Maandagse Motivatie #102 ~ Herdenken en collectieve trauma's

In deze week waarin 4 en 5 mei valt wil ik iets ingaan op: 

Herdenken en collectieve trauma's. 

Vaak redeneren we vanuit onze eigen leefwereld. We weten bijvoorbeeld wel dat de Tweede Wereldoorlog in vele landen werd bevochten, maar we bezien het vanuit ons eigen land. Het trauma is collectief. Niet alleen de Tweede Wereldoorlog, maar alle oorlogen, alle misstanden. We gaan het steeds meer nodig hebben om gezamenlijk aan onze trauma's te werken. 

Veel van het verdriet of boosheid komt omdat er geen ruimte voor was, werd verzwegen of was onveilig om te delen. 

Heling komt wanneer je je meer kunt inleven in anderen.  

De dingen zijn ook zelden zwart-wit. Wanneer je oog en oor krijgt voor het verhaal van anderen, dan komt er meer inzicht. Elk land, elke bevolkingsgroep worstelt met collectieve trauma's. 

Werken aan het vormen van een collectieve bedding voor het verdriet of angst van al die verschillende groepen, geeft ruimte voor heling. Niet alleen mensen, maar ook wat Moeder Aarde te verduren heeft gehad, de ontginningen van grondstoffen, de boskap, de vervuiling van de oceanen. 

Ruimte geven aan verhalen. Niet wegpoetsen, excuses en weer doorgaan, goedpraten of verzwijgen, maar aandacht geven, zodat het breder gedragen kan worden. Een last die collectief gedragen wordt is een lichtere last. 

Werken aan het collectieve trauma kun je doen door te werken aan je eigen trauma’s. Stel dat het collectieve trauma een soort composthoop is. Een gigantische berg onverteerde pijn en leed en onrecht. Wat kun jij eraan doen om er gezonde compost aan toe te voegen? Geen extra troep op de hoop gooien. Door te werken aan je eigen moeilijke stukken, breek je het al een beetje op en kan het op de grote hoop beter verteerd worden. En dat maakt weer een gezondere voedingsbodem voor volgende generaties. 

Uiteindelijk zijn alle trauma’s in de wereld van iedereen. We leven in een collectief traumaveld, het is een structuur van trauma. Alle persoonlijke trauma’s zijn van het collectief en alle collectieve trauma’s zijn van het individu. Door trauma, moeilijke stukken in onszelf, tijd en ruimte te geven, kan er heling ontstaan. 

Warme groet, 
Anita

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  
 

Maandagse Motivatie #101 ~ Overbelast in een leeg huis

 

Toen ik aan het begin stond van mijn opruimreis was ik vooral gericht op minder-minder, bij vlagen wilde ik alles drastisch weggooien, droomde van een leeg huis dat nooit meer rommelig werd. 

Ik zag soms huizen van échte minimalisten die kleding hadden die in een koffer paste, alleen de hoogstnoodzakelijke meubels in huis hadden en dat leek me zó relaxt. 

Totdat ik me voorstelde dat ik mijn dagelijkse routines in dat huis zou hebben en dat op het moment dat ik de deur uit wilde, er een beker drinken op de grond kletterde. En ik bedacht me dat ik daar net zo van in de stress zou schieten in een leeg huis, als in een vol huis.

Mijn woonkamer is op momenten dat ik aan het opruimen was, leger geweest dan dat het nu is. 

Toch voel ik me nu minder belast dan toen ik minder spullen had. 

Dat is wat holistisch opruimen doet; je herstelt op alle lagen van je leven. Het doel is uiteindelijk niet om zo weinig mogelijk spullen over te houden, maar door middel van opruimen te werken aan jouw herstel. Het helpt je om helder te krijgen waar jouw grootste pijnpunten liggen én hoe je weer vertrouwen kunt ontwikkelen om vooruit te gaan. Het helpt je voorbij te komen aan overtuigingen die jou tot nu toe telkens via je spullen vasthielden in het verleden. Het helpt je om te leren wat échte zelfzorg is en hoe je vanuit daar heel veel te geven hebt. 

Holistisch opruimen is veel werken met emoties en te leren hoe emoties niet met je aan de haal gaan en hoe je dichtbij jezelf kunt blijven, ook als er onrust om je heen is. 

Je gaat gaandeweg van "minder spullen" naar "de juiste spullen". Als de ballast weg is, dan kun je andere tegenslagen in het leven veel beter dragen. 


Affirmatie: 

Ik kan me gelukkig voelen in een vol huis. 
Ik kan me ongelukkig voelen in een vol huis. 

Ik kan me gelukkig voelen in een leeg huis. 
Ik kan me ongelukkig voelen in een leeg huis. 

Door holistisch op te ruimen leer ik het verschil op te merken en te bepalen wat voor mij 'genoeg' is. 

Een hele fijne week gewenst. 

Warme groet, 
​​​​​​​Anita

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  

Maandagse Motivatie #100 ~ Alles heeft een houdbaarheidsdatum (ook je kleding)

 

Dit is de 100e Maandagse Motivatie!
Al honderd weken lang elke week een motivatie bij het holistisch opruimen. 
Wat een mijlpaal 🥳 (stuur gerust deze motivatie door als je iemand kent die het kan gebruiken)

Van de week dacht ik: net als met voedsel kan kleding over de houdbaarheidsdatum heen zijn. 

Van alle categorien om op te ruimen is kleding voor mij niet het grootste struikelblok, mijn probleem was vooral dat ik te weinig nieuwe items kocht. 

Toch blijven er ook bij mij kledingstukken hangen of liggen die ik weliswaar nog goed zijn, maar ik alsnog niet meer draag. Niet dat de intentie er niet is om ze te dragen, ik pas ze ook nog, vaak vind ik ze ook nog mooi, maar toch blijven ze hangen. 

Mijn observatie is, is dat het dan vaak gaat om kleding uit een seizoen dat voorbij is. Niet seizoen als in winter of zomer. Maar seizoen van je leven. 

Elk kledingstuk hoort bij een bepaalde periode. Gekocht met een bepaalde mindset in een bepaalde fase van je leven. Het kledingstuk paste bij jouw gemoed van toen. 
Intussen ben je doorgegroeid, maar je kledingstukken niet. Ik heb een jurk van bio-katoen in de fase dat ik me ging verdiepen in duurzame kleding en voor iets van kwaliteit wilde kiezen. Ik heb een leuke set met rok, ooit gekocht voor een sollicitatie en daarna nog een keer gedragen op huwelijksjubileum van mijn ouders. Ik heb een longsleeve die ik kocht in de lokale kledingzaak omdat ik het makkelijk vond om in de buurt te winkelen. Ik heb een jurk die ik zeker twee winters lang vaak heb gedragen op het werk omdat ik 'm stijlvol en comfy vond. Nu blijven die kleren vaker hangen dan dat ik ze draag. 

Wat ook kan meespelen is dat wat ogenschijnlijk tijdloos is, toch net een beetje ouderwets kan voelen. Dat kan met het materiaal te maken hebben, of met de kleur (het ene blauw is het andere blauw niet), of met het model, de lengte of de halslijn. 

Ik las dat kledingstukken minimaal 30 x gedragen moeten zijn om als duurzaam beschouwd te worden.

De milieu-impact van kleding (zoals waterverbruik, CO₂-uitstoot en afval) wordt pas "terugverdiend" als een kledingstuk lang en vaak gedragen wordt.

Hoe zit dat met mijn eigen kleding? 
Voor sommige items haal ik makkelijk 30 x of meer. Broeken bijvoorbeeld. Maar misschien zit er ook wel een broek tussen die niet 30 x gedragen is. Het klinkt eigenlijk weinig, 30 x, maar als ik echt ga bijhouden, kan 30 best wel eens een lange periode voelen. 

Kleding die ik voor een gelegenheid heb gekocht bijvoorbeeld, die probeer ik wel opnieuw te dragen, maar dan moet ik wel goed uitkienen naar welk feestje ik wat draag. En alsnog kom ik daarmee niet op 30 x. 

Ook denk ik aan het vest wat ik dit voorjaar weer uit de kast heb gehaald. Met frisse voorjaarskleuren. Een mooi vest en gaat al een paar voorjaars mee, weet niet hoe lang, ik denk dit het derde jaar. Dus stel, ik heb het per jaar 10 x aan. Ik vraag het me af, of ik het echt 10 x per jaar heb gedragen. 

Tot zo ver mijn eigen overpeinzingen. 

Laten we deze week onze kleding eens onder de loep nemen. 

Hoeveel gelegenheidskleding heb je en hoe realistisch is het dat je alles nog een keer gaat dragen? 
Welke kleding hangt er nog steeds in je kast die je al een poos niet gedragen hebt, maar waarvan je elke keer zegt "wil ik niet kwijt, want is straks wel leuk op vakantie, kan ik nog een keer aandoen naar het werk, moet nog een mooi vestje bij etc..."
Hoe realistisch is dat?

Hang al die kleding die voorbij hun houdbaarheidsdatum is aan een kant van je kast. Dat geeft een beter beeld van wat er nog werkelijk gedragen wordt. 


Fijne week gewenst. 

Warme groet, 
Anita

Ps: op de foto 1 deel van mijn kleding. Dit is de kledingkast die op mijn werkkamer (aka Schatkamer) staat waarin ik de courante kleding van het seizoen heb. In onze slaapkamer hang ik de kleding die buiten het seizoen is. (in de regel tenminste 😅 )

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  
 

Maandagse Motivatie #99 ~ Van achterstallig opruimen naar cyclisch opruimen

Maandagse Motivatie #99 ~ Van achterstallig opruimen naar cyclisch opruimen

Het heeft me lang genoeg gekost om te ontdekken dat het niet genoeg is om één keer op te ruimen. Bij elke opruimronde was ik wel een keer gefrustreerd. Moest ik dit alweer opruimen? Dit had ik toch net gisteren opgeruimd? Konden de kinderen / echtgenoot dit nou nog steeds niet zelf doen? Moest ik iets alweer schoonmaken? Dit had ik toch net vorige maand nog gedaan?!  

Ik was een zenuwslopende zwangerschap aan het verwerken. Alles trok aan me. Ik was aan het overleven. Probeerde overeind te blijven in emoties die ik niet kon plaatsen. Het huishouden had niet echt een ritme. Ik deed telkens wat het hoogstnoodzakelijk was en vooral alles door elkaar. Ik was continue bezig. Opruimen. Verkopen. Tweedehands scoren. Gedreven om een eenvoudiger leven voor mijzelf en mijn gezin te creeren. 

Totdat ik op een punt kwam dat ik het gevoel had dat ik al het achterstallige opgeruimd had. Mijn grootste kwetsuren had ik in kaart gebracht en er kwamen steeds grotere pauzes tussen de opruimrondes. 

Ik dacht: nu ben ik klaar!

Totdat ik iets nieuws in een kast wilde opbergen en ik zag hoe bepaalde spullen alweer een tijdje ongebruikt waren. Items waarvan ik niet meer wist dat ik ze nog had. Items waar de kinderen uitgegroeid zijn. Dat kan kleding zijn. DVD's. Knutselspullen. Of spelletjes (zie foto). Of eten uit de voorraadkast. 

Het duurde echt een paar jaar voordat ik kon accepteren dat opruimen altijd een onderdeel van je leven blijft. De intensiteit en frequentie verandert wel. Op een gegeven moment ga je over in cyclisch opruimen. Opruimen met het ritme van het leven. 

Met het ritme van de dag. 
- schoenen, tassen en jassen
- wasgoed
- eettafel
- agenda
- speelgoed

Met het ritme van het jaar
- kledingwissel en schoenenwissel
- vakantieuitrusting
- verjaardagen en cadeaus

Met het ritme van de seizoenen
- seizoenstafel
- feesten en versiering

Met het ritme van het leven
- na ziekte
- na rouw
- wanneer je een nieuwe levensfase ingaat (moederschap, alleenstaand, menopauze)

Opruimen blijft onderdeel van het leven. Blijft onderdeel van het voeren van een huishouden. Het verschil is dat het nu tijdens kortere cyclische periodes is. Passend bij het seizoen. 

In het voorjaarsopruimtraject van afgelopen maart ben ik intensiever bezig geweest - samen met de groep - om op te ruimen. Als het traject is afgelopen, richt ik me erop om de dagelijkse ruimtes netjes te houden.

Soms kom ik weer wat tegen, waarover ik eerder geen goed besluit kon nemen. Zoals de spellen op de foto. Ik doe het tegenwoordig zo: ik probeer de belangrijkste items te verkopen. Vaak merk ik wel dat ik die opbrengst genoeg vind om de items die overblijven naar de kringloop te brengen. Soms lukt het verkopen niet en dan gaat het weer voor een ronde in de kast, maar haal ik een paar items er bij weg waar ik minder aan gehecht ben, wat naar de kringloop gaat. 

Kijk deze week eens rond in je huis en welke kast al een poos niet open is geweest. Wat zit daar in wat weg zou kunnen?

Warme groet, 
Anita


Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.