Maandagse Motivatie #100 ~ Alles heeft een houdbaarheidsdatum (ook je kleding)

 



Dit is de 100e Maandagse Motivatie!
Al honderd weken lang elke week een motivatie bij het holistisch opruimen. 
Wat een mijlpaal
 🥳 (stuur gerust deze motivatie door als je iemand kent die het kan gebruiken)

Van de week dacht ik: net als met voedsel kan kleding over de houdbaarheidsdatum heen zijn. 

Van alle categorien om op te ruimen is kleding voor mij niet het grootste struikelblok, mijn probleem was vooral dat ik te weinig nieuwe items kocht. 

Toch blijven er ook bij mij kledingstukken hangen of liggen die ik weliswaar nog goed zijn, maar ik alsnog niet meer draag. Niet dat de intentie er niet is om ze te dragen, ik pas ze ook nog, vaak vind ik ze ook nog mooi, maar toch blijven ze hangen. 

Mijn observatie is, is dat het dan vaak gaat om kleding uit een seizoen dat voorbij is. Niet seizoen als in winter of zomer. Maar seizoen van je leven. 

Elk kledingstuk hoort bij een bepaalde periode. Gekocht met een bepaalde mindset in een bepaalde fase van je leven. Het kledingstuk paste bij jouw gemoed van toen. 
Intussen ben je doorgegroeid, maar je kledingstukken niet. Ik heb een jurk van bio-katoen in de fase dat ik me ging verdiepen in duurzame kleding en voor iets van kwaliteit wilde kiezen. Ik heb een leuke set met rok, ooit gekocht voor een sollicitatie en daarna nog een keer gedragen op huwelijksjubileum van mijn ouders. Ik heb een longsleeve die ik kocht in de lokale kledingzaak omdat ik het makkelijk vond om in de buurt te winkelen. Ik heb een jurk die ik zeker twee winters lang vaak heb gedragen op het werk omdat ik 'm stijlvol en comfy vond. Nu blijven die kleren vaker hangen dan dat ik ze draag. 

Wat ook kan meespelen is dat wat ogenschijnlijk tijdloos is, toch net een beetje ouderwets kan voelen. Dat kan met het materiaal te maken hebben, of met de kleur (het ene blauw is het andere blauw niet), of met het model, de lengte of de halslijn. 

Ik las dat kledingstukken minimaal 30 x gedragen moeten zijn om als duurzaam beschouwd te worden.

De milieu-impact van kleding (zoals waterverbruik, CO₂-uitstoot en afval) wordt pas "terugverdiend" als een kledingstuk lang en vaak gedragen wordt.

Hoe zit dat met mijn eigen kleding? 
Voor sommige items haal ik makkelijk 30 x of meer. Broeken bijvoorbeeld. Maar misschien zit er ook wel een broek tussen die niet 30 x gedragen is. Het klinkt eigenlijk weinig, 30 x, maar als ik echt ga bijhouden, kan 30 best wel eens een lange periode voelen. 

Kleding die ik voor een gelegenheid heb gekocht bijvoorbeeld, die probeer ik wel opnieuw te dragen, maar dan moet ik wel goed uitkienen naar welk feestje ik wat draag. En alsnog kom ik daarmee niet op 30 x. 

Ook denk ik aan het vest wat ik dit voorjaar weer uit de kast heb gehaald. Met frisse voorjaarskleuren. Een mooi vest en gaat al een paar voorjaars mee, weet niet hoe lang, ik denk dit het derde jaar. Dus stel, ik heb het per jaar 10 x aan. Ik vraag het me af, of ik het echt 10 x per jaar heb gedragen. 

Tot zo ver mijn eigen overpeinzingen. 

Laten we deze week onze kleding eens onder de loep nemen. 

Hoeveel gelegenheidskleding heb je en hoe realistisch is het dat je alles nog een keer gaat dragen? 
Welke kleding hangt er nog steeds in je kast die je al een poos niet gedragen hebt, maar waarvan je elke keer zegt "wil ik niet kwijt, want is straks wel leuk op vakantie, kan ik nog een keer aandoen naar het werk, moet nog een mooi vestje bij etc..."
Hoe realistisch is dat?

Hang al die kleding die voorbij hun houdbaarheidsdatum is aan een kant van je kast. Dat geeft een beter beeld van wat er nog werkelijk gedragen wordt. 


Fijne week gewenst. 

Warme groet, 
Anita

Ps: op de foto 1 deel van mijn kleding. Dit is de kledingkast die op mijn werkkamer (aka Schatkamer) staat waarin ik de courante kleding van het seizoen heb. In onze slaapkamer hang ik de kleding die buiten het seizoen is. (in de regel tenminste 😅 )



Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  
 

Maandagse Motivatie #99 ~ Van achterstallig opruimen naar cyclisch opruimen









Maandagse Motivatie #99 ~ Van achterstallig opruimen naar cyclisch opruimen


Het heeft me lang genoeg gekost om te ontdekken dat het niet genoeg is om één keer op te ruimen. Bij elke opruimronde was ik wel een keer gefrustreerd. Moest ik dit alweer opruimen? Dit had ik toch net gisteren opgeruimd? Konden de kinderen / echtgenoot dit nou nog steeds niet zelf doen? Moest ik iets alweer schoonmaken? Dit had ik toch net vorige maand nog gedaan?!  

Ik was een zenuwslopende zwangerschap aan het verwerken. Alles trok aan me. Ik was aan het overleven. Probeerde overeind te blijven in emoties die ik niet kon plaatsen. Het huishouden had niet echt een ritme. Ik deed telkens wat het hoogstnoodzakelijk was en vooral alles door elkaar. Ik was continue bezig. Opruimen. Verkopen. Tweedehands scoren. Gedreven om een eenvoudiger leven voor mijzelf en mijn gezin te creeren. 

Totdat ik op een punt kwam dat ik het gevoel had dat ik al het achterstallige opgeruimd had. Mijn grootste kwetsuren had ik in kaart gebracht en er kwamen steeds grotere pauzes tussen de opruimrondes. 

Ik dacht: nu ben ik klaar!

Totdat ik iets nieuws in een kast wilde opbergen en ik zag hoe bepaalde spullen alweer een tijdje ongebruikt waren. Items waarvan ik niet meer wist dat ik ze nog had. Items waar de kinderen uitgegroeid zijn. Dat kan kleding zijn. DVD's. Knutselspullen. Of spelletjes (zie foto). Of eten uit de voorraadkast. 

Het duurde echt een paar jaar voordat ik kon accepteren dat opruimen altijd een onderdeel van je leven blijft. De intensiteit en frequentie verandert wel. Op een gegeven moment ga je over in cyclisch opruimen. Opruimen met het ritme van het leven. 

Met het ritme van de dag. 
- schoenen, tassen en jassen
- wasgoed
- eettafel
- agenda
- speelgoed

Met het ritme van het jaar
- kledingwissel en schoenenwissel
- vakantieuitrusting
- verjaardagen en cadeaus

Met het ritme van de seizoenen
- seizoenstafel
- feesten en versiering

Met het ritme van het leven
- na ziekte
- na rouw
- wanneer je een nieuwe levensfase ingaat (moederschap, alleenstaand, menopauze)

Opruimen blijft onderdeel van het leven. Blijft onderdeel van het voeren van een huishouden. Het verschil is dat het nu tijdens kortere cyclische periodes is. Passend bij het seizoen. 

In het voorjaarsopruimtraject van afgelopen maart ben ik intensiever bezig geweest - samen met de groep - om op te ruimen. Als het traject is afgelopen, richt ik me erop om de dagelijkse ruimtes netjes te houden.

Soms kom ik weer wat tegen, waarover ik eerder geen goed besluit kon nemen. Zoals de spellen op de foto. Ik doe het tegenwoordig zo: ik probeer de belangrijkste items te verkopen. Vaak merk ik wel dat ik die opbrengst genoeg vind om de items die overblijven naar de kringloop te brengen. Soms lukt het verkopen niet en dan gaat het weer voor een ronde in de kast, maar haal ik een paar items er bij weg waar ik minder aan gehecht ben, wat naar de kringloop gaat. 

Kijk deze week eens rond in je huis en welke kast al een poos niet open is geweest. Wat zit daar in wat weg zou kunnen?

Warme groet, 
Anita


Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  
 





Maandagse Motivatie #98 ~ Pasen, een nieuw begin

 



Maandagse Motivatie #98 ~ Pasen, een nieuw begin


Pasen is alweer bijna voorbij. Meestal zorg ik dat de Maandagse Motivatie klaar staat voor verzending, maar dit weekend heb ik het een beetje op z'n beloop gelaten. 

Toch wilde ik het patroon van de wekelijkse motivatie niet doorbreken! Pasen is zo'n prachtig feest, daar valt best iets extra's over te zeggen. 

Het voorjaar en het Paasfeest zijn een van de krachtigste periodes in het jaar. Het Paasfeest gaat over vernieuwing, wedergeboorte, transformatie, het afleggen van het oude ego. Dat proces is al weken aan de gang, onder andere via de Vastentijd. Maar kijk ook naar de natuur, de bollen die in de grond zitten, hebben onzichtbaar voor het oog al heel veel ontwikkeling doorgemaakt. De weg naar het licht boven de grond gaat niet zonder frictie. Ook bomen en struiken zijn al weken stil aan het groeien. De sapstroom moet van diep uit hun wortels weer op gang komen. Veel komt weer terug, maar toch is het net iets anders dan vorig jaar. 

Dit is precies het seizoen waarin je kunt merken dat dingen in je leven stroef gingen/gaan, waarin je merkt dat patronen die toe nu toe werkten, dat nu niet meer doen. 

Met Pasen vieren we het Licht, we vieren dat we overeind kunnen blijven, zelfs als we ons oude ego hebben afgelegd. 

🐣🌷🐣🌷

In een huishouden waar onze dochters meer hun eigen dingen doen, moet Pasen meer gepland worden, anders is de Paastafel voor niks gedekt. Vandaag - Tweede Paasdag - konden we met elkaar een gezellige Paasbrunch houden en een beetje bijpraten over de laatste wederwaardigheden. 

In de aanloop naar Pasen merkte ik dat ik de voorbereiding een beetje voor me uitschoof. Waarom vroeg ik me af? Mijn conclusie is: wegens het ontbreken van een goed plan. Ik weet wel 'ongeveer' wat ik op tafel wil zetten en 'ongeveer' welke decoratie ik in huis wil gebruiken, maar pas als ik ermee aan de slag ga, dan kom ik erachter hoe ik het vorig jaar ook alweer deed. Voor de brunch heb ik daardoor uiteindelijk teveel brood gekocht, omdat ik in de winkel niet helder voor ogen had wat ik echt nodig heb. En ik kwam erachter dat de winkel waar ik altijd onze voorkeurs chocolade-eitjes koop, dit niet meer heeft. Met een betere planning, had ik dit eerder geweten en had ik ze op een andere manier kunnen kopen. Niet handig dus. 

[een paar jaar geleden heb ik besloten dat ik geen goedkope paaseitjes in bulk meer in huis wil hebben, maar alleen luxe paaseitjes. In beperkte hoeveelheid, zodat je er gedwongen zuinig mee om moet springen - dit doe ik deels omdat ik hecht aan kwaliteit boven kwantiteit, maar ook omdat ik wil benadrukken dat dit soort extra snoeperij van korte duur moet zijn]. 

In ieder geval, door deze last minute acties heb ik besloten om een Paaslijstje te maken, zodat het me volgend jaar helpt bij de voorbereiding: 

Op tafel: 
- verse jus d'orange (zorg voor genoeg sinasappelen)
- bijzondere vleeswaren (bijvoorbeeld pastrami)
- jam
- kaas
- suikerbrood 
- paasstol 
- rozijnenbrood (halfje)
- zoetbrood (zelf bakken = recept)
- eventueel extra pistolets
- zalm
- schijfjes sinaasappel
- eiersalade zelf maken (eieren dag van te voren koken)
- gekookt eitje

mental note: broodhaantje en croissants zijn niet (meer) in trek 

In huis: 
- seizoenstafel: alle materialen zitten in 1 bewaarbak. Narcis en krokuspopjes. Voorjaarstak in een vaasje, bijvoorbeeld forsythia (eigen tuin) (mental note: dit is echt een kleine moeite!!!)
- versierde paastak. In vaas (je weet wel, die je voor je verjaardag gekregen hebt). Tak van  forsythia en evt. ribes. 
- versieren met voorkeursornamenten
- doe dit een week van te voren en nu eens niet een dag van te voren 😜
- extra gewone eieren kopen. 
- chocolade-eitjes in huis halen 

Wie weet heb jij er ook wat aan ☺️

Warme groet, 
Anita

Ps: wat ik nog wel eens doe is om ná Pasen een feeststol oid afgeprijsd kopen. Die gaat dan de vriezer in en is ook prima met Kerst te eten of zelfs volgend Pasen.
 

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  

Maandagse Motivatie #97 ~ Hersteltijd en ademruimte

 



Hersteltijd en ademruimte

De klok ging een uur vooruit, maar ik leefde nog in de wintertijd. Toen ik ging slapen had ik er totaal niet meer aan gedacht. Rond 6.40 u werd ik wakker - ik sliep alleen, want de echtgenoot was weg voor een hardloopevenement - ging naar het toilet, zag dat er licht was onder de deur van dochter die vroeg naar haar bijbaan moest, dus dat zat goed, en ik ging weer slapen. 

Het kwam niet in me op dat het dus eigenlijk al 7:40 u was. 

Daarna werd ik weer om 8:40 u wakker. En toen schoot me te binnen dat het volgens de zomertijd 9:40 u was.

Zo gaat de dag snel voorbij 😀

Ik voelde geen onrust over dat ik een gat in de dag geslapen had. Ik dacht niet aan wat ik allemaal in die tijd had kunnen doen. Ik heb het genomen zoals het is. 

In gedachten zei ik tegen de versie van mezelf - de oververmoeide moeder van kleine kinderen en teveel op haar bordje - lieve mama, er komt een tijd dat je kunt rusten, je gaat dat halen. 

Dat doe ik de laatste tijd vaker; dan zeg ik als een soort grote zus tegen mijn jongere zelf lieve bemoedigende zinnetjes. Zoals: het spijt me dat niemand tegen je gezegd heeft dat het oke was geweest om na je bevallingsverlof niet meteen weer aan het werk te gaan. Of: ik zit naast je, ik let op je. 
Of: op een dag komt spirituele psychologie op je pad en dan ga je alles beter begrijpen. 

In mijn nieuwsbrief schreef ik over de Relational Life Therapy van Terry Real en hoeveel ik daar van geleerd heb. 

Een van de dingen waarover hij praat is repair. Herstel. 
Terry Real vertelt dat herstel vaak vergeten wordt wanneer dingen uit balans zijn. Een kind kan zich pijn gedaan hebben en huilen. Als het kind daarna getroost wordt, er tijd genomen wordt, ruimte gegeven aan de pijn, dan komt er weer herstel. 

Dat kwam bij me op de afgelopen week. 
Vaak slaan we echt herstel over. 
Als we ziek zijn, dan vinden we na een paar dagen dat er maar weer gewerkt moet worden. 
Als we ruzie hebben dan is dat vaak kort, er wordt oppervlakkig een beetje uitgepraat, sorry gezegd en meestal ook nog iets in de trant van 'ja, maar jij doet ook...' en daarna gaat het weer tot de orde van de dag. 

Geen van dit alles is echte hersteltijd. 
Hersteltijd vraagt meer tijd en meer ruimte. 
Vraagt steun, zorg, onvoorwaardelijk (niet: weet je wel waar ik allemaal mee te dealen heb!). 

Als ik een advies aan mijn vroegere zelf zou willen geven, dan is dat: neem veel meer hersteltijd! 

Overigens weet je soms niet waar precies je van aan het herstellen bent. Het is net als met opruimen; eerst denk je dat al die spullen zich hebben opgestapeld omdat je het druk had met je jonge kinderen, of dat het komt omdat je al jaren veel werkt of dat het komt door die verhuizing en dat de spullen nog steeds niet uitgezocht zijn. Gaandeweg ontdek je misschien heel iets anders; dat je treurt om een verbroken relatie, dat je spijt hebt van carrierekeuzes, dat je eigenlijk veel last hebt van de scheiding van je ouders, dat je het als kind vreselijk vond dat jullie om de haverklap gingen verhuizen voor het werk van je vader, dat je je vaak buitengesloten voelde. In al die lagen kun je jezelf oneindig diep leren kennen. Er is ook nooit één reden, maar vaak meerdere facetten. Herstellen gaat ook in lagen. 

Het kan helpen om een plek in huis te creeëren waar je kunt opladen. Waar je ademruimte hebt, waar er geen werk op je ligt te wachten, waar er geen beroep op je mag gedaan worden, waar harmonie is. 
Dat kan een kamer zijn in je huis, maar het kan ook een hoekje zijn. Een tafeltje met items die voor jou rustpunten symboliseren. Een hoekje waar je een meditatiekussen neer kan zetten. 

Kijk wat er mogelijk is in jouw huis. 

Een fijne week weer gewenst. 

Warme groet, 
Anita

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.