Wat ik las deze zomer

Ik kan terugkijken op een hele fijne leeszomer. Wat ben ik blij met mijn keuzes aan (voorlees)boeken! Het is tenslotte altijd maar afwachten hoe het uitpakt op het moment dat je je boeken voorsorteert.



Heksenkind en Juniper van Monica Furlong hebben mijn hart gestolen! En ook dat van mijn dochters. Het spreekt heel erg tot onze verbeelding. Heel veel wijze lessen als je je kind wilt vertellen dat er meer is tussen hemel en aarde.



Maeve Binchy blijft een van mijn lievelingsauteurs. Ik kan nog steeds niet begrijpen dat ik haar boeken wegminimaliseerde. En dat voor een schamele €5. In Hotel aan zee maken we niet alleen kennis met de vrouw die een hotel begint aan de Ierse kust, maar we leren ook alle gasten kennen die er als eerste een week doorbrengen. Ik heb er van genoten!


Vuur en as kocht ik bij de kringloop in de aanloop naar mijn vakantie. Ik was benieuwd naar hoe men vroeger converseerde, omdat ik het idee heb dat de gesprekken vroeger meer voorstelden. Oké, vooral omdat ik zelf een waardeloze converseerder ben. Misschien kon ik nog wat leren over hoe men dat vroeger deed.

Je denkt misschien, dat is toch niks, zo’n antiek boek, met al die ouderwetse opvattingen. Nou, think again! Zo’n boek is mega interessant, helemaal als je er even een googletje aan besteedt.

Blijkt dat schrijfster G. Sevensma-Themmen een begrip was in haar tijd. Waarschijnlijk vooral in christelijke kringen, maar evengoed een begrip. Haar boeken vallen onder de noemer neocalvinisme. Ze is geboren in Groningen en in haar boek noemt ze bekende Groninger plekken, zoals de Paterswoldseweg, de Friesestraatweg en V&D (nu verdwenen). Als ze het heeft over een fontein op de markt denk ik even dat ze haar wijsheid uit kaarten en boeken heeft gehaald, maar niets is minder waar. Er blijkt daadwerkelijk een fontein te hebben gestaan op de Vismarkt! Zie, zo leer je weer vanalles.

Op allerlei gebieden dus een echt goede kringloopvondst. Bovendien is het ook nog eens een heel aangenaam verhaal over een pasgetrouwde jonge vrouw. En ja, ik ontdekte meer over het sociale leven van de jaren 50.


[bron: Beeldbank Groninger Archieven]



In betrekking circuleert nu al een tijdje in mijn omgeving. Meerdere teamleden van Ogma lazen ‘m al. Mijn moeder las ‘m, zij leende ‘m weer uit aan een oudere koffievriendin die ‘m prachtig vond en nu lees ik ‘m. En ik vind ‘m ook prachtig! In betrekking is het verslag van Maria van der Ent (geboren in 1900) over haar leven in de jaren dat zij bij huishoudens in dienst was (van haar 12e tot haar 25e). Een magnifiek tijdsbeeld!

Wat kunnen boeken je toch verwennen op vakantie.


Ogma-collega Tineke verwende me ook nog eens met een pakket boeken, waaronder de editie van Colman die hoort in de uitgave van Heksenkind en Juniper (en moeilijk te krijgen is). Wil je lezen met welke boeken de andere leden van Ogma de zomer mee doorgebracht hebben, lees dan hier.


Hebben jullie ook goed gezelschap gehad van boeken deze zomer?

Warme groet,
Anita



6

Wat tuinieren je leert over jezelf



Sinds we de tuin opgeknapt hebben, ben ik weer meer aan het tuinieren. De nieuwe tuin geeft weer zin om er aan te werken. Nu het mooi is, wil ik het mooi houden. Met al dat schoffelen, poten en onkruid wieden verbaasde ik me er weer over hoe leerzaam tuinieren eigenlijk is. Ik keek er weer met heel hernieuwde blik naar. Met tuinieren graaf je je een weg naar jouw eigen diepere lagen. Alles wat in het leven speelt, komt ook aan bod bij tuinieren.

Hier kun je lezen over de helende energie van bomen. 

Met deze nieuwe tuin wilde ik er echt iets moois van maken. En het ook mooi houden.





In het afgelopen jaar had ik zakjes met bloemenzaad gespaard en dit strooide ik in mijn border. Dan had ik tenminste alvast wat bloeiends dit jaar, als ik in de tussentijd vaste planten zou gaan toevoegen. Echter, ik kreeg van mijn moeder 16 afstammelingen uit haar eigen tuin en ruilde ik heel veel spullen voor borderplanten. Ik slechts 1 seizoen had ik al een gevulde border! Ondertussen begon het bloemenzaad ook te ontkiemen.

Ik bestudeerde een beetje waar de groene sprietjes opkwamen, me afvragend of het een bloem zou worden of dat het door zou groeien tot onkruid. Uiteindelijk kwam van het zaad de prachtigste bloemen op, waarvan ik de meeste de namen niet weet. Nu het duidelijk was wat bloem was en wat onkruid, kon ik het onkruid ertussen uit halen. Wat een bloemenpracht!





Maar er gebeurde ook nog iets anders. Zo’n schone lei laat je opeens heel helder zien wat jouw ingebakken aanpak is. Hoe pak je de dingen aan? Doe je dat met ferme hand of met zachte hand. Kun je snel beslissen over waar iets komt te staan of ben je besluiteloos. Durf je in te grijpen of niet. Blijf je lang of kort proberen om een zieltogende plant te redden. Ga je te lang door met werken in de tuin of weet je wanneer je moet stoppen.

Wat komt er op?

Mijn moeder zaaide vergelijkbaar bloemenzaad bij haar in de tuin, maar ze stuurde mij al snel een appje dat zij haar spul had weggehaald, want het kwam niet op waar ze het had gestrooid en ze voorzag dat als ze het nu niet weg zou halen, dat het volgend jaar weer op zou komen. Ik keek eens naar de bloemen die bij mij waren opgekomen en realiseerde me dat ik een hele andere manier van omgaan heb met mijn planten. Ik zaai en wacht wat er opkomt. Is het blaadje groen onkruid of een bloem in wording? Ik ben benieuwd naar wat er komt. Ik volg wat er gebeurt. Ik laat de planten en de natuur haar gang gaan. Maar is dat nog steeds de goeie manier?

Het is een mooie eigenschap om dingen niet te forceren, ze te laten gebeuren. Dan ontstaan er vaak de mooiste dingen, krijg je prachtige inzichten (en bloemen). Maar de keerzijde is dat de tuin het van je over gaat nemen. Je raakt de sturing kwijt. Ze doen het prachtig goed, die planten van mij, maar vervolgens laat ik de lange stelen met bloemen maar wat over elkaar heen hangen. Of over het gazon hangen, waardoor ze gemaaid worden. Misschien is het tijd voor wat meer sturing en wellicht ook wat minder bescheidenheid over het resultaat?

Plantensoftie

Ik ben een vreselijke softie als het op planten aankomt. Alles wat groeit en bloeit trouwens. En zelfs materie, want alles heeft energie. Ik kan in de supermarkt een paprika oppakken om te voelen en te keuren. Daarna een ‘betere’ paprika zien, maar het vervolgens zielig vinden voor paprika nummer 1, want die kan er tenslotte ook niks aan doen dat ‘ie zo gegroeid is als ‘ie is. Dus ga ik vaak naar huis met meer dan 1 paprika.
Zo vind ik het vreselijk lastig om zieltogende planten weg te doen. Maar ik heb besloten dat dat moet veranderen. Ik moet niet meer zo lang vasthouden aan iets dat al afgestorven is.
Verwijder dat wat je niet meer in je leven wilt.




Als je het resultaat anders wilt, zul je je aanpak moeten veranderen.

Soms komt er iets op wat we nooit geplant hebben. Soms komt er iets op, waarvan we dachten dat het de strenge winter niet had overleefd. Soms zaaien we iets en komt er niks op. Sommige planten combineren niet met elkaar. Sommige moet je niet verpoten, andere juist wel om de zoveel jaar. Iets planten betekent er voor zorgen, als we willen dat datgene wat je gezaaid hebt, ook gaat ontkiemen. 


Tot de volgende keer!
Warme groet,
Anita

Boek ter inspiratie

8

Ik ging brood bakken in Noorwegen



Deze zomer gingen we naar Noorwegen. Dat kwam omdat ik zwijmelde bij een foto van Gerlinde’s zelfgebakken brood, waarop zij aanbod om het mij te leren. Ik kan namelijk best veel zelf maken, maar over mijn zelfgebakken broden ben ik nog niet erg te spreken.



Uiteindelijk liep het brood bakken niet helemaal zoals we gedacht hadden; vezels zijn goed voor je gezondheid, maar je kunt er ook  teveel van hebben. Dan blijft je brood compact en heeft moeite om te rijzen. Maar niet getreurd, de smaak was goed en dat brood bakken was natuurlijk maar bijzaak ;-).

Penvriendinnen nieuwe versie

Vroeger had ik penvriendinnen, waar ik dan op enig moment mee afsprak. Dat gaf dezelfde soort spanning als deze ontmoeting – want ‘op papier’ (online) merk je wel dat je op een zelfde golflengte zit, maar toch ben je een beetje nerveus voor hoe dat in het echt uit gaat pakken.
Nou, voor twee sociale vermijderaars hadden Gerlinde en ik heel veel te bepraten. We hadden nog genoeg gespreksstof voor een paar dagen meer.

Zoals zij in haar zomerverslag al schreef, speelden onze kinderen van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Zo bijzonder om te zien hoe soepel die kinderen contact maken. Ze speelden dan weer in het huis boven en dan weer in het huis of zwommen in het water. Eigenlijk kwamen we tijd te kort.


We stopten ook nog een paar dagen in Denemarken – daar gingen we al een keer eerder naartoe. Vakantiepark Skallerup is zowel voor onze kinderen als voor ons een favoriete plek. We hebben het echt naar onze zin gehad.


Brekkestø

Aan de Blindlea

Een hele klim naar boven, maar een mooie tocht!

Welterusten zon, hopelijk tot morgen!

Skallerup, zwembad

Skallerup, Denemarken


Wat is vakantie?

De zomervakantie (schoolvakantie) nadert al weer zijn eind en wat zijn de weken weer voorbij gevlogen! Er was tijd om weer eens blue berry pancakes te bakken, om grotere fietsen te kopen voor de meiden, om mijn vloerkleed te wassen en de gordijnen te wassen. Tijd voor ditjes en datjes, maar vooral ook voor de kinderen om juist eens los te komen van het dagelijks ritme. Voor mij voelt het als echt vakantie wanneer er niemand de deur uit hoeft ’s ochtends!

Maar meer nog is vakantie voor mij geworden, een periode dat ik vrij ben om te genieten van het leven thuis. Thuis, waar ik het hele jaar zo mijn best voor heb gedaan om er wat moois van te maken, van onze tuin en van ons huis. Even geen werk buitenshuis dat me in beslag neemt, maar in plaats daarvan hele dagen om klusjes te doen, vrienden en familie te bezoeken, naar die ene film/tentoonstelling/kwekerij te gaan waar je anders niet aan toe komt. De tijd nemen om met de kinderen kleding te kopen. Of om maar een beetje te hangen. Die twee weken weg ‘op vakantie’ is geen heilig moeten meer. Als we gaan, dan is dat omdat we er zin in hebben.


Ik merk dat ik mijn vakanties anders vier dan vroeger. Voorheen – ca 8-10 jaar geleden – draaide vakantie om die twee weken dat we weg gingen. Voordat ik Michel leerde kennen koos ik vaak voor cultuurvakanties ‘want als je toch helemaal naar Italië/Spanje/Griekenland bent afgereisd kun je maar beter zoveel mogelijk zien’. Maar ook omdat ik heel veel interessant vindt.
Totdat ik moe werd van zulke vakanties. De cultuurvakanties maakten plaats voor natuurvakanties. Wandelen en fietsen, dorpjes bezoeken, niet meer volgens een vooraf opgestelde lijst met bezienswaardigheden, maar gewoon kijken wat we tegenkwamen. En zelfs die vakanties werden en worden steeds beknopter, met steeds minder ‘hoogtepunten’ op ons lijstje. We kochten twee jaar geleden een tent en het begrip ‘vakantie’ kreeg nog weer een heel andere dimensie.

Het is voor mij ook minder belangrijk om ‘op vakantie’ te gaan. Ik denk dat ik er vroeger niet eens over nadacht dat dat ook een optie was. Om niet te gaan. Ik liet me dat aanpraten door tijdschriften en tv en andere mensen die zeiden dat ik vakantie ‘verdiend’ had of er toch ‘het hele jaar voor gewerkt had’. Totdat dat idee me tegen ging staan. Als je twee weken vakantie naar een ver oord niet kunt overslaan, omdat je die twee weken nodig hebt om er de rest van het jaar weer tegen te kunnen, ik weet niet, dan is er toch iets niet helemaal goed met je leven de rest van het jaar.

Ik hoef zelf niet meer perse elk jaar op vakantie in de zomer, maar goed ik ben niet de enige in dit huishouden. Dat ik anders ben gaan denken over vakantie, is gekomen door het eenvoudiger leven. Voor wie doe ik wat ik doe? Wie bepaalt waar ik mijn geld aan uitgeef?  Vakantie is geen noodzakelijke onderbreking meer van de rest van het jaar, maar – als er vakantie is – is het een onderdeel van de rest van mijn leven.

Warme groet
Anita


11

Hoe je lichter kunt leven


Photo by Lisa Fotios from Pexels


Als somberaar, beroepsmopperaar en hypochonder kan het voor mij bij vlagen een hele uitdaging zijn om de jeu van het leven te voelen.

Maar door de jaren heen heb ik geleerd wat de dingen zijn waaraan ik mij oplaad. De dingen die voor mij van belang zijn om mijn sores makkelijker te dragen en datgene wat zwaar voelde, weer wat lichter wordt. Het zijn niet de grote dingen waardoor ik me lichter, vrijer en blijer voel. Het zit ‘m niet in het vergaren van bezittingen of in het vergaren van verre reisbestemmingen. Het zit ‘m in heel andere dingen. Inmiddels heb ik ook al heel veel over dit onderwerp gelezen en samen met mijn eigen ervaringen zitten daar heel veel overeenkomsten in.

Wanneer je mijn maandelijkse nieuwsbrief wilt ontvangen, meld je dan hier aan.

Tijd buiten doorbrengen

Wanneer je de natuur opzoekt, stem je je als vanzelf af op je omgeving. Het geruis van de bomen of de golven van zee. Het getjilp van vogels, het zoemen van hommels en bijen. Luisteren waar de wind vandaan komt en voelen hoe de temperatuur van de grond is. Als je je afstemt op de natuur om je heen, stem je je af op de natuur in jezelf. Je bent onderdeel van alles om je heen. Je staat niet alleen, je bent geen uitzondering. Je bent.
Wanneer ik teveel in mijn hoofd zit helpt het me om een wandeling in de natuur te maken. Of in de tuin te werken. Wat ook helpt om je meer af te stemmen is bezig zijn met de seizoenen. Dat kan door een seizoenstafel in te richten met vondsten uit de natuur. Of door bewuster stil te staan bij de betekenis van jaarfeesten. Leven met de maan kan je ook heel veel inzichten geven in hoe jij reageert op je omgeving.

Lees hier hoe je meer kunt leven met de seizoenen

Vertragen

Door je tempo te vertragen, wordt je hoofd minder actief. De drukte kan zakken en er komt opeens weer ruimte om te voelen met je middenlijf – je buik, je ribben, je hart - hoe moe je eigenlijk bent, hoe hard je hebt gewerkt of hoe verdrietig of eenzaam je eigenlijk bent. Het voordeel van vertragen is dat je niet op voorhand activiteiten hoeft laten vallen, want dat geeft vaak druk. Door te vertragen wordt als vanzelf duidelijk wat voor jou op dat moment prioriteit heeft. Wie weet vind je het helemaal niet zo belangrijk om elke maand de ramen te wassen of met die kennissen af te spreken of om elke week twee keer te sporten. Door te vertragen en datgene wat je doet, met aandacht te doen, ontstaan er nuance verschillen in de noodzaak van de dingen van de dag. Je ervaart meer kleurverschil tussen willen en moeten.

Zoek gelijkgestemden

Een van de dingen die ik echt heb gemist toen ik opgroeide, was mensen om me heen waar ik me aan kon relateren. Ik leek nooit echt aansluiting te kunnen vinden en dat gaf me het gevoel dat ik de vreemde eend in de bijt was. Ik was altijd de uitzondering. Wanneer je omringd bent door mensen die anders in het leven staan, wordt er (onbedoeld) elke keer benadrukt dat jij daar niet tussen past. Dat er iets aan jou mankeert. Als je dat maar vaak genoeg hoort en merkt, dan ga je er vanzelf in geloven.

Onlangs hoorde ik van een jonge vrouw die wel eens met een van haar vriendinnen op stap ging. Haar vriendin houdt er van om bier te bestellen, maar zij bestelde een kopje thee. Wat vervolgens voor opgetrokken wenkbrauwen zorgde bij haar bierbestellende vriendin. Deze jonge vrouw zei dat ze wel eens jaloers was op haar vriendin dat deze een vriend had en zo makkelijk een gesprek aan kon knopen met anderen. Fundamenteel zit het scheef in deze vriendschap, omdat er geen gelijkgestemdheid is.

Dit soort vriendschappen komen bij jongeren heel veel voor. Je kent elkaar van school of opleiding en je blijft een beetje aan elkaar plakken. Je bent bevriend, maar eigenlijk niet gelijkgestemd. Het is goed om je te omringen met mensen die dezelfde interesses hebben, die dezelfde waarden hebben en op dezelfde manier in het leven staan. Dat hoeft overigens niet te betekenen dat je gelijk aan elkaar bent, maar wel dat je een gedeelde basis heb. In mijn meditatiegroep of binnen de antroposofische huisartsenpraktijk waar ik bij aangesloten ben, zijn mensen heel erg verschillend, met verschillende achtergronden. Toch gaan de gesprekken heel makkelijk en over onderwerpen die ieder van ons interesseert. Ik heb sneller op een diepere manier contact met anderen – iets waar ik behoefte aan heb. Het element van gelijkgestemden speelt ook een rol bij de zevendedag adventisten, waarover in De Blauwe Zones wordt geschreven.

Omring je stap voor stap met mensen die passen bij jouw manier van in het leven staan. Sluit je aan bij een vereniging of een geloofsgemeenschap of bij een belangenvereniging of een koor of doe vrijwilligerswerk voor een instantie die jij belangrijk vindt – iets waarin jij jouw waarden herkent. Wanneer je gelijkgestemden om je heen hebt, voel je je gedragen. Je hele leven lang.

Koester gesprekken met vreemdelingen

Het lijkt in strijd met wat ik hierboven zei, maar onderschat nooit het belang van de woorden van willekeurige vreemdelingen. Ik draag ontelbare herinneringen bij me van ontmoetingen met mensen die mij onbedoeld (of soms wel bedoeld) bemoedigden.
Zo heb ik naar mijn idee meer gehad aan kleine gesprekjes over het ouderschap met (meestal oudere) mensen waar ik bijvoorbeeld in de speeltuin mee in gesprek raakte. Of tijdens een wandeling naar de winkels. Vooral ouderen delen ongevraagd hun levensverhaal. Niet zelden zijn dit verhalen met enorm veel levenswijsheid. Put daar uit voor jezelf. Ook deze mensen hebben zorgen doorstaan, verdriet gekend en geluk ervaren. Net als jij. Er gaan vaak grote levenslessen schuil in de kleine wijsheden van de verhalen die mensen jou vertellen.

Wat je feitelijk doet, is jouw eigen natuur afstemmen op de wereld om je heen. Dat geeft een groter gevoel van zingeving, van 'erbij horen'. Je bent meer in harmonie met jezelf en dat voelt lichter.

Warme groet,
Anita

14

Mijn 7 favoriete zomerse salades

Het warme weer nodigt niet uit om lang boven een warm fornuis te staan om eten te koken. Een salade heeft in zulke gevallen de voorkeur in veel huishoudens. Ik heb onze favoriete salades voor je op een rij gezet. Ik hoop dat er iets van je gading bij zit.


  1. watermeloen salsa
  2. komkommer en makreel
  3. tomatensalade
  4. mango walnoten geitenkaas
  5. tomaat mozzarella
  6. rode biet en sinaasappel
  7. aardappel witlof ei

#1 Watermeloen salsa (vegetarisch)


Niets hoort zo bij zomerse dagen als watermeloen! Deze salade is echt top!

Ca. 4 roma tomaten (zaad en dergelijke er zoveel mogelijk uithalen)
Halve watermeloen in kleine stukjes.  (de watermeloen zo snijden dat je zo weinig mogelijk wit vruchtvlees meeneemt. Zoveel mogelijk zaadjes er uit peuteren – met punt van je mes).
1 rode ui
1 groene paprika en/of
1 oranje paprika
Verse gehakte koriander (optioneel)
1 a 2 theelepels kruidenzout
(verse) limoensap

Met deze salade kijk je een beetje naar de verhoudingen. Het is niet zo belangrijk dat je exact de hoeveelheden er in doet die ik hierboven genoemd hebt. Als je bijvoorbeeld een kleine watermeloen hebt dan doe je die in zijn geheel. Misschien heb je hele grote paprika’s, dan volstaat het om de helft te snijden.

Lekker met pita broodjes. Of taco's. Of met tortillachips met kaas.

#2 Een verrassende salade van komkommer, makreel en kappertjes


Deze salade staat alleen maar op nummer twee omdat wij nummer 1 allemaal lekker vinden en ene dochter niet van deze houdt. Maar zelf vind ik dit een geweldige salade. Lekker met het zoute van makreel (ik koop Fish4Ever) en kappertjes.

(ca. 2 volwassenen en misschien een paar kinderen – mits ze niet zo’n grote eetlust hebben)

1 (blikje) gestoomde makreel
1 fijngesnipperde (rode) ui
1 potje kappertjes
1 appel in blokjes gesneden
1 halve komkommer in blokjes gesneden
1 rijpe avocado
3 eetlepels balsamico azijn
Peper

Gewoon alles in één schaal doen.

#3 is een tomatensalade (vegetarisch)




[helaas op dit moment geen foto van deze tomatensalade. Maar wel een foto van een bord ;-)]

Een salade met alleen tomaten? Wat is dáár nou aan, vraag je je misschien af. Maar deze is zo ontzettend smakelijk. Typisch een voorbeeld van hoe je een eenvoudig gerecht op tafel kunt zetten, op smaak gemaakt met basis toevoegingen als azijn, olie en mosterd.
Deze salade aten we voor het eerst in Frankrijk, waar we op vakantie waren. Ik was zwanger van onze tweeling en we waren in een dorpje terecht gekomen, hadden een leuke foto gemaakt bij een riviertje en toen was het al weer tijd om te eten. We kregen een tomatensalade geserveerd en keken er eerst meewarig naar, maar waren al snel verkocht! Grappig hoe een gerecht in je geheugen blijft. We hadden geen idee hoe zo’n salade werd gemaakt, maar later las ik in de Volkskrant in de kookrubriek een recept dat wel hetzelfde móest zijn.

Voor 4 personen
8-10 lekkere tomaten
1 ui
2 eetlepels scherpe mosterd
4 eetlepels wijnazijn (zelfgemaakte vlierbloesemazijn is ook lekker)
1 eetlepel water
Snufje zout
Snufje suiker
8 eetlepels olijfolie
Optioneel: verse peterselie of munt (fijngesneden)

Snij de tomaten in dunne plakjes met een goed scherp mes. Leg ze dakpansgewijs op een platte schaal. Snij de ui zeer klein en strooi over de tomaten. Meng de ingrediënten voor de vinaigrette en schenk over de tomaten. Tot slot naar wens een beetje peterselie of munt.
Deze salade is extra lekker als de tomaten op kamertemperatuur zijn en de vinaigrette de tijd heeft gehad om in te trekken.

#4 salade met mango, walnoten, zachte geitenkaas

















Deze salade is perfect voor warme zomerse dagen waarop je niet lang in de keuken boven een heet fornuis wilt staan. Ook zeer geschikt om mee te nemen naar het werk als lunch.
Over deze salade met mango schreef ik al eerder in dit blogartikel.

Wat zit er in:
sla (maakt niet uit welke soort, ijsberg, kropsla, gemengde, wat je maar in huis hebt of lekker vindt)
mango
zachte geitenkaas
walnoten
uitgebakken ontbijtspek (of een ander soort spek of ham, dikke plakken, dunne plakken, maakt niet uit, smaakt allemaal lekker :-))
honing
peper


#5 klassieke salade van tomaat, mozzarella en basilicum (vegetarisch)


Deze klassieker doet het altijd goed: het rood, wit, groen van Italië.
Kan met roma tomaten, maar ook met cherry tomaatjes. Buffelmozzarella, of mini mozza bolletjes. Basilicum of ander groen eetbaar blad. Met een dressing van olijfolie, rode wijnazijn en zout en peper. Met wat geroosterde pijnboompitten, mmmmmm.

#6 Verrassende salade van rode biet en sinaasappel (vegetarisch) 


Deze salade is verrassend lekker en net als de mango, geitenkaassalade heel geschikt om mee te nemen naar het werk als lunch.

- Stuk of wat gekookte rode bieten, velletje er af.
- 2 bio sinaasappels
- 1 tl grove mosterd
- 1 el rode wijnazijn (of andere azijn die je erbij vindt passen)
- 1,5 el witte wijnazijn
- 3 eetlepels olijfolie
- Zout en peper
- Beetje waterkers (optioneel)
- Zachte geitenkaas

Snij de bieten in kleinere stukjes. Schil de sinaasappels en verdeel in partjes. Het vruchtvlees kun je er nog van af snijden. Maak een dressing van de mosterd, azijnen, olie en peper en zout. Meng de dressing met de bieten (en eventueel de waterkers). Leg de stukjes geitenkaas en sinaasappelpartjes er bovenop.

# 7 Maaltijdsalade van aardappel en witlof en peer


Deze salade komt uit een Margriet uit de jaren 80. Da’s al een hele lange tijd geleden. Soms vergeet ik dat ik ‘m heb, maar hij komt altijd weer boven water. Laatst appte een vriendin met de tekst ‘nog steeds een favoriet hier in huis’. Met een foto van deze salade. Dus dan blijkt wel weer dat het een geslaagde salade is.

Wat heb je er voor nodig:
4 stronkjes witlof
1 blikje peren op blik (uit blik omdat je het sap ook gebruikt)
1 kg gaar gekookte aardappelen
3 a 4 hardgekookte eieren
1 grote ui
3 dikke eetlepels mayonaise
Wat geknipte bieslook
Wat gehakte peterselie
Beetje gedroogde tijm (als je hebt)
Peper en zout

In het oorspronkelijke recept gaan 2 dikke plakken ham. Echter, wij zijn iets anders gaan eten en daar horen voorgesneden en voorverpakte dikke plakken ham niet meer bij. Ik laat de ham tegenwoordig weg. Ham smaakt ontzettend lekker, maar is juist vanwege die smaak moeilijk te vervangen. Vandaar dat ik het maar weglaat.

Eet smakelijk en ik hoop dat ik je op ideeën heb gebracht.

Warme groet,
Anita



9

Minimalist met veel spullen



Soms vraag ik me af waarom ik schrijf over eenvoudig leven en minder spullen. Hoe geloofwaardig is dat als ik naar mijn huishouden kijk? Want als ik mezelf langs de minimalistische meetlat leg, dan pas ik niet in het plaatje. Ik heb teveel spullen om in een tiny house te passen. Ik heb meer bekers en pannen in de kast dan strikt noodzakelijk is. Ik heb voor verschillende soorten gerechten verschillende soorten schalen, terwijl ik met de helft minder ook toe zou kunnen. Ik bewaar in onbruik geraakte keukengereedschap in mijn la. Ik heb flessen wijn in voorraad, terwijl ik vrijwel nooit wijn drink of het schenk. Ik hou veel meer geld over dan vroeger, maar ik zou nog meer over kunnen houden als ik nóg minimalistischer was. Ik blijf maar opruimen en zou meer moeten schoonmaken. Mijn agenda is voller met verplichtingen dan me lief is. Of goed voor me is. En het feit blijft dat ik teveel hobby’s en interesses heb om een leeg huis te hebben.

Ooit las ik in een column van Lennette van Dongen dat zij van zichzelf vermoedde dat ze zo dol is op opruimen en ordenen, juist omdat ze daaraan van nature een gebrek heeft.
Ik herken dat in mezelf. Ik ben dol op opruimen en het aanbrengen van orde in de chaos, maar niet omdat mijn leven zo gestructureerd is. Ik ben te ongeorganiseerd om de boel onder controle te hebben, maar blijf desondanks op zoek naar die organisatie. 

Waaraan zou een minimalist aan moeten voldoen? Op z’n minst ;-). Ik denk dat er vele soorten zijn. Het minimalisme of het simpele zit niet in spullen an sich, of het gebrek aan spullen. Het is een mindset. Ik ren niet (meer) gelijk naar de winkel om iets te vervangen wat kapot gegaan is. Onze kliko met een gezin van 4 zit nooit vol. Ik ben tevreden met wat ik heb. Voor mij is de keus om voor tweedehands te kiezen een eerstekeus geworden. Ik kan gerust een van de vele evenementen die er georganiseerd worden overslaan en niet het gevoel hebben dat ik wat gemist heb. Ik hoef niet de nieuwste trends in woonaccessoires. Ik koop niet iets omdat het ‘geen drol’ kost, maar omdat ik het item nodig heb. Ik hoef gewoon steeds minder. 

Terwijl ik dus zat te twijfelen of ik wel een geloofwaardige minimalist was, verscheen er een filmpje van een aandoenlijke Amerikaanse vrouw op mijn facebookrol. Het was haar eerste vlog en ze nam véél te veel tijd om te vertellen hoe heilzaam opruimen wel niet was. Ze zei o.a. ‘mijn man zegt, hoezo ben jij een minimalist, je hebt toch veel teveel spullen?!.’ Ondanks dat voelde zij de noodzaak om te vertellen over opruimen en minimaliseren! Ze haalde een gezegde aan, die ik vervolgens googlede en het bleek om deze quote te gaan van Richard Bach (de auteur van Jonathan Livingston Seagull – de zeemeeuw die vliegen niet meer als middel maar als levensdoel gaat beschouwen, hierdoor verstoten wordt, maar in zijn perfectionering van het vliegen uiteindelijk een "hoger zijn" weet te bereiken-bron: wikipedia). 



Minimalisme en opruimen zijn geen doel op zich, geen levensstijl op zichzelf, maar het is een manier om te kijken naar wat jij belangrijk vindt in het leven. Naar hoe jij je leven wilt inrichten en vorm wilt geven. Welke waarden voor jou essentieel zijn. Wat heb jij nodig om te floreren in het leven? Waar gedij jij het beste op. Negen van de tien keer is dat niet het vergaren van nog meer spullen. Spullen blijken vaak een afleiding van wat je werkelijk nodig hebt. Wat je er van leert telt en niet een leeg huis als resultaat. 

Warme groet van een minimalist met teveel spullen :-)
Anita


7

Zelf maken: pita broodjes




Het zelf maken van pita broodjes stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Die kant-en-klaar broodjes zijn weliswaar makkelijk om in huis te hebben, maar die zurige lucht van afbakbrood gaat me steeds meer tegenstaan.

De kookgroep Huisgemaakt is een ideale plek om wat op te steken, zo heb ik daar geleerd hoe je pita broodjes maakt. Ik vertel je graag hoe jij dat ook kunt doen.

Deze zelfgemaakte broodjes lijken in de verste verte niet op de vacuüm verpakte versies! De zelfgemaakte ruiken echt heel lekker (en dat terwijl ze gemaakt worden van een simpele tarwebloem) en zijn heerlijk luchtig en zacht. Het levert zeer tevreden huisgenoten op!




Ingrediënten voor pita broodjes
(bron: Ingrid Zij kookt)


(12 stuks)

500 gr tarwebloem
1 zakje droge gist (ik gebruik zakjes van 9 gr van Bioreal)
300 ml lauwwarm water
1 theelepel zout
3 eetlepels (olijf/zonnebloem/arachide) olie
beetje zwarte peper


Doe alle ingrediënten in een mengkom. Als je een keukenmachine hebt, zoals ik, gebruik je de deeghaak om het deeg mee te kneden. Met een broodbakmachine kneden of met de hand kan ook.
Laat de machine ongeveer 10 minuten draaien zodat je een mooi deeg hebt.

Dek de kom vervolgens af met een theedoek en laat je deeg een uur rijzen.
De tip die ik kreeg is om je oven ca. 10 minuten op 50 graden warm te laten worden. Vervolgens draai je de oven uit en zet je de afgedekte kom er in om te rijzen.

Na een uur haal je het deeg uit de kom en kneed het nog een keer door met de hand. Daarna maak je er een rol van. Hiervan maak je in totaal 12 broodjes.
Om de broodjes ongeveer even groot te krijgen is het het makkelijkst om de rol te halveren.
Van elke helft maak je 6 broodjes. Je halveert dus die halve rollen ook nog een keer, voor elk 3 broodjes.

Maak er bolletjes van en rol ze uit met een deegroller. De randen een beetje in vorm duwen, zodat je gelijkvormige broodjes krijgt.
Leg een vel bakpapier op de bakplaat. Er passen 6 broodjes op 1 bakplaat (bij mij wel tenminste). Als je twee bakplaten hebt, heb je geluk en kun je gelijk alles voorbereiden. Anders kun je alvast de tweede partij op bakpapier leggen en even een rooster gebruiken, zodat ze wel alle twee tegelijk de oven in kunnen voor de tweede rijs (let op, warme oven, maar niet aan!). Weer afdekken en een half uur in laten rijzen in de warme oven.

De broodjes worden afgebakken in een voorverwarmde oven van 200 graden (je broodjes die lagen te rijzen er uit halen). Na 3-5 minuten gaan ze bol staan en kleuren ze een beetje en dan zijn ze gaar.


Lekker met gegrilde groenten, humus, kiemgroenten, falafalballetjes enz. ..

7

Nieuwe rolgordijnen van Veneta



*deze blogpost kwam tot stand in samenwerking met Veneta.com*
*heel veel foto’s onderaan deze blogpost*


Herinneren jullie je nog mijn blogpost over mijn spaardoelen? Dat was al weer in 2017 en een jaar later dacht ik dat er niks van terecht gekomen was, maar toen ik terugkeek bleek ik toch vrijwel alle doelen behaald te hebben. Weliswaar niet in één jaar, maar toch gaf het me het steuntje in de rug dat er schot in de zaak kwam.

 
Verduisterende rolgordijnen

Een van de doelen die op mijn lijstje stond (en die nog niet was afgevinkt) was het opknappen van de slaapkamer. Typisch een klus die bij ons een lange aanlooptijd nodig heeft, want alles hangt dan met alles samen. Nieuw beddengoed hangt samen met matras. Kleur op muur hangt af van keuze gordijnen, enz. De bottleneck in dit proces waren onze rolgordijnen. De rolgordijnen die er voor hingen, zaten bij het huis toen we dit 13 jaar geleden kochten. Het enige pluspunt was dat ze verduisterend waren. Meer niet. Ook lastig was dat we voor een van de drie ramen een muggenhor hebben. Een muggenhor en rolgordijn voor hetzelfde raam is een lastige combinatie, want het rolgordijn zit dan altijd in de weg. De oplossing die we tot nu toe hadden bedacht was dat we een van de oude rolgordijnen afgeknipt hadden en deze op de hor hadden geplakt. Hor kan opendraaien en raam is toch verduisterd. Maar ja, dan is dat raam altijd verduisterd. Niet ideaal. We hebben ook vaak genoeg het idee geopperd om dan maar helemaal geen rolgordijnen meer te doen, maar dat werkt voor ons echt niet. Verduisterende rolgordijnen maken de slaapkamer donker en da’s beter voor onze nachtrust. Ook ideaal voor kinderslaapkamers voor het slapen overdag. De wens om het te verbeteren was er dus wel, maar de oplossing nog niet.

Online rolgordijnen bestellen

Mazzel had ik toen Veneta.com me vroeg of ik met hen wilde samenwerken. Als zij mij niet hadden benaderd zou ik er nooit aan gedacht hebben om online rolgordijnen te bestellen. Maar ik ben ook niet echt representatief hierin. Ik kocht wel eens jaloezieën bij een bouwmarkt. Of we gingen naar de specialist in een stenen winkel. Maar dat is niet iets wat je jaarlijks doet, dus mijn kennis op het gebied van raambekleding is beperkt. Van de naam Veneta.com had ik nog nooit gehoord, maar als je even zoekt dan komt daar snel verandering in. Dit bedrijf verkoopt al meer dan 40 jaar raambekleding en is nummer 1 in verduisterende rolgordijnen op maat online. Dit is waar Veneta.com voor staat:

“ Gratis advies bij u thuis, topkwaliteit, maatwerk en tot wel 40% goedkoper dan in de winkel! Veneta.com, al ruim 45 jaar vertrouwd. Dus bent u op zoek naar kwaliteit raamdecoratie maatwerk voor een betaalbare prijs? Bekijk dan ons uitgebreide assortiment. De gordijnen (ook verduisterend), jaloezieën (lamellen) en shutters van Veneta.com worden altijd met 8 jaar fabrieksgarantie geleverd. Al onze raamdecoratie op maat is gemaakt van de hoogste kwaliteit. Dit maakt onze raambekleding erg duurzaam, zodat u verzekerd bent van jarenlang woonplezier. Op onze inspiratieblog vindt u inspiratie, foto's en tips om de perfecte raamdecoratie op maat te kiezen.”

Mijn ervaring met bestellen bij Veneta.com

Eerlijk is eerlijk, ik had aanvankelijk wel mijn reserves of het wel aan onze wensen zou voldoen. Wat ik altijd doe als ik bedenkingen heb, is zoveel mogelijk informatie zoeken. Veneta.com is heel helder in wat ze bieden en punten als: montageservice, gratis meetservice, geen budget materialen, gratis staalkaart zorgen er dan voor dat ik me goed beslagen ten ijs voel gaan.

En we werden niet teleurgesteld. Zelfs het tegenovergestelde. Ik vond het echt super! De echtgenoot ook. De kwaliteit van de rolgordijnen is heel goed, ik vond de uitstraling in het echt zelfs nog de afbeelding overtreffen. De zwarte onderkant vinden we bijvoorbeeld in het echt mooier dan op het plaatje.

Van te voren hebben we een paar staalkaarten besteld. Als je een kleur zoekt die moet passen bij de rest van het interieur vind ik dat echt een aanrader. Ook konden we zo testen of het verduisterende effect echt verduisterend is. Niet onbelangrijk als je hier belang aan hecht, zoals wij dat doen. Van die service zou ik zeker weer gebruik maken. De meetservice hebben we niet gebruikt, daarin vertrouwden we onszelf genoeg.

Het assortiment is me ook heel goed bevallen. Er is genoeg aanbod, maar ook weer niet teveel. Van basic rolgordijn tot shutters en van vouwgordijn tot kant en klaar gordijnen. Van elk type is er genoeg aanbod, maar toch overzichtelijk. Een mens heeft veel minder keus nodig dan hij altijd denkt. In een stenen winkel kan teveel keus al verlammend werken. Als je achter je pc een keus moet maken is dat nog vele malen lastiger. Dus ook het overzichtelijke assortiment is een pluspunt.

De website loodst je stap voor stap door het bestelproces heen. Die felle gele kleur werkt wel prettig op het scherm moet ik zeggen. Niet echt mooi die kleur, maar wel lekker duidelijk. Aanvankelijk hadden we de rolgordijnen opgemeten ‘in de dag’ (dat is tussen de ramen), maar op het allerlaatste moment hebben we besteld ‘op de dag’ (vóór het raam). Hiermee was ons probleem met de hor opeens opgelost. Veneta.com geeft op de bestelsite aan hoeveel extra centimeters je hiervoor moet rekenen.

De levering verliep keurig volgens schema. Ik kreeg regelmatig per mail updates van de status van mijn bestelling.

De verduisterende rolgordijnen waren keurig verpakt en kwamen onbeschadigd aan. Er zat een duidelijke instructie bij die je volgt bij het monteren. Echtgenoot was de aangewezen monteur en werd heel blij van de mal die erbij geleverd was. Met deze mal heb je precies de goeie plek waar de schroeven moeten komen. Dit voorkomt fouten bij het afmeten. Wel even een waterpas erbij nemen om de mal waterpas op de muur te houden.

Heb ik minpunten? Nee, kan ze eigenlijk niet bedenken. Ik zou met een gerust hart opnieuw bij Veneta bestellen.

Wat we verder nog deden

Mijn langgekoesterde wens was om de gordijnen die wij in ons vorige huis hadden hangen weer in gebruik nemen. Nu we toch nieuwe rolgordijnen gingen monteren hebben we de gelegenheid aangegrepen om nu ook deze gordijnen op te hangen en een nieuwe gordijnrail te bestellen, die over de gehele breedte gaat. Typisch een geval van ‘hadden we veel eerder moeten doen’. Omdat deze gordijnen van zwaardere kwaliteit zijn (de vorige had ik zelf genaaid – zie bij deze oude blogpost hoe het er ook al weer uit zag) en ze nu tot aan de grond hangen is de akoestiek een stuk verbeterd - het voelt veel knusser en klinkt minder hol. Wat ik geweldig vind is dat nu weer van alle drie ramen de rolgordijnen omhoog kunnen! Er is weliswaar iets meer lichtinval doordat de rolgordijnen op de dag zijn gemonteerd en de overgordijnen lichter van kleur zijn, maar echt noemenswaardig is het niet en het voelt veel vele malen prettiger en natuurlijker!





                                De oude blauwe verweerde rolgordijnen gaan in de kliko.



                               

Nu nog een nieuwe kleur zoeken voor op de wand.
Warme groet, 
Anita








4

Gezondheid volgens de ayurveda










Afbeelding van Jerzy Górecki via Pixabay

Het lijkt of gezondheid tegenwoordig vervat is in een paar oneliners. Eet elke dag twee ons groente, twee stuks fruit, beweeg dagelijks een half uur, begin elke dag met een ontbijt. Eet drie maaltijden per dag, eet gevarieerd en snoep niet. De indruk wordt gewekt dat als je je daar maar aan houdt, je gezond en fit zult zijn. Toch komt het voor dat je je aan alle ‘voorschriften’ houdt en je je nog steeds niet fit voelt of overgewicht niet kwijtraakt. Dat kan demotiverend werken en juist veel vragen oproepen.

Waarom, als sinaasappelen zo goed voor je zijn, geven ze mij zuurbranden? Waarom val ik niet af, terwijl ik toch veel water drink? Of waarom voelt voor mij een kom koude yoghurt op de nuchtere maag alsof alle energie in mij wordt stilgelegd? Waarom heb ik om 10 uur ‘s ochtends al weer honger en kan mijn collega een hele ochtend teren op een bakje kwark? Hoe kan het dat mijn echtgenoot en ik hetzelfde eten en ik amper aankom en hij wel?

Wat is Ayurveda?

De Ayurveda is een oude Indiase gezondheidsleer en gaat uit van een holistische kijk op gezondheid. De Ayurveda leert ons dat niet al het eten gezond is voor elk type mens en dat niet iedereen gebaat is bij veel lichaamsbeweging. Voeding en een levensstijl passend bij jouw constitutie zijn het beste medicijn voor een gezond lichaam en een gezonde geest.

De Ayurveda onderscheidt drie typen constituties: vata, pitta en kapha. Elk van deze typen hebben hun specifieke kenmerken. Het werkt heel verhelderend om uit te zoeken welke constitutie jij hebt. Het geeft een heel andere kijk op ‘gezond eten’. Want wat voor de een heilzaam werkt, heeft het tegenovergestelde effect op de ander. Zo bezien is er geen harde maatstaf voor gezond eten en leven. Jouw leven moet in balans zijn met jouw constitutie. Dát bevordert gezondheid.

Zeven jaar geleden maakte ik kennis met de Ayurveda en sindsdien ben ik steeds meer op die manier gaan leven. Ik ervaar het als een enorme verrijking om mezelf te voeden met producten die goed voor mij zijn, die mijn spijsvertering aan het werk zetten. Nu neem ik een ontbijt dat bij mij past, waardoor ik geen last meer heb van de hongerklap halverwege de ochtend. Vage klachten als ‘s nachts kramp in de benen, eczeem, hooikoorts en verkoudheid verdwenen helemaal of nagenoeg helemaal.

De drie dosha’s (constituties) in het kort

Vata
Houdt van opwinding en verandering, aanstekelijk blij, enthousiast en energiek. Een Vata uit balans raakt overprikkeld, oververmoeid, uitputting nabij.

Pitta
Intens, ambitieus en liefdevol. Een Pitta uit balans wordt veeleisend en perfectionistisch.

Kapha
Ontspannen, hartelijk, verdraagzaam en vergevingsgezind. Een Kapha uit balans wordt koppig, traag, slaperig en lui.

Jezelf voeden met wat jij nodig hebt, wat specifiek goed is voor jou, is een verrijking. Als je dat doet met eten, zul je gaandeweg verbanden zien met al het andere waar je je mee voedt; met voedende relaties, vriendschappen, werk, bezigheden. Je zult met alles wat je tot je neemt een gezonder mens worden. Dat is gezondheid volgens de Ayurveda.

Er zijn vele tests om je dosha te bepalen. Je kunt o.a. een test doen op Ayurveda-test

*dit artikel verscheen eerder op het platform Inspirerend Leven*

Boeken ter inspiratie:


5

Steeds meer van minder



We keken naar een tv-item, de man en ik. Over een stad in Nederland die de ambitie heeft om versneld van het gas af te gaan. En ik zat te mopperen over al die bla bla die er gezegd werd. Oké, ik was ook moe dus extra mopperig. De man probeerde nog te sussen, dat het immers ook geen optie is om helemaal niks te doen. Klopt uiteraard. Ben ik een groot voorstander van; iets doen. Maar het valt me op dat alle bezuinigingen en milieubesparingen altijd gepaard gaan met investeringen. Enorme investeringen (denk aan minstens €20.000). Voor elke besparing of duurzame oplossing moet er eerst meer geld uitgegeven worden. En dat stoort me enorm.

Duurzame marketing

Zo noem ik het.
Duurzame marketing stuurt ons net zo als de oude vormen van marketing. Het is evengoed consumentisme, maar dan op het gebied van duurzaamheid. Zo worden we alsnog aangezet tot kopen.
Geen plastic of melamine borden en bekers meer gebruiken? Neem bamboe borden. Goed bezig! Maar waarom producten vervangen als ze nog goed zijn? Als je al je goed bruikbare spullen in huis gaat vervangen door duurzame artikelen, dan ben je net zo aan het consumeren als altijd en niet aan het consuminderen.

Het kan een goed idee zijn om te investeren in het laten isoleren van je huis, in het aanleggen van een warmtepomp, in het plaatsen van zonnepanelen, in de aanschaf van een elektrische auto. Maar er is nog zóveel te halen in allerlei andere gewoontes. In gewoontes waarbij je minder hoeft te doen en niet meer, om te besparen. Waarbij je minder uitgeeft en niet meer, om te besparen. Als je die gewoontes van minder kweekt en ontwikkelt, dan levert je dat meer op. Zelf heb ik in ieder geval ontdekt dat als je deze gewoontes aanleert, dan heb je daar óók iets aan wanneer je later overgaat naar duurzame investeringen. Zo brachten wij eerst ons stroom- en gasverbruik naar beneden en gingen daarna over op zonnepanelen.

Ik zet er een paar voor je op een rij:

Minder nieuw kopen
Minder boeken kopen
Minder vaak een terras pakken
Minder lenen
Minder rood staan
Minder aan goede doelen geven
Minder roken
Minder drinken
Minder lang douchen
Minder vaak douchen
Minder vaak wassen
Minder vaak/lang/duur op vakantie
Minder lunch kopen op het werk
Minder laten leiden door aanbiedingen
Minder woonaccessoires kopen
Minder kleding kopen
Minder hard rijden
Minder vlees eten
Minder vaak vlees eten
Minder vaak eten afhalen
Minder cadeaus met Kerst/sinterklaas
Minder eten weggooien
Minder onderweg eten kopen

Laat je niet verleiden door duurzame marketing.

Warme groet,
Anita
17

Chaos en de grote leegte



Met dochter Ellie kan ik de meest bijzondere gesprekken hebben. Ze heeft zo haar eigen blik op de wereld. Zo vroeg ze me laatst, toen ik haar ’s avonds in bed stopte, hoe ik dacht dat onze ziel er uit zag. Ik zei dat ik dacht dat onze ziel als het ware los raakt van ons lichaam, dat het onsterfelijk is en dat wanneer wij dood gaan het weer opgenomen wordt in het grote geheel. Ik gebaarde breed met mijn armen. Opgenomen in een soort groot heelal of soep of zee, hoe je het maar wilt zien.
Ik vroeg haar wat zij dacht. Zij dacht aan een soort hemel en dat ons lichaam dan weer door de aarde opgenomen wordt als compost.

Ik koester dit soort gesprekken.

Deze zelfde dochter maakt een spreekbeurt over de oude Grieken. Ze las hardop wie de oer-Goden waren.
Ze zei: ‘Mama, chaos is de God van de leegte.’
Ik spitste mijn oren, want bij de woorden chaos en leegte in één zin ga ik altijd wat meer rechtop zitten.

De oude Grieken noemden 5 oer-Goden die uit deze leegte ontstonden. Er ontstond orde uit deze wanorde.
- Nacht
- Duisternis
- Aantrekkingskracht/liefde
- Onderwereld
- Aarde
Uit deze 5 goden ontstonden vervolgens weer nieuwe goden.

Dus las ik mezelf later nog wat verder in de Griekse mythologie.
In de huidige tijd associëren we het woord chaos met een warboel aan spullen. Het woord wordt gebruikt wanneer iets of een situatie uit totale wanorde of verwarring bestaat, een vormeloos geheel. Bijvoorbeeld een huis vol spullen van een hoarder. Of een evenement dat niet in goede banen werd geleid en deelnemers stuurloos door elkaar krioelen. Die moderne betekenis suggereert een volheid, veel materie.

Voor de oude Grieken was chaos leegte; het Niets waaruit de eerste Goden ontstonden. De bron van alle bestaan. Een bodemloze leegte waarin geen oriëntatie mogelijk is, waar alles ‘valt’ – een gewichtloos vallen - er geen grenzen zijn.

Tijdens mijn meditatieopleiding kwam deze leegte regelmatig aan bod. In meditatie kun je die leegte ervaren. Een gevoel van desoriëntatie en grenzeloos, vormeloos voelen. Dat voelt in het begin eng, onwennig en als iets dat niet klopt. Maar het is een diepe vorm van meditatie. Je maakt als het ware weer even contact met je oorsprong, de bron waaruit je ontstaan bent. En je krijgt daarmee weer zicht op wie je wezenlijk bent.

Het verschil tussen de moderne blik op chaos en de blik van de oude Grieken is denk ik subtiel. Maar wel wezenlijk. In al die jaren dat ik me bezighoudt met opruimen en ik minder spullen wil bezitten en minimalistischer wil leven, heb ik geleerd dat je sneller vastloopt in dit proces als je je richt op het willen elimineren van die spullen of (sociale)verplichtingen. Je loopt sneller vast wanneer je orde aan wilt brengen in die chaos.
Wanneer je je richt op wat je uit die chaos wilt halen, wanneer je je probeert voor te stellen wat je van die brei aan spullen of verplichtingen over wilt houden (hoe wil je dat je leven er uit ziet) wordt het opeens makkelijker om er uit te filteren wat je daarbij nodig hebt. Met die blik op de chaos wordt dat wat wezenlijk is sneller zichtbaar. Het is niet de chaos die bestreden moet worden, maar die zaden die daarin opgeslagen liggen moeten er uit gehaald worden om te ontkiemen.

Lees meer over hoe je zelf richting aan je leven kunt geven. 

Warme groet,
Anita

7

Wat het krachtdier jou te vertellen heeft


artwork door mijn vader


Er wordt gezegd dat ieder van ons bij zijn of haar geboorte een krachtdier meekrijgt. Een dier dat symbool staat voor onze innerlijke natuur. Een dier dat ons hele leven bij ons blijft. Wanneer je zijn steun en raad nodig hebt, zal het dier zich laten zien en je de weg wijzen.

Spirituele boodschap

Elk dier bezit kwaliteiten, krachten en eigenschappen. Het zijn deze eigenschappen die het dier aan jou wil laten zien, zodat jij die kwaliteiten, krachten en eigenschappen in jezelf zult aanspreken. Zijn spirituele boodschap helpt jou verder in je persoonlijke ontwikkeling en zal antwoorden geven op vragen waar je ten diepste mee worstelt. Het dier nodigt je uit om zijn eigenschappen bij jezelf te onderzoeken en te laten zien of verder te ontwikkelen. Niet alleen jouw eigen totemdier kan zich aan jou laten zien, maar ook andere dieren. Afhankelijk van welke boodschap het dier voor jou heeft.

Mediteren

Door te mediteren kun je beter in contact komen met je totemdier. Meditaties zorgen er voor dat je ontvankelijker wordt en je meer openstelt voor de spiritualiteit om ons heen. Sinds ik mediteer heb ik al bezoek gehad van verschillende dieren; een bruine beer, een ree en aap met het schild van een schildpad. Een krachtdier tegenkomen in je dromen of meditaties is niet iets om bang voor te zijn. Zie het als een voorrecht. Een voorrecht dat het dier jou heeft bezocht en jou verder wil helpen. Een krachtdier is niet kritisch, niet dwingend of belerend. Het is ondersteunend en brengt zijn wijsheid met zachtheid. Het zal je helpen om je te ontwikkelen in de richting die jij zoekt. Het is een trouwe metgezel op je levenspad en een boodschapper van wat je nodig hebt in jouw ontwikkeling. Wil je weten wat jouw krachtdier is, doe dan hier de test.

Warme groet,
Anita

Ps: deze tekst verscheen eerder op inspirerendleven.nl, waar de afgelopen jaren vaker artikelen van mij verschenen. Ondertussen is het platform zo hard gegroeid, dat ze van de kleine bloggers geen bijdragen meer plaatsen. Op dit moment zijn mijn artikelen nog wel te lezen bij IL, maar zullen in de loop der tijd verdwijnen. Jammer vind ik het wel, maar gelukkig heb ik nog altijd mijn eigen blog om te publiceren. 



13

Hoe praat je met bomen?


Ongetwijfeld heb ik in het verleden lacherig gedaan over mensen die met bomen praten.
Het was niet zo dat ik er niet in geloofde, maar meer dat ik me opgelaten zou voelen als ik aan een boom zou vragen hoe hij mij kon helpen. Of in mijn eentje in het bos zou staan en een boom zou omhelzen.

Inmiddels weet ik dat je op heel veel manieren met bomen kunt praten. Ik leer ook steeds weer iets bij. Elke keer ben ik weer verrast over welk inzicht een boom mij terug geeft. Zo kreeg ik laatst het advies van een hovenier over het snoeien van mijn appelboom – iets wat ik tot nu toe deed op gevoel en met wat boekenkennis. Ik moest de uitlopers allemaal wegsnoeien en voor zoveel mogelijk lucht zorgen in de kruin. Is dat niet een advies dat we als mens ook goed ter harte moeten nemen, met name aan het eind van de winter? Stel je voor dat de kruin van een boom overeenkomt met jouw hoofd; is de basis, de structuur van de kruin goed? Heb je niet teveel uitlopers, teveel wilde plannen? Is er genoeg lucht in je hoofd, zodat er ruimte is in het voorjaar voor je vruchten om voldoende zonlicht te vangen en te groeien? Moet er gesnoeid worden, zodat het minder essentiële plaatst maakt voor het wezenlijke?

lees ook: De helende energie van bomen

Je kunt blootsvoets in een mousseline jurk een dansje rond een eik gaan doen. Maar je kunt ook op een bankje of een omgevallen boomstam gaan zitten, je ogen sluiten en je zintuigen open zetten. Luister naar het ruizen van de bladeren, het kraken van de takken. Welke boom trekt je aandacht: is dat een oude boom met een dikke stam, of een jonge boom waarvan de kruin nog niet zo hoog reikt. Kijk ook gedurende de verschillende seizoenen hoe bomen er bij staan.


plaatje van Pinterest

Hoe je kunt praten met bomen: 

-kies een bos of een park of een plantsoen dat je al een beetje kent
-formuleer voor jezelf een vraag, iets wat actueel is, iets waar je mee worstelt. Over hoe je iets moet aanpakken, of je wel op de goede weg zit.
-loopt met rustige stappen het bos in en adem diep in en uit
-ondertussen luister je naar de geluiden van de bomen en de vogels en de wind
-wanneer je zover bent kijk je om je heen welke boom je aanspreekt
-als het kan, kun je er onder gaan zitten tegen de stam. Anders ga je in de buurt zitten of staan.
-wordt gewaar wat er om je heen gebeurt. Je kunt je ogen sluiten om je andere zintuigen wat te versterken. Let ook eens op wat er in de grond onder je gebeurt als je op de grond zit. De wortels van de boom reiken immers ver.
-als je aan je vraagstuk denkt, wat komt er dan bij je naar voren?
-wanneer je vindt dat het genoeg is, bedank je de boom en vervolg je je wandeling.

Heel leuk om te bekijken is de aflevering van VPRO's Iedereen Verlicht van 24 februari 2019, waarin Marjanne Huising - bomencoach en kruidenvakvrouw - de presentator laat ervaren wat een boom hem te vertellen heeft. De presentator heeft een vraag bedacht die gaat over zijn drukke leven. 'Hij heeft heel wat meegemaakt deze boom. Ik zie dat deze boom zich in allerlei bochten wringt. Sommige bochten kon hij niet meer nemen en dan brak hij gewoon.' En: 'Ik zie dat hij daar breekt, maar ik zie ook dat hij daar toch weer doorgroeit.'



Bomen zijn net mensen

Ik ben opgegroeid op het platteland, in die tijd was het contact met de natuur om me heen voor mij vanzelfsprekend. Maar hoe ouder ik werd, hoe verder ik daar van af kwam te staan. Ik ging meer tijd binnenshuis doorbrengen, je krijgt meer verantwoordelijkheden als volwassene en natuur wordt iets waar je op een recreatieve manier van moet gaan genieten. Daardoor raakte ik vervreemd van wat ik als kind vanzelfsprekend vond. De wereld van de natuur en de wereld van de mens werden opeens twee verschillende werelden.

Door te mediteren en door meer te leven met de seizoenen ervaar ik het niet meer als twee afzonderlijke werelden. Vooral door het mediteren ervaar ik de wereld meer als geheel. De verbinding van het aardse en het hemelse. Voor mij is de schakel hiertussen de mens. De mens kan zowel het aardse als het hemelse ervaren en met elkaar in verbinding brengen. We zijn geworteld op aarde, door onze voorvaderen. Na onze dood lossen we weer op in het grote niets. Ons lichaam wordt teruggegeven aan de aarde. Daarop wortelen weer nieuwe generaties. Een boom is volgens mij daarin niet veel anders. De kruin met zijn vertakkingen die in verbinding staat met het hemelse en de wortels die in de aarde staan. Ik mag graag denken dat de bomen een gemeenschap vormen, net zoals de mensen dat hebben.

Hoe weet je of een boom iets terugzegt?

Het is net als met de liefde; hoe weet je of iemand de ware is? Dat weet je pas als het zo ver is en als je het je afvraagt, dan is ’t waarschijnlijk nog niet de ware. Zo is het ook een beetje met communiceren met bomen. Je voelt het en je weet het zeker. Het is een manier van ervaren; je begrijpt het diep van binnen doordat je het ervaart. Iemand vertelde een keer dat zij altijd aan een boom toestemming vroeg of ze een tak mocht snoeien. Dat verliep vrijwel altijd in harmonie, totdat er een boom was die ‘nee’ zei. Iemand anders in het gezelschap vroeg hoe ze dat dan wist, dat de boom ‘nee’ zei. Zwiepte ‘ie met een tak om je oren? Of begon hij enorm te ruisen? Ze kon het niet goed uitleggen, hoe ze het wist dat de boom nee zei, maar ze wist het zeker doordat ze het verschil kon ervaren met al die andere keren dat er geen weerstand was wanneer ze het vroeg.

In het begin is een wandeling in het bos en communiceren met bomen nog wat onwennig.
Wanneer je graag onder begeleiding wilt ervaren hoe het is om met bomen te praten, dan neem ik je graag mee op een wandeling in het bos van Natuurschoon (Prov.Gron.). Neem gerust contact met me op wanneer je meer wilt weten.

Warme groet,
Anita


12