Waarom ik koos voor een vloerkleed van Sukhi

*deze blogpost is een samenwerking met Sukhi*

Inmiddels hebben wij al weer bijna twee jaar ons wollen vloerkleed van Sukhi. Er zijn heel veel dingen die ik tweedehands wil kopen, sterker nog, inmiddels ben ik van mening dat je vrijwel alles tweedehands of kringloop kunt krijgen. Maar voor een vloerkleed kies ik liever een nieuwe. Beetje om dezelfde reden waarom ik een matras nieuw koop. Overigens heeft Sukhi ook vloerkleden in het assortiment die samengesteld zijn van meerdere versleten vloerkleden. Dan krijg je de zogenaamde patchwork vloerkleden, dat is dan wel weer een creatieve manier voor hergebruik.

Natuurlijke materialen

Mooie vloerkleden van goeie kwaliteit zijn duur. Eerst hadden we een goedkoop kleed van de makro in de woonkamer liggen, maar je ziet en je voelt dat het een hele andere kwaliteit is. Zo’n kleed is overigens ook niet te vergelijken met een handgemaakt kleed. Het fijnst van ons vervilte wollen draden kleed vind ik dat het van wol is. Het voelt en oogt niet alleen heel fijn, maar ik vind het ook een prettig idee dat er natuurlijke materialen zijn gebruikt. Er worden namelijk geen toxische of allergene stoffen bij de productie gebruikt. Ik zou het kleed bij wijze van spreken kunnen laten composteren in de tuin. 

Een huis gaat heel anders ‘ademen’ wanneer je meer natuurlijke materialen gaat gebruiken. Minder kasten van fineer, maar van echt hout. Echte schilderijen in plaats van posters. En dus ook vloerkleden van natuurlijke materialen. Natuurlijke materialen vloeken ook nooit bij elkaar. Net zoals natuurlijk geverfde kleuren niet met elkaar vloeken. Wol absorbeert geluid en maakt de akoestiek van je kamer warmer. Wol is ook zelfreinigend, zoals ze dan zeggen. Met kinderen, een kat en een man in huis klinkt dat heel aanlokkelijk. In het begin kwam er heel veel wolpluis van het kleed af, maar een attente lezeres wees me er op dat dat heel normaal is. Afgelopen zomer hebben we het kleed uit de woonkamer gehaald, om te voorkomen dat hij helemaal dichtgelopen zou worden met het zand uit de tuin. Als je blij bent met je spullen ben je er ook zuiniger op.

Waarom ik blij ben met mijn keus voor een kleed van Sukhi: 

1) Gemaakt van natuurlijke materialen, dat zei ik al :-)

2) Er zitten echte mensen achter de webwinkel. Natuurlijk zijn grootaandeelhouders ook echte mensen, maar die maakt het meestal niet uit welk product ze verkopen en aan wie. Ik vind het fijn dat wanneer ik dan toch online koop, mijn geld ook daadwerkelijk bij mensen terecht komt die hart voor hun zaak hebben en er ook zelf voor gewerkt hebben. Want wat voor zin heeft het als ik spaar om een kleed te kopen en er verder niemand iets aan zou verdienen? Dan zou mijn geld verder niks ‘gedaan’ hebben. Dat zijn dingen die ik belangrijker ben gaan vinden sinds ik zelf zuiniger leef.

3) De kledenknopers krijgen een eerlijk loon, waarmee zij hun eigen inkomen kunnen verdienen. De kleden worden handgemaakt en direct van de maaksters gekocht. Ik denk dat ieder mens in staat gesteld moet worden om in zijn/haar eigen onderhoud te kunnen voorzien. Op die manier kunnen mensen hun waardigheid behouden. 

4) Sukhi helpt indirect de gemeenschappen van hun kledenknopers. Met een goed eigen inkomen kunnen vrouwen hun kinderen naar school sturen, die vervolgens beter opgeleid zijn en later ook een betere baan kunnen krijgen. 

De maker draagt de wol voordat het gevilt is. 

Het proces van het weven van de achterkant van het kleed.

Een kleed voor meerdere generaties

Sukhi wil graag kleden verkopen die generaties lang mee gaan. Omdat de makers trots zijn op hun vakmanschap en op hun product. Het zijn geen goedkope namaakkleden uit China. Je hebt iets moois wat lang meegaat. Maar toch moet zo’n kleed van ver komen. Blijkbaar is dat toch de norm geworden. Dat is voor mij wel een duurzaam dilemma. De kleden van Sukhi worden gemaakt in o.a. Nepal en India. Da’s niet echt naast de deur. En de wol komt ook nog eens uit Nieuw Zeeland. Dus die maakt ook een verre reis. Hoe duurzaam ben ik dan, vraag ik me wel eens af. Om daar gelijk een antwoord op te geven, want ik weet dat er meer mensen zijn die soms niet meer weten of ze nu iets goeds doen of juist helemaal niet: ik probeer altijd een zo goed mogelijke keus te maken en die keus maak ik op basis van mijn mogelijkheden en op basis van de informatie die ik op dat moment heb. Als je die lijn van keuzes blijft volgen, dan blijf je altijd trouw aan jezelf. Zo stel ik me voor dat Sukhi ook ooit is begonnen; het beter doen dan het was. 

Bestendige collectie, met af en toe iets nieuws

De collectie van Sukhi is heel bestendig. Het vloerkleed dat wij kochten kun je nu nog steeds kopen. Je zou ook kunnen vinden dat ‘er nooit eens wat anders’ is, maar ik hou van die bestendigheid. Het geeft ook aan dat de collectie goed is, anders was het er wel uit gegaan. Maar toch, ook bestendige mensen willen wel eens wat nieuws zien. Daarom wordt er wel eens wat nieuws aan de collectie van Sukhi toegevoegd. Bijvoorbeeld de gevlochten vilten of gevlochten wollen vloerkleden die lijken alsof ze gebreid zijn. Of de moderne Oosterse tapijten. Zie de foto’s hier onder. 

Warme wollige groet,

Anita

8

Van voorbijgaande aard

Omdat mijn plan is om dit jaar de zolderkamer helemaal op orde te brengen en er een rustgevende meditatieruimte van te maken, ben ik weer aan het opruimen geslagen. Ik merk dat het zóveel makkelijker gaat dan toen ik in 2012 begon.

Er zijn altijd nog dingen die zijn blijven liggen, maar er veel meer doorstroming in de spullen. Als de kinderen schoenen in een maat groter hebben gekregen, bewaar ik de oude schoenen niet meer 'voor het geval dat'. Want 'het geval dat' blijkt meestal niet te komen. Hetzelfde geldt voor hun kleding.

Ook herken ik nu heel snel of spullen die mee naar huis worden genomen op blijvende belangstelling kunnen rekenen. Dat is vaak niet het geval en het gaat vaak om gekregen spullen. De interesse is van zeer voorbijgaande aard.

Sinds een paar jaar kies ik voor heel veel spullen om tweedehands te kopen, daar heb ik drie goede redenen voor. Eerst vooral kinderkleding en kinderspul, maar steeds meer voor het hele huishouden. Van kleding voor mezelf tot tuintafelset. Van keukengerei tot fiets. Vrijwel alles is tweedehands te vinden heb ik ontdekt.

Er zijn heel veel voordelen van het kopen van tweedehands spullen - zoals die drie goede redenen - maar ik merk bij het opruimen nog een ander voordeel: ik laat tweedehands gekochte spullen sneller weer gaan. Je hebt geen last van al die andere elementen die een rol spelen bij het loslaten van spullen, zoals 'zonde, het was zo duur', 'ik heb er zo lang voor gespaard', 'dit is echt kwaliteit hoor, dat doe ik niet zomaar weg?!' Tweedehands spullen of gratis spullen sluis ik véél gemakkelijker door dan mijn nieuw gekochte spullen. Wat een verlossing! Wat een vrijheid!

Nu zal ik niet aanraden om met hetzelfde impulsgedrag dat je had bij het kopen van nieuwe spullen overgaan op het kopen van tweedehands, want dan schiet het nog niet veel op. Minder spullen is gewoon veel beter voor mens en milieu. Tweedehands is veel makkelijker doorsluizen. Ik heb het in huis gehaald, ik heb het gebruikt, het heeft zijn dienst gedaan, zijn nut bewezen, maar nu mag het weer door naar iemand anders. Wel even je spul energetisch bedanken op z'n Marie Kondo's ;-).

Warme groet, Anita

4

De administratie is veranderlijk als het leven zelf

Onlangs dook ik weer eens in onze administratie. Ik zou willen dat ik de administratie slechts eenmalig op orde hoefde te brengen en dat ik er daarna klaar mee ben, maar het is helaas een kwestie van regelmatig - elk half jaar bijvoorbeeld - de inkomsten en uitgaven herzien. Ik vind het nog steeds geen leuke materie. Anderen vinden het vast een geweldig leuke klus.

De administratie is veranderlijk als het leven zelf

Net als het leven is je administratie niet statisch. Er veranderen zaken. Er gaan lasten af. Er komen lasten bij. Ook sluipen er abonnementen of donateurschappen in, waar je gewoon niet teveel van wilt hebben. Van die dingen waar je een keer geen 'nee' tegen kon zeggen, maar die je nu al lang genoeg gesponsord hebt. Zo gebeurt dat bij ons tenminste.

Wat ik in de afgelopen jaren heb gedaan is stelselmatig onze vaste lasten en variabele uitgaven terugbrengen. Abonnementen opzeggen, kijken of iets goedkoper kan. Boodschappenbudget instellen. Kosten in kaart brengen en kijken waar ik op kon besparen. Ik maakte voor alles een budget. Zoals het nu gaat ben ik aardig tevreden. Maar het kan nog beter. De buffer moet omhoog. Dat blijft een streven van mij en de wens is om ook een keer een aflossing te doen op de hypotheek. Gewoon, om eens even te kijken hoe dat voelt.

Verschillende manieren om de administratie in te richten

Door de jaren heen heb ik de administratie op allerlei manieren ingericht. In het begin deden we bijvoorbeeld elk 65% van ons inkomen op de gezamenlijke rekening. De rest konden we vrij besteden of sparen voor onszelf. Maar het was altijd een beetje onduidelijk wanneer iets nu puur voor onszelf was, of gezamenlijk. Kleding bijvoorbeeld?

Momenteel hebben we een gezamenlijke rekening waarop de echtgenoot zijn salaris boekt, met aftrek van zakgeld. De rekening waarop mijn salaris binnenkomt gebruiken we als rekening voor boodschappen, met aftrek van spaargeld en zakgeld. Dat werkt erg goed.
Tot voor kort had ik op de gezamenlijke ING allemaal spaardoelen ingesteld. Voor kleding, zorgkosten, onvoorzien, onderwijs en sport kinderen, huisdier, vakantie etc. Dat was in het begin plezierig omdat het me meer inzicht gaf in de soorten kosten die we hadden, maar toen ik dat eenmaal voor mezelf helder had, vond ik het een gedoe al die verschillende potjes.  Daarom besloot ik in deze administratieronde om slechts 2 (oké, misschien 3 of 4) spaardoelen te hebben. Namelijk:
Buffer Groot
Buffer Klein
De nummers 3 en 4 zijn sparen voor de kinderen en abonnementen.

Deze indeling is wat we nu nodig hebben, maar dat is niet in steen gehouwen. 

Buffer Groot is bedoeld om langzaamaan te groeien en niet te gebruiken.
Buffer Klein is bedoeld om alle incidentele kosten van te betalen. Kosten voor onze kat, nieuwe bril, reparatie, schoolfoto's, schoolreis, zorgkosten.

Eens zien hoe dat op de lange termijn uitpakt.

Sinds een paar maanden hebben we zonnepanelen en daarvoor heb ik het maandbedrag met €60 verlaagd. De energiemaatschappij denkt dat we moeten bijbetalen, maar ik denk van niet. De zomer ligt nog grotendeels voor ons. We zullen zien wie er gelijk heeft :-).

Credit card voor brandstofkosten

Iets anders wat ik ben gaan doen, is de kosten voor brandstof over te maken naar de creditcard. Beetje ongebruikelijk misschien, maar ik wil zo min mogelijk variabele kosten op de lopende rekening en kosten voor brandstof zijn voor mij altijd onverwacht. Omdat ik vrijwel nooit tank. De echtgenoot maakt lange afstanden met de auto en is ook altijd degene die tankt. Alleen weet ik nooit wanneer. Het totaalbedrag per maand is wel min of meer gelijk. Daar komt nog eens bij dat de echtgenoot sommige ritjes mag declareren. Kosten voorschieten levert altijd chaos op. Aangezien er bij vrijwel elke benzinepomp met een creditcard (met pin) betaald kan worden, bedacht ik deze constructie en ook dat werkt goed.

Het is echt goed om regelmatig de administratie te bekijken en vooral om samen te bespreken. Zo kwam ik er bijvoorbeeld achter dat de echtgenoot nog steeds een bedrag loonspaart, hoewel de regeling al gestopt is. In eerste instantie baalde ik er van dat ik dat niet wist, maar in tweede instantie vond ik het een mooie spaarpot voor de opleiding van de kinderen later. (Sneu hè, voor de man ;-)).

Zoals ik het nu uitgerekend heb, moeten we de vaste lasten van het salaris van de echtgenoot kunnen betalen en dan heb ik de teruggaves en bijslag niet meegerekend. Daar zit ruimte om te sparen. Enige wat ik niet begroot heb is kleding. Dat moet van de Buffer Groot, maar da's nog niet helemaal ideaal. Work in progress zullen we maar zeggen. 

Uitvaartverzekeringen

Er zijn twee dingen die nog mijn aandacht moeten. Onze uitvaartverzekeringen. De echtgenoot is naar mijn smaak onderverzekerd en ik ben naar mijn idee oververzekerd (kinderen hebben een elk een eigen polis bij dezelfde maatschappij waar ik ook zit). Dat kwam door het bezoek van een verkoper van het uitvaartbedrijf. Hij was 80+, had dit werk jarenlang gedaan en vond het nog steeds leuk. Ja, ik snap nu wel waarom het bedrijf hem van stal heeft gehaald....Het was gewoon een goeie verkoper. Wie zegt er nou 'nee' tegen een 80 jarige?! Overigens werd mijn uitvaartmaatschappij vrij snel daarna overgenomen door een andere. Ligt het aan mij, of was dit een trucje van het bedrijf om meer waard te worden? Op de valreep meer polissen binnenhalen om als bedrijf een grotere verkoopwaarde te hebben? Mmm... het zal mijn achterdochtige mind wel zijn. Dus nu wacht mij de gezellige klus van het polissen uitzoeken en of ik een deel premievrij kan maken.

Waar ik nog niet over uit ben is mijn abonnement op de Happinez. Opmerkelijk genoeg had ik een paar jaar geleden geen abonnementen op tijdschriften. Toen kon ik er niet op bezuinigen. Toen er wat meer geld kwam, wilde ik graag de Happinez. Maar ik lees ze heel vaak niet uit. Kom er gewoon niet aan toe. Maar ik kan me er ook nog niet toe zetten om het op te zeggen. Het gaat echt over mijn soort onderwerpen. Die hou ik dus nog even in beraad. Maar aan de andere kant, als ik zie hoeveel korting ik kan krijgen als nieuwe abonnee....pfff keuzes maken is lastig voor een hooggevoelig persoon :-). 

Deze keer niet echt concrete tips van mij, behalve dan dat het goed is om regelmatig je administratie te herzien en weer strak te trekken.

Warme groet,
Anita

12

Spaardoel #1 bereikt: zonnepanelen

Daar liggen ze dan, onze zonnepanelen. Vorige week werden ze geplaatst. Het was wel een iets grotere klus dan we ons van te voren op hadden ingesteld, maar uiteindelijk verliep het allemaal vlot. Het is net als met een naaiklus, daar ben je ook meer tijd kwijt met patroon tekenen, knippen, rijgen, omzomen, dan met het naaien zelf. De trapkast moest leeg, spullen op zolder moesten opzij geschoven - oh nee, toch maar niet, we plaatsen de omvormer wel in de garage -  en toen de garage leegmaken. Dat laatste was niet zoveel werk. Tenminste, dat denk ik. Ik was er alleen het eerste half uur bij, de rest was de echtgenoot thuis. In ieder geval: het werk was in 1 dag geklaard en wij zijn heel blij met het resultaat. De echtgenoot heeft er een nieuwe hobby bij: kijken op de meter hoeveel de panelen opleveren :-). Zodra we de app hebben, kan hij op elk moment even kijken, hoeft 'ie niet steeds naar de garage.

Hele grappige foto vinden we dit, alsof we in een oerwoud wonen, maar de struiken van de buren staan er ook op :-).

Blij trouwens dat het niet een dag later gepland stond, want dan was het vast niet doorgegaan vanwege de oktoberstorm. De eerste stormtest hebben de panelen in ieder geval goed doorstaan. Heb je er opeens een zorg bij: help, waaien de panelen niet van het dak? Maar dat is niet gebeurd. Ze liggen er nog net zo vast op als een teek in de vacht van een hond.

Voor wie het interesseert: we hebben 16 panelen van het type Q-Cells QPeak Mono Black 290 WP en een omvormer van Solar Edge. De panelen zijn parallel aan elkaar geschakeld, wat betekent dat het niet uitmaakt wanneer 1 paneel in de schaduw ligt. De panelen die wel in de zon liggen, leveren dan wel optimaal stroom. Iets met optimizers. Een expert op het gebied van zonnepanelen ben ik niet geworden. Daar kan ik je niet echt veel over vertellen. Ben alleen maar goed in het sparen voor zonnepanelen, en misschien dat zelfs ook niet altijd.

de eerste stroom is opgewekt, daar worden wij ook opgewekt van hahaha

Ben er wel heel trots op dat het me gelukt is om dit spaardoel te halen! Al dat besparen lijkt nu toch zijn vruchten af te werpen. Systematisch kosten terugbrengen, zuiniger omgaan met eten, meer tweedehands i.p.v. nieuw, goedkopere uitstapjes, goedkopere cadeaus en vooral heel veel niet kopen.

Ik heb nu 4 van de 8 spaardoelen gehaald, dus dat gaat best goed. Of ik de andere nog haal dit jaar, dat betwijfel ik. Het tuinhuis was sowieso al niet realistisch en er is tussendoor ook geld naar andere aankopen - zoals nieuwe kamerlampen - gegaan. Maar die zou ik wel het allerliefst willen. We zullen zien hoe het loopt.

groeten Anita

Een vision board maken voor je spaardoelen
Behaalde spaardoel #4 wandelschoenen
Behaalde spaardoel #5 zomervakantie (niet specifiek over geblogd, maar ik spaarde het doelbedrag bij elkaar en we gingen op vakantie, dus 'check spaardoel' ;-)
Spaardoel #2 verduisterende gordijnen is ook behaald, maar daar heb ik nog niet over geschreven.

11

Impulsaankoop of buitenkansje en andere bespaar-dilemma’s

Impulsaankoop of buitenkansje?

Laatst moest de man nieuwe schoenen. Dat was echt wel nodig. Hij had nog één goed paar en er stonden nog twee paar in de kast maar totaal niet meer geschikt voor kantoor. Het ene paar was lek en het andere was, nou ja…zelfs niet meer geschikt voor de kringloop. Verzolen van het lekke paar schoenen zou alleen zin hebben als het voetbed nog goed was, en dat was niet meer het geval. Verzolen is een kostbare aangelegenheid.

We togen met z’n allen naar de Stad met een afgepast budget. Bleek dat de winkel waar wij vaker komen ermee ophield (iets wat wel vaker gebeurt als wij een goeie winkel gevonden denken te hebben. Heel raar. Wij laten een spoor van failliete en opgedoekte zaken achter ons. Middenstand beware: als wij graag bij je kopen, is de kans groot dat je er binnen afzienbare tijd mee op moet houden) Maar goed, dit had te maken met het veranderen van locatie en ze gaven 50% korting. Wat een mazzel! Nu kon de man twee paar schoenen kopen binnen hetzelfde budget!

deze gaan de kliko in. Ooit echt paars, maar nauwelijks meer iets van te zien.

Al snel bedacht ik dat het misschien verstandig was als ik voor mezelf ook ging kijken of er wat tussen zat. Ik heb namelijk twee paar laarsjes en een paar sandalen. Dus voor alle uiterste weersomstandigheden zit ik goed, maar voor de tussenin-dagen zou ik wel graag een lage dichte schoen willen hebben. En misschien voor de kinderen ook? Daarvoor zou ik wel de spaarpot aan moeten spreken. Zou dat verstandig zijn?
Sinds ik bewuster met aankopen omga is het mij wel duidelijk geworden dat impulsaankopen in 99% van de gevallen niet opleveren wat je er van had verwacht. Achteraf gezien zeg je tegen jezelf dat je het eigenlijk niet had moeten doen. Maar wat nou als je zoals nu het gevoel hebt dat het je te maken hebt met een buitenkansje en dat het verstandig is om je slag te slaan?

Ik redeneerde dat dit een geval van buitenkansje was. 50% korting op de schoenen die wij kopen is een percentage wat eigenlijk nooit voor komt. Ik koos een leuke lage veterschoen van Durea en ik ben zó blij dat ik ze gekocht heb! Ik heb ze al heel vaak aangehad, ze lopen heerlijk.

Ondanks dat ik inmiddels een vrij goede inschatting kan maken wanneer een impulsaankoop een miskoop wordt, kan ik niet alles voorkomen.
Zo koos dochter Gemma een paar roze schoenen. Niet mijn smaak, maar zij vond ze helemaal geweldig. De verkoopster had gemeten en ze pasten goed.
Al vrij snel viel me thuis op dat ze ze bijna niet aantrok. Eerst was het mooi weer, wat een goeie reden is natuurlijk om sandalen aan te trekken i.p.v. dichte schoenen. Maar ook toen het regende liet ze ze staan. Dus ik vroeg haar of er misschien is met die schoenen was. Ze deden zeer bij haar tenen, zei ze. Dus helaas, dat lijkt op een miskoop, hoewel ik misschien bij de schoenmaker ze wat kan laten oprekken - of bij de winkel zelf, als 'ie nog open is.

No-spend halve-maand-dip

Aanvankelijk leek het alsof ik van het boodschappenbudget een best bedrag over kon houden. Zoveel dat ik er aan dacht om als traktatie naar de pizzeria te gaan aan het eind van de maand. Normaal gesproken gaan zulke traktaties uit het vrijetijdsbudget, maar dat had ik bij het totaal te sparen bedrag opgeteld.
Maar voorbij de helft van de maand vond ik het allemaal niet zo gemakkelijk meer. De voorraadkast werd al behoorlijk leeg en opeens vond ik het nogal stom om nu nog twee weken zuinige maaltijden te maken om aan het eind 1 avond naar de pizzeria te kunnen. Zou ik dan niet liever de rest van de maand losser boodschappen willen doen en niet uit eten gaan? Wat is het no-spenden mij waard? Kort gezegd: de tweede helft van de maand is aangebroken en ik ga het echt niet redden met het eten dat ik nog in huis heb en we zijn afgelopen weekend naar de pizzeria geweest. (zie hieronder het weekend kamperen). Volgens mij is die dip er elke maand, daar wil ik eens op letten.

Wat gaat goed, wat gaat minder goed

Met de MP verkopen gaat het goed. Toch weer ongeveer €80 bij elkaar. De tijd die er mee gemoeid gaat blijft een punt.
Minder stress gaat mondjesmaat. Het is in ieder geval fijn dat de schoolvakantie begonnen is, dat scheelt het ochtendritueel. Volgend jaar gaan onze meiden naar groep 6. Dan horen ze opeens bij de bovenbouw. Zij zitten al te tellen na hoeveel jaar ze al naar de middelbare school gaan, waarbij het lijkt of het ze niet snel genoeg kan gaan. Wat mij betreft duurt het nog héél lang. Wellicht dat vanaf groep 6 de vraag om ouderparticipatie afneemt. Maar ja, dat zei ik vorig jaar ook. Wat hobby’s betreft realiseerde ik me dat ik dit jaar aan mijn tuinhobby niet of nauwelijks tijd heb besteed. Het is erg groen in de tuin, maar niet alles wat er groeit heb ik er vrijwillig geplant. En er bloeit weinig, wat het een nogal saaie aanblik geeft.

Ik verkocht een oude analoge camera die maar wat op zolder lag.

Ik heb een mooi stukje om te delen over het reduceren van mentale stress.
Maar daar moet een foto bij gemaakt worden en mijn kinderen willen niet meewerken. Ik moet namelijk beide handen op iemands (kind 1) hoofd houden en tja dan heb ik geen handen meer vrij om een foto te nemen. Daarvoor zou kind 2 uitkomst kunnen bieden, maar die zegt ‘nee’. Nou, dat moet ik eens zeggen als ze vraagt of ze op mijn ipad mag! Kinderen. Je krijgt er zóveel voor terug, moet je maar denken.

Zo gewonnen, zo geronnen

We gingen afgelopen weekend kamperen, om het begin van de schoolvakantie te vieren en om in de buurt van mijn schoonvader te zijn die jarig was in het weekend. Zijn vrouw is afgelopen december overleden, dan is voor het eerst alleen je verjaardag vieren een wat beladen dag.
Vorig jaar kochten we een nieuwe tent, slaapzakken en luchtbedden en sprokkelden de rest van de uitrusting tweedehands bij elkaar. Nu we een tent hebben zijn we wat flexibeler om er op uit te gaan. Net als met MP verkopen is de tijdsinvestering die je steekt in de voorbereiding en het kamperen zelf niet altijd in verhouding met de vakantiebeleving, maar ik blijf het leuk vinden, hoewel volgens de man ik altijd riep dat ik niet wilde kamperen. Wat kan ik zeggen. Niks menselijks is mij vreemd.

Tent opzetten is echt mijn ding. Ruimtelijk inzicht, dit stokje moet hier, dit klemmetje eerst, dan die andere, anders staat ie niet mooi. Ik ga helemaal los! Da’s maar goed ook, want de echtgenoot heeft geen ruimtelijk inzicht, maar kan dan wel weer verdraaid goed de auto inpakken.
Nadeel van zo’n weekend is dat het geld snel uitgegeven wordt, ook al was ik alert op overbodige uitgaven. Zo had ik bijvoorbeeld nog een Camping Key Card bij de ANWB aangevraagd. Dat leverde ons op de camping 5% voordeel op. In het laagseizoen uiteraard meer korting. Over een paar weken gaan we naar Denemarken en dan komt de CKE-kaart ook weer van pas. Ik ben in het algemeen niet zo liefhebber van het eerst aanschaffen van een pas om dan later korting te krijgen, maar aangezien in Denemarken de CKE-kaart op veel campings verplicht is, besloot ik er nu ook maar van te profiteren.
We stonden trouwens op camping Den Blanken in Diepenheim. Een supermooie en schone camping. Mooi aangelegd met heggen en borders, speeltuinen en heul schoon sanitair. Er was de hele dag door animatie voor de kinderen. De echtgenoot en ik tegen elkaar: hoe komen wij hier terecht?! Hadden wij vroeger niet een ongelooflijke hekel aan campings met animatie?
De kinderen hadden er geen hekel aan in ieder geval. Het voordeel was dat we dichtbij het zwembad zaten, maar het nadeel was dus dat die animatieoptocht er drie keer per dag langs kwam. Als je hele jonge kinderen hebt, dan zou ik een mooie plek achter op de camping vragen. Want als je net je peuter in slaap hebt gekregen en er komt om half 9 ’s avonds nog een groep kinderen langs, dan is dat geen prettige combi.
Financieel dus niet erg no-spend. Low-spend. Het drukte me nog weer eens op het feit dat je hard gespaarde geld ook zo weer gevlogen kan zijn.

Zonnepanelen

Het geld voor de zonnepanelen staat veilig op een spaarrekening. Eentje waar we geen lopende rekeningen hebben, dus waar we moeite voor moeten doen om in te loggen. Heel verstandig voor geld waar je zuinig op bent.
Ik vroeg een offerte aan en kreeg ‘m meteen dezelfde dag binnen. Daar werd ik vrolijk van! Soms denk ik wel eens dat sommige bedrijven helemaal niet meer op klandizie zitten te wachten, want je hebt contact over een offerte en je hoort nooit meer iets. Ik zit onderhand ook al 6 weken te wachten op gordijnrails voor Gemma’s gordijnen. ‘Ja, komt goed’. Overigens heb ik de nota voor de gordijnen zelf ook nog niet gehad.

In het kader van minder stress vraag ik maar 1 offerte aan voor zonnepanelen. Ik heb inmiddels online al zoveel voorwerk gedaan, dat ik wel ongeveer weet wat ze kosten. Ik heb ons lid gemaakt van Grunneger Power (€10 per jaar), waarmee we bij deze zonnepanelenleverancier korting krijgen  (ca. 7%). Meer offertes opvragen kost mij meer tijd en ik heb op gevoel toch al voor deze gekozen. Bovendien viel mij de offerte heel erg mee, dus geen reden om verder te shoppen.

Dakkoffer

Voor de vakantie hadden we nog een dakkoffer nodig. Vorig jaar konden we er eentje lenen, maar het is handiger om er zelf eentje te hebben. Ik had op MP een zoekopdracht ingevuld en kreeg zo wekenlang elke dag een mail zodra er weer nieuwe advertenties op stonden. Meestal was het te ver weg of te onbetrouwbaar of al weer gereserveerd. Maar opeens had ik mazzel. De koffer was wat groter dan we bedacht hadden, maar uiteindelijk past ’t prima en hij is zo goed als nieuw. Helemaal blij, een mooie vondst voor €125. Wel wederom: ik stak heel veel tijd in het zoeken naar een geschikte.

een betere foto van de dakkoffer heb ik niet gemaakt blijkbaar

Nou, voor nu genoeg verteld! Met het lezen van deze long-read zijn jullie de rest van de week wel weer zoet.

Warme groet,
Anita

Foto voor de leuk; ik haalde Ellie op van een vriendinnetje waar ze net een nieuwe parkiet (??) hadden.

Geen berichten meer missen? Vul dan je e-mail adres in en je ontvangt nieuwe berichten per mail. Of blijf op de hoogte via facebook.

7

Wat je kunt leren van een maand lang de hand op de knip houden

Waarom zou je dat doen, een no-spend maand?

Mijn echtgenoot besprak de no-spend challenge met collega’s en iemand stelde de waarom-vraag. Ja, waarom zou je dat doen, een maand lang de hand op de knip houden?
Om geld uit te sparen. Dat natuurlijk. Maar vooral vanwege bewustwording.

Laatst had dezelfde echtgenoot per ongeluk het verlengsnoer met de grasmaaier doorgesneden. Het eerste wat je denkt: ik heb een nieuwe nodig. Maar tijdens een no-spend maand leer je dat je veel meer keus hebt. Stel jezelf een aantal vragen: kan ik het repareren? Heb ik het meteen nodig? Heb ik het überhaupt nog wel nodig? Heb ik iets anders in huis waarmee ik hetzelfde kan? Kan ik het lenen? Waar vind ik de voordeligste koop?

Toen begon er iets te dagen bij zijn collega’s.

Zodra je doorhebt dat je niet beperkt bent tot één oplossing, gaat er een wereld voor je open. Je blijkt opeens veel meer invloed uit te kunnen oefenen op je inkomsten en uitgaven! Het zijn niet meer alleen de omstandigheden die je in je huidige financiële positie hebben gedrukt, maar er bestaan mogelijkheden om die te veranderen.  En die mogelijkheden kun jij helemaal zelf bewerkstelligen. Wat een vrijheid!

Die no-spend maand is heel leerzaam. 

Ik ben best tevreden over hoe onze no-spend gaat. Ik let op onze uitgaven, maar ik ben er niet heel krampachtig mee bezig. Een beetje minder gestresst er over. Ik kijk niet meer op een tientje. Maar dat is alleen maar omdat het kan. Daar keek ik een paar jaar lang wel op. Want dat was nodig.
Ik had destijds heel veel spullen bewaard. Ik ging aan het opruimen en begreep steeds meer waarom ik spullen bewaarde. Als ik het weg zou gooien zou het betekenen dat ik op enig moment weer iets nieuw zou moeten kopen. Ik hoorde mensen achteloos zeggen: ach, gooi toch weg. Voor een tientje koop je een nieuwe (pet, vaas, wasrek, kabel, oplader, gereedschap). Een tientje klinkt niet veel, maar als je elke week iets moet kopen omdat je dat eerder hebt weggegooid, dan kost je dat € 520 op jaarbasis. Ik dacht bij al die spullen: ik bewaar het, dan hoef ik het niet meer te kopen. Elk tientje wat ik niet uit hoefde te geven was winst.

Er zijn gradaties in het proces van financiële bewustwording heb ik ontdekt. Onze financiële situatie is sterker, we houden meer over en ik kan wat losser zijn. Er is een verschil tussen het hebben van een budget waar je niet overheen kan en een budget waar je wel overheen kan.

Ook kost het me niet veel moeite meer om spullen te laten liggen in de winkel. Sterker nog, ik voel nog maar weinig de echte drang om iets te kopen. Die blije fladder die je kunt voelen bij iets moois dat je ziet in de winkel? Ik haal vaak mijn schouders op. Ik ben blij met wat ik heb. Ik hoef het niet meer te hebben. Maar ik voel me ook niet meer bezwaard als ik wel eens iets koop wat niet strikt noodzakelijk is.

Mijn bespaarbuddy

Van mijn buddy Saskia leer ik ook heel veel. De problemen waar mensen tegenaan lopen zijn eigenlijk in alle soorten huishoudens vergelijkbaar. Ook als de financiële situatie verschillend is. Pech die nooit alleen komt bijvoorbeeld. Maar ook dat er altijd ruimte te vinden is in je financiën, hoe hopeloos het er soms uit ziet. En een gedachte die bij me opkwam: wat als je altijd uit noodzaak kringloopspullen moet kopen, omdat je je het niet kunt veroorloven om nieuw te kopen? Hoe leuk is dat dan nog? En hoe voordelig is dat dan nog? Je moet vaker je spullen vervangen omdat de levensduur lager is. Denk aan auto, computer, koelkast, vriezer, fiets, tv, bed, meubilair. Zomaar een gedachte die bij me opkwam.

Marktplaatsperikelen

Ook stak ik nog maar weer wat tijd in mijn marktplaats-handel. Vooruit, ik probeer het nog een keer ook al levert het me onrust op en kost het me veel tijd. Ik kies er steeds vaker voor om spullen naar de kringloop te brengen. De spullen zijn allemaal nog prima voor een tweede ronde, maar soms is het al te oud, niet meer courant en is het me al dat werk om het te verkopen niet meer waard.
De verkopen liepen eerst nauwelijks maar het wonder is geschied: ik verkocht onze kinderbox voor een mooi bedrag van €20. De keukenmachine wordt ook opgehaald als het goed is. In totaal heb ik dan ongeveer voor €55 verkocht. Wat ik vaak gek vind is dat ik soms dingen op mp of in fb groepen aanbied voor een heel klein prijsje waar iedereen  voor weg loopt. Vervolgens breng ik het naar de kringloop en zie ik dat bijvoorbeeld kinderkleding geprijsd wordt voor €3,50 (was notabene een kinderbroek met een gat er in!!!) en het vervolgens een week later al verkocht is. Terwijl men het bij mij voor €0,50 hadden kunnen krijgen. Een observatie waar ik maar niet teveel gedachtes aan wijd, behalve ze hier neer te zetten.

Minder onrust

Wat reduceren van stress betreft kom ik er nog niet helemaal uit. Lezeres Ageeth merkte op ‘de vraag is of je er iets voor moet doen of laten’ en dat is precies de vraag die steeds door mijn hoofd speelt. Er zijn heel veel plichtplegingen van school en werk waar ik niet onderuit kom en dan vind ik al dat ik heel zorgvuldig mijn keuzes maak. Aan het begin van het schooljaar heb ik bijvoorbeeld met mezelf afgesproken dat ik niet zoveel meer mijn hulp aan zou bieden als er ouderparticipatie werd gevraagd. Zo heb ik het eerste half jaar niet gereageerd op het verzoek om vervoer naar de schooltuintjes want dat is altijd op een dag dat ik werk. Maar we lopen aan het eind van het schooljaar en dan zie je dat andere ouders ook niet meer zo te porren zijn en dan bied ik mijn hulp wel aan, anders gaat zo’n uitje niet door. Dat betekent wel dat ik die verloren werkuren op een andere tijd weer in moet halen, wat eigenlijk altijd ten koste gaat van huishouden en schrijftijd.
Met een oude goede vriendin ga ik soms op vrijdagmorgen een uurtje of anderhalf wandelen. Er was ook een tijd dat ik dat liever afzegde of oversloeg, want dan kwam ik weer in de knoei met de andere dingen die ik nog wilde doen. Maar tegenwoordig wil ik dat niet meer opschorten, ik wil geen spijt krijgen dat ik dat te weinig heb gedaan.

De dingen die ik doe, daar sta ik wel achter. Toch blijft wel het verlangen om wat vaker een adempauze te hebben. Minder onrust en onderbrekingen. Ik voel ook wel een noodzaak, want als ik veel aan mijn hoofd heb gaat de pieptoon in mijn oor omhoog. Er is dus nog ruimte voor verbetering. Eigenlijk zou ik ook wat minder afleiding moeten zoeken op social media.

Afgelopen vrijdagmiddag hadden de meiden een vriendinnetje te spelen en ik heb ze amper gemerkt (dat wil nog wel eens per vriendinnetje verschillen). Wat een rust! Toen heb ik mijn momentje wel gepakt. Hier kan ik wel aan wennen, dacht ik.

Poes en ik hadden even een momentje met ons twee

Ben je op zoek naar meer bewustwording over geld en zoek je naar eenvoud in je leven, maar tegelijkertijd een rijker leven? Ik kan je daarbij ondersteunen. Neem gerust contact met me op of lees alvast het artikel 6 praktische manieren om meer richting aan je leven te geven.

Warme groet,
Anita

18

No-spend challenge

Wijlen columnist Martin Bril heeft eens een stukje geschreven over hoe hij pinnen en betalen eigenlijk maar een zinloze bezigheid vond. Geld halen uit de automaat. In een winkel zoeken naar een fles shampoo, in de rij staan en dan afrekenen. En bij een volgende winkel hetzelfde ritueel. Portemonnee trekken, pinpas pakken, pincode invoeren (of contant betalen).

Goed beschouwd is dat eigenlijk allemaal gedoe.

Hij besloot om gewoon niks meer te kopen, was hij ook van dat gedoe af.

Dat sprak me toen zó aan! Inderdaad, wat een gedoe eigenlijk, dat betalen. Dat kopen. Gewoon niet meer doen, scheelt een hoop verspilde tijd en bespaart enorm veel geld :-). Ik denk vaak aan die column bij het winkelen.

Soms sta ik in een winkel, de actionio bijvoorbeeld. En dan begin ik met wat knutselspullen en daar komt nog een pak printerpapier bij en bloembollen. Dan gebeurt het me wel eens dat ik alles weer terugleg. Ach, die bloembollen, die gaan het toch niet doen, printerpapier kan ik ook wel bij de supermarkt halen (ook nog goedkoper zag ik een keer) en om nou alleen voor die knutselspullen in de rij te gaan staan....nee laat maar.

Vaasjes van de kringloop

No-spend Challenge

Blogger Sjoukje van het blog Meer geld minder stress houdt in juli wederom een bespaar challenge. Na challenges afgelopen herfst en voorjaar komt a.s. juli de no-spend challenge.
Ondanks dat ik eigenlijk niet weer aan een challenge mee wilde doen, was ik toch aangestoken door Sjoukjes enthousiasme en heb besloten toch mee te doen.

Leuk deze keer is de mogelijkheid om met een buddy de challenge te doen. Door omstandigheden heb ik er zelfs twee. Je kunt zelf een buddy zoeken of je via Sjoukje aan iemand laten koppelen.

Je hoeft dat no-spend trouwens niet al te letterlijk te nemen, als het idee om helemaal niets te kopen ja naar de keel vliegt. Maar zie het als een uitdaging om kritisch naar je koopgedrag te kijken. Wat neem je zonder nadenken mee? Hoe merkgevoelig ben je of merktrouw? Hoe vaak zeg jij tegen jezelf 'ja, maar dat hoort er gewoon bij.....' Welke fouten maak je keer op keer? Koop je toch weer zo'n goedkope zonnebril van de markt terwijl je weet dat ie aan het eind van de zomer stuk is. Net als al die brillen daarvoor....

Mijn grootste uitdaging wordt toch om te zien of er na al die jaren zuiniger leven er nog rek zit in mijn gewoontes. Ik heb wel ontdekt dat als ik de teugels laat vieren, de man ze nog harder laat vieren. Dus het voortouw moet blijvend door mij genomen worden.

Van een oude peuterbroek - deze komt van de ruilwinkel - kun je van 

de broekspijpen heel makkelijk knikkerzakken maken. Eventueel van het bovenstuk een korte broek. 

Matigen

Niet om nou meteen naar mijn man te wijzen, maar ik zag van de week zijn kommetje ontbijt met yoghurt, muesli en verse bramen. En toen dacht ik toch wel: wat veel bramen! Als je nou wat minder er in doet, dan kun je er langer van eten.
Dus matigen wordt een thema. Iets wat ik ook op mezelf zal toepassen. Vaker ergens voor weg lopen. Vaker de helft gebruiken.

Runner van de rits van dochters lievelingsvest was kapot. 

Op de markt er een nieuwe aan laten zetten. Was €3 - weliswaar kostte het

vest destijds evenveel, maar het is haar lievelingsvest en kan door de reparatie later ook 

door andere kinderen gedragen worden. Het belandt zo niet bij de vodden. 

Het kan nog simpeler

Bij het opruimen afgelopen weken bedacht ik dat ik toch nog teveel tijd kwijt ben met spullen op hun plek zetten. Teveel tijd met opruimen. Het kan nog simpeler.
Minder oude spijkerbroeken, want hoeveel heb je er nou werkelijk nodig voor werk in de tuin of klussen.

Minder poetslappen, want 10 oude hemden is wat overdreven.  

Minder beddengoed, helemaal niet omdat ik van een set eigenlijk wel zat ben en verder wel genoeg heb. Hup naar de kringloop. 

Minder gratis spullen aannemen, want ik heb er teveel werk van om alles weer een verantwoorde plek te geven (kringloop, weggeef, afval, verkoop, afval).

Wat er niet in huis komt, hoeft er ook niet weer uit!

Op de hoogte blijven van nieuwe berichten? Je kunt me o.a. volgen op facebook. Rechtsboven vind je meer social buttons. 

8

Het eerste spaardoel bereikt: nieuwe wandelschoenen!

Vorige maand schreef ik over mijn spaardoelen voor dit jaar en hoe ik daar een vision board van maakte. Ergens een beeld bij hebben werkt altijd motiverend.

Inmiddels is het eerste spaardoel bereikt, namelijk nieuwe wandelschoenen! Het was spaardoel nummer 4 op de lijst.
Ik vond het niet helemaal eerlijk dat ik eerder iets kocht waar ik zelf wat aan had, in plaats van bijvoorbeeld nieuwe gordijnen voor dochter, maar alle seinen stonden op groen voor de schoenen. De avondvierdaagse zat er aan te komen (wij lopen altijd mee met de kinderen), binnenkort zouden we naar het Best Kept Secret gaan (als we een hele dag op onze voeten moeten staan doen we wandelschoenen aan, ook bijvoorbeeld naar een dierentuin) en de echtgenoot en ik hadden een zaterdag niks gepland en de kinderen waren bij opa en oma aan het logeren. Je moet je kansen grijpen als ze daar zijn.
En die gordijnen zijn ook al bijna rond. Dus daarmee heb ik het wel goed gepraat :-o.

Heerlijk, nieuwe wandelschoenen! Typisch een geval 'dit was hoog nodig!'.
Heel zorgvuldig had ik een winkel uitgekozen. Vroeger was hier in Groningen de firma Waterborg de specialist op outdoor, maar die is helaas failliet gegaan. Ons eerste paar kochten we bij Waterborg. Er zijn meerdere outdoorwinkels in Groningen en omstreken, maar voor wandelschoenen wil ik echt iemand met kennis van zaken en iemand die goed advies kan geven. Ik wil bijvoorbeeld technische uitleg en niet alleen 'hoe zitten ze?'. Toevallig was ik een keer bij SpacSport binnen gelopen (nog in de veronderstelling dat er een reguliere sportzaak zat) op zoek naar een turnpakje, maar dat verkochten ze daar niet. Wel had ik snel door dat dit een zaak was om in mijn achterhoofd te houden voor wandelschoenen. Trouwens, een turnpakje koken in een stenen winkel is vrijwel niet meer mogelijk heb ik ontdekt. Het schijnt dat personeel bij de V&D regelmatig de vraag kreeg of er turnpakjes waren, maar ook de V&D verkocht ze niet. Da's ergens toch gek, dat er wel vraag naar is, maar dat je het niet verkoopt. Maar goed, ik dwaal af.

Ik had het over wandelschoenen en de expertise van SpacSport. We werden niet teleurgesteld! Na een uur of zo liepen wij dolgelukkig de winkel weer uit met elk een paar nieuwe wandelschoenen categorie B. Dan zijn we tenminste goed uitgerust als we nog een keer weer de Grand Canyon willen hiken.

Dochter Ellie zegt 'ik pas ze ook'. Tuurlijk :-)

Gelijk getest op de avondvierdaagse

Mooi is niet het goeie woord, maar ze lopen perfect en ik heb weer warme voeten.

Het eerste doel van de lijst is afgestreept!

Het lijkt waarschijnlijk heel makkelijk, hoe snel wij ons doel behaald hebben. Ik realiseer me wel dat dat zo over kan komen. Het is tegenwoordig ook relatief makkelijk. Maar dat was vroeger anders. Dan waren al dit soort doelen schier onbereikbaar. Het bleef bij fantaseren en iets om van te dromen 'voor later'. Toen ik me realiseerde dat dat 'later' steeds verder opschoof, gooide ik het over een andere boeg.
Ik ging budgetteren, zegde abonnementen op, we zochten goedkopere manieren om er op uit te gaan en bleven vaker thuis, we namen zelf eten mee, ik bezuinigde op de boodschappen, leerde om zelf gerechten te maken, legde een voorraad aan waarmee ik altijd een basis had om een maaltijd mee op tafel te zetten. Ik verkocht spullen, kocht vaker tweedehands in plaats van nieuw. Leerde hoe bevrijdend het kan zijn om aankopen uit te stellen en er dan achter te komen dat je er eigenlijk wel zonder kunt.

Ik kan niet zeggen dat het makkelijk was, vaak voelde het als dweilen met de kraan open. Dan ging er weer een toiletbril stuk (zo'n toiletbril is verbazend prijzig!) en nog een keer. Een deurklink ging stuk (natuurlijk weer een speciaal model voor de hoofdprijs), de remschijven van de auto die vervangen moesten worden, en ook de airco die een storing had, dan was er weer een - overigens gezellige - barbecue waar een bijdrage wel gewenst is, collega's die trouwen of afscheid nemen en waarvoor een cadeau gekocht moet worden. Van dat soort dingen. Het leven zeg maar.
Het is een kwestie van volhouden en dan uiteindelijk merk je dat al die besparingen toch effect gaan opleveren. Dit jaar merk ik voor het eerst dat we de vruchten kunnen plukken van onze nieuwe manier van leven. Ik hou er wel van.

De oude gaan de kliko in. De zool liet los. 

Een laatste foto voordat ze de kliko ingaan. 

11

Een vision board maken voor je spaardoelen

Ik zit in de bespaargroep van meergeldminderstress en ik deed mee met de 15 daagse challenge om je financiën op orde te krijgen. Ik leer er toch elke keer weer iets nieuws van, ook al word besparen na zoveel jaar toch vooral een herhaling van zetten.

Maar zoals gezegd, ik leerde weer iets nieuws. Zo maakte ik weliswaar vroeger ook spaardoelen, maakte ook een goeie schatting van hoeveel ik daarvoor nodig zou hebben. Maar wat ik altijd verzuimde was uitrekenen hoeveel ik er dan voor opzij moest zetten per maand. Wat natuurlijk een vrij essentieel onderdeel is van het proces.

Dus nu deed ik het  anders.
Ik worstelde me weer eens door een excelletje heen (ben nog niet helemaal uitgeworsteld) en maakte een lijstje met spaardoelen en doelbedragen. Deze keer rekende ik uit hoeveel ik daarvoor per maand opzij zou moeten zetten.

Omdat ik deze spaardoelen echt graag wil bereiken leek het me goed om dat op een of andere manier levend te maken. Zodat ook de rest van het gezin er aan mee gaat werken. Ik besloot er een ouderwetse collage van te maken.
Eerlijk gezegd dacht ik trouwens dat het een opdracht was in de challenge van meergeldminderstress, maar toen ik de foto deelde op de facebook groep bleek dat ik het toch echt helemaal zelf verzonnen had. In ieder geval was iedereen zo enthousiast over mijn collage dat er al snel meer volgden.

De plaatjes zijn associatief gekozen, niet letterlijk. Zo vroegen de meiden mij verbaasd: ‘Mama, waarom wil jij nòg een tent?!’ Vorig jaar kochten we een tent namelijk en nee, ik wil niet nog een tent, maar ik wil wel geld sparen voor de vakantie.
En het gaat me ook niet per se om die kleur gordijnen, maar het doel is nieuwe verduisterende gordijnen bij Ellie op de kamer.

1. Zonnepanelen

Dit is echt doel nummer 1. Dit jaar wil ik zonnepanelen op het dak. Punt. Het is een grote investering, maar de maandelijkse lasten gaan omlaag en dat geeft ons vervolgens weer wat meer financiële ruimte.

2. Verduisterende gordijnen

Dochter Ellie heeft, toen ze een eigen kamer kreeg, gordijnen er voor gekregen die ik nog had liggen. Hele mooie gordijnen van De Ploeg. Die hadden we in ons vorige huis. Maar deze gordijnen zijn licht van kleur en als zij gaat slapen is het in het voorjaar en zomer nog niet donker en dan valt ze niet zo makkelijk in slaap. Ook wordt ze weer vroeg wakker omdat haar kamer ochtendzon heeft. Niet de meest ideale situatie, zoals je zult snappen. Het is al twee (drie?)  jaar behelpen geweest met een losse lap stof voor het raam, maar nu moet het echt anders vind ik.

3. Tuinhuis/atelier en een nieuwe tuinaanleg

Wat ik heul graag wil is dat onze tuin opnieuw aangelegd wordt en dat we een groot, geïsoleerd tuinhuis achterop de tuin krijgen. De tuin hebben we altijd zelf een beetje aangepast naar onze behoeftes, maar de sfeer is er inmiddels helemaal uit. Uitgeleefd zoals een huis uitgeleefd kan zijn. Het huidige tuinhuis is verrot en de tuin in het algemeen voldoet ook niet meer aan de wensen van het gezin nu.
Ik heb een nog niet geconcretiseerde wens om thuis healings en massages te geven en ik zou het ideaal vinden als ik dat in een tuinhuis zou kunnen doen. Eentje waar elektra, water en riolering in zit. Zodat eventueel een van onze ouders er ook kan wonen, mocht de situatie zich zo voordoen. Of dat de kinderen er kunnen logeren met vriendinnetjes. Dit vergt nogal een investering en is nu nog een droom. Concreet kan het niet eerder dan volgend jaar aan de orde zijn, hoe graag ik het ook anders zou willen. Staat dus wel in de lijst, maar heb ik in het budget niet meegenomen.

4. Wandelschoenen

De echtgenoot en ik hebben allebei nieuwe wandelschoenen nodig. Ik schreef er al eerder over dat het nodig is (onze zijn zeker 10 jaar oud en de zolen versleten). Twee paar goeie wandelschoenen is een flinke uitgave en staat daarom ook op het doelenlijstje.

5. Zomervakantie

Deze zomer gaat de reis naar Denemarken. Wel een ander deel als vorig jaar.
En vakanties kosten geld. Meestal meer dan je denkt.

6. Bestekcassettes

Schreef ik laatst nog dat ik bedacht had om een stalen snelkookpan voor ons stalen huwelijk te kiezen. Inmiddels ben ik van gedachten veranderd. Ik vermoed dat zo’n pan te weinig gebruikt gaat worden hier in huis en de verhalen van mijn moeder over haar ervaring met snelkookpannen van oma ‘de spinazie zat tegen het plafond’ waren weliswaar vermakelijk, maar niet erg in het voordeel van de snelkookpan. En aangezien ik net zo kook als mijn oma – namelijk snel afgeleid door iets anders, vermoed ik dat snelkookpan-en-ik niet zo’n goeie match is. Mijn oma zette de aardappels op het vuur (al dan niet in de snelkookpan), liep vervolgens naar het achterhuis en bedacht dat ze nog wat planten moest verpotten en vergat vervolgens de aardappelen. Ik ben niet veel anders.
In ieder geval, een collega deed me de suggestie aan de hand voor een bestekcassette en dat was een briljant idee, want ons bestek is eigenlijk aan vervanging toe. Sommige messen krijgen vlekken en die heb ik al uit de roulatie.

7. Slaapkamer

Onze slaapkamer heeft een make-over nodig. Maar het meest belangrijk is een nieuw topmatras en een nieuw dekbed en hoofdkussen. Wat we nu hebben is echt niet fris meer. En als het dan kan graag iets nieuws voor de ramen en een nieuw kleurtje op de muren. Een nieuw dekbedovertrek klinkt mij ook als muziek in de oren. Deze van Yumeko heb ik op het oog.

8. Nieuwe fiets

Deze had ik er liever niet op gehad, maar ik voorzie dat het wel een kostenpost wordt. Vorig jaar ging mijn elektrische fiets stuk. De motor hield er mee op. Dat was toen al balen, want dat was precies aan het begin van de zomervakantie. Niet de meest gunstige timing voor zo’n kostenpost. Ik kon toen voor een heel gunstige prijs een nieuwe elektrische fiets kopen, eentje uit een vorig seizoen. Niet mijn eerste keus, maar wel de beste koop op dat moment. Ik fiets heel veel en sinds de operatie aan mijn been wil ik niet meer terug naar een gewone fiets. Een gewone fiets is me te zwaar. Ik heb mijn energie voor andere dingen nodig. Het leek zo gunstig die fiets, maar er is aldoor gedoe mee. Om de haverklap hapert de fiets en houdt er vervolgens mee op. Ik word er knap sjagerijnig van en heb de neiging om deze maar weer in te ruilen voor een andere. Het wordt weliswaar steeds gratis – want garantie – gerepareerd, maar het euvel lijkt steeds terug te keren. Het gedoe wat ik er van heb is echt vervelend. Ik hou dus de mogelijkheid open dat ik deze fiets weer inruil voor een andere. Maar dan moet er wel weer geld bijgelegd worden.

Ik hou jullie op de hoogte!

groeten Anita

9

Hoe je kunt bezuinigen als je echt niet meer weet hoe je moet bezuinigen

Stel, je wilt/moet bezuinigen. Maar je hebt geen idee waar je moet beginnen.

Je leest bij anderen over strategieën voor het aflossen van schulden. Over grote bespaarklappers door het verkopen van de tweede auto en jij kijkt naar jouw oude maar trouwe compact auto – de enige die je hebt - die je veilig naar je nachtdiensten brengt. Je leest hoe anderen snel hun schulden af konden lossen met bonussen, erfenissen, eindejaarsuitkeringen en jij bent al blij als je een bonnetje in je portemonnee vindt met statiegeld.

Je wilt heel graag, maar het lijkt zo hopeloos en onbegonnen werk. Want de uitlaat van je auto is er af gevallen, de APK komt er weer aan, je huisdier is ziek geworden, je paspoort/rijbewijs/ID kaart is verlopen (en die van je gezinsleden ook), je kinderen mogen op schoolreis – of jij even wilt betalen, je fiets wordt gestolen en je allerliefste nichtje gaat trouwen…..in Toscane.

Geen wonder dat de moed je in de schoenen zakt. Leuk hoor, budgetten maken en er een spaardoel aan hangen, maar alle potjes blijven leeg!

Toen ik net begon met besparen vond ik het soms dweilen met de kraan open. Dolblij met een besparing van een tientje en vervolgens was je het driedubbele weer kwijt aan zorgkosten.

Drie strohalmen

Voor iedereen die af en toe – of heel vaak – echt niet meer weet hoe er bezuinigd moet worden heb ik drie strohalmen waar je je aan vast kunt klampen. Een sprankje hoop om licht aan het eind van de tunnel te zien. Drie manieren waarmee je hopelijk meer inzicht krijgt in hoe het geld in jouw huishouden stroomt. Want uiteindelijk is inzicht in je inkomsten en uitgaven en inzicht in de manier hoe je er mee omgaat het belangrijkst om veranderingen door te voeren.

Wat gaat er in, wat gaat er uit.

Dit bedoel ik vrij letterlijk. Wat gaat er door de voordeur naar binnen en wat gaat er via de achterdeur en de kliko weer uit? Dat wat je weggooit geeft je minstens zo veel inzicht in jouw geldpatronen als het kijken naar dat wat je koopt.

Gooi je veel voedsel weg? Misschien betekent het dat je geen realistische inschatting hebt van wat je zoal eet in een week. Misschien eet je vaak op je werk omdat dat nou eenmaal praktischer is en blijft het eten in je koelkast staan. Misschien koop je te vaak producten met het voornemen om er een gezonde maaltijd van te maken, maar ontbreekt het je aan inspiratie. Misschien laat je je te vaak overhalen om kortingsartikelen te kopen. Misschien heb je baat bij de aanschaf van een vriezer? Zodat je restjes en afgeprijsde groente in kunt vriezen.

Belanden er vaak spullen in de kliko die kapot gegaan zijn? Misschien ben je voordeliger uit door een kwaliteitsartikel te kopen dat langer meegaat. Of gooi je spullen weg die nog waarde hebben?

Zet toelagen opzij

Volgens mij krijgt elk huishouden op een of andere manier wel een toelage. Kinderbijslag, eindejaarsuitkering, vakantiegeld, zorgtoeslag, huurtoeslag, gratificaties, bonussen, verjaardagsgeld. Probeer te leven alsof die toelagen niet bij je inkomsten horen. Begin met het buiten beschouwing laten van één soort toeslag, bijvoorbeeld kinderbijslag of je verjaardagsgeld en zet dit zodra je het ontvangt op een aparte rekening. Ja, in het begin zul je waarschijnlijk alles, of bijna alles weer terugboeken, maar op den duur merk je dat er steeds een beetje meer op de spaarrekening blijft staan.

Cashflow

Uiteraard heb je al gekeken hoeveel geld er binnenkomt en hoeveel er uit gaat. Maar minstens zoveel inzicht geeft het om te weten op welke momenten van de maand er geld binnenkomt en op welke momenten er incasso’s worden gedaan. Zo verschoof mijn werkgever op een gegeven moment het uitkeren van het salaris naar 3 dagen later. Dat lijkt minimaal, maar de oude datum was wel precies de datum waarop de energierekening werd afgeschreven. Daardoor stond er nooit genoeg geld op de rekening. Ik moest dus in de weken daarvoor mijn uitgaven hier op aanpassen. Door je cashflow te weten, voorkom je dat je steeds achter de feiten aanloopt.

Een boekhoudkundig expert ben ik nog steeds niet, zelfs niet na al die jaren consuminderen en besparen. Ik ben geen liefhebber van cijfertjes, dat zal ik nooit worden. Wat mij wel interesseert is hoe je door goed met jouw geld om te gaan, je meer voldoening kunt krijgen, meer regie over je eigen leven. Dat maakt dat je weerbaarder bent in tijden van tegenslagen en je algemene geluksgevoel stijgt.

Frankrijk - gewoon een plaatje voor de leuk

In het kader van financiële bewustwording wil ik je op het blog van Tanja Kiest attenderen. Tanja is 50 plus (toch??) en blikt terug op al de jaren dat zij bespaart. Vooral het feit dat ze met enige afstand er naar kan kijken, maken haar voorbeelden des te leerzamer.

7

Drie redenen om tweedehands te kopen ~ maak van tweedehands je eerste keus

Vroeger kwam ik bij de kringloop en op rommelmarkten om te speuren naar verborgen schatten en antiek. Op zoek naar een mooi item om neer te zetten op de kast of op de schoorsteenmantel en dan stiekem hopen dat jaren later bij Kunst en Kitsch zou blijken dat ik voor een prikkie iets heel kostbaars in huis had gehaald.

Sinds ik eenvoudiger ben gaan leven kijk ik op een heel andere manier naar kringloopspullen. Ik heb ontdekt en gezien dat vrijwel alles wat je nodig zou kunnen hebben, tweedehands te krijgen is. En dat biedt oneindig veel mogelijkheden die je verder kunnen helpen als je ook op zoek bent naar een eenvoudiger leven. 

Wanneer ik wat nodig heb, ga ik gericht op zoek naar bruikbare spullen. Spullen voor in de keuken, zoals thermoskannen, glaswerk, eierdopjes, vazen. Boeken en tijdschriften. Meubels en klein huisraad. Ik weet dat er mensen zijn die toch een beetje vies zijn van tweedehands en ook ik moest daarin een omschakeling maken. Als je wensen voor hoe je je leven wilt inrichten veranderen, dan dwingen financiën je tot het aanleren van een ander standpunt. Zo leerde ik al snel dat tweedehands babykleding nauwelijks anders is dan nieuwe kleding die een paar keer gewassen is. 

Als je het idee dat het vies is of er wel iets aan zal mankeren durft los te laten, dan gaat er een wereld aan mogelijkheden voor je open. Ik heb ontdekt dat vrijwel alles wat ik nodig heb, tweedehands te krijgen is. Je kunt het soms zo gek niet bedenken of het is tweedehands verkrijgbaar.

Voorbeeld uit mijn eigen huishouden: 

in 2016 kochten wij een nieuwe tent, maar spullen zoals campingstoelen, brander, campingtafel, koelbox kocht ik tweedehands. Als je weet dat een goeie campingstoel al snel 50 euro per stuk kost en je wilt toch als gezin graag alle vier zitten, dan kun je je voorstellen dat ik dolblij was met drie zo goed als nieuwe stoelen voor €35, ook al hadden ze niet alle drie dezelfde kleur. En de kinderen konden aan de tweedehands opvouwbare picknicktafel zitten. Ook vond ik in een kringloopwinkel een goeie campingpannenset. Het enige wat ontbrak was het handvat, maar dat kon ik los kopen bij de kampeerwinkel. 

Het enige wat bij mij aanvankelijk niet goed wilde lukken was tweedehands kleding voor mezelf. Daar heb ik enorm mee zitten stoeien. Ik vond het te vaak niet mijn stijl, gedateerd of niet mijn maat. Via MP heb ik eens met jassen geprobeerd, maar dat was beide keren een miskoop; de jassen stonden mij niet goed. Het heeft me een aantal jaren gekost voordat ik hier een beetje slag van kreeg. Nu heb ik voor ca. 1/3 tweedehands kleding. Inclusief een tweedehands winterjas. 

Maak van tweedehands je eerste keus. 

Drie redenen om tweedehands te kopen

1) Je spaart je portemonnee

De eerste reden is wel duidelijk denk ik: je bespaart enorm veel geld door tweedehands te kopen in plaats van nieuw. Er worden heel veel spullen zo goed als nieuw aangeboden voor minder dan de helft van de nieuwprijs. Van de meeste spullen zul je geen verschil zien tussen een nieuwe uit de winkel en een tweedehands exemplaar. Wat je ook niet moet vergeten: tweedehands is niet hetzelfde als 'aftands'. Tweedehands kan ook nieuw in de verpakking zijn. 

2) Je spaart het milieu

Door tweedehands te kopen breng je geen nieuwe spullen in omloop. Meer tweedehands betekent dat er minder grondstoffen gebruikt hoeven worden om nieuwe artikelen te maken. Minder bomen gekapt, minder brandstof verbruikt, minder energie, minder water. Minder nieuwe spullen in omloop brengen levert op het eind ook minder afval op. [Lees ook mijn blogpost Help, alles is afval].

3) Je steunt rechtstreeks een ander, lokale maatschappelijke doelen en niet de grootaandeelhouders

Wanneer je via MP iets koopt, gaat je geld rechtstreeks naar die andere persoon. Ik vind dat een heel prettige gedachte. Soms vertellen ze me waarvoor ze het geld wil gebruiken.
Wanneer je koopt bij een kringloop dan gaat de opbrengst meestal rechtstreeks naar maatschappelijke goede doelen. Ouderenwerk, jongerenwerk, werkervaringsplaatsen, ontwikkelingshulp. De spullen die jij inbrengt leveren rechtstreeks iets op voor de organisatie. Het geld waarmee jij betaalt komt ten goede aan mens en maatschappij. En gaat niet naar grootaandeelhouders van een of andere online winkelketen (die het niet zo nauw neemt met arbeidsvoorwaarden).

Warme groet, 

Anita

==================================================================

In 2012 begon in mijn leven te vereenvoudigen door het opruimen van mijn huis. 

Mijn belevenissen over opruimen en minimaliseren, over eenvoudiger leven ben ik bij gaan houden op dit blog. Hier lees je mijn terugblik. Omdat ik het een enorm leerzaam proces vond - en nog steeds vind - ben ik blijven bloggen en vertellen over hoe je op een praktische manier meer richting aan je leven kunt geven en veerkrachtiger wordt en een groter gevoel van zingeving krijgt. 

Heb je behoefte aan begeleiding, dan kun je contact voor een e-mail consult. 

Wil je op de hoogte blijven, meld je dan aan voor mijn maandelijkse nieuwsbrief. Elke maand deel ik mijn gedachtes, meditaties of tips die passen bij het seizoen. 

13