Het juiste moment is nu




Vlak voordat ik begon met mijn leven vereenvoudigen dacht ik vaak: als ik tijd heb, dan kan ik...
Als ik de loterij win dan doe ik...
Nu kan het niet, maar later..... 
Ik moet eerst....en dán...
Totdat ik niet langer wilde wachten, want er zou altijd iets anders zijn wat vóór zou gaan om mijn gedroomde leven. 
Ik voelde een noodzaak om te veranderen. Dus ging ik aan de slag. Daar waar ik een spleetje, een kiertje ruimte zag, nam ik het. Elke 10 minuten, elke kwartier. Telkens een stapje verder. 

Je kunt zoveel boeken lezen over eenvoudiger leven als je wilt en over minimaliseren en over bewuster leven, over een zinvol leven. Je kunt het met je hoofd begrijpen, maar je leert het pas ten volle als je het zelf gaat ervaren. 

Niet uitstellen tot na je pensioen, of tot de kinderen eenmaal naar school kunnen, of uit huis zijn of totdat je genoeg geld hebt. Niet wachten op het 'juiste' moment. Elk moment is het juiste. Als je een sluimerende onvrede voelt over hoe je leven er uit ziet, over hoe jij jezelf voelt in het leven dat je leidt, een gevoel hebt dat je een schaduw bent van jezelf, dat je te ver bent weggeraakt van je eigen natuur, dat je telkens denkt 'ik zou eigenlijk willen...'. Maak kleine stapjes. Elk begin is er eentje. En als het niet meteen lukt, dan begin je later opnieuw. 

Als ik terugkijk op mijn Kastje per dag project dan denk ik vaak 'hoe kreeg ik het voor elkaar?!'. In de hectiek van alledag. De enorme druk die ik voelde van de zorg voor de kinderen, de zorg voor het huishouden en het werken buitenshuis. Ik had geen tijd over. En toch ging ik aan de slag. Ik deed het desondanks. Om misschien juist dankzij, omdat ik het anders wilde. Soms voelde het alsof ik tegen de stroom in roeide, maar ik wist een ding zeker: ik wilde niet meer terug. Ik wilde bouwen aan mijn eigen leven, volgen wat ik belangrijk vond en niet wat maatschappij of adverteerders of zelfs echtgenoot belangrijk vond. 

Gaandeweg kreeg mijn leven meer en meer vorm zoals ik graag wilde leven. Aandachtiger, zinvoller. Ik leerde dat ik veel minder spullen nodig had. Mijn leven kreeg meer samenhang. 

Het juiste moment is nu. Probeer om niet teveel spijt te hebben van tijd die verloren is gegaan, of werk niet extra hard met het idee dat je iets moet ‘inhalen’; begin gewoon ‘nu’. Vanaf NU ga je stappen nemen. Met elke stap die je neemt komt je dichter bij jezelf. 


"The present time is the only time over which we have dominion"
-Thich Naht Hanh

Warme groet, 
Anita







4

Plannen en vooruit zien



Met het maken van een planning wordt wat eerst onbereikbaar leek, uiteindelijk tòch bereikbaar. 


De afgelopen jaren heb ik heel veel taken tegelijk gedaan. Enerzijds omdat er heel veel op mijn bordje lag en ik de boel draaiende wilde houden, en anderzijds om veranderingen aan te brengen in die hoeveelheid taken. Ik deed alles door elkaar, want vaak moest er op dat moment iets gebeuren of anders was het een kwestie van mijn kans schoon zien en het moment pakken als het er is. Het voelde vaak chaotisch en ongeorganiseerd. Ik baalde als ik iets vergat, om het maar niet te hebben over een exploderend brein. 


Kip zonder kop? of toch niet?

Eigenlijk dacht ik tot voor kort dat ik compleet willekeurig en als een kip zonder kop bezig was geweest. Maar sinds kort denk ik daar anders over. Want onder die ogenschijnlijke chaos, had ik wel degelijk een groter plan en was er wel degelijk een basis waar ik telkens op terugviel. Mijn lange termijn doel was om minder gehaast te leven, minder taken op mijn bordje te hebben en meer rust te hebben voor mijzelf en het gezin. Ik had het dus eigenlijk heel druk met eenvoudiger leven. 


Hoewel ik vaak genoeg dacht dat ik mijn verstand aan het verliezen was of van alle stress er geen kop of staart meer aan zag, tòch denk ik nu dat als ik niet telkens terug had gegrepen op mijn lijstjes, mijn agenda, mijn notities, mijn mappen en mijn stapels het leven mij was blijven overkomen. Dan was ik zonder plan voort blijven dobberen en had ik dat richtingloze gevoel – waar ik van af wilde - blijven houden. 

Ik had niet had kunnen doen wat ik allemaal heb gedaan als ik niet iets van een basisplanning had. Zonder die basisplanning had ik de afgelopen jaren niet eens kunnen volhouden. 


Zet het op de agenda

Dit is wat ik geleerd heb de afgelopen jaren over hoe je stopt met leven op de automatische piloot:

Zet het op de agenda! 


Door dingen ‘op de agenda’ te zetten geef je het bestaansrecht. Het is een eerste praktische stap die je kunt zetten naar het bereiken van je grotere – hogere – doel. Bijvoorbeeld een legere agenda. Of een agenda met activiteiten die voor jou zinvoller zijn; meer tijd met je (klein)kinderen. Tijd en geld voor een opleiding. Minder uren werken. Eerder stoppen met werken. Sparen voor je pensioen. Meer tijd voor echte contacten. Ruimte om vrijwilligerswerk of mantelzorg te doen. Familie in het buitenland bezoeken. 


Lijstjes zijn het toverwoord

Ik vermoed dat ik bij elk denkbaar onderwerp ooit wel een keer een lijstje heb gemaakt.


Een lijstje voor de dingen van alledag: 

Planning van de dag. 

Planning van de week.

Boodschappen. 

Weekmenu.

Inkomsten en uitgaven. 

Financiële doelen voor korte termijn en lange termijn.

Verlanglijstjes. 

Afspraken die gemaakt moeten worden. 

Reparaties die gedaan moeten worden.  



Lijstjes voor het opruimen:

Welke kasten je het eerst wilt opruimen.

Welke kamer je het eerst wilt opruimen. 

Welke spullen kun je verkopen.



Lijstjes voor de financiën:

Wanneer je je schuld(en) afgelost wilt hebben. 

Hoeveel je gespaard wilt hebben over een bepaalde tijd. 

Welk deel van je inkomen je waaraan wilt besteden. 

Hoeveel inkomen je wilt hebben en wanneer je dat wilt bereiken. 




Voor elke fase in het leven een andere planning


Planningen zijn niet statisch. Een planning beweegt mee met jouw eigen leven en in welke fase je huishouden zit. Als je jezelf wat basisvaardigheden hebt aangeleerd, dan kun je die gebruiken in elke fase. Een fancy planner voor dit doel is leuk, maar geen must.


Dit schooljaar zijn onze meiden op de middelbare school begonnen. Het leek me goed om me voor te bereiden op de enorme toestroom aan informatie die ik verwachtte. Voorheen lag de gezinsagenda van de Hema op het bureau in de woonkamer, maar het bureau was intussen naar de voorzolder verhuisd, voor een rustiger thuiswerkplek. Dus waar laat je dan de agenda?! Als je tenminste niet telkens naar boven wilt rennen om tijdens het gezinsoverleg de agenda te raadplegen :-). 


Het leek me handig om een planner te hebben die je aan de wand kunt hangen, zodat de afspraken voor alle huisgenoten goed zichtbaar zijn. 


De Jaarplanner van Christofoor vond ik zo’n plaaaatje, met van die fijne foto’s en zinnige overpeinzingen en ik kreeg er eentje thuisgestuurd. Hoe mooi de planner ook is, voor mij werkt een hangend exemplaar niet. Er iets opschrijven is niet handig – want ik haal ‘m er niet elke keer af – waardoor mijn handschrift minder goed leesbaar is. Om dingen goed te kunnen lezen heb ik mijn leesbril nodig dan sta ik er zo raar voor om het te kunnen lezen. De overige huisgenoten lopen er ook aan voorbij. Mooi is ie nog steeds en we genieten van de plaatjes en de fijne inzichten, maar ik ben weer terug naar de Hema agenda. Ik heb 'm verhuisd naar het aanrecht. Goed zichtbaar met licht van de spotjes er boven en ook makkelijk voor de huisgenoten. 


Er zijn diverse planners op de markt, die kunnen je net dat steuntje geven in het vinden van structuur, maar een gewoon schrijfblok is ook prima. 


Een paar voorbeelden van planners die ik tegen ben gekomen en waarvan ik hun blogs volg waardoor ik weet dat ze je echt op weg helpen:
Cynthia Schultz noemt zichzelf een echte structuurjunkie. Dat was ze vroeger niet, maar dat heeft ze zichzelf aangeleerd. Ze heeft haar eigen planner op de markt gebracht zodat jij jezelf ook een structuurjunkie kunt noemen. 


Renée Lamboo is bekend van haar blog PorteRenee waar ze je wegwijs maakt in besparen, budgetteren enzo. Ze heeft dit jaar voor het eerst een planner samengesteld. De eerste druk was al snel uitverkocht, maar er komt een tweede druk. 


De Happinez Planner heb ik zien liggen in de winkel en vond ik heel aantrekkelijk, precies in de stijl die je van Happinez verwacht. 




Vooruitzien


Door planningen te maken leer je vooruit zien. De dingen die gedaan moeten worden overkomen je niet meer zoals voorheen, je bent beter voorbereid. En dat geeft rust en ruimte. Dat wat eerst onbereikbaar leek omdat je dacht dat je er geen tijd voor hebt of omdat je dacht dat het niet voor je weggelegd zou zijn, wordt op den duur toch bereikbaar. 


Je hebt er profijt van om allerlei vlakken. Je leert ook om beter in te spelen op wat het seizoen te bieden heeft aan groentes en fruit en om daardoor beter inkopen te doen en efficiënter te koken. Bij klussen die gedaan moeten worden leer je om de juiste materialen en gereedschap in huis te hebben. Als je op je budget gaat letten, dan leer je om gerichter je inkopen te doen en dit te bundelen, zodat je niet voor elke wissewasje op pad moet. 


Je bent niet meer steeds die moeder die vergeet om haar kind een lampionstokje mee te geven, of dat het speelgoeddag is en je kind zijn/haar lievelingsknuffel mee had mogen nemen, of de moeder wiens kind  met geleend bord en bestek aan het Paasontbijt in de klas zit, omdat jij het vergeten bent mee te geven.

 

Misschien lukt het niet om het al na een jaar onder de knie hebben, maar het verbetert op de lange termijn. Zo had ik me vorig jaar stellig voorgenomen dat ik kerstkaarten wilde laten maken van kleurplaten die de meiden op school hadden gemaakt, maar ik vergat telkens om de platen bij het goeie daglicht op de foto te zetten en zo ging kerst voorbij (maar ik had wel andere kerstkaarten ;-)). Gelukkig heb ik dit jaar met Kerst een herkansing en nu ben ik op tijd met bestellen van kerstkaarten


Nieuw op de agenda voor volgend jaar wordt: schoencadeautjes kopen!! Het overkomt me elke keer met de intocht van Sinterklaas, dat ik geen (geschikte) schoencadeautjes heb. Op een of andere manier vergeet ik telkens dat Sinterklaas daarvoor het startsein geeft. Vooruitplannen voor pakjesavond en nadenken over verlanglijstjes daar ben ik ruim van te voren mee bezig, maar die schoencadeaus…..Dus: voor volgend jaar zet ik schoencadeaus alvast in de agenda!


Het hoeft ook niet allemaal vlekkeloos te gaan, maar af en toe iets vergeten is gevoelsmatig wel anders dan elke keer denken 'o ja, is ook zo, dat zou ik doen, dat moet nog'. 


Veel succes met plannen!

Warme groet, 

Anita



1

Je Zelf opnieuw vormgeven




Boodschappen van de natuur verrassen elke keer weer.

Kijk naar de lampion, de physalis.

We kunnen ons aanpassen aan onze omgeving. Ons tonen aan de wereld in een prachtige oranje huls, herkenbaar, erom worden bewonderd.

We kunnen doen wat van ons verwacht wordt. Wat ouders, familie, partner vinden wie wij moeten zijn. Volgen wat leeftijdsgenoten doen, of leven naar wat er in tijdschriften staat, of wat reclame of tijdsgeest ons voorhoudt.

Maar wat als die oranje huls niet meer bij je past? Maar het tegelijk eng is om die vertrouwde huls los te laten?

Leer van de lampion dat je stap voor stap je huls kunt afbreken. Laat het in ieniemienie stapjes desintegreren. Laat eerst de kleur verbleken, dan de huls dunner en dunner worden. Laat kleine delen oplossen. Nu heb je alleen nog een open structuur om je heen.

En dan zie je dat in de huls een kern is. Ieder mens heeft een kern, een Zelf, dat onaantastbaar is, hoeveel tegenslag je ook in je leven bent tegengekomen. Of hoe ver je ook van jezelf verwijderd bent geraakt.

Je bent niet afgebroken, maar hebt alleen je buitenkant afgelegd. Om je Zelf terug te vinden.
Vanuit de Kern kun je je Zelf opnieuw vormgeven.


Warme groet, 

Anita

10