Minimalist met veel spullen



Soms vraag ik me af waarom ik schrijf over eenvoudig leven en minder spullen. Hoe geloofwaardig is dat als ik naar mijn huishouden kijk? Want als ik mezelf langs de minimalistische meetlat leg, dan pas ik niet in het plaatje. Ik heb teveel spullen om in een tiny house te passen. Ik heb meer bekers en pannen in de kast dan strikt noodzakelijk is. Ik heb voor verschillende soorten gerechten verschillende soorten schalen, terwijl ik met de helft minder ook toe zou kunnen. Ik bewaar in onbruik geraakte keukengereedschap in mijn la. Ik heb flessen wijn in voorraad, terwijl ik vrijwel nooit wijn drink of het schenk. Ik hou veel meer geld over dan vroeger, maar ik zou nog meer over kunnen houden als ik nóg minimalistischer was. Ik blijf maar opruimen en zou meer moeten schoonmaken. Mijn agenda is voller met verplichtingen dan me lief is. Of goed voor me is. En het feit blijft dat ik teveel hobby’s en interesses heb om een leeg huis te hebben.

Ooit las ik in een column van Lennette van Dongen dat zij van zichzelf vermoedde dat ze zo dol is op opruimen en ordenen, juist omdat ze daaraan van nature een gebrek heeft.
Ik herken dat in mezelf. Ik ben dol op opruimen en het aanbrengen van orde in de chaos, maar niet omdat mijn leven zo gestructureerd is. Ik ben te ongeorganiseerd om de boel onder controle te hebben, maar blijf desondanks op zoek naar die organisatie. 

Waaraan zou een minimalist aan moeten voldoen? Op z’n minst ;-). Ik denk dat er vele soorten zijn. Het minimalisme of het simpele zit niet in spullen an sich, of het gebrek aan spullen. Het is een mindset. Ik ren niet (meer) gelijk naar de winkel om iets te vervangen wat kapot gegaan is. Onze kliko met een gezin van 4 zit nooit vol. Ik ben tevreden met wat ik heb. Voor mij is de keus om voor tweedehands te kiezen een eerstekeus geworden. Ik kan gerust een van de vele evenementen die er georganiseerd worden overslaan en niet het gevoel hebben dat ik wat gemist heb. Ik hoef niet de nieuwste trends in woonaccessoires. Ik koop niet iets omdat het ‘geen drol’ kost, maar omdat ik het item nodig heb. Ik hoef gewoon steeds minder. 

Terwijl ik dus zat te twijfelen of ik wel een geloofwaardige minimalist was, verscheen er een filmpje van een aandoenlijke Amerikaanse vrouw op mijn facebookrol. Het was haar eerste vlog en ze nam véél te veel tijd om te vertellen hoe heilzaam opruimen wel niet was. Ze zei o.a. ‘mijn man zegt, hoezo ben jij een minimalist, je hebt toch veel teveel spullen?!.’ Ondanks dat voelde zij de noodzaak om te vertellen over opruimen en minimaliseren! Ze haalde een gezegde aan, die ik vervolgens googlede en het bleek om deze quote te gaan van Richard Bach (de auteur van Jonathan Livingston Seagull – de zeemeeuw die vliegen niet meer als middel maar als levensdoel gaat beschouwen, hierdoor verstoten wordt, maar in zijn perfectionering van het vliegen uiteindelijk een "hoger zijn" weet te bereiken-bron: wikipedia). 



Minimalisme en opruimen zijn geen doel op zich, geen levensstijl op zichzelf, maar het is een manier om te kijken naar wat jij belangrijk vindt in het leven. Naar hoe jij je leven wilt inrichten en vorm wilt geven. Welke waarden voor jou essentieel zijn. Wat heb jij nodig om te floreren in het leven? Waar gedij jij het beste op. Negen van de tien keer is dat niet het vergaren van nog meer spullen. Spullen blijken vaak een afleiding van wat je werkelijk nodig hebt. Wat je er van leert telt en niet een leeg huis als resultaat. 

Warme groet van een minimalist met teveel spullen :-)
Anita


6

Zelf maken: pita broodjes




Het zelf maken van pita broodjes stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Die kant-en-klaar broodjes zijn weliswaar makkelijk om in huis te hebben, maar die zurige lucht van afbakbrood gaat me steeds meer tegenstaan.

De kookgroep Huisgemaakt is een ideale plek om wat op te steken, zo heb ik daar geleerd hoe je pita broodjes maakt. Ik vertel je graag hoe jij dat ook kunt doen.

Deze zelfgemaakte broodjes lijken in de verste verte niet op de vacuüm verpakte versies! De zelfgemaakte ruiken echt heel lekker (en dat terwijl ze gemaakt worden van een simpele tarwebloem) en zijn heerlijk luchtig en zacht. Het levert zeer tevreden huisgenoten op!




Ingrediënten voor pita broodjes
(bron: Ingrid Zij kookt)


(12 stuks)

500 gr tarwebloem
1 zakje droge gist (ik gebruik zakjes van 9 gr van Bioreal)
300 ml lauwwarm water
1 theelepel zout
3 eetlepels (olijf/zonnebloem/arachide) olie
beetje zwarte peper


Doe alle ingrediënten in een mengkom. Als je een keukenmachine hebt, zoals ik, gebruik je de deeghaak om het deeg mee te kneden. Met een broodbakmachine kneden of met de hand kan ook.
Laat de machine ongeveer 10 minuten draaien zodat je een mooi deeg hebt.

Dek de kom vervolgens af met een theedoek en laat je deeg een uur rijzen.
De tip die ik kreeg is om je oven ca. 10 minuten op 50 graden warm te laten worden. Vervolgens draai je de oven uit en zet je de afgedekte kom er in om te rijzen.

Na een uur haal je het deeg uit de kom en kneed het nog een keer door met de hand. Daarna maak je er een rol van. Hiervan maak je in totaal 12 broodjes.
Om de broodjes ongeveer even groot te krijgen is het het makkelijkst om de rol te halveren.
Van elke helft maak je 6 broodjes. Je halveert dus die halve rollen ook nog een keer, voor elk 3 broodjes.

Maak er bolletjes van en rol ze uit met een deegroller. De randen een beetje in vorm duwen, zodat je gelijkvormige broodjes krijgt.
Leg een vel bakpapier op de bakplaat. Er passen 6 broodjes op 1 bakplaat (bij mij wel tenminste). Als je twee bakplaten hebt, heb je geluk en kun je gelijk alles voorbereiden. Anders kun je alvast de tweede partij op bakpapier leggen en even een rooster gebruiken, zodat ze wel alle twee tegelijk de oven in kunnen voor de tweede rijs (let op, warme oven, maar niet aan!). Weer afdekken en een half uur in laten rijzen in de warme oven.

De broodjes worden afgebakken in een voorverwarmde oven van 200 graden (je broodjes die lagen te rijzen er uit halen). Na 3-5 minuten gaan ze bol staan en kleuren ze een beetje en dan zijn ze gaar.


Lekker met gegrilde groenten, humus, kiemgroenten, falafalballetjes enz. ..

7

Nieuwe rolgordijnen van Veneta



*deze blogpost kwam tot stand in samenwerking met Veneta.com*
*heel veel foto’s onderaan deze blogpost*


Herinneren jullie je nog mijn blogpost over mijn spaardoelen? Dat was al weer in 2017 en een jaar later dacht ik dat er niks van terecht gekomen was, maar toen ik terugkeek bleek ik toch vrijwel alle doelen behaald te hebben. Weliswaar niet in één jaar, maar toch gaf het me het steuntje in de rug dat er schot in de zaak kwam.

 
Verduisterende rolgordijnen

Een van de doelen die op mijn lijstje stond (en die nog niet was afgevinkt) was het opknappen van de slaapkamer. Typisch een klus die bij ons een lange aanlooptijd nodig heeft, want alles hangt dan met alles samen. Nieuw beddengoed hangt samen met matras. Kleur op muur hangt af van keuze gordijnen, enz. De bottleneck in dit proces waren onze rolgordijnen. De rolgordijnen die er voor hingen, zaten bij het huis toen we dit 13 jaar geleden kochten. Het enige pluspunt was dat ze verduisterend waren. Meer niet. Ook lastig was dat we voor een van de drie ramen een muggenhor hebben. Een muggenhor en rolgordijn voor hetzelfde raam is een lastige combinatie, want het rolgordijn zit dan altijd in de weg. De oplossing die we tot nu toe hadden bedacht was dat we een van de oude rolgordijnen afgeknipt hadden en deze op de hor hadden geplakt. Hor kan opendraaien en raam is toch verduisterd. Maar ja, dan is dat raam altijd verduisterd. Niet ideaal. We hebben ook vaak genoeg het idee geopperd om dan maar helemaal geen rolgordijnen meer te doen, maar dat werkt voor ons echt niet. Verduisterende rolgordijnen maken de slaapkamer donker en da’s beter voor onze nachtrust. Ook ideaal voor kinderslaapkamers voor het slapen overdag. De wens om het te verbeteren was er dus wel, maar de oplossing nog niet.

Online rolgordijnen bestellen

Mazzel had ik toen Veneta.com me vroeg of ik met hen wilde samenwerken. Als zij mij niet hadden benaderd zou ik er nooit aan gedacht hebben om online rolgordijnen te bestellen. Maar ik ben ook niet echt representatief hierin. Ik kocht wel eens jaloezieën bij een bouwmarkt. Of we gingen naar de specialist in een stenen winkel. Maar dat is niet iets wat je jaarlijks doet, dus mijn kennis op het gebied van raambekleding is beperkt. Van de naam Veneta.com had ik nog nooit gehoord, maar als je even zoekt dan komt daar snel verandering in. Dit bedrijf verkoopt al meer dan 40 jaar raambekleding en is nummer 1 in verduisterende rolgordijnen op maat online. Dit is waar Veneta.com voor staat:

“ Gratis advies bij u thuis, topkwaliteit, maatwerk en tot wel 40% goedkoper dan in de winkel! Veneta.com, al ruim 45 jaar vertrouwd. Dus bent u op zoek naar kwaliteit raamdecoratie maatwerk voor een betaalbare prijs? Bekijk dan ons uitgebreide assortiment. De gordijnen (ook verduisterend), jaloezieën (lamellen) en shutters van Veneta.com worden altijd met 8 jaar fabrieksgarantie geleverd. Al onze raamdecoratie op maat is gemaakt van de hoogste kwaliteit. Dit maakt onze raambekleding erg duurzaam, zodat u verzekerd bent van jarenlang woonplezier. Op onze inspiratieblog vindt u inspiratie, foto's en tips om de perfecte raamdecoratie op maat te kiezen.”

Mijn ervaring met bestellen bij Veneta.com

Eerlijk is eerlijk, ik had aanvankelijk wel mijn reserves of het wel aan onze wensen zou voldoen. Wat ik altijd doe als ik bedenkingen heb, is zoveel mogelijk informatie zoeken. Veneta.com is heel helder in wat ze bieden en punten als: montageservice, gratis meetservice, geen budget materialen, gratis staalkaart zorgen er dan voor dat ik me goed beslagen ten ijs voel gaan.

En we werden niet teleurgesteld. Zelfs het tegenovergestelde. Ik vond het echt super! De echtgenoot ook. De kwaliteit van de rolgordijnen is heel goed, ik vond de uitstraling in het echt zelfs nog de afbeelding overtreffen. De zwarte onderkant vinden we bijvoorbeeld in het echt mooier dan op het plaatje.

Van te voren hebben we een paar staalkaarten besteld. Als je een kleur zoekt die moet passen bij de rest van het interieur vind ik dat echt een aanrader. Ook konden we zo testen of het verduisterende effect echt verduisterend is. Niet onbelangrijk als je hier belang aan hecht, zoals wij dat doen. Van die service zou ik zeker weer gebruik maken. De meetservice hebben we niet gebruikt, daarin vertrouwden we onszelf genoeg.

Het assortiment is me ook heel goed bevallen. Er is genoeg aanbod, maar ook weer niet teveel. Van basic rolgordijn tot shutters en van vouwgordijn tot kant en klaar gordijnen. Van elk type is er genoeg aanbod, maar toch overzichtelijk. Een mens heeft veel minder keus nodig dan hij altijd denkt. In een stenen winkel kan teveel keus al verlammend werken. Als je achter je pc een keus moet maken is dat nog vele malen lastiger. Dus ook het overzichtelijke assortiment is een pluspunt.

De website loodst je stap voor stap door het bestelproces heen. Die felle gele kleur werkt wel prettig op het scherm moet ik zeggen. Niet echt mooi die kleur, maar wel lekker duidelijk. Aanvankelijk hadden we de rolgordijnen opgemeten ‘in de dag’ (dat is tussen de ramen), maar op het allerlaatste moment hebben we besteld ‘op de dag’ (vóór het raam). Hiermee was ons probleem met de hor opeens opgelost. Veneta.com geeft op de bestelsite aan hoeveel extra centimeters je hiervoor moet rekenen.

De levering verliep keurig volgens schema. Ik kreeg regelmatig per mail updates van de status van mijn bestelling.

De verduisterende rolgordijnen waren keurig verpakt en kwamen onbeschadigd aan. Er zat een duidelijke instructie bij die je volgt bij het monteren. Echtgenoot was de aangewezen monteur en werd heel blij van de mal die erbij geleverd was. Met deze mal heb je precies de goeie plek waar de schroeven moeten komen. Dit voorkomt fouten bij het afmeten. Wel even een waterpas erbij nemen om de mal waterpas op de muur te houden.

Heb ik minpunten? Nee, kan ze eigenlijk niet bedenken. Ik zou met een gerust hart opnieuw bij Veneta bestellen.

Wat we verder nog deden

Mijn langgekoesterde wens was om de gordijnen die wij in ons vorige huis hadden hangen weer in gebruik nemen. Nu we toch nieuwe rolgordijnen gingen monteren hebben we de gelegenheid aangegrepen om nu ook deze gordijnen op te hangen en een nieuwe gordijnrail te bestellen, die over de gehele breedte gaat. Typisch een geval van ‘hadden we veel eerder moeten doen’. Omdat deze gordijnen van zwaardere kwaliteit zijn (de vorige had ik zelf genaaid – zie bij deze oude blogpost hoe het er ook al weer uit zag) en ze nu tot aan de grond hangen is de akoestiek een stuk verbeterd - het voelt veel knusser en klinkt minder hol. Wat ik geweldig vind is dat nu weer van alle drie ramen de rolgordijnen omhoog kunnen! Er is weliswaar iets meer lichtinval doordat de rolgordijnen op de dag zijn gemonteerd en de overgordijnen lichter van kleur zijn, maar echt noemenswaardig is het niet en het voelt veel vele malen prettiger en natuurlijker!





                                De oude blauwe verweerde rolgordijnen gaan in de kliko.



                               

Nu nog een nieuwe kleur zoeken voor op de wand.
Warme groet, 
Anita








4

Gezondheid volgens de ayurveda










Afbeelding van Jerzy Górecki via Pixabay

Het lijkt of gezondheid tegenwoordig vervat is in een paar oneliners. Eet elke dag twee ons groente, twee stuks fruit, beweeg dagelijks een half uur, begin elke dag met een ontbijt. Eet drie maaltijden per dag, eet gevarieerd en snoep niet. De indruk wordt gewekt dat als je je daar maar aan houdt, je gezond en fit zult zijn. Toch komt het voor dat je je aan alle ‘voorschriften’ houdt en je je nog steeds niet fit voelt of overgewicht niet kwijtraakt. Dat kan demotiverend werken en juist veel vragen oproepen.

Waarom, als sinaasappelen zo goed voor je zijn, geven ze mij zuurbranden? Waarom val ik niet af, terwijl ik toch veel water drink? Of waarom voelt voor mij een kom koude yoghurt op de nuchtere maag alsof alle energie in mij wordt stilgelegd? Waarom heb ik om 10 uur ‘s ochtends al weer honger en kan mijn collega een hele ochtend teren op een bakje kwark? Hoe kan het dat mijn echtgenoot en ik hetzelfde eten en ik amper aankom en hij wel?

Wat is Ayurveda?

De Ayurveda is een oude Indiase gezondheidsleer en gaat uit van een holistische kijk op gezondheid. De Ayurveda leert ons dat niet al het eten gezond is voor elk type mens en dat niet iedereen gebaat is bij veel lichaamsbeweging. Voeding en een levensstijl passend bij jouw constitutie zijn het beste medicijn voor een gezond lichaam en een gezonde geest.

De Ayurveda onderscheidt drie typen constituties: vata, pitta en kapha. Elk van deze typen hebben hun specifieke kenmerken. Het werkt heel verhelderend om uit te zoeken welke constitutie jij hebt. Het geeft een heel andere kijk op ‘gezond eten’. Want wat voor de een heilzaam werkt, heeft het tegenovergestelde effect op de ander. Zo bezien is er geen harde maatstaf voor gezond eten en leven. Jouw leven moet in balans zijn met jouw constitutie. Dát bevordert gezondheid.

Zeven jaar geleden maakte ik kennis met de Ayurveda en sindsdien ben ik steeds meer op die manier gaan leven. Ik ervaar het als een enorme verrijking om mezelf te voeden met producten die goed voor mij zijn, die mijn spijsvertering aan het werk zetten. Nu neem ik een ontbijt dat bij mij past, waardoor ik geen last meer heb van de hongerklap halverwege de ochtend. Vage klachten als ‘s nachts kramp in de benen, eczeem, hooikoorts en verkoudheid verdwenen helemaal of nagenoeg helemaal.

De drie dosha’s (constituties) in het kort

Vata
Houdt van opwinding en verandering, aanstekelijk blij, enthousiast en energiek. Een Vata uit balans raakt overprikkeld, oververmoeid, uitputting nabij.

Pitta
Intens, ambitieus en liefdevol. Een Pitta uit balans wordt veeleisend en perfectionistisch.

Kapha
Ontspannen, hartelijk, verdraagzaam en vergevingsgezind. Een Kapha uit balans wordt koppig, traag, slaperig en lui.

Jezelf voeden met wat jij nodig hebt, wat specifiek goed is voor jou, is een verrijking. Als je dat doet met eten, zul je gaandeweg verbanden zien met al het andere waar je je mee voedt; met voedende relaties, vriendschappen, werk, bezigheden. Je zult met alles wat je tot je neemt een gezonder mens worden. Dat is gezondheid volgens de Ayurveda.

Er zijn vele tests om je dosha te bepalen. Je kunt o.a. een test doen op Ayurveda-test

*dit artikel verscheen eerder op het platform Inspirerend Leven*

Boeken ter inspiratie:


5

Steeds meer van minder



We keken naar een tv-item, de man en ik. Over een stad in Nederland die de ambitie heeft om versneld van het gas af te gaan. En ik zat te mopperen over al die bla bla die er gezegd werd. Oké, ik was ook moe dus extra mopperig. De man probeerde nog te sussen, dat het immers ook geen optie is om helemaal niks te doen. Klopt uiteraard. Ben ik een groot voorstander van; iets doen. Maar het valt me op dat alle bezuinigingen en milieubesparingen altijd gepaard gaan met investeringen. Enorme investeringen (denk aan minstens €20.000). Voor elke besparing of duurzame oplossing moet er eerst meer geld uitgegeven worden. En dat stoort me enorm.

Duurzame marketing

Zo noem ik het.
Duurzame marketing stuurt ons net zo als de oude vormen van marketing. Het is evengoed consumentisme, maar dan op het gebied van duurzaamheid. Zo worden we alsnog aangezet tot kopen.
Geen plastic of melamine borden en bekers meer gebruiken? Neem bamboe borden. Goed bezig! Maar waarom producten vervangen als ze nog goed zijn? Als je al je goed bruikbare spullen in huis gaat vervangen door duurzame artikelen, dan ben je net zo aan het consumeren als altijd en niet aan het consuminderen.

Het kan een goed idee zijn om te investeren in het laten isoleren van je huis, in het aanleggen van een warmtepomp, in het plaatsen van zonnepanelen, in de aanschaf van een elektrische auto. Maar er is nog zóveel te halen in allerlei andere gewoontes. In gewoontes waarbij je minder hoeft te doen en niet meer, om te besparen. Waarbij je minder uitgeeft en niet meer, om te besparen. Als je die gewoontes van minder kweekt en ontwikkelt, dan levert je dat meer op. Zelf heb ik in ieder geval ontdekt dat als je deze gewoontes aanleert, dan heb je daar óók iets aan wanneer je later overgaat naar duurzame investeringen. Zo brachten wij eerst ons stroom- en gasverbruik naar beneden en gingen daarna over op zonnepanelen.

Ik zet er een paar voor je op een rij:

Minder nieuw kopen
Minder boeken kopen
Minder vaak een terras pakken
Minder lenen
Minder rood staan
Minder aan goede doelen geven
Minder roken
Minder drinken
Minder lang douchen
Minder vaak douchen
Minder vaak wassen
Minder vaak/lang/duur op vakantie
Minder lunch kopen op het werk
Minder laten leiden door aanbiedingen
Minder woonaccessoires kopen
Minder kleding kopen
Minder hard rijden
Minder vlees eten
Minder vaak vlees eten
Minder vaak eten afhalen
Minder cadeaus met Kerst/sinterklaas
Minder eten weggooien
Minder onderweg eten kopen

Laat je niet verleiden door duurzame marketing.

Warme groet,
Anita
17

Chaos en de grote leegte



Met dochter Ellie kan ik de meest bijzondere gesprekken hebben. Ze heeft zo haar eigen blik op de wereld. Zo vroeg ze me laatst, toen ik haar ’s avonds in bed stopte, hoe ik dacht dat onze ziel er uit zag. Ik zei dat ik dacht dat onze ziel als het ware los raakt van ons lichaam, dat het onsterfelijk is en dat wanneer wij dood gaan het weer opgenomen wordt in het grote geheel. Ik gebaarde breed met mijn armen. Opgenomen in een soort groot heelal of soep of zee, hoe je het maar wilt zien.
Ik vroeg haar wat zij dacht. Zij dacht aan een soort hemel en dat ons lichaam dan weer door de aarde opgenomen wordt als compost.

Ik koester dit soort gesprekken.

Deze zelfde dochter maakt een spreekbeurt over de oude Grieken. Ze las hardop wie de oer-Goden waren.
Ze zei: ‘Mama, chaos is de God van de leegte.’
Ik spitste mijn oren, want bij de woorden chaos en leegte in één zin ga ik altijd wat meer rechtop zitten.

De oude Grieken noemden 5 oer-Goden die uit deze leegte ontstonden. Er ontstond orde uit deze wanorde.
- Nacht
- Duisternis
- Aantrekkingskracht/liefde
- Onderwereld
- Aarde
Uit deze 5 goden ontstonden vervolgens weer nieuwe goden.

Dus las ik mezelf later nog wat verder in de Griekse mythologie.
In de huidige tijd associëren we het woord chaos met een warboel aan spullen. Het woord wordt gebruikt wanneer iets of een situatie uit totale wanorde of verwarring bestaat, een vormeloos geheel. Bijvoorbeeld een huis vol spullen van een hoarder. Of een evenement dat niet in goede banen werd geleid en deelnemers stuurloos door elkaar krioelen. Die moderne betekenis suggereert een volheid, veel materie.

Voor de oude Grieken was chaos leegte; het Niets waaruit de eerste Goden ontstonden. De bron van alle bestaan. Een bodemloze leegte waarin geen oriëntatie mogelijk is, waar alles ‘valt’ – een gewichtloos vallen - er geen grenzen zijn.

Tijdens mijn meditatieopleiding kwam deze leegte regelmatig aan bod. In meditatie kun je die leegte ervaren. Een gevoel van desoriëntatie en grenzeloos, vormeloos voelen. Dat voelt in het begin eng, onwennig en als iets dat niet klopt. Maar het is een diepe vorm van meditatie. Je maakt als het ware weer even contact met je oorsprong, de bron waaruit je ontstaan bent. En je krijgt daarmee weer zicht op wie je wezenlijk bent.

Het verschil tussen de moderne blik op chaos en de blik van de oude Grieken is denk ik subtiel. Maar wel wezenlijk. In al die jaren dat ik me bezighoudt met opruimen en ik minder spullen wil bezitten en minimalistischer wil leven, heb ik geleerd dat je sneller vastloopt in dit proces als je je richt op het willen elimineren van die spullen of (sociale)verplichtingen. Je loopt sneller vast wanneer je orde aan wilt brengen in die chaos.
Wanneer je je richt op wat je uit die chaos wilt halen, wanneer je je probeert voor te stellen wat je van die brei aan spullen of verplichtingen over wilt houden (hoe wil je dat je leven er uit ziet) wordt het opeens makkelijker om er uit te filteren wat je daarbij nodig hebt. Met die blik op de chaos wordt dat wat wezenlijk is sneller zichtbaar. Het is niet de chaos die bestreden moet worden, maar die zaden die daarin opgeslagen liggen moeten er uit gehaald worden om te ontkiemen.

Lees meer over hoe je zelf richting aan je leven kunt geven. 

Warme groet,
Anita

7

Wat het krachtdier jou te vertellen heeft


artwork door mijn vader


Er wordt gezegd dat ieder van ons bij zijn of haar geboorte een krachtdier meekrijgt. Een dier dat symbool staat voor onze innerlijke natuur. Een dier dat ons hele leven bij ons blijft. Wanneer je zijn steun en raad nodig hebt, zal het dier zich laten zien en je de weg wijzen.

Spirituele boodschap

Elk dier bezit kwaliteiten, krachten en eigenschappen. Het zijn deze eigenschappen die het dier aan jou wil laten zien, zodat jij die kwaliteiten, krachten en eigenschappen in jezelf zult aanspreken. Zijn spirituele boodschap helpt jou verder in je persoonlijke ontwikkeling en zal antwoorden geven op vragen waar je ten diepste mee worstelt. Het dier nodigt je uit om zijn eigenschappen bij jezelf te onderzoeken en te laten zien of verder te ontwikkelen. Niet alleen jouw eigen totemdier kan zich aan jou laten zien, maar ook andere dieren. Afhankelijk van welke boodschap het dier voor jou heeft.

Mediteren

Door te mediteren kun je beter in contact komen met je totemdier. Meditaties zorgen er voor dat je ontvankelijker wordt en je meer openstelt voor de spiritualiteit om ons heen. Sinds ik mediteer heb ik al bezoek gehad van verschillende dieren; een bruine beer, een ree en aap met het schild van een schildpad. Een krachtdier tegenkomen in je dromen of meditaties is niet iets om bang voor te zijn. Zie het als een voorrecht. Een voorrecht dat het dier jou heeft bezocht en jou verder wil helpen. Een krachtdier is niet kritisch, niet dwingend of belerend. Het is ondersteunend en brengt zijn wijsheid met zachtheid. Het zal je helpen om je te ontwikkelen in de richting die jij zoekt. Het is een trouwe metgezel op je levenspad en een boodschapper van wat je nodig hebt in jouw ontwikkeling. Wil je weten wat jouw krachtdier is, doe dan hier de test.

Warme groet,
Anita

Ps: deze tekst verscheen eerder op inspirerendleven.nl, waar de afgelopen jaren vaker artikelen van mij verschenen. Ondertussen is het platform zo hard gegroeid, dat ze van de kleine bloggers geen bijdragen meer plaatsen. Op dit moment zijn mijn artikelen nog wel te lezen bij IL, maar zullen in de loop der tijd verdwijnen. Jammer vind ik het wel, maar gelukkig heb ik nog altijd mijn eigen blog om te publiceren. 



13

Hoe praat je met bomen?


Ongetwijfeld heb ik in het verleden lacherig gedaan over mensen die met bomen praten.
Het was niet zo dat ik er niet in geloofde, maar meer dat ik me opgelaten zou voelen als ik aan een boom zou vragen hoe hij mij kon helpen. Of in mijn eentje in het bos zou staan en een boom zou omhelzen.

Inmiddels weet ik dat je op heel veel manieren met bomen kunt praten. Ik leer ook steeds weer iets bij. Elke keer ben ik weer verrast over welk inzicht een boom mij terug geeft. Zo kreeg ik laatst het advies van een hovenier over het snoeien van mijn appelboom – iets wat ik tot nu toe deed op gevoel en met wat boekenkennis. Ik moest de uitlopers allemaal wegsnoeien en voor zoveel mogelijk lucht zorgen in de kruin. Is dat niet een advies dat we als mens ook goed ter harte moeten nemen, met name aan het eind van de winter? Stel je voor dat de kruin van een boom overeenkomt met jouw hoofd; is de basis, de structuur van de kruin goed? Heb je niet teveel uitlopers, teveel wilde plannen? Is er genoeg lucht in je hoofd, zodat er ruimte is in het voorjaar voor je vruchten om voldoende zonlicht te vangen en te groeien? Moet er gesnoeid worden, zodat het minder essentiële plaatst maakt voor het wezenlijke?

lees ook: De helende energie van bomen

Je kunt blootsvoets in een mousseline jurk een dansje rond een eik gaan doen. Maar je kunt ook op een bankje of een omgevallen boomstam gaan zitten, je ogen sluiten en je zintuigen open zetten. Luister naar het ruizen van de bladeren, het kraken van de takken. Welke boom trekt je aandacht: is dat een oude boom met een dikke stam, of een jonge boom waarvan de kruin nog niet zo hoog reikt. Kijk ook gedurende de verschillende seizoenen hoe bomen er bij staan.


plaatje van Pinterest

Hoe je kunt praten met bomen: 

-kies een bos of een park of een plantsoen dat je al een beetje kent
-formuleer voor jezelf een vraag, iets wat actueel is, iets waar je mee worstelt. Over hoe je iets moet aanpakken, of je wel op de goede weg zit.
-loopt met rustige stappen het bos in en adem diep in en uit
-ondertussen luister je naar de geluiden van de bomen en de vogels en de wind
-wanneer je zover bent kijk je om je heen welke boom je aanspreekt
-als het kan, kun je er onder gaan zitten tegen de stam. Anders ga je in de buurt zitten of staan.
-wordt gewaar wat er om je heen gebeurt. Je kunt je ogen sluiten om je andere zintuigen wat te versterken. Let ook eens op wat er in de grond onder je gebeurt als je op de grond zit. De wortels van de boom reiken immers ver.
-als je aan je vraagstuk denkt, wat komt er dan bij je naar voren?
-wanneer je vindt dat het genoeg is, bedank je de boom en vervolg je je wandeling.

Heel leuk om te bekijken is de aflevering van VPRO's Iedereen Verlicht van 24 februari 2019, waarin Marjanne Huising - bomencoach en kruidenvakvrouw - de presentator laat ervaren wat een boom hem te vertellen heeft. De presentator heeft een vraag bedacht die gaat over zijn drukke leven. 'Hij heeft heel wat meegemaakt deze boom. Ik zie dat deze boom zich in allerlei bochten wringt. Sommige bochten kon hij niet meer nemen en dan brak hij gewoon.' En: 'Ik zie dat hij daar breekt, maar ik zie ook dat hij daar toch weer doorgroeit.'



Bomen zijn net mensen

Ik ben opgegroeid op het platteland, in die tijd was het contact met de natuur om me heen voor mij vanzelfsprekend. Maar hoe ouder ik werd, hoe verder ik daar van af kwam te staan. Ik ging meer tijd binnenshuis doorbrengen, je krijgt meer verantwoordelijkheden als volwassene en natuur wordt iets waar je op een recreatieve manier van moet gaan genieten. Daardoor raakte ik vervreemd van wat ik als kind vanzelfsprekend vond. De wereld van de natuur en de wereld van de mens werden opeens twee verschillende werelden.

Door te mediteren en door meer te leven met de seizoenen ervaar ik het niet meer als twee afzonderlijke werelden. Vooral door het mediteren ervaar ik de wereld meer als geheel. De verbinding van het aardse en het hemelse. Voor mij is de schakel hiertussen de mens. De mens kan zowel het aardse als het hemelse ervaren en met elkaar in verbinding brengen. We zijn geworteld op aarde, door onze voorvaderen. Na onze dood lossen we weer op in het grote niets. Ons lichaam wordt teruggegeven aan de aarde. Daarop wortelen weer nieuwe generaties. Een boom is volgens mij daarin niet veel anders. De kruin met zijn vertakkingen die in verbinding staat met het hemelse en de wortels die in de aarde staan. Ik mag graag denken dat de bomen een gemeenschap vormen, net zoals de mensen dat hebben.

Hoe weet je of een boom iets terugzegt?

Het is net als met de liefde; hoe weet je of iemand de ware is? Dat weet je pas als het zo ver is en als je het je afvraagt, dan is ’t waarschijnlijk nog niet de ware. Zo is het ook een beetje met communiceren met bomen. Je voelt het en je weet het zeker. Het is een manier van ervaren; je begrijpt het diep van binnen doordat je het ervaart. Iemand vertelde een keer dat zij altijd aan een boom toestemming vroeg of ze een tak mocht snoeien. Dat verliep vrijwel altijd in harmonie, totdat er een boom was die ‘nee’ zei. Iemand anders in het gezelschap vroeg hoe ze dat dan wist, dat de boom ‘nee’ zei. Zwiepte ‘ie met een tak om je oren? Of begon hij enorm te ruisen? Ze kon het niet goed uitleggen, hoe ze het wist dat de boom nee zei, maar ze wist het zeker doordat ze het verschil kon ervaren met al die andere keren dat er geen weerstand was wanneer ze het vroeg.

In het begin is een wandeling in het bos en communiceren met bomen nog wat onwennig.
Wanneer je graag onder begeleiding wilt ervaren hoe het is om met bomen te praten, dan neem ik je graag mee op een wandeling in het bos van Natuurschoon (Prov.Gron.). Neem gerust contact met me op wanneer je meer wilt weten.

Warme groet,
Anita


12

Hip in de tuin met een hangmat

*deze blogpost is een samenwerking met Tropilex/Hangmatgigant*


Ik vind het altijd lastig om te bepalen of ik inga op een vraag van een bedrijf voor een samenwerking. Dit is tenslotte geen verkoopblog, eigenlijk zelfs het tegenovergestelde. Maar dat wil dan weer niet zeggen dat ik helemaal nooit iets koop of dat ik geen wensen zou hebben. Hoewel ik heb ontdekt dat je met veel minder wensen toe kunt dan je aanvankelijk denkt, zijn er best wel spullen waar ik heel vrolijk van kan worden of spullen die ik best wel zou willen hebben. Ik ben tenslotte niet helemaal ongevoelig voor de effecten van reclames. Maar niet alles ligt in mijn bereik en dan blijft het bij wensen.
Zo’n hangmat is een voorbeeld van een artikel die normaal gesproken buiten het budget valt, wegens niet noodzakelijk en andere uitgaven die voor gaan. Maar dat wil niet zeggen dat ik er niet eentje zou willen.

Dus toen Team Tropilex mij mailde en vroeg of ik wilde samenwerken, zat ik wel een beetje in tweestrijd. Zou ik een stukje schrijven over een product wat ik voor mijzelf niet zo snel zou kopen? Dilemma. Maar uiteindelijk had ik gewoon zin in die hangmat en schrijf ik er nu een stukje over :-).

Op het moment van schrijven is het stormachtig weer, niet echt aanlokkelijk om buiten in een hangmat te gaan liggen of zitten. Maar een tijdje terug waren er een paar heerlijk warme en zonnige dagen. En de verwachting is toch wel dat er weer meer zonnige dagen aan gaan komen, ondanks alle klimaatgerommel. Precies in die periode van een paar weken geleden kreeg ik mijn hangstoel (ik koos een hangstoel in plaats van een hangmat) thuisgestuurd. Kon ik ‘m meteen uittesten! Ik moest overigens wel weer op mijn beurt wachten, want de kinderen hadden ‘m natuurlijk al ingepikt. Ik had de komst van de hangstoel ook niet aangekondigd; stel dat het niet door zou gaan, dan had ik mijn kinderen blij gemaakt met een dooie mus.




Als kind was ik dol op schommelen. Uren achtereen kon ik er op zitten. Het schijnt zelfs dat ik in slaap viel op de schommel. Dat relaxte gevoel kreeg ik meteen weer toen ik er in ging hangen. Ik merkte dat de spieren in mijn rug gelijk gingen ontspannen. Je kunt ook niet zoveel als je in een hangstoel zit. Je moet steeds anderen vragen of ze jouw thee aan willen geven. Of jouw boek…. Ontspannen word je op deze manier extra makkelijk gemaakt. Let er overigens wel op dat je in het vroege voorjaar je rug niet teveel laat afkoelen. Er trekt nog veel kou vanaf de grond op.

Ik vertelde eerder al dat we bezig zijn met onze tuin. Het vordert niet rap, maar wel gestaag. Mijn onvolprezen broer en mijn neef(je) hebben de blokhut in elkaar gezet. Zo geweldig wat mijn broer allemaal kan. Het hele proces van de tuin is een kwestie van elke keer plannen bijstellen en aanpak herzien. Soms vanwege de kosten, soms vanwege de inspanning en soms omdat we niet meer achter ons eerste plan stonden. De echtgenoot en ik waren nooit de beste combi als het om klussen ging, maar ik moet zeggen; wij stijgen boven onszelf uit.

De kapschuur is nu al een succes. Heimelijk dacht ik dat we er toch nooit in zouden zitten, maar het blijkt echt een aantrekkingskracht te hebben. We hebben er zelfs al een keer op een avond gekaasfonduet. De kapschuur leent zich ook uitstekend voor het ophangen van een hangstoel. Echtgenoot gebruikte onderdelen van het bijgeleverde ophangsysteem; touw over een dwarsbalk, zekerheidshaak er aan en klaar! Geen geboor, geen geschroef, gebruiksklaar in een ommezien.

Een echte hangmat was ook super leuk geweest, maar we hebben geen twee bomen om ‘m tussen te hangen. Hij zou nu nog aan de schommel kunnen, maar over niet al te lange tijd verdwijnt ook de schommel uit de tuin, dus dat zou niet slim zijn. De hangmatgigant heeft ook standaards voor hangmatten, maar dat zijn wel enorme gevaarten en ze zijn zeker niet goedkoop.



[ps: de hond op de foto is niet van ons; die logeert af en toe bij ons]

Een hangstoel was in ons geval een veel praktischer keus. Ik hou van praktisch tenslotte. Wij hebben ‘m aan een balk van de kapschuur opgehangen. Het viel me overigens mee hoe groot zo’n hangstoel is. Hij is namelijk nog best groot. Op de foto zit ene dochter er in (verstopt), maar het is beslist niet zo dat het een kinderformaat is. Echtgenoot en ik passen er ook gewoon in. Weliswaar niet tegelijk, maar daar is ‘ie ook niet voor bedoeld. Als je lenig genoeg bent, (of 10 jaar bent) dan kun je er zelfs met opgetrokken benen in. De minihangmat voor je voeten vond ik wel een must. Het is goed voor je hart om je benen af en toe omhoog te leggen. Van het meegeleverde ophangsysteem (touw, een zekeringshaak en een veer) hebben wij de veer er niet tussen, want dan zitten we met de billen op de grond. Dat ophangsysteem is denk ik heel goed te gebruiken in huis. Stel, je hebt een hoge zolderruimte, dan kun je daar je hangstoel aan hangen. Ook al zo hip.



Wat de tuin betreft: het eerstvolgende wat op het programma staat is een nieuwe schutting tussen ons en de buren. De oude was verrot en is inmiddels helemaal weggehaald. We hebben nu opeens een heel brede tuin en dat geeft een hele andere kijk vanuit de woonkamer. Leuk voor zolang het duurt, maar uiteindelijk wil je weer je de privacy van je eigen tuin. Ook zijn we bezig met andere tegels zoeken voor het terras. De gele klinkers die onder de kapschuur liggen zijn hergebruikt uit onze eigen tuin. De dakpannen die er op liggen zijn ook gebruikte pannen. Voor een kleine oppervlak als zo’n schuurtje kun je heel goed een restant (soms nieuw) of een gebruikte partij kopen. Heel vaak zelfs gratis af te halen. Zo zoeken wij dus ook op MP voor restanten terrastegels. Soms moet je geduld hebben, maar uiteindelijk bespaar je er flink op.

Kortom, voorlopig genoeg vertier in tuin. Met af en toe een ontspannen momentje in de hangstoel.

Warme groet,
Anita Willems

Team Tropilex, hartelijk dank voor de fijne samenwerking!

16

Waarom ik koos voor een vloerkleed van Sukhi

*deze blogpost is een samenwerking met Sukhi*


Inmiddels hebben wij al weer bijna twee jaar ons wollen vloerkleed van Sukhi. Er zijn heel veel dingen die ik tweedehands wil kopen, sterker nog, inmiddels ben ik van mening dat je vrijwel alles tweedehands of kringloop kunt krijgen. Maar voor een vloerkleed kies ik liever een nieuwe. Beetje om dezelfde reden waarom ik een matras nieuw koop. Overigens heeft Sukhi ook vloerkleden in het assortiment die samengesteld zijn van meerdere versleten vloerkleden. Dan krijg je de zogenaamde patchwork vloerkleden, dat is dan wel weer een creatieve manier voor hergebruik.

Natuurlijke materialen

Mooie vloerkleden van goeie kwaliteit zijn duur. Eerst hadden we een goedkoop kleed van de makro in de woonkamer liggen, maar je ziet en je voelt dat het een hele andere kwaliteit is. Zo’n kleed is overigens ook niet te vergelijken met een handgemaakt kleed. Het fijnst van ons vervilte wollen draden kleed vind ik dat het van wol is. Het voelt en oogt niet alleen heel fijn, maar ik vind het ook een prettig idee dat er natuurlijke materialen zijn gebruikt. Er worden namelijk geen toxische of allergene stoffen bij de productie gebruikt. Ik zou het kleed bij wijze van spreken kunnen laten composteren in de tuin. 

Een huis gaat heel anders ‘ademen’ wanneer je meer natuurlijke materialen gaat gebruiken. Minder kasten van fineer, maar van echt hout. Echte schilderijen in plaats van posters. En dus ook vloerkleden van natuurlijke materialen. Natuurlijke materialen vloeken ook nooit bij elkaar. Net zoals natuurlijk geverfde kleuren niet met elkaar vloeken. Wol absorbeert geluid en maakt de akoestiek van je kamer warmer. Wol is ook zelfreinigend, zoals ze dan zeggen. Met kinderen, een kat en een man in huis klinkt dat heel aanlokkelijk. In het begin kwam er heel veel wolpluis van het kleed af, maar een attente lezeres wees me er op dat dat heel normaal is. Afgelopen zomer hebben we het kleed uit de woonkamer gehaald, om te voorkomen dat hij helemaal dichtgelopen zou worden met het zand uit de tuin. Als je blij bent met je spullen ben je er ook zuiniger op.





Waarom ik blij ben met mijn keus voor een kleed van Sukhi: 

1) Gemaakt van natuurlijke materialen, dat zei ik al :-)
2) Er zitten echte mensen achter de webwinkel. Natuurlijk zijn grootaandeelhouders ook echte mensen, maar die maakt het meestal niet uit welk product ze verkopen en aan wie. Ik vind het fijn dat wanneer ik dan toch online koop, mijn geld ook daadwerkelijk bij mensen terecht komt die hart voor hun zaak hebben en er ook zelf voor gewerkt hebben. Want wat voor zin heeft het als ik spaar om een kleed te kopen en er verder niemand iets aan zou verdienen? Dan zou mijn geld verder niks ‘gedaan’ hebben. Dat zijn dingen die ik belangrijker ben gaan vinden sinds ik zelf zuiniger leef.
3) De kledenknopers krijgen een eerlijk loon, waarmee zij hun eigen inkomen kunnen verdienen. De kleden worden handgemaakt en direct van de maaksters gekocht. Ik denk dat ieder mens in staat gesteld moet worden om in zijn/haar eigen onderhoud te kunnen voorzien. Op die manier kunnen mensen hun waardigheid behouden. 
4) Sukhi helpt indirect de gemeenschappen van hun kledenknopers. Met een goed eigen inkomen kunnen vrouwen hun kinderen naar school sturen, die vervolgens beter opgeleid zijn en later ook een betere baan kunnen krijgen. 

De maker draagt de wol voordat het gevilt is. 

Het proces van het weven van de achterkant van het kleed.


Een kleed voor meerdere generaties

Sukhi wil graag kleden verkopen die generaties lang mee gaan. Omdat de makers trots zijn op hun vakmanschap en op hun product. Het zijn geen goedkope namaakkleden uit China. Je hebt iets moois wat lang meegaat. Maar toch moet zo’n kleed van ver komen. Blijkbaar is dat toch de norm geworden. Dat is voor mij wel een duurzaam dilemma. De kleden van Sukhi worden gemaakt in o.a. Nepal en India. Da’s niet echt naast de deur. En de wol komt ook nog eens uit Nieuw Zeeland. Dus die maakt ook een verre reis. Hoe duurzaam ben ik dan, vraag ik me wel eens af. Om daar gelijk een antwoord op te geven, want ik weet dat er meer mensen zijn die soms niet meer weten of ze nu iets goeds doen of juist helemaal niet: ik probeer altijd een zo goed mogelijke keus te maken en die keus maak ik op basis van mijn mogelijkheden en op basis van de informatie die ik op dat moment heb. Als je die lijn van keuzes blijft volgen, dan blijf je altijd trouw aan jezelf. Zo stel ik me voor dat Sukhi ook ooit is begonnen; het beter doen dan het was. 

Bestendige collectie, met af en toe iets nieuws

De collectie van Sukhi is heel bestendig. Het vloerkleed dat wij kochten kun je nu nog steeds kopen. Je zou ook kunnen vinden dat ‘er nooit eens wat anders’ is, maar ik hou van die bestendigheid. Het geeft ook aan dat de collectie goed is, anders was het er wel uit gegaan. Maar toch, ook bestendige mensen willen wel eens wat nieuws zien. Daarom wordt er wel eens wat nieuws aan de collectie van Sukhi toegevoegd. Bijvoorbeeld de gevlochten vilten of gevlochten wollen vloerkleden die lijken alsof ze gebreid zijn. Of de moderne Oosterse tapijten. Zie de foto’s hier onder. 

Warme wollige groet,
Anita




7

Mijn beste bespaartip


In een bespaargroep op fb waar ik in zit werd de vraag gesteld ‘wat is jouw best bespaartip?’
Ik dacht daar eens over na; wat is nou eigenlijk mijn beste bespaartip?

Ik kan namelijk heel veel praktische tips bedenken, zoals

- Repareer je spullen
- Koop tweedehands
- Zeg je tijdschriftabonnement op en lees in plaats daarvan bij de bibliotheek
- Zoek de grootste prei of paprika uit als deze per stuk verkocht worden
- Maak een boodschappenlijstje
- Neem je lunch mee naar het werk
- Leer jezelf hoe je een taart kunt maken en je hoeft het niet meer te kopen
- Kijk of er een kortingsbon is voordat je een dagje uit gaat
- Zorg dat je een warme maaltijd klaar hebt staan als je een lange dag op pad bent geweest
- Maak zelf verjaardagscadeaus
- Zet een tussenschakelaar met aan/uit knop op apparaten die sluimerstroom gebruiken (zoals koffiemachine)


- Kijk of je je hypotheek kunt oversluiten, kunt rentemiddelen of aflossen
- Voorkom dat je etenswaren weggooit
- Zeg de sportschool op als je er toch niet naartoe gaat en ga in plaats daarvan wandelingen maken in de natuur
- Neem vaker de fiets in plaats van de auto
- Was op lagere temperaturen
- Ga niet meer elke dag douchen
- Zet je thermostaat een graadje lager
- Controleer of je van ziektekostenverzekeraar kunt veranderen
- Eet voordelige seizoensgroenten
- Leer om zelf klein onderhoud aan je huis of auto te doen (you tube is heel behulpzaam)
- Koop grootverpakkingen (rijst, bloem)
- Lees de krant samen met de buren
- Hergebruik je ziplock zakjes door ze af te wassen
- Wanneer je beddengoed of kleding strijkt, ga dan eerst alles strijken, zet de strijkbout uit en ga daarna alles opvouwen
- Los je schulden af
- Ga minder vaak op vakantie
- Lees je boeken via de minibieb of leen van anderen
- Gebruik wasrekjes en/of de buitenlucht om je was te drogen, in plaats van de wasdroger
- Maak voor alles een budget

En als ik er nog langer voor ga zitten, dan kan ik vast nog heel veel meer bespaartips bedenken. Maar uiteindelijk is mijn allerallerallerbeste bespaartip:

Stel je aankopen uit


Wacht af. Handel niet naar je impulsen, koop niet op eerste ingeving, want uiteindelijk blijkt dat je het meeste niet echt wezenlijk nodig hebt.

Ga bij jezelf te rade of je het gewenste artikel niet al hebt, vraag jezelf af of je er thuis echt (echt!) zo blij mee zal zijn als op dat moment in de winkel. Wees eerlijk naar jezelf en heb je al eerder zo'n product gekocht en hoe groot was het succes toen? Stort je niet als een dolle in een zoektocht naar de beste en goedkoopste op het moment dat bijvoorbeeld je stofzuiger wat begint te stotteren, maar blijf 'm gebruiken net zolang tot 'ie er mee ophoudt (of kijk of je 'm kunt repareren). Ondertussen ga jij zonder haast zoeken. Je vraagt wat in het rond (wie weet blijkt een ander wel eentje over te hebben). Je zult verrast zijn hoe lang je zo'n aankoop nog uit kunt stellen. Het kan ook gebeuren dat je een tijdje zonder stofzuiger zit. En dat kan voelen als een onoverkomelijk probleem, maar dat is het uiteindelijk nooit. Vervelend of lastig, ja, maar nooit onoverkomelijk en nooit levensbedreigend. Deze tactiek is niet bedoeld om helemaal nooit meer iets te gaan kopen, maar om jezelf en je impulsen beter te leren kennen. Uiteindelijk geeft dat gevoel, dat je je niet laat leiden door impulsen, door ideeën of opvattingen (van jezelf of van een ander of uit een tijdschrift) jou een enorm gevoel van vrijheid en onafhankelijkheid.

Dat is mijn allerbeste bespaartip. Eentje die uiteindelijk enorm veel rijkdom geeft.

Warme groet,
Anita

9

Zelf maken: boursin



Boursin associeer ik met vrijdagavonden vroeger thuis bij mijn ouders. Dan bleven mijn vader en ik vaak als enige over op de late vrijdagavond. Of ik bleef helemaal als enige over. We keken tv en smeerden een toastje met boursin. Als ik alleen overbleef keek ik naar spannende films of klassieke films. Dat is voor mij boursin.

Boursin was de laatste jaren in mijn huishouden in de vergetelheid geraakt. Vanwege de conserveermiddelen (ik zie dat die er nu niet meer inzitten, dus misschien vergis ik mij) en vanwege de prijs. Hoewel we wel een heel lekker en makkelijk gerecht hadden met pasta, spinazie, gebakken spekjes en boursin. Dat gerecht kwam dus ook niet meer op tafel.

Ik inmiddels geleerd dat je heel makkelijk zelf kruidenboter kunt maken en sindsdien hield ik daarbij. Totdat mijn bespaarvriendin me vroeg of ik ook wist hoe je zelf boursin kunt maken. Dus zocht ik het uit en vond hier een leuke uitleg. Ik probeer altijd recht te doen aan mijn bronnen, maar omdat blogs nogal eens verdwijnen, schrijf ik het recept bij deze ook voor jullie uit:

Hoe maak je zelf boursin


200 gr roomkaas (ik gebruikte Philadelphia), op kamertemperatuur
100 gr roomboter, op kamertemperatuur
1 dikke teen knoflook
2 afgestreken kleine theelepels zout
1/2 tl gedroogde oregano
1/2 tl basilicum
1/2 tl gedroogde dille
1/4 tl zwarte peper
1/2 tl gedroogde tijm

Ik gebruik alleen gedroogde kruiden, die heb ik altijd in huis, in tegenstelling tot verse.

Hak of pers het teentje knoflook fijn en strooi er het zout op. Hak eventueel nog fijner.

Klop de roomboter met een mixer los en romig. Voeg de roomkaas toe en klop het door elkaar. Voeg daarna het knoflookzout en de rest van de ingrediënten toe en proef of het nog meer kruiden nodig heeft. Je kunt het meteen serveren, maar die bekende korrelige structuur van boursin krijg je pas nadat het een paar uur in de koelkast heeft gestaan.

Het smaakt echt exact zoals de echte boursin!

Wel even voor de duidelijkheid: boursin is een merknaam. Uiteindelijk is er maar een echte boursin, maar het is zo'n begrip geworden dat ik het als soortnaam gebruik. Net als maggi.

Ik kwam nog een lekker klinkend recept tegen waarin je boursin kunt verwerken. Nu kan ik toch weer pasta met boursin maken, maar dan met eigen gemaakte boursin.

Warme groet,
Anita





7

Review: Hoe overleef ik mijn collega's ~ Thea Bombeek



Ik las over dit boek op de site van Management Support, op mijn werk. De titel doet denken aan de serie van Francien Oomen, maar het is compleet iets anders. Dit boek gaat over die geweldige geneugten die werk en collega’s met zich meebrengen. Ja, precies die geneugten. De ondertitel van het boek is: Tools voor zelfvertrouwen op het werk. Nou, dat hebben we allemaal wel een of meerdere keren in onze loopbaan nodig gehad.

Het artikel en het boek sprak me aan, omdat ik de invalshoek verrassend vond. De geijkte trainingen over het vergroten van zelfvertrouwen zeggen: doe iets wat je normaal niet durft, verleg je grenzen, ga op je strepen staan en ‘gewoon doen hoor!’.
Zo bezien lijkt zelfvertrouwen een kwestie van De Wil. Maar waarom werkt dat dan toch niet? Of maar voor korte duur? Tijdens mijn meditatieopleiding heb ik ontdekt dat dat gevoel van zelfvertrouwen veel subtieler is. Het huist weliswaar in jezelf, maar niet in ‘de wil’ en ook niet op één plek in je lijf. Dit boek belicht een andere kant van zelfvertrouwen: zelfvertrouwen (her)vind je wanneer je trouw aan jezelf blijft. Dat is een wel hele korte samenvatting, maar dat is wel de kern.

Het boek begint met een sage.

Het verhaal van de schorpioen en de schildpad


Er was eens een schorpioen die naar de overkant van de rivier wilde. Hij kon niet zwemmen, maar dat zou hij nooit of te nimmer toegeven. Op een ochtend vroeg hij aan een schildpad of hij op haar rug mee mocht zwemmen naar de overkant van de rivier. ‘Dat denk ik niet,’ zei de schildpad. ‘Ik ken jou, jij bent een venijnig baasje en ik heb geen zin in een steek van je giftige angel. Dat overleef ik niet.’
‘Ik zal je niet steken’, sprak de schorpioen met zoetgevooisde stem. ‘Als ik je steek verdrinken we beiden. Dat zou ik mezelf toch nooit aandoen. Nee, wees gerust, ik zal je heus niet steken.’
‘De schorpioen heeft een punt’, dacht de schildpad. Ze liet de schorpioen op haar rug klimmen. De schildpad liet zich met de schorpioen op haar rug in het water zakken en begon te zwemmen. Ze waren nog niet halverwege toen zij een scherpe steek in haar nek voelde. De schorpioen had haar gestoken. ‘Waarom doe je dat nu?’ vroeg de schildpad, die haar kracht al uit haar poten voelde wegvloeien. ‘Het is sterker dan mezelf. Ik kan niet anders.’, zei de schorpioen, terwijl ze samen langzaam onder water verdwenen.”

Dit verhaal is de sleutel voor het hele boek. En ook de sleutel voor het kantelmoment; het moment waarop je door hebt waar je jezelf bent kwijt geraakt. Hierover schrijft Bombeek in hoofdstuk 3. ‘In dit hoofdstuk leer je hoe je je bewust wordt van de processen waarmee je geconfronteerd wordt of de valkuilen waar je telkens in trapt. Je ontdekt wat echte verantwoordelijkheid is en hoe je die voor je leven op kunt nemen.

Hulpbronnen bij het (her)vinden van je zelfvertrouwen

De reden waarom ik zo verrast was door het artikel in Management Support had er mee te maken dat Bombeek’s kijk op zelfvertrouwen in de buurt komt van de zes praktische manieren om meer richting aan je leven te geven waar ik zelf op uit kwam na jarenlang mediteren, de natuur in, opruimen en duizend en een dingen zelf maken. Bombeek noemt het hulpbronnen en zij bespreekt er 12, bijvoorbeeld:

Beoefen meditatie/yoga
Zoek de natuur op
Omring je met positief ingestelde mensen
Gun jezelf professionele hulp
Lees informatieve en inspirerende boeken
Geniet van kunst
Wees dankbaar

Ervaringsdeskundige


Thea bombeek had dit boek niet kunnen schrijven als ze niet zelf ook met schorpioenen op het werk te maken had gehad. Ze spreekt uit eigen ervaring en leerde met vallen en opstaan. Dit boek is een zorgvuldig uitgewerkt stappenplan, maar verwacht niet dat je aan het eind de pot goud hebt gevonden. Het boek is een middel om op de goeie weg te komen. (zie haar tip ‘lees informatieve en inspirerende boeken). Ik denk dat je het boek vaker moet oppakken in de loop der tijd. Gaandeweg vallen dingen beter op hun plek. Bombeek houdt zelf heel erg van poëzie en heeft ontzettend veel gedichten in het boek opgenomen. Dat vind ik echt een grote meerwaarde. De gedichten geven niet alleen een bemoedigend woord, maar ook samenhang en luchtigheid aan het geheel. Het enige waar ik zelf wat moeite mee heb zijn de praktijkverhalen die erin beschreven worden. Op een of andere manier vond ik ze steeds net niet herkenbaar.

Mijn eigen schorpioenen

De ironie wil dat ik momenteel zelf op het werk de nodige uitdagingen heb met schorpioenen. Toen ik het boek kreeg toegestuurd van de uitgever was dat nog niet zo actueel. Nu lees ik het opeens met een heel andere blik. Een mens heeft soms tig lessen nodig om één ding te leren. Opmerkelijk hoe je steeds op dezelfde manier in dezelfde valkuilen stapt. De persoonlijke groei zit er denk ik in dat je anders gaat reageren op een zelfde soort situatie. Ja, de schorpioen zit fout, die doet iets kwalijks, maar de schildpad schiet er niks mee op om de schorpioen daarop te wijzen. Wat er te leren valt voor de schildpad is dat het anders kan (of moet) reageren, want die schorpioen zal nooit veranderen.

‘[…] de enige remedie is je verantwoordelijkheid nemen. Dat is NIET de ander of de situatie proberen te veranderen. Dat betekent wel zelf anders met de relatie of de situatie omgaan.’


Tot slot nog een mooie passage over zelfvertrouwen uit de roman Elisabeths’ dochter van Marianne Fredriksson, omdat ik sinds heeeeeele lange tijd weer eens een roman lees. En dat is meteen deze mooie van Marianne Fredriksson die blijkbaar ook nog eens gaat over zelfvertrouwen en verantwoordelijkheid nemen. Het universum spreekt, zullen we maar zeggen.

Katarina: 'Ik heb genoeg zelfvertrouwen'
Erika begint te lachen: 'Zelfvertrouwen is niet hetzelfde als zelfkennis'
'Wat is volgens jou dan zelfvertrouwen?'
'Dat is denk ik dat je leeft naar mooie zelfgemaakte zelfbeelden. Functioneert in je rollen.'
[...] 'Het is een kwestie van bewustzijn. Van dicht bij jezelf zijn.'



Logeerhond Myla komt even bij me kijken. <3

Warme groet,
Anita

Ik kreeg een exemplaar van de uitgever toegestuurd om het hier te bespreken. Mijn blogpost is uiteraard mijn eigen tekst en (lees)ervaring.




12

Döstädning; opruimen voor je doodgaat


'Döstädning is Zweeds voor opruimen voor je dood gaat. Dö betekent 'dood' en 'städning' betekent opruimen. In het Zweeds is het een woord dat betekent dat je nutteloze dingen wegdoet en je huis netjes opruimt wanneer je denkt dat de tijd nadert om het tijdelijke voor het eeuwige te verwisselen.'

Margareta Magnusson is 'tussen de 80 en de 100' en schreef dit boekje om anderen die - net als zij - naar een kleinere woning verhuizen omdat ze aan het laatste deel van hun leven beginnen.

Ik kwam de titel van dit boekje ergens tegen op pinterest en wilde er meer van weten. Want ik ben nou eenmaal dol op opruimen. En vooral over de psyche van het opruimen. Dat is namelijk iets wat ik zelf zo sterk ervaren heb bij het opruimen; opruimen is meer dan alleen het ordenen van je huis. Zorgen voor jouw huis en jouw spullen = zorgen voor jouw eigen leven. Door je huis op te ruimen, maak je heel gericht beslissingen over jouw leven. Wat heb je op dit moment nodig in je leven om te komen waar je heen wilt? Wat staat je daarbij in de weg? Welke tastbare herinneringen heb je nodig om je dierbaren te herdenken? En heb je die ook allemaal nodig? Welke spullen hebben een nare herinnering en wat maakt dat je ze niet weg kunt doen?

Opruimen (of minimaliseren) is de goedkoopste vorm van therapie. Het is een weg naar zelfkennis.
En het houdt je ook nog eens van de straat, zodat je geen tijd hebt om nieuwe spullen te kopen ;-).


Een van de lagen die ik bij mezelf tegen kwam tijdens het opruimen, was: stel dat ik plotseling wegval en mijn familie moet mijn spullen opruimen. Wat zeggen mijn spullen dan over mij? Zijn mijn spullen een afspiegeling van hoe ik herinnerd wil worden? Zijn ze een afspiegeling van hoe ik werkelijk ben, laten ze zien wat ik belangrijk vond in het leven? Kortom: ik was heel benieuwd naar dit boekje.

Op zich komen alle onderwerpen die je maar kunt bedenken bij opruimen (foto's en brieven,  kookboeken en familierecepten, ongewenste spullen) wel aan bod, maar dat aspect van opruimen wat ik hierboven noem, blijft toch een beetje liggen. Ze noemt het wel, dat de term 'döstädning' ook in algemene zin wordt gebruikt, maar het boekje is met name gericht op het opruimen van goederen, zodat nabestaanden het niet hoeven te doen. Het deel dat je ook mag opruimen om je huidige leven duidelijker vorm te geven komt minder aan bod. Je kunt namelijk op elke leeftijd vast komen te zitten in je leven. Vandaar dat ik het met deze blogpost wat meer nadruk wilde geven.

In de periode dat ik met deze vragen over mijn 'nalatenschap' bezig was had ik bijvoorbeeld oude dagboeken in mijn handen. Wil ik dat die na mijn dood gelezen worden? Nee, eigenlijk niet. Vanwege het beeld dat ik toen van mezelf had. Andersom ontdekte ik ook dat ik spullen weg had gedaan waarmee ik voor mijn gevoel een deel van mezelf had weggecijferd. Een deel die ik achteraf te gemakkelijk heb weggegeven. Zo deed ik boeken weg van Maeve Binchy waar ik me heimelijk een beetje voor geneerde, maar waar ik wel ontzettend veel leesplezier aan beleefde. En ik maakte in het verleden zelf kleine meubels, waarvan ik het meeste weggedaan heb. Dat gaf me opeens te denken: een stuk waarin mijn kwaliteiten zitten verwerkt, geef ik weg. Waarom doe ik dat?

Hiermee wil ik maar zeggen dat je niet hoeft te wachten tot het eind van je leven met 'döstädning'. Gebruik het op elk moment in je leven wanneer je vast loopt en meer richting aan je leven wilt geven.

Warme groet
Anita



17