Opruimen en antwoorden vinden op innerlijke vragen



In de stilte van je eigen innerlijk,

wordt je duidelijk wat waar is. 

~ Confucius


Soms ben je zoekende naar antwoorden op vragen waar je in de buitenwereld geen antwoord op krijgt. De spullen in je huis groeien je boven het hoofd. Je vraagt je af wat de zin van alles is. Verplichtingen groeien je boven het hoofd. Stille pijn of verdriet ligt aan de oppervlakte, maar je bedekt het nog.


Het opruimen van je huis en je leven geeft je antwoorden op innerlijke vragen.  


Het vinden van de juiste hulp is niet altijd makkelijk. Wat heb je aan vrienden of collega’s die op je glimpje van openheid reageren met ‘gelukkig is nu alles weer goed’. Wat heb je aan een therapeut die na je relaas van gebeurtenissen, gemeenplaatsen zegt als ‘maar hoe gaat het nu met joù’. Wat heb je aan die mede-vriendin met jonge kinderen nóóit worstelt met kinderen die 's avonds niet willen slapen 'echt?! nou, daar heb ik met mijn kinderen nooit problemen mee.' Openheid levert je dan alleen maar teleurstelling op. Je voelt je niet gehoord. 


Vooral als je nog zoekende bent naar welk aspect in jezelf de meeste heling nodig heeft (is dat fysiek herstellen, is dat het kind in jezelf, is dat je relatie of je zelfwaarde, of je woede), dan haken mensen aan op iets wat ze zelf uit het gesprek pikken. Iets waar ze zelf op aanhaken, maar wat voor jou helemaal niet de essentie hoeft te zijn. Sterker nog, er is vaak is er niet één essentie. Alles is een samenspel. 


Bij het opruimen van je huis ben je helemaal op jezelf gericht. Je bent als het ware je eigen hulpverlener. Alles wat je door je handen laat gaan leidt terug naar jezelf. Als je de tijd en de aandacht ervoor neemt, ontwikkel je een steeds groter inzicht in welke boodschap je spullen voor je hebben. Ook als je opruimt met het idee dat het moet voor de buitenwereld, dan alsnog werk je indirect aan je eigen binnenwereld. Soms is het best gezond om delen van jezelf privé te houden. Zo bepaal je waar een ander zeggenschap over heeft en waarover niet. Opruimen kun je doen in de privacy van je eigen huis en in de privacy van je eigen innerlijk leven. Al die verschillende aspecten in jezelf krijgen aandacht en wordt het je ook duidelijker op welke punten, wanneer en van wie je af en toe hulp kunt gebruiken. 


Warme groet, 

Anita


==================================================================

In 2012 begon in mijn leven te vereenvoudigen door het opruimen van mijn huis. 


Mijn belevenissen over opruimen en minimaliseren, over eenvoudiger leven ben ik bij gaan houden op dit blog. Hier lees je mijn terugblik. Omdat ik het een enorm leerzaam proces vond - en nog steeds vind - ben ik blijven bloggen en vertellen over hoe je op een praktische manier meer richting aan je leven kunt geven en veerkrachtiger wordt en een groter gevoel van zingeving krijgt. 

Heb je behoefte aan begeleiding, dan kun je contact voor een e-mail consult. 

Wil je op de hoogte blijven, meld je dan aan voor mijn maandelijkse nieuwsbrief. Elke maand deel ik mijn gedachtes, meditaties of tips die passen bij het seizoen. 




Voorbeeld uit de opruimbingo: Onderzoek je sociale relaties


foto via canva.com


Er is weinig schrijftijd voor het maken van een nieuwe blogpost momenteel. Naast mijn baan en het maken van de opruimbingo ging mijn aandacht deze weken ook naar mijn ouders. Mijn vader is geopereerd en heeft een nieuwe hartklep gekregen. Het gaat de goeie kant op, maar er waren veel teleurstellingen die verwerkt moesten worden. We zullen straks opgelucht zijn als hij weer naar huis mag en zijn eigen dingen weer kan doen. 


Inkijkje in de najaarsopruimbingo

Het leek me leuk om een inkijkje te geven in hoe de najaarsopruimbingo eruit gaat zien. Zelf vind ik 'm nog weer mooier dan de zomeropruimbingo, maar dat komt vast ook omdat ik er zelf zo'n plezier aan beleeft om 'm te maken. Wat wel hetzelfde is, is de combinatie van praktische opruimopdrachten en onderzoekende opdrachten voor het innerlijke opruimwerk. Om je een idee te geven van hoe zo'n opdracht voor innerlijk werk eruit kan zien, deel ik hieronder een opdracht uit week 3. Die week staat in het teken van Balans vinden tussen behouden en afbreken. Ervaring leert uit de vorige bingo's is dat iedereen zo haar eigen weg vindt in het toepassen van de opdrachten. Soms doe je ze letterlijk en soms is er een bepaalde zin uit de mail van die dag die bij je blijft haken en neem je die zin in je achterhoofd mee terwijl je je eigen spullen opruimt. 

Geen groepsmens en toch verbonden zijn



Ik zou mezelf nooit als groepsmens omschrijven. Als ik er goed over nadenken ben ik ook nog nooit iemand tegengekomen die van zichzelf zegt ‘ik ben een echt groepsmens’. Onlangs deed ik mee aan een 5-daagse Nature Retreat en vrijwel alle deelnemers (allen dames) hebben iets gezegd over dat ze aanvankelijk opzagen tegen het groepsgebeuren. En uiteindelijk viel het voor iedereen mee. 


Maar ik ben wel veranderd in de manier waarop ik me in een groep voel. Vroeger ging ik groepen uit de weg, voelde me vaak misplaatst, onhandig. Na afloop was ik gesloopt en in mijn hoofd passeerden nadien nog een keer alle gesprekken en welke onnozele dingen ik had gezegd. 


Groepen zorgen er nog steeds voor dat ik meer zelfbewust word, maar ik kan me er inmiddels soepeler in bewegen. Sinds ik in 2011 met een meditatieopleiding begon, heb ik ervaren wat de meerwaarde van een groep is. Samen mediteren brengt véél meer teweeg, dan dezelfde oefening thuis in je eentje nadoen. De gezamenlijk energie zet iets in gang. Daarbij komt dat ik me meer ben gaan mengen in groepen waar ik me meer in thuis voel. Gelijkgestemden. 


Ik doe nog steeds graag dingen in mijn eentje, dan kan ik doen wat ik zelf graag wil en hoef ik niet het compromis van de groep te volgen. Ik hou ervan om alleen met mijn eigen gedachten te zijn, ik hou ervan om de dingen te doen zoals ik ze in mijn hoofd heb en gaandeweg iets uit mijn handen te laten ontstaan. Ook als ik tussentijds tien keer van idee verander. Dat is het creatieve aspect wat me voedt. 


De dingen graag zelf doen en de dingen graag zelf uitzoeken en oplossen, in een eigen tempo, dat is iets wat ik vaak terugzie bij jullie als lezers van mijn blog. Ieder doet graag haar (en soms zijn) ding in de geborgenheid van haar eigen huis en haalt de inspiratie uit mijn artikelen wat op dat moment van toepassing is. 


Maar uiteindelijk zijn we geen kluizenaar. Die verbinding willen we wel degelijk graag voelen. 


Sociale verbinding en het solar plexus

Sociale verbinding begint vanuit het solar plexus - de zonnevlecht. Deze zit drie vingers onder je borstbeen. Het is verbonden met levensplezier, vreugde en genot. 

Solar plexus is de plek van waaruit verbinding begint. Sociale angsten en angst voor afwijzing kom je tegen in dit chakra. Als je gevoelig bent of als je al wat bewuster bent over hoe je lichaam reageert, dan kun je afwijzing fysiek voelen op de plek van de solar plexus. Een hele sterke onverwachte afwijzing kun je ervaren als een stomp in je maag. 


Solar Plexus heeft alles te maken met veiligheid; kun je zorg dragen voor je eigen veiligheid? Of wacht je op de buitenwereld om je veiligheid te bieden. Misschien ben je hierin teleurgesteld of werd je telkens gecorrigeerd. En wacht je nu maar op de goedkeuring van anderen, zodat je het niet fout kunt doen. Als je je niet veilig voelt, dan is je basis verplaatst van het bekken naar het solar plexus. Je bent niet verankerd in jezelf. Je kunt bekken oefeningen doen om meer te zakken en weer het verschil te voelen van leven naar je eigen waarden en leven naar de goedkeuring van je omgeving. 


Wat vaak schuilgaat achter sociale angst is de angst om afgewezen te worden. Angst om raar gevonden te worden, niet interessant genoeg te zijn, iets verkeerds te zeggen of verkeerds te doen. We zetten ons vaak al een beetje schrap voor het geval iemand ons ergens op aan gaat spreken. Eigenlijk sluiten we ons uit voorzorg al een beetje af. Daardoor komen we in eenzaamheid terecht. En dat voelt al helemaal niet prettig! Want als mens willen we diep vanbinnen wel heel graag verbonden voelen. We willen bij het geheel horen, want dat herinnert ons aan de oerplek waar we vandaan komen. 


We kunnen ons ook afgewezen voelen als een ander een grens trekt. Als iemand jouw uitnodiging afslaat. Of als je iemand een cadeau gegeven hebt en je ziet het nooit weer terug bij hen in huis. Je wordt afgewezen na een sollicitatie. Een vriendschap of een relatie die verbroken wordt. Die grens van de ander voelt voor jou als een afwijzing van jou, van jou als persoon. Dat leidt er vaak toe dat we ons gaan aanpassen. Kleine aspecten van onszelf stoppen we weg in de hoop daarmee wel te voldoen aan de ander. 


Vaak denken we dat we iets moeten opgeven, iets van onszelf moeten inleveren, om bij het geheel te horen. Dat we onszelf niet helemaal kunnen laten zien, iets van onszelf in moeten houden, om door de groep (het geheel) geaccepteerd te worden. Het is inderdaad lastig om én helemaal jezelf én om helemaal in verbinding te zijn. Om je helemaal vrij en jezelf te voelen en tegelijk het contact aan te gaan met anderen is lastig en misschien wel een levenslange oefening. 


Ook als je meer zakt in je bekken en meer leeft volgens je eigen waarden en je eigen kompas, dan blijft het lastig om je in een groep te bewegen. We kunnen ons nog niet goed voorstellen dat beide kan bestaan, dat je én jezelf bent én onderdeel van een geheel. Soms ben je in contact met anderen en soms uit contact. Uiteindelijk ben je alle momenten jezelf, je kwaliteiten blijven overeind, ook als een ander jou afwijst. 


Wat ons huis en onze spullen betreft kunnen we ook afwijzing voelen. Achterstallig werk verhindert je om te doen wat je liever wilt. Ze geven je een schuldgevoel (kleding waar je niet meer in past, sportatributen die staan te verstoffen, was die gevouwen moet worden, vergeten groente in je koelkast) of je krijgt het gevoel dat die spullen je verhinderen om te zijn wie je wilt zijn. 


Hoe zou het zijn als we leren om soepeler in ons eigen huis te bewegen? Kunnen we meer aarden in ons eigen huis. Meer vrede hebben met onze spullen, minder oordeel. Minder angst. Minder angst om opmerkingen te krijgen over onze spullen (en dus indirect over onszelf). Kunnen we in contact en uit contact gaan met onze spullen, zonder dat die spullen een oordeel geven. 


Ook deelnemers aan de opruimbingo’s vertellen me dat ze geen groepsmens zijn, maar dat ze de groepsvorm van mijn online opruimbingo’s toch prettig vinden. In de opruimbingo starten we weliswaar allemaal tegelijk – als groep – maar ieder is in haar eigen huis. We komen niet fysiek bij elkaar. Er is geen online openingsmoment. Je begint op 1 november op een zelfgekozen moment. Of misschien begin je al op 31 oktober of op 2 november. Aan de hand van de mails start je zoals het bij je eigen situatie past. Binnen de groep volgt iedereen zijn eigen tempo. Het is ook niet verplicht om je vordering te delen. De een heeft daar wel behoefte aan en de ander niet. Je mag het ook alleen met mij delen. Het werkt vaak al motiverend alleen te weten dat anderen net als jij aan het opruimen zijn. Dat je niet in je eentje bezig bent, ook al is het jouw eigen proces. 


Het opruimen van je huis leert je om je weer te verankeren in jezelf.


Wil je ook in de beslotenheid van je eigen huis, op je eigen manier - maar toch gezamenlijk - je huis opruimen? Je bent van harte welke om mee te doen aan de najaarsopruimbingo die begint op 1 november. Kosten hiervoor zijn €15. Meer informatie vind je bij mijn vorige blogpost. 


Warme groet, 
Anita




Najaarsopruimbingo start 1 november ~ aanmelden kan vanaf nu


Na de voorjaarsbingo, de zomerbingo volgt dan nu de – je raadt het al – najaarsopruimbingo!


Op dinsdag 1 november starten we en gaan we 30 dagen lang opruimen in ons huis en in ons (innerlijk) leven. 


Als je (weer) mee wilt doen, dan kun je je hier aanmelden


Hoe werkt dat ook al weer, zo'n opruimbingo?

Het idee van de opruimbingo is dat we gezamenlijk online starten op 1 november. Vanaf die dag gaan we 30 dagen lang ons huis opruimen. Je ontvangt van mij elke dag een mail met een bingogetal. Dat getal is het aantal items dat we die dag gaan opruimen. Je ontvangt een bingokaart helemaal in stijl bij het seizoen met daarop 30 vakjes om in te kleuren. Op zondag stuur ik geen mail, om een beetje rust in te bouwen. 

Elke dag geef ik een suggestie voor wat je kunt opruimen of een voorbeeld uit mijn eigen opruimervaring, een onderzoekende opdracht of een inspirerende quote. 


Het overkoepelende thema van de najaarsopruimbingo is: Terug naar je bron

We gaan o.a. werken met het (her)vinden van onze kwaliteiten en het vinden van balans tussen behouden en afbreken


Elke week heeft een subthema

Week:

1) Welk web heb je geweven? Sta je nog in het centrum van je eigen leven? 

2) Stilstaan om weer verder te gaan ~ bedenk alvast wat je het komende jaar wilt opbouwen. 

3) Balans vinden tussen behouden en afbreken ~ wat is goede voeding voor je ‘composthoop’

4) (her)ontdek jouw structuur ~ leer van de kruinen van de bomen

5) Een nieuw begin is in zicht ~ voorbereiden op de yule feesten 


Zelfzorg

Omdat het najaar een tijd is waarin we meer binnenshuis zijn en ook nog eens intensief met opruimen aan de slag gaan, leek het me goed om ook aandacht aan zelfzorg te besteden. Zelfzorg is een van de 6 manieren waarop je meer richting aan je leven kunt geven. Naast de opruimopdracht geef ik een kleine suggestie waarop je aandacht kunt besteden aan zelfzorg. Dat kan gaan over fysieke zorg, zoals het masseren van je voeten, maar kan ook gaan over het onder de loep nemen van je vriendenkring. 


Samhain en terug naar je bron

Samhain is het Keltisch jaarfeest. Voor de Kelten begon het nieuwjaar op 1 november. Voor hen begon het leven vanuit de duisternis. Vergelijkbaar met de geboorte van de mens. We zijn allemaal in ons eigen licht geboren. Vanuit het duister van de baarmoeder, worden we geboren in het licht. In ons eigen licht, onze eigen kwaliteiten. 


Deze tijd van het jaar is een mooie ondersteuning om te onderzoeken waar je vandaan komt. Wat is je bron. Waar liggen je roots. Je kunt onderzoeken welke voorkeuren je had als kind. Maar als je daar al meer vertrouwd mee bent, dan kun je onderzoeken hoe de lijnen van je voorouders zijn. 


Samhain is een melancholische tijd. Een tijd van terugblikken. De sluiers tussen het aardse en het hemelse zijn dun. Je kunt een sterker contact voelen naar overledenen. Door terugblikken, herinneren, eren, haal je alshetware de tijd van ‘daar’ naar ‘hier’. Het verleden wordt heden. Het krijgt  tijd en ruimte. Bezig zijn met het opruimen van je huis in deze tijd van het jaar helpt bij het maken van keuzes. 


Het is ook een tijd waarin je voelt dat je vooruit wilt. Dat is waar de ruimte zit om op te ruimen. Welke items passen niet meer in het web van je leven dat je wilt weven. Welke emoties heb je genoeg doorleefd dat ze niet meer zo zwaar zijn om te dragen. Kijk naar wat je in het licht kunt zetten van het nieuwe. 


Deze tijd van het jaar – in de aanloop naar Samhain -  is een geschikte tijd om biografieën te lezen. Over levens uit vervlogen tijden. Welke aspecten spreken je aan? Waarin zie je dat de wereld nauwelijks veranderd is? Het lezen van een oude roman is ook leuk. Of het bezoeken van een openluchtmuseum; om te ervaren hoe er in de tijd van onze voorouders geleefd werd. 


De insteek van mijn opruimbingo’s is: het praktische met het spirituele verbinden. We gaan lekker fysiek in de weer in ons huis, maar terwijl we bezig zijn met kasten uitpakken, uitzoeken en weer inpakken, met ritjes naar de kringloop of de stortplaats, zijn we ook bezig met innerlijk werk. Door items vast te pakken, voelen wat het voor ons betekent, door keuzes te maken, werken we aan onze groei. 


Kortom, er valt weer genoeg te ontdekken en op te ruimen in deze tijd van het jaar!


Lijkt het je ook leuk om op een laagdrempelige manier je huis en je leven op te ruimen? Ben je op zoek naar dat zetje om uit de startblokken te komen? Gezamenlijk werken - vanuit je eigen huis - is een grote stimulans. 


Deelname aan de najaarsopruimbingo kost €15

Aanmelden kan door hier te klikken. Of door de velden hieronder in te vullen. 


Warme groet, 

Anita