Maandagse Motivatie #125 ~ De les die in mijn oude agenda verborgen zat

 

Maandagse Motivatie #125

 

Een van de dingen die lastig blijft is dat grijze gebied tussen 'alles heeft zijn tijd' en 'had ik veel eerder weg moeten doen'. 

Daar dacht ik aan toen ik mijn oude agenda terugvond in de kast. Hoewel 'vond'...ik wist dat deze er lag en ik had 'm al vaker in handen gehad, maar toch telkens teruggelegd. 

Het laatste jaar dat ik deze agenda gebruikte was 2011, daarna ging ik over op de grote agenda's van de HEMA voor het hele gezin. 

Er zaten ook oudere jaren in, deels 2007 en 2008. Ik bladerde erdoor en ik las over afspraken. Workshops van het werk, concerten die de echtgenoot en ik bezochten, bezoek van vrienden. Ik noteerde op welke dagen ik de uren compenseerde die ik op een vrije dag had gewerkt. Ik noteerde als ik een half uur of een kwartier verlof had opgenomen. Ik kwam afscheidsetentjes tegen, reminders voor het betalen van contributie, wanneer het Kinderdagverblijf gesloten was, wanneer monteurs kwamen.

Het was gek om daar doorheen te bladeren. Ik zag opeens een patroon. Het kwam in me op dat het blijkbaar tot deze dag heeft moeten duren, om te zien dat in mijn agenda er altijd voorrang werd gegeven aan dingen die eigenlijk voor een ander net iets belangrijker waren dan voor mij. 

Vaak genoeg heb ik gedacht dat ik spullen best veel eerder weg had kunnen doen. En als ik het opnieuw zou moeten doen, dan zou dat een van de adviezen zijn die ik mezelf zou geven.

Maar tegelijk weet ik dat er een reden is waarom de tijd om iets weg te gooien pas 'rijp' kan zijn na een aantal jaar.

Nu pas drong het patroon van mijn agenda echt tot mij door. En had ik er vervolgens geen moeite mee om de agenda weg te gooien. Misschien is dat de les: als het niet lukt om een item weg te doen, dan heb je er nog niet van geleerd wat het item jou wil vertellen. 

Als je dat mag tegenkomen bij het opruimen van je oude spullen, dan moeten we dat denk ik als een cadeau zien. We hebben een nieuw inzicht gekregen. Dan heeft het zin gehad dat je iets al die jaren bewaard hebt. 😉

Warme groet, 
Anita

Ps: zet maandag 26 oktober alvast in je agenda, dan organiseer ik een nieuwe opruimronde. Het is dan afnemende maan en dat is een perfecte tijd om makkelijker dingen los te laten. Ook de opdrachten uit Opruimen voor Overvloed komen aan bod. 

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 70 andere vrouwen en meld je hier aan. 

 

 

 

 

Recept voor kweepeergelei

 

Recept kweepeergelei

Een paar jaar geleden kende ik de kweepeer alleen van naam. Totdat ik leerde om eetbare planten en bloemen in het wild te plukken. Wildplukken begon bij mij met de vlierbloesem. En als je eenmaal begint is er geen houden meer aan 😀. 

Er is van alles te ontdekken in de berm, in bossen, langs slootkanten, en ook in gemeenteperken en voedselbossen. Deze kweeperen staan in het wild bij mij in de buurt. Dit jaar droegen de bomen héél veel vruchten. Ik maakte er kweeperengelei van. Een jam of gelei is een heel geschikt voor beginnende doe-het-zelf-koks.  

Vooraf: 

Zorg voor schone glazen potten. Er zijn meerdere manieren om je potten goed schoon en steriel te krijgen. 

Ik doe het vrij basic:

• Glazen potten goed afwassen en daarna afspoelen in schoon water. 
• Potten op de kop in een stoominzet* zetten, inclusief deksels. De stoom maakt steriel. 
• 
  

Daarna zet ik ze rechtop op een theedoek op het aanrecht. 

Nu de kweeperen: 

• Was de kweeperen zodat stof en beestjes er af zijn. Snij ze in stukken, schillen hoeft niet. Lelijke plekken snij ik wel weg en het klokhuis verwijder ik. 
• Doe water in een grote pan. Je kookt de kweeperen in zoveel water zodat ze net onder staan. 
• Dat laat je een nacht staan. 
• De volgende dag schep je de stukken kweepeer uit het sap. 
• Vervolgens giet je het sap door een kaasdoek die je in een vergiet of zeef hebt gelegd en vangt het op in een schone pan. 
• Daarna kook je het sap met geleisuiker.  
• Meet het sap nauwkeurig af. 
• In 1 liter sap gaat 500 gr. geleisuiker. Ik gebruikte de minder zoete versie. Dan is het 1.1 liter op 500 gr. suiker. Je kunt ook werken met een geleermiddel zoals Biovegan.* 
• Als je het sap terug in de pan hebt, meng je rustig de suiker erbij. Blijf roeren zodat het goed opgenomen wordt. Als er tijdens het koken schuim op komt, schep je dit af met de schuimspaan. Zo krijg je een mooie heldere gelei en heb je een betere houdbaarheid. 
• Je kookt het ongeveer 10 minuten, dit kan ook langer, doe het een beetje op gevoel. Het sap is dan nog steeds vloeibaar, in de potjes wordt het gelei. 
• Schenk je het in de schone glazen potten. Ik zet ze op de kop zodat ze vacuüm trekken. 

NB: tegenwoordig is het advies om potten rechtop vacuüm te laten trekken,. Ik doe dit niet, simpel omdat het succes groter is bij op de kop als rechtop. 

Tot nu toe 1 x gehad dat een deksel was aangetast, in vergelijk met meerdere potten die niet vacuüm waren doordat ze rechtop stonden. 

Voor alles geldt: volg de instructies op de verpakking. Pas dus zo nodig je werkwijze aan. 

Kweepeergelei smaakt heerlijk bij een blokje kaas! 

Of doe een lepeltje in de sladressing. 

Een potje gelei is een leuk en lekker cadeau idee (met assortiment kaas en worst)

Er zijn ook andere toepassingen voor de kweepeer. Ook lekker om stukjes kweepeer bij de rode kool mee te koken, in plaats van appel. 

Kijk ook eens op deze website; deze staat vol met toepassingen voor kweepeer. 

Warme groet, 

Anita 

Ps: ook handig én lekker: appeltaartvulling inmaken. 

* in deze blogpost staan affiliatelinks. Dat betekent dat mocht je iets bestellen via de link, dan ontvang ik hiervoor een kleine vergoeding. Dit helpt me om dit blog actief te houden. 

Maandagse Motivatie #124 ~ Werkverslaafd versus Zorgverslaafd

 

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 70 andere vrouwen en meld je hier aan. 

Maandagse Motivatie #124
Werkverslaafd versus Zorgverslaafd

Ik lees nog steeds elke ochtend uit Eenvoud in Overvloed. Ik noem het inmiddels mijn 'Eenvoud Bijbel'. Die kleine momenten waarin ik alleen ben met de tekst en mijn eigen humeur, zijn me in korte tijd heel dierbaar geworden. Op de dagen dat ik zelf wat later uit mijn bed kom, dan zorg ik dat ik in ieder geval de tekst in stilte gelezen heb, voordat de rest beneden komt. 

In een van de stukjes afgelopen week ging het over  'werkverslaafd' en 'zorgverslaafd'. Veel vrouwen die zich overbelast voelen, overprikkeld en uitgeput omdat ze de hele tijd bezig en aan het werk zijn, zullen zichzelf opvallend genoeg niet een 'workaholic' of 'werkverslaafd' noemen. 

Hoewel ik altijd een bezige bij zal blijven - en ik wel eens het grapje maak dat werken mijn hobby is - zou ik mezelf geen werkverslaafde noemen. Ik was/ben niet aan werk verslaafd, ik zit niet te wachten op al die werkdruk of taken, maar ik zit/zat er wel in vast. 

Soms is de situatie gewoon niet ideaal en moet je door ondanks dat je kapotmoe bent, omdat je wel met de omstandigheden te dealen hebt. Met deadlines van werk die overlappen met hulp aan kinderen die een deadline voor een werkstuk hebben. Met slapeloze nachten en huilende baby's en telefoontjes van mensen die ook aandacht willen. Met deadlines van aanmeldingen of betalingen. Met acute situaties als ziektes of gebroken pols. Die samenvallen met uitval van collega's en nieuwe werklast.

Ik had al dat werk niet omdat ik dat zo graag wilde of omdat ik zo graag iets wilde bewijzen. Nee, ik had dolgraag minder werk op mijn bordje willen hebben. Zat er heus niet om te springen. Ik ben tenslotte niet voor niks gaan opruimen om mijn leven te vereenvoudigen.

Toen ik het woord 'zorgverslaafd' naast 'werkverslaafd' zag staan, vond ik dat een geweldige term!

Het geeft nét even dat andere gezichtspunt. 

Het is niet de behoefte om al dat werk op ons te nemen die zorgt voor overbelasting, maar het is onze neiging om te 'zorgen'. Zorgen dat de kinderen genoeg te eten hebben, gezond zijn. Zorgen dat er eten in de kast is. Zorgen dat de rekeningen betaald worden. Aandacht hebben voor jarigen. Zorgen dat de baas op tijd voorzien is van de juiste informatie. Vooruit denken. Plannen. Afspraken maken. Zorgen dat het huis onderhouden wordt. 

Zo is het nog steeds hetzelfde werk, maar de reden waarom je het doet is vanuit zorg. Niet vanuit de behoefte van prestatie. 

Ik heb gemerkt dat wanneer ik voor een situatie een beter passende term tegenkom, dat ik me én veel beter begrepen voel én beter kan zien hoe ik een situatie kan ombuigen. 

Niet stoppen met zorgen, maar de zorg ook naar jezelf richten. Of soms zeggen: de zorg die ik nu gegeven heb moet maar voldoende zijn. Eindeloos veel variaties om mee te spelen en te voorkomen dat je opgebrand raakt. 

🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄🍃🍄

De herfstvakantie is in zicht. 
Denk alvast na hoe je die tijd gaat invullen. 

Schrijf ideeën op voor leuke activiteiten met (klein)kinderen of voor jezelf.
Misschien naar de bioscoop (de AH had kortgeleden een spaaractie voor tweede kaartje gratis, je kunt je punten inwisselen).
Of naar een kringloop. Een kinderboerderij. Een buitenspeeltuin. Bezoekerscentrum.
Maak een spinnenweb van kastanje, satéstokjes en kies mooie kleuren wol. 
Bak iets lekkers, cupcakes of maak een stoofpot van pompoen. 

Maak er weer een mooie week van.

Warme groet, 
Anita

Ps: Deze week leerde ik een leuke opruimtip voor mensen die kaarsen in hebben, maar die niet houden van de geur, maar het ook zonde vinden om ze niet te gebruiken : brand ze buiten op je tuintafel of in het windlicht. En daarna ga je vermijden dat zulke kaarsen nog weer in je huis komen. 

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 70 andere vrouwen en meld je hier aan. 

 

Sint Michäel en de innerlijke criticus

Meer leven met de seizoenen en meer verdiepen in seizoensfeesten geeft meer inzicht in onszelf en in de wereld om ons heen. 

Tegelijk kun je veel ontvankelijker worden voor alle impulsen van de natuur. Je kunt je eigen stemming beter begrijpen aan de hand van de energie van de seizoenen, maar je kunt ook ervaren dat alles veel harder en intenser bij je binnenkomt. 

Creativiteit en inspiratie komen in sommige seizoenen zó overweldigend naar je toe, dat je volledig overspoeld raakt door je eigen ideeën. 

Maar ook het verlangen om zaken los te laten kan zó sterk voelen dat je aan alles en iedereen de brui wilt geven. 

Het vraagt best wel wat om al die impulsen op waarde te schatten. 

De periode van Sint Michaël is zo'n seizoensfeest dat heel erg sterk op het gemoed kan werken. Sint Michaël is de aartsengel die vaak geassocieerd wordt met moed, licht, en de strijd tegen het kwaad. Daar zijn hele sterke emoties aan verbonden. 

Het Sint Michaëlsfeest wordt gevierd op 29 september. Het beeldverhaal van Joris en de Draak hoort hier bij. 

Joris die met zijn zwaard de draak verslaat. Het zwaard als symbool van helderheid, wilskracht, of licht. De draak als vertegenwoordiger van duistere gedachten, verslavingen, of innerlijke demonen.

Het is niet voor niets dat dit feest in deze periode valt. De tijd van het jaar waarin we merken dat de zomer echt voorbij is, ondanks dat er nog aangename temperaturen kunnen komen. Het is de tijd van het jaar dat de oogst van het afgelopen jaar is binnengehaald. Soms is die oogst teleurstellend. De cyclus van school en werk wordt hervat en je merkt misschien dat je al na één week weer die kribbige moeder bent. Of je merkt de sleur van je werk. Of je beseft dat je al voor het zoveelste jaar niet meer deelneemt aan het arbeidsproces. 

Dat zijn allemaal hele confronterende gevoelens die boven komen drijven. De herfst kan mooi en gezellig zijn, met films en boeken en dekentjes en chai thee. Maar de herfst kan ook de zoveelste reminder zijn van een jaar dat voorbij is gegaan waarin er blijkbaar niks is verbeterd. 

Ik zie het verhaal van Joris en de Draak als een verbeelding van de dialoog met je innerlijke criticus, je innerlijke slavendrijver, of inner demon (net welke term voor jou het meest aanspreekt). 

Die draak die je bestookt met angst, twijfel en zelfkritiek: het heeft allemaal geen zin. Het wordt niks. Het is hopeloos. Ik ben hopeloos. Ik kan er net zo goed mee ophouden. Ik heb het geprobeerd en het werd toen ook al niks. Anderen lukt het wel, maar mij niet. Wat voor zin heeft het? Had ik maar beter mijn best moeten doen. Ik ben een schijterd. Het gaat me nooit lukken. En nog meer van zulks opbeurends :-) 

Het is de les van Joris en de Draak die ons eraan herinnert dat we al die niet-helpende gedachten niet de overhand moeten laten krijgen. Niet voor waar aannemen. Zodat we niet onze negatieve gedachten gaan geloven. Ons gaan vereenzelvigen met onze gedachten. We moeten de regie houden over onze innerlijke criticus en de zelfkritiek temmen. 

Het feest van Sint Michael nodigt ons uit om onze innerlijke draken te verslaan. 

Misschien is het waar dat je al eerder hebt geprobeerd om op te ruimen en ben je na verloop van tijd gestopt.  

Misschien is het waar dat andere mensen al veel verder zijn dan jij nu bent. 

Dat kan theoretisch kloppen. Maar het helpt je niet verder. 

Het is zaak om er niet in te blijven hangen, die gedachten niet de overhand te laten nemen en verzwelgen in zelfkritiek. 

Herinner jezelf aan wat jouw waarden zijn voor een authentiek leven, neem het zwaard op en zet de innerlijke criticus op zijn plaats. 

Warme groet,

Anita