf mijn wasmiddel maken (en stopte daar weer mee), ik ging op zoek naar milieuvriendelijke manieren om vlekken uit kleding te halen, ik ging meer opruimen, herstelde de voorjaarsschoonmaak in ere, pakte mijn oude handwerkhobby weer op en kroop weer achter de naaimachine en pakte mijn breinaalden weer.

Ik ging zelf fruit en groente verbouwen. Oogstte dan weer eens courgettes, dan kroppen sla, dan weer aardappelen of bonen. Ik leerde dat er best veel tijd in ging zitten en kreeg daardoor meer waardering voor het werk van de commerciële telers.

bieten uit eigen tuin

Cadeautjes ging ik zelf maken, in plaats van zelf kopen. Iets wat veel planning en vooruitdenken betekent.

plantje in een kop en schotel - een aardigheidje voor de gastvrouw

voor de verjaardag van oma die van zingen en dieren houdt.

stenen verven, opplakken en er oortjes en snavels aan tekenen.

Ook een gastvrouwcadeau: schaaltje van de kringloop, olijven erbij en een tapenade. 

Lekker simpel?

Op het eerste gezicht lijkt het helemaal niet simpeler. Sterker nog, het is veel meer werk! De vraag is: waarom zou je het dan doen?

Ondanks dat ik aan al deze dingen veel meer tijd ben gaan besteden en het me dus meer inspanning kost om geld te besparen en simpeler te leven, voel ik me vele malen rijker dan toen ik alles nog uitbesteedde en kant-en-klaar kocht.

Door zelf te koken en te bakken ontdekte ik hoeveel werk een feestelijk gerecht kan zijn, zoals een zelfgemaakte pizza of zelfgemaakte speculaas. Ik kreeg daardoor meer waardering voor de restauranthouder die zoiets op de kaart zet en de banketbakker die het verkoopt in de winkel. Tegelijk kreeg ik ook meer inzicht in waarom iets wat van kwaliteit is, duur is: goede ingrediënten kosten meer en goed bereid kost tijd. En dat kost geld. Als je vervolgens leest welke ingrediënten er in de goedkopere kant-en-klaar versies van pizza en speculaas zitten, dan begrijp je ook waarom dat goedkoop is. Zodra je dat door hebt, is een traktatie ook echt een traktatie en hoef je niet meer bij elke koffievisite een stuk appeltaart.

gevulde speculaas met echte amandelspijs

honingtaart uit een boek van Geronimo Stilton

Ik ontdekte het gevoel van voldoening om in een bepaalde mate zelfredzaam te zijn. Niet alle klussen uit hoeven besteden aan timmerlieden, kledingmakers en pizzabakkers. Ik heb ervaren hoe geweldig het voelt om iets voor je gezin te kunnen maken (een maaltijd, een kledingstuk). Hoe mooi het is om iets te geven dat jij met je handen gemaakt hebt.

mooi weer: naaimachine op de tuintafel

gymtas genaaid.

Door meer te besparen ben ik gaan zien wat je er voor moet doen om geld over te houden.
Bij een volgende uitgave dacht ik wel wat langer na. Een impulsaankoop kan betekenen dat je weer een maand moet wachten om dat gat te dichten. Hoeveel is je dat waard?
En vervolgens....wie krijgt mijn geld (dat ik dus met veel moeite gespaard heb). Is dat de grootaandeelhouder van een keten (hoe zijn de arbeidsvoorwaarden van de werknemers?) of gaat dit naar een kleinere detailhandelaar die zijn /haar gezin er van onderhoudt?

Het lelijke bovenblad van een tafeltje opknappen met een nieuw zeil. 

Bloemen uit eigen tuin. 

Ik ben verbanden gaan zien die ik eerst niet zag, of niet meer zag.
Mijn kijk op het leven is holistischer geworden en dat geeft mij enorm veel voldoening. Dat ik zie en ervaar hoe alles met alles in verbinding staat met elkaar. Dat geeft mij het gevoel dat ik invloed kan hebben. En het geeft mij het gevoel dat datgene wat ik doe ook zin heeft. Ook al is mijn bijdrage maar klein, het zal iets anders in gang zetten en daardoor steeds groter worden.

De rijkdom bleek niet (alleen) te zitten in het overhouden van geld, maar vooral in mentale rijkdom.

Warme groet,
Anita

18