Werkverslaafd versus Zorgverslaafd
Ik lees nog steeds elke ochtend uit Eenvoud in Overvloed. Ik noem het inmiddels mijn 'Eenvoud Bijbel'. Die kleine momenten waarin ik alleen ben met de tekst en mijn eigen humeur, zijn me in korte tijd heel dierbaar geworden. Op de dagen dat ik zelf wat later uit mijn bed kom, dan zorg ik dat ik in ieder geval de tekst in stilte gelezen heb, voordat de rest beneden komt.
In een van de stukjes afgelopen week ging het over 'werkverslaafd' en 'zorgverslaafd'. Veel vrouwen die zich overbelast voelen, overprikkeld en uitgeput omdat ze de hele tijd bezig en aan het werk zijn, zullen zichzelf opvallend genoeg niet een 'workaholic' of 'werkverslaafd' noemen.
Hoewel ik altijd een bezige bij zal blijven - en ik wel eens het grapje maak dat werken mijn hobby is - zou ik mezelf geen werkverslaafde noemen. Ik was/ben niet aan werk verslaafd, ik zit niet te wachten op al die werkdruk of taken, maar ik zit/zat er wel in vast.
Soms is de situatie gewoon niet ideaal en moet je door ondanks dat je kapotmoe bent, omdat je wel met de omstandigheden te dealen hebt. Met deadlines van werk die overlappen met hulp aan kinderen die een deadline voor een werkstuk hebben. Met slapeloze nachten en huilende baby's en telefoontjes van mensen die ook aandacht willen. Met deadlines van aanmeldingen of betalingen. Met acute situaties als ziektes of gebroken pols. Die samenvallen met uitval van collega's en nieuwe werklast.
Ik had al dat werk niet omdat ik dat zo graag wilde of omdat ik zo graag iets wilde bewijzen. Nee, ik had dolgraag minder werk op mijn bordje willen hebben. Zat er heus niet om te springen. Ik ben tenslotte niet voor niks gaan opruimen om mijn leven te vereenvoudigen.
Toen ik het woord 'zorgverslaafd' naast 'werkverslaafd' zag staan, vond ik dat een geweldige term!
Het geeft nét even dat andere gezichtspunt.
Het is niet de behoefte om al dat werk op ons te nemen die zorgt voor overbelasting, maar het is onze neiging om te 'zorgen'. Zorgen dat de kinderen genoeg te eten hebben, gezond zijn. Zorgen dat er eten in de kast is. Zorgen dat de rekeningen betaald worden. Aandacht hebben voor jarigen. Zorgen dat de baas op tijd voorzien is van de juiste informatie. Vooruit denken. Plannen. Afspraken maken. Zorgen dat het huis onderhouden wordt.
Zo is het nog steeds hetzelfde werk, maar de reden waarom je het doet is vanuit zorg. Niet vanuit de behoefte van prestatie.
Ik heb gemerkt dat wanneer ik voor een situatie een beter passende term tegenkom, dat ik me én veel beter begrepen voel én beter kan zien hoe ik een situatie kan ombuigen.
Niet stoppen met zorgen, maar de zorg ook naar jezelf richten. Of soms zeggen: de zorg die ik nu gegeven heb moet maar voldoende zijn. Eindeloos veel variaties om mee te spelen en te voorkomen dat je opgebrand raakt.
🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄
De herfstvakantie is in zicht.
Denk alvast na hoe je die tijd gaat invullen.
Schrijf ideeën op voor leuke activiteiten met (klein)kinderen of voor jezelf.
Misschien naar de bioscoop (de AH had kortgeleden een spaaractie voor tweede kaartje gratis, je kunt je punten inwisselen).
Of naar een kringloop. Een kinderboerderij. Een buitenspeeltuin. Bezoekerscentrum.
Maak een spinnenweb van kastanje, satéstokjes en kies mooie kleuren wol.
Bak iets lekkers, cupcakes of maak een stoofpot van pompoen.
Maak er weer een mooie week van.
Warme groet,
Anita






