Maandagse Motivatie #103 ~ Zonde van de spullen?

foto via Canva.com

Maandagse Motivatie #103

 Hoe erg is het om bruikbare spullen weg te doen?

Dit is een van de grootste moeites die ik hoor over opruimen. De moeite die het kost om (gratis of voor weinig) bruikbare spullen weg te doen. 

Het voelt nooit goed om bruikbare spullen weg te doen. 
Sterker nog, het kan zelfs fysiek pijn doen, vooral als je je ermee verbonden voelde. 
Het kan voelen alsof je een deel van jezelf weggooit. 
Het kan voelen alsof je het niet kunt missen (wat als ik het straks nodig heb?!)
Het kan voelen alsof je geld weggooit (zo'n prijs als je er voor betaald hebt, gaat niemand er voor geven). 

Het is ook absoluut moeilijk. En soms pijnlijk. 
Het vraagt heel veel mildheid naar jezelf. En veel oefening. 

En ook een snufje realiteitszin. 

Hou in je achterhoofd dat je niet op zoek bent naar de juiste bestemming voor je spullen, maar naar de juiste bestemming voor jezelf. 

Hoe kom jij, hoe komen jouw talenten het best tot hun recht in jouw huis?

Meestal is dat niet met de grote voorraad lege conservenpotjes, of plastic bloempotten. Ook niet met de kleding die je niet meer draagt. Met de keukenmachines waar je niets meer mee doet. Met het kinderspeelgoed waar je kind te oud voor geworden is. Of de stapel klusbroeken en oude handdoeken. Of de materialen voor hobby's die je je voor had genomen om te gaan doen. 

Het is een oefening in vertrouwen ontwikkelen. Vertrouwen dat er naar je toekomt wat je nodig hebt, in plaats van het blijven vasthouden aan items waar je ooit mee verbonden was, maar niet met je meegegroeid zijn. 

Het helpt om je te oefenen in het loslaten van de onbeduidender items. 

al die elastiekjes in je keukenlade
en de broodclipjes
de restjes cadeaupapier
de lintjes die je uit je kleding geknipt hebt en de lintjes die op een boeket bloemen zat. 

Daarnaast is het goed om de andere kant te belichten: 
wanneer is iets pas echt zonde: als het onbenut en ongezien in jouw huis blijft, 
of wanneer je het doorgeeft (naar kringloop of verkopen). 
Zelfs weggooien is een vorm van doorgeven. 

Geef het terug aan de wereld, 
Het helpt vaak om er iets bij te zeggen als: ga, doe iets goeds voor een ander. 

Zo bevrijd je jezelf van een belemmering en maak je ruimte voor jouw talenten die tot dan toe ongezien bleven. 

Warme groet, Anita

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  

 

Maandagse Motivatie #102 ~ Herdenken en collectieve trauma's

In deze week waarin 4 en 5 mei valt wil ik iets ingaan op: 

Herdenken en collectieve trauma's. 

Vaak redeneren we vanuit onze eigen leefwereld. We weten bijvoorbeeld wel dat de Tweede Wereldoorlog in vele landen werd bevochten, maar we bezien het vanuit ons eigen land. Het trauma is collectief. Niet alleen de Tweede Wereldoorlog, maar alle oorlogen, alle misstanden. We gaan het steeds meer nodig hebben om gezamenlijk aan onze trauma's te werken. 

Veel van het verdriet of boosheid komt omdat er geen ruimte voor was, werd verzwegen of was onveilig om te delen. 

Heling komt wanneer je je meer kunt inleven in anderen.  

De dingen zijn ook zelden zwart-wit. Wanneer je oog en oor krijgt voor het verhaal van anderen, dan komt er meer inzicht. Elk land, elke bevolkingsgroep worstelt met collectieve trauma's. 

Werken aan het vormen van een collectieve bedding voor het verdriet of angst van al die verschillende groepen, geeft ruimte voor heling. Niet alleen mensen, maar ook wat Moeder Aarde te verduren heeft gehad, de ontginningen van grondstoffen, de boskap, de vervuiling van de oceanen. 

Ruimte geven aan verhalen. Niet wegpoetsen, excuses en weer doorgaan, goedpraten of verzwijgen, maar aandacht geven, zodat het breder gedragen kan worden. Een last die collectief gedragen wordt is een lichtere last. 

Werken aan het collectieve trauma kun je doen door te werken aan je eigen trauma’s. Stel dat het collectieve trauma een soort composthoop is. Een gigantische berg onverteerde pijn en leed en onrecht. Wat kun jij eraan doen om er gezonde compost aan toe te voegen? Geen extra troep op de hoop gooien. Door te werken aan je eigen moeilijke stukken, breek je het al een beetje op en kan het op de grote hoop beter verteerd worden. En dat maakt weer een gezondere voedingsbodem voor volgende generaties. 

Uiteindelijk zijn alle trauma’s in de wereld van iedereen. We leven in een collectief traumaveld, het is een structuur van trauma. Alle persoonlijke trauma’s zijn van het collectief en alle collectieve trauma’s zijn van het individu. Door trauma, moeilijke stukken in onszelf, tijd en ruimte te geven, kan er heling ontstaan. 

Warme groet, 
Anita

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  
 

Maandagse Motivatie #101 ~ Overbelast in een leeg huis

 

Toen ik aan het begin stond van mijn opruimreis was ik vooral gericht op minder-minder, bij vlagen wilde ik alles drastisch weggooien, droomde van een leeg huis dat nooit meer rommelig werd. 

Ik zag soms huizen van échte minimalisten die kleding hadden die in een koffer paste, alleen de hoogstnoodzakelijke meubels in huis hadden en dat leek me zó relaxt. 

Totdat ik me voorstelde dat ik mijn dagelijkse routines in dat huis zou hebben en dat op het moment dat ik de deur uit wilde, er een beker drinken op de grond kletterde. En ik bedacht me dat ik daar net zo van in de stress zou schieten in een leeg huis, als in een vol huis.

Mijn woonkamer is op momenten dat ik aan het opruimen was, leger geweest dan dat het nu is. 

Toch voel ik me nu minder belast dan toen ik minder spullen had. 

Dat is wat holistisch opruimen doet; je herstelt op alle lagen van je leven. Het doel is uiteindelijk niet om zo weinig mogelijk spullen over te houden, maar door middel van opruimen te werken aan jouw herstel. Het helpt je om helder te krijgen waar jouw grootste pijnpunten liggen én hoe je weer vertrouwen kunt ontwikkelen om vooruit te gaan. Het helpt je voorbij te komen aan overtuigingen die jou tot nu toe telkens via je spullen vasthielden in het verleden. Het helpt je om te leren wat échte zelfzorg is en hoe je vanuit daar heel veel te geven hebt. 

Holistisch opruimen is veel werken met emoties en te leren hoe emoties niet met je aan de haal gaan en hoe je dichtbij jezelf kunt blijven, ook als er onrust om je heen is. 

Je gaat gaandeweg van "minder spullen" naar "de juiste spullen". Als de ballast weg is, dan kun je andere tegenslagen in het leven veel beter dragen. 


Affirmatie: 

Ik kan me gelukkig voelen in een vol huis. 
Ik kan me ongelukkig voelen in een vol huis. 

Ik kan me gelukkig voelen in een leeg huis. 
Ik kan me ongelukkig voelen in een leeg huis. 

Door holistisch op te ruimen leer ik het verschil op te merken en te bepalen wat voor mij 'genoeg' is. 

Een hele fijne week gewenst. 

Warme groet, 
​​​​​​​Anita

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  

Maandagse Motivatie #100 ~ Alles heeft een houdbaarheidsdatum (ook je kleding)

 

Dit is de 100e Maandagse Motivatie!
Al honderd weken lang elke week een motivatie bij het holistisch opruimen. 
Wat een mijlpaal 🥳 (stuur gerust deze motivatie door als je iemand kent die het kan gebruiken)

Van de week dacht ik: net als met voedsel kan kleding over de houdbaarheidsdatum heen zijn. 

Van alle categorien om op te ruimen is kleding voor mij niet het grootste struikelblok, mijn probleem was vooral dat ik te weinig nieuwe items kocht. 

Toch blijven er ook bij mij kledingstukken hangen of liggen die ik weliswaar nog goed zijn, maar ik alsnog niet meer draag. Niet dat de intentie er niet is om ze te dragen, ik pas ze ook nog, vaak vind ik ze ook nog mooi, maar toch blijven ze hangen. 

Mijn observatie is, is dat het dan vaak gaat om kleding uit een seizoen dat voorbij is. Niet seizoen als in winter of zomer. Maar seizoen van je leven. 

Elk kledingstuk hoort bij een bepaalde periode. Gekocht met een bepaalde mindset in een bepaalde fase van je leven. Het kledingstuk paste bij jouw gemoed van toen. 
Intussen ben je doorgegroeid, maar je kledingstukken niet. Ik heb een jurk van bio-katoen in de fase dat ik me ging verdiepen in duurzame kleding en voor iets van kwaliteit wilde kiezen. Ik heb een leuke set met rok, ooit gekocht voor een sollicitatie en daarna nog een keer gedragen op huwelijksjubileum van mijn ouders. Ik heb een longsleeve die ik kocht in de lokale kledingzaak omdat ik het makkelijk vond om in de buurt te winkelen. Ik heb een jurk die ik zeker twee winters lang vaak heb gedragen op het werk omdat ik 'm stijlvol en comfy vond. Nu blijven die kleren vaker hangen dan dat ik ze draag. 

Wat ook kan meespelen is dat wat ogenschijnlijk tijdloos is, toch net een beetje ouderwets kan voelen. Dat kan met het materiaal te maken hebben, of met de kleur (het ene blauw is het andere blauw niet), of met het model, de lengte of de halslijn. 

Ik las dat kledingstukken minimaal 30 x gedragen moeten zijn om als duurzaam beschouwd te worden.

De milieu-impact van kleding (zoals waterverbruik, CO₂-uitstoot en afval) wordt pas "terugverdiend" als een kledingstuk lang en vaak gedragen wordt.

Hoe zit dat met mijn eigen kleding? 
Voor sommige items haal ik makkelijk 30 x of meer. Broeken bijvoorbeeld. Maar misschien zit er ook wel een broek tussen die niet 30 x gedragen is. Het klinkt eigenlijk weinig, 30 x, maar als ik echt ga bijhouden, kan 30 best wel eens een lange periode voelen. 

Kleding die ik voor een gelegenheid heb gekocht bijvoorbeeld, die probeer ik wel opnieuw te dragen, maar dan moet ik wel goed uitkienen naar welk feestje ik wat draag. En alsnog kom ik daarmee niet op 30 x. 

Ook denk ik aan het vest wat ik dit voorjaar weer uit de kast heb gehaald. Met frisse voorjaarskleuren. Een mooi vest en gaat al een paar voorjaars mee, weet niet hoe lang, ik denk dit het derde jaar. Dus stel, ik heb het per jaar 10 x aan. Ik vraag het me af, of ik het echt 10 x per jaar heb gedragen. 

Tot zo ver mijn eigen overpeinzingen. 

Laten we deze week onze kleding eens onder de loep nemen. 

Hoeveel gelegenheidskleding heb je en hoe realistisch is het dat je alles nog een keer gaat dragen? 
Welke kleding hangt er nog steeds in je kast die je al een poos niet gedragen hebt, maar waarvan je elke keer zegt "wil ik niet kwijt, want is straks wel leuk op vakantie, kan ik nog een keer aandoen naar het werk, moet nog een mooi vestje bij etc..."
Hoe realistisch is dat?

Hang al die kleding die voorbij hun houdbaarheidsdatum is aan een kant van je kast. Dat geeft een beter beeld van wat er nog werkelijk gedragen wordt. 


Fijne week gewenst. 

Warme groet, 
Anita

Ps: op de foto 1 deel van mijn kleding. Dit is de kledingkast die op mijn werkkamer (aka Schatkamer) staat waarin ik de courante kleding van het seizoen heb. In onze slaapkamer hang ik de kleding die buiten het seizoen is. (in de regel tenminste 😅 )

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.