Maandagse Motivatie #94

 Vandaag zit het Voorjaarsopruimtraject op dag 13 van 30. 

Het leek me leuk om even wat te delen van hoe mijn afgelopen week er ongeveer uit zag. Dit was mijn week in 10 foto's. 

1. Vensters zijn de ogen van je huis. Ik waste de ramen en met een blik van buiten naar binnen keek ik opeens met heel andere ogen. Lees verder bij nr. 2. 

2. De bloempot met orchidee heeft teveel verstekelingen. Het tulpje op stokje heb ik ooit een keer in de bloempot gestoken en daarna vond ik het telkens moeilijk om er afstand van te doen. Je raakt er aan gehecht als je het elke dag ziet. En het extra plantje is ontkiemd omdat dit nog in de oude aarde zat. 

3. Ik schrijf graag op mijn bingokaart welke items ik weggedaan heb. De checklijsten zijn nieuwe toevoegingen aan het traject.

4. Lade met pasta's en meel. Uitzoeken en schoonmaken. 

5. Dagelijkse was. 

6. Ik liet weer eens mijn pan met havermout aanbranden. Ik begin de dag met een bordje havermout. Ik heb alleen mijn routine wat aangepast omdat ik geleerd heb dat ik havermout kort aan de kook moet brengen en dan moet laten rusten. Helaas is deze routine nog niet helemaal ingesleten waardoor ik vergeet dat ik de pan op het vuur heb staan. Totdat ik het ruik....

7. Na een nacht of twee weken in de Burnex van Prowin kan ik het aangebrande vuil er zo afvegen. Dit middel raad ik echt aan. Het is krachtig, zonder dat het agressief is. Vriendelijk voor mens en milieu. Het is een soort gel, die spuit ik in de pan en veeg het uit met een kwastje. Daarna huishoudfolie erover en wegzetten. De volgende dag wrijf ik het folie voorzichtig heen en weer om te zien hoeveel aangekoekte plak is losgekomen. Eventueel nog een nacht of langer laten staan. Ook ideaal voor de oven. Prowin wordt verkocht via consulentes. 

8. Drinkbekers van de dochters. Ze worden niet meer gebruikt, maar ik kan het nog niet over mijn hart verkrijgen om er afstand van te doen. Als emo-moeder sta ik mezelf toe om ze te bewaren. Ik wil me niet verplicht voelen om ze weg te doen, puur om de regel 'als je het een jaar niet gebruikt heb, doe het wel'. Ik volg mijn eigen tempo hierin. 

9. Plank met schoonmaak- en onderhoudsmiddelen VOOR.

10. Plank met schoonmaak- en onderhoudsmiddelen NA. 

Een van de deelneemsters aan het traject mailde me dat ze weliswaar nog niets heeft weggedaan, maar dat ze wel kan merken dat er in haar binnenwereld een verschuiving is gekomen. 

Het is iets wat ik vaker hoor: mijn trajecten zetten iets in beweging. Vooral bij taaie stukken. Als je veel hebt meegemaakt, dan is het idee om spullen weg te doen soms benauwend. Door de onderzoekende vragen uit het traject, komt er steeds weer een beetje meer vertrouwen. De opdrachten werken vaak langer door dan de 30 dagen. Soms zijn de resultaten meteen zichtbaar, en soms zijn ze onzichtbaar, maar wel merkbaar. 

Warme groet, 

Anita 

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 60 andere vrouwen en meld je hier aan.  

Maandagse Motivatie #93

 

Het thema van deze week gaat over dankbaarheid.

Vorige week begon het 30 daags opruimtraject. Het is nu de 5e keer dat ik dit organiseer en ik moest van mezelf bewust opsommen waarom ik dankbaar ben over dit werk. Ik merkte namelijk dat ik een beetje treurig was omdat er minder deelnemers meedoen dan andere jaren, waardoor ik uit het zicht verloor wat er óók is:

Dankbaar dat ik deze lessen zelf kon leren en nu mag overbrengen.
Dankbaar dat ik dat er deelnemers zijn die vaker meedoen.
De dankbaarheid van nu is dezelfde dankbaarheid als de allereerste. 'Als ik maar 1 vrouw kan helpen, dan heeft het al zin gehad'. 
Dankbaar dat ik zoveel support terugkrijg van deelnemers. 


Door dankbaarheid te oefenen - ook in tijden dat je het niet zo voelt - geef je jezelf meer ankers. 
Het is een oefening in leren dat dingen naast elkaar kunnen bestaan. Je kunt zowel totaal overweldigd zijn door alle spullen die je nog hebt uit te zoeken, als dankbaar zijn voor de mogelijkheid dát je het kunt uitzoeken, omdat je gezondheid het toelaat. 
Je kunt klagen over de gestegen prijzen van boodschappen én dankbaar zijn dat je het kúnt betalen.
Je kunt mopperen over hoe je achter je kinderen hun rommel moet opruimen, maar je kunt ook dankbaarheid voelen over hoeveel plezier ze in hun spel hebben.
Je kunt zuchten over de bende die ze er van maken aan tafel en op de grond én je kunt tegelijk dankbaar zijn dat ze weer goed gegeten hebben. 
 
Het is angstigheid die de kop opsteekt als de druk groot is en overweldiging groot. Door dankbaarheid te oefenen ontstaat er iets meer ruimte om te ervaren wat er nog meer is.

De geest kan niet tegelijkertijd in dankbaarheid en in angst zijn. 

Het geeft vrijheid in je hoofd wanneer je de andere kant kunt ervaren. 

Er is altijd meer dan alleen het een. Er is ook iets anders, maar daar voel je je niet altijd mee verbonden. Door holistisch opruimen kom je meerdere lagen tegen. 

Een van mijn vaste lezeressen en oud-deelneemster aan een van de trajecten schreef op instagram:

"Opruimen geeft opluchting, maar ook een raar gevoel."

Ze beschrijft hoe ze pullen uit de jaren 80-90 tegenkwam. O.a. floppy's en diskettes en totaal vergeten was dat ze ze had. 

"Echt al die tijd bewaard? Nu zijn ze weg. Opluchting, met een raar gevoel."

Ik vroeg haar of dat rare gevoel kwam door weemoed, naar een voorbije tijd. Wat dat rare gevoel bitterzoet?

Ze antwoordde: "Ja. Maar ook dat de tijd zo snel gaat. Dat ik toen zo blij was met die floppy's en ze nu totaal vergeten ben. Het heden is de werkelijkheid. Het verleden is weg. Weemoed en verbazing."


Het is er beide: de opluchting en de weemoed en de verbazing. 

Als je dankbaarheid kunt beoefenen voor de dingen die je zijn overkomen, niet alleen de negatieve effecten, maar ook de positieve levenslessen, dan komt er meer mentale ruimte. 

Een hele fijne week gewenst. 

Warme groet, 
Anita

Ps: mijn low-sugar vastentijd gaat redelijk goed. Mijn zwakke punten zijn sociale settings, soms wil ik zoetigheid niet afslaan. Ook is de middag voor mij een lastige. Dan kan ik eigenlijk niet rustig gaan zitten, want dan komt de drang voor een koekje. Om mezelf af te leiden neem ik een mandarijn of ik ga huishoudelijk werk doen. 
Wat me opvalt is dat die vaste momenten waarop ik altijd een koekje bij de thee nam, even lastig voelen, maar de drang vrij snel wegebt. 
Ook merk ik dat fruit steeds zoeter gaat smaken. 

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 60 andere vrouwen en meld je hier aan.  

 

Maandagse Motivatie #92

De week gaat de Maandagse Motivatie over comfort. 

Wie houdt er niet van comfortabele kleding, van een bank die lekker zit, een bed dat lekker ligt en een dekbedovertrek dat zacht aanvoelt. Ook een gevulde bankrekening geeft een comfortabel gevoel. Als je een hotelkamer boekt, of een vakantiehuisje, dan ben je altijd positief over je accommodatie als je verblijf comfortabel was. 

Het nadeel van comfort is dat het nooit genoeg is, er is altijd wel iets te verbeteren. En als je bepaald comfort gewend bent, dan wil je die eigenlijk ook niet kwijt. Het is heel erg moeilijk voor mensen om in te leveren. 

Dat is precies waar de Vastentijd zich op richt. 

Anselm Grün schrijft: 
"We worden opgeroepen om steeds meer te consumeren. Maar we verleren te genieten van datgene wat we consumeren. Te veel consumptie berooft ons van het vermogen om te genieten. Dat geldt niet alleen voor eten en drinken, maar ook voor de prikkels die de media in ons teweegbrengen. We gaan van het ene beeld naar het andere en zijn iet in staat om aandachtig naar iets te kijken. Er zijn veel beelden die ons prikkelen, maar ze roepen geen diepere gevoelens in ons op. 

De bedoeling van de vastentijd is dat we ons minder door prikkels laten verlokken en dat we meer gevoel krijgen voor de essentie van het leven."

Hoe fijn comfort ook is, het houdt ons ook gevangen. Vanuit comfort is het lastiger om naar een andere situatie te bewegen. We willen wel verandering, maar we willen comfort niet opgeven. 

Het gekke is, dat iedereen die vrijwillig of gedwongen (door omstandigheden) zonder comfort moest, allemaal zeggen dat het ze heel veel heeft opgeleverd. 

Tijdens deze vastentijd ga ik low-sugar. Ik had heel lang de manie dat ik 's ochtends tussendoor glutenvrije koekjes at - die moést ik hebben! Nu, door het vasten kom ik los van dat heilige moeten. 

Het is een verrijking om te merken wanneer je zonder iets kunt. 

Een hele fijne week gewenst. 

Warme groet, 
Anita

Vastentijd; een gezonde uitdaging naar inkeer en bezinning

Het klinkt misschien een beetje gek, maar hoe meer ik me bezig hou met het opruimen en het huishouden, hoe meer ik zie hoeveel overeenkomsten er zijn tussen spullen en eten.

Er gingen hier weer allerlei spullen de deur uit. In de beginjaren van mijn opruimreis verkocht ik alles wat verkoopbaar was, het hele jaar door. De laatste tijd zit ik in het stadium dat ik alleen nog verkoop bij de wisseling van seizoenen. Items die weg kun zet ik bij elkaar en ga dan alles netjes op de foto zetten en op het goede moment op Marktplaats zetten. Het belangrijkst vind ik als de grote items verkocht worden. Wat er na verloop van tijd niet verkocht is, her-evalueer ik. Als mijn verkopen goed zijn, dan heb ik er vrede mee om van de overgebleven spullen de waardevolle items alsnog naar de kringloop te doen. Ik had bijvoorbeeld een vintage prent met lijst gekocht met het idee dit door te verkopen met wat winst. Ik kreeg wel wat vragen om informatie, maar niemand die het kocht. Deze heb ik naar de kringloop gebracht. De dochters zijn tieners, hun kleding verkoop ik niet meer, dat gaat naar de kringloop of voddenzak. Ook mijn eigen kleding verkoop ik nog maar heel beperkt. Wat ik verkocht heb deze ronde zijn: diverse legpuzzels, twee grote lijsten met poster, docking station. Wat ik (nog) niet verkocht heb is een monitor en ik heb nog wat twijfelitems. De monitor blijft te koop staan, de twijfelitems gaan weer in de kast. 

 

Van elke opruimronde leer ik weer iets nieuws. Sommige spullen gingen talloze keren door mijn handen en elke keer werd ik gedwongen om nog een keer naar mijn relatie tot die spullen te kijken. Ik kon heel slecht tegen al die kleine speeltjes van de kinderen. Al die losse onderdelen die verspreid lagen door het huis. Ik weet altijd precies waar iets bij hoort, alleen ligt dat andere deel weer ergens anders. Dus bewaren maar.

Sommige inzichten moest ik vaker beleven om ze me eigen te maken. Het is niet goed voor een mens om te lang vast te houden aan spullen. Aan vergane hobby's bijvoorbeeld. Of oude apparaten die je bewaarde 'voor de zekerheid'. Ooit was het je tot nut, maar is het dat nu nog steeds? Als je het te lang vasthoudt blokkeert het de doorstroming.

Ik zie spullen nu vaker als voeding. Ooit heb ik het tot mij genomen, ik heb me er mee gevoed, maar het moet niet in het darmstelsel van het huis achterblijven. Anders leidt het tot verstopping. Als het verteerd is, bijvoorbeeld kleding die versleten is, uit de mode, te klein of te groot, dan mag het weg. Speelgoed dat de kinderen ontgroeid zijn mogen ook het huis verlaten. Je hebt er plezier van gehad, je hebt het gebruikt, het heeft zijn nut gehad. En nu is het tijd om het weer door te laten stromen. 

Net zoals een overmaat aan eten leidt tot afvalstoffen in het lijf, een beperking in je functioneren en een negatieve invloed op je vitaliteit. Zo stroomt de energie ook niet goed in je huis als je teveel spullen hebt.

Te veel eten is hetzelfde als teveel spullen in huis halen. Die spullen waren misschien vullend, maar zijn ze nog steeds voedend?

Vastentijd gezien vanuit wereldperspectief

Vastentijd is een hele bijzondere tijd in het jaar. De omgeving waarin ik opgroeide was christelijk, maar vasten was geen groot onderdeel, tenminste niet in het gezin waarin ik opgroeide. Ik kan me ook niet herinneren dat klasgenoten er mee bezig waren. 

Sinds ik meer leef met de seizoenen en me verdiep in de seizoensfeesten zie ik vooral veel overlap binnen culturen. De vorm waarop een feest gevierd wordt is vaak anders, met andere rituelen en gebruiken en soms andere data, maar als je verder kijkt dan de rituelen, dan is er opvallend veel overlap in de vieringen zelf. 

De 40 dagen Vastentijd staat in relatie tot Pasen. Afhankelijk van de dagen waarop Pasen valt, begint de Vastentijd 40 dagen vooraf. In 2026 begint de Vastentijd op 18 februari. 
Carnaval komt voor de Vastentijd. 
Uitbundigheid wordt gevolgd door beperking. 
Als je dit in het seizoen plaatst, en je denkt aan tijden toen mensen alleen konden leven van de oogsten van het afgelopen jaar, dan is dit precies de tijd dat je de diepe winter bent doorgekomen = reden tot feest! Het lekkers wat je nog overhebt maak je op, want het voorjaar komt eraan met mogelijkheden voor nieuw eten. 
Als je je lekker vol hebt gegeten, beperk je jezelf door te vasten. In afwachting van wat er naar je toe komt. 

Wereldwijd zijn er vergelijkbare feesten met dezelfde thematiek. 

Mardigras in New Orleans in de Verenigde Staten, is ook een uitbundig carnavalsfeest. Wordt ook gevierd de dag voor de Vastentijd. Ook dit feest gaat over vruchtbaarheid en het voorjaar. In 2026 valt het eveneens op 18 februari. 

Het Chinese nieuwjaar valt niet op 1 januari, maar iets later in het jaar. In 2026 valt het Chinese Nieuwjaar op 17 februari. Het jaar wordt vergelijkbaar gevierd, met uitbundigheid, samenzijn. En vooraf wordt er grondig schoongemaakt. 

India viert Holi op 4 maart. Een kleurig festival aan het eind van de winter, om liefde en het voorjaar te vieren. Na dit feest volgt er geen periode van vasten. 

Vasten als een gezonde uitdaging naar inkeer en bezinning. 

In een wereld die vooral gericht is op comfort en gemak en genieten en consumptie, is het goed om jezelf af en toe te beperken. Even niets in huis halen, kijk naar wat je nog hebt. Wat heb je niet meer nodig in het leven dat je nu hebt? Wat heb je daarvoor juist wel nodig?

De Vastenperiode kun je helemaal zelf vorm geven. Jezelf iets ontzeggen, doet iets met je, je valt helemaal terug op je eigen krachten. Krachten waarvan je niet wist dat je ze had, of vergeten was dat je ze had. Vasten herinnert je er aan wat je eigenlijk niet nodig hebt (maar dacht niet zonder te kunnen). Het is niet alleen een fysieke zuivering. Het is een zuivering van de geest. 

 

'Het diepste plezier van carnaval is namelijk niet dat je je volledig leegfeest, maar dat je dit doet in het besef dat het daarna werkelijk veertig dagen afzien is: al die overdaad laat je volgen door bewuste beperking, uitbundigheid door inkeer.'

Uit: Happinez

Warme Groet

Anita

 

Heb je behoefte aan een grote schoonmaak, wil je orde en rust scheppen in je huis? 

Vanaf 23 februari organiseer ik een 30 daags Voorjaarsopruimtraject - een zuiverende opruimreis door je huis. Alle kamers komen aan bod.