Maandagse Motivatie #98 ~ Pasen, een nieuw begin

 



Maandagse Motivatie #98 ~ Pasen, een nieuw begin


Pasen is alweer bijna voorbij. Meestal zorg ik dat de Maandagse Motivatie klaar staat voor verzending, maar dit weekend heb ik het een beetje op z'n beloop gelaten. 

Toch wilde ik het patroon van de wekelijkse motivatie niet doorbreken! Pasen is zo'n prachtig feest, daar valt best iets extra's over te zeggen. 

Het voorjaar en het Paasfeest zijn een van de krachtigste periodes in het jaar. Het Paasfeest gaat over vernieuwing, wedergeboorte, transformatie, het afleggen van het oude ego. Dat proces is al weken aan de gang, onder andere via de Vastentijd. Maar kijk ook naar de natuur, de bollen die in de grond zitten, hebben onzichtbaar voor het oog al heel veel ontwikkeling doorgemaakt. De weg naar het licht boven de grond gaat niet zonder frictie. Ook bomen en struiken zijn al weken stil aan het groeien. De sapstroom moet van diep uit hun wortels weer op gang komen. Veel komt weer terug, maar toch is het net iets anders dan vorig jaar. 

Dit is precies het seizoen waarin je kunt merken dat dingen in je leven stroef gingen/gaan, waarin je merkt dat patronen die toe nu toe werkten, dat nu niet meer doen. 

Met Pasen vieren we het Licht, we vieren dat we overeind kunnen blijven, zelfs als we ons oude ego hebben afgelegd. 

🐣🌷🐣🌷

In een huishouden waar onze dochters meer hun eigen dingen doen, moet Pasen meer gepland worden, anders is de Paastafel voor niks gedekt. Vandaag - Tweede Paasdag - konden we met elkaar een gezellige Paasbrunch houden en een beetje bijpraten over de laatste wederwaardigheden. 

In de aanloop naar Pasen merkte ik dat ik de voorbereiding een beetje voor me uitschoof. Waarom vroeg ik me af? Mijn conclusie is: wegens het ontbreken van een goed plan. Ik weet wel 'ongeveer' wat ik op tafel wil zetten en 'ongeveer' welke decoratie ik in huis wil gebruiken, maar pas als ik ermee aan de slag ga, dan kom ik erachter hoe ik het vorig jaar ook alweer deed. Voor de brunch heb ik daardoor uiteindelijk teveel brood gekocht, omdat ik in de winkel niet helder voor ogen had wat ik echt nodig heb. En ik kwam erachter dat de winkel waar ik altijd onze voorkeurs chocolade-eitjes koop, dit niet meer heeft. Met een betere planning, had ik dit eerder geweten en had ik ze op een andere manier kunnen kopen. Niet handig dus. 

[een paar jaar geleden heb ik besloten dat ik geen goedkope paaseitjes in bulk meer in huis wil hebben, maar alleen luxe paaseitjes. In beperkte hoeveelheid, zodat je er gedwongen zuinig mee om moet springen - dit doe ik deels omdat ik hecht aan kwaliteit boven kwantiteit, maar ook omdat ik wil benadrukken dat dit soort extra snoeperij van korte duur moet zijn]. 

In ieder geval, door deze last minute acties heb ik besloten om een Paaslijstje te maken, zodat het me volgend jaar helpt bij de voorbereiding: 

Op tafel: 
- verse jus d'orange (zorg voor genoeg sinasappelen)
- bijzondere vleeswaren (bijvoorbeeld pastrami)
- jam
- kaas
- suikerbrood 
- paasstol 
- rozijnenbrood (halfje)
- zoetbrood (zelf bakken = recept)
- eventueel extra pistolets
- zalm
- schijfjes sinaasappel
- eiersalade zelf maken (eieren dag van te voren koken)
- gekookt eitje

mental note: broodhaantje en croissants zijn niet (meer) in trek 

In huis: 
- seizoenstafel: alle materialen zitten in 1 bewaarbak. Narcis en krokuspopjes. Voorjaarstak in een vaasje, bijvoorbeeld forsythia (eigen tuin) (mental note: dit is echt een kleine moeite!!!)
- versierde paastak. In vaas (je weet wel, die je voor je verjaardag gekregen hebt). Tak van  forsythia en evt. ribes. 
- versieren met voorkeursornamenten
- doe dit een week van te voren en nu eens niet een dag van te voren 😜
- extra gewone eieren kopen. 
- chocolade-eitjes in huis halen 

Wie weet heb jij er ook wat aan ☺️

Warme groet, 
Anita

Ps: wat ik nog wel eens doe is om ná Pasen een feeststol oid afgeprijsd kopen. Die gaat dan de vriezer in en is ook prima met Kerst te eten of zelfs volgend Pasen.
 

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  
1

Maandagse Motivatie #97 ~ Hersteltijd en ademruimte

 



Hersteltijd en ademruimte

De klok ging een uur vooruit, maar ik leefde nog in de wintertijd. Toen ik ging slapen had ik er totaal niet meer aan gedacht. Rond 6.40 u werd ik wakker - ik sliep alleen, want de echtgenoot was weg voor een hardloopevenement - ging naar het toilet, zag dat er licht was onder de deur van dochter die vroeg naar haar bijbaan moest, dus dat zat goed, en ik ging weer slapen. 

Het kwam niet in me op dat het dus eigenlijk al 7:40 u was. 

Daarna werd ik weer om 8:40 u wakker. En toen schoot me te binnen dat het volgens de zomertijd 9:40 u was.

Zo gaat de dag snel voorbij 😀

Ik voelde geen onrust over dat ik een gat in de dag geslapen had. Ik dacht niet aan wat ik allemaal in die tijd had kunnen doen. Ik heb het genomen zoals het is. 

In gedachten zei ik tegen de versie van mezelf - de oververmoeide moeder van kleine kinderen en teveel op haar bordje - lieve mama, er komt een tijd dat je kunt rusten, je gaat dat halen. 

Dat doe ik de laatste tijd vaker; dan zeg ik als een soort grote zus tegen mijn jongere zelf lieve bemoedigende zinnetjes. Zoals: het spijt me dat niemand tegen je gezegd heeft dat het oke was geweest om na je bevallingsverlof niet meteen weer aan het werk te gaan. Of: ik zit naast je, ik let op je. 
Of: op een dag komt spirituele psychologie op je pad en dan ga je alles beter begrijpen. 

In mijn nieuwsbrief schreef ik over de Relational Life Therapy van Terry Real en hoeveel ik daar van geleerd heb. 

Een van de dingen waarover hij praat is repair. Herstel. 
Terry Real vertelt dat herstel vaak vergeten wordt wanneer dingen uit balans zijn. Een kind kan zich pijn gedaan hebben en huilen. Als het kind daarna getroost wordt, er tijd genomen wordt, ruimte gegeven aan de pijn, dan komt er weer herstel. 

Dat kwam bij me op de afgelopen week. 
Vaak slaan we echt herstel over. 
Als we ziek zijn, dan vinden we na een paar dagen dat er maar weer gewerkt moet worden. 
Als we ruzie hebben dan is dat vaak kort, er wordt oppervlakkig een beetje uitgepraat, sorry gezegd en meestal ook nog iets in de trant van 'ja, maar jij doet ook...' en daarna gaat het weer tot de orde van de dag. 

Geen van dit alles is echte hersteltijd. 
Hersteltijd vraagt meer tijd en meer ruimte. 
Vraagt steun, zorg, onvoorwaardelijk (niet: weet je wel waar ik allemaal mee te dealen heb!). 

Als ik een advies aan mijn vroegere zelf zou willen geven, dan is dat: neem veel meer hersteltijd! 

Overigens weet je soms niet waar precies je van aan het herstellen bent. Het is net als met opruimen; eerst denk je dat al die spullen zich hebben opgestapeld omdat je het druk had met je jonge kinderen, of dat het komt omdat je al jaren veel werkt of dat het komt door die verhuizing en dat de spullen nog steeds niet uitgezocht zijn. Gaandeweg ontdek je misschien heel iets anders; dat je treurt om een verbroken relatie, dat je spijt hebt van carrierekeuzes, dat je eigenlijk veel last hebt van de scheiding van je ouders, dat je het als kind vreselijk vond dat jullie om de haverklap gingen verhuizen voor het werk van je vader, dat je je vaak buitengesloten voelde. In al die lagen kun je jezelf oneindig diep leren kennen. Er is ook nooit één reden, maar vaak meerdere facetten. Herstellen gaat ook in lagen. 

Het kan helpen om een plek in huis te creeëren waar je kunt opladen. Waar je ademruimte hebt, waar er geen werk op je ligt te wachten, waar er geen beroep op je mag gedaan worden, waar harmonie is. 
Dat kan een kamer zijn in je huis, maar het kan ook een hoekje zijn. Een tafeltje met items die voor jou rustpunten symboliseren. Een hoekje waar je een meditatiekussen neer kan zetten. 

Kijk wat er mogelijk is in jouw huis. 

Een fijne week weer gewenst. 

Warme groet, 
Anita

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  


 
1

Maandagse Motivatie #96


 

Maandagse Motivatie #96

Eigen rommel opruimen


Van de week las ik het bericht dat Margareta Magnusson is overleden. De Zweedse schrijfster van het boek Döstadning - de edele Zweedse kunst van het opruimen voor je doodgaat
Die term wordt overigens breed gebruikt in Zweden: je ruimt op bij elke grote verandering van je leven. Wanneer je op jezelf gaat wonen, wanneer je gaat verhuizen, wanneer je gaat scheiden.

Maar het boekje van Margareta gaat specifiek over de tijd van je laatste levensfase. Ik schreef er deze blogpost over. 

Wat ik heel erg van haar boek heb onthouden is: de meeste van onze spullen zijn belangrijk voor onszelf. Maar zodra jij er niet meer bent, verdwijnt die waarde. 

Daarom is het belangrijk dat jij zelf je eigen rommel opruimt.


Iets kan een geldelijke waarde hebben, maar toch hoeft het voor degene na jouw helemaal niks te betekenen. 

Veel van onze spullen die we hebben op te ruimen, zijn persoonlijke spullen. Ze hebben alleen betekenis voor onszelf.

De handgehaakte beddenspreien in mijn kast (die ik nooit gebruik) zijn waardevol voor mij, omdat ze gemaakt zijn door mijn oma en door haar zus. Ik weet vrij zeker dat als ik er niet meer ben, dat er niemand is die daar waarde aan hecht. 

Ik denk dat de knutsels van mijn kinderen waarschijnlijk belangrijker zijn voor mij, dan voor henzelf. 

Hoeveel huizen worden er ontruimd? Van mensen die zijn overleden, met spullen waar ze decennia lang zuinig op zijn geweest. De koektrommel die altijd op tafel stond. De klok die jarenlang aan de wand hing. De nabestaanden (als die er zijn) halen er een paar items tussenuit, maar voor de rest hebben ze geen plek, want ze hebben zelf genoeg en daar komt de ontruimer en alles gaat naar de kringloop. 

Het is heel goed om in je achterhoofd te houden wat er met jouw spullen zal gaan gebeuren. Als je met die bril kijkt, dan kun je vaak ook andere beslissingen maken. 

Wie wil je dat er door jouw spullen heen gaat? Wat mogen ze dan beslist niet zien? Wat wil je veilig stellen? Wat wil je verdelen? Wat wil je nalaten en wat niet?


Heb een fijne week. 

Warme groet, 
Anita


Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.  
 

 
 
1

Maandagse Motivatie #95

  



Steeds lichter wil ik leven. 

Hoe meer ruimte ik krijg, hoe minder ik het wil vullen. 
Mijn eerste neiging is nog steeds bij het eerste beetje ruimte te denken: wat zou ik kunnen doen?!
Maar ik leer steeds meer om op mijn handen te gaan zitten en wachten. 

Eigenlijk denk ik steeds vaker; waar haalde ik überhaupt de tijd vandaan?
Ik werkte en als mijn gezin onder werktijd mijn zorg nodig had, dan zorgde ik voor hen en daarna ging ik het werk inhalen in gezinstijd of in mijn vrije tijd. Als je er maar lang genoeg inzit, dan wordt dat de norm. En wanneer ik vrij had dan ging ik opruimen en schrijven over opruimen. Gedreven door noodzaak. Om mentaal overeind te blijven.  
Maar het doel was uiteindelijk om meer rust in mijn leven te hebben. En nu heb ik die rust, omdat mijn baan niet meer zo absurd druk is. 
Van een parttime huismoeder met jonge kinderen ben ik nu de moeder van twee pubers. Pubers hebben andere zorg nodig, het is niet perse makkelijker, maar de ontwikkelingen volgen elkaar niet zo snel meer op als in de kindertijd. Dit is een tempo wat ik aan kan. 

Elke nieuwe fase is weer een herontdekking. 

Mijn schrijftempo is ook veranderd. Ik doe langer over het schrijven van een tekst. Tegenwoordig zit ik niet meer elk gestolen half uur achter de computer, maar kijk ik een serie, ga breien, doe ik de dagelijkse dingen meer op mijn gemak, houden mijn man en ik ons bezig met het doen van achterstallige klussen en maak ik veel vaker schoon. Het jakkeren is er vanaf. Dat was eerst onwennig, maar terug naar hoe het was wil ik niet meer. Afgezien van of ik het zou trekken....

Holistisch opruimen is oneindig interessant, oneindig verdiepend. Elke nieuwe fase leert me weer iets nieuws. Geduld hebben om te mogen ontvangen.

Steeds lichter wil ik leven. 
Lichter in mijn huis. 
Lichter in mijn verplichtingen. 
Lichter in mijn gevoel van terughoudenheid. 
Lichter in mijn zorgen. 

Elke dag een stukje lichter.



Heb een fijne week. 

Warme groet, 
Anita
​​​​​​​ 


 
1

Maandagse Motivatie #94

 Vandaag zit het Voorjaarsopruimtraject op dag 13 van 30. 

Het leek me leuk om even wat te delen van hoe mijn afgelopen week er ongeveer uit zag. Dit was mijn week in 10 foto's. 


1. Vensters zijn de ogen van je huis. Ik waste de ramen en met een blik van buiten naar binnen keek ik opeens met heel andere ogen. Lees verder bij nr. 2. 














2. De bloempot met orchidee heeft teveel verstekelingen. Het tulpje op stokje heb ik ooit een keer in de bloempot gestoken en daarna vond ik het telkens moeilijk om er afstand van te doen. Je raakt er aan gehecht als je het elke dag ziet. En het extra plantje is ontkiemd omdat dit nog in de oude aarde zat. 



3. Ik schrijf graag op mijn bingokaart welke items ik weggedaan heb. De checklijsten zijn nieuwe toevoegingen aan het traject.


4. Lade met pasta's en meel. Uitzoeken en schoonmaken. 


5. Dagelijkse was. 

6. Ik liet weer eens mijn pan met havermout aanbranden. Ik begin de dag met een bordje havermout. Ik heb alleen mijn routine wat aangepast omdat ik geleerd heb dat ik havermout kort aan de kook moet brengen en dan moet laten rusten. Helaas is deze routine nog niet helemaal ingesleten waardoor ik vergeet dat ik de pan op het vuur heb staan. Totdat ik het ruik....


7. Na een nacht of twee weken in de Burnex van Prowin kan ik het aangebrande vuil er zo afvegen. Dit middel raad ik echt aan. Het is krachtig, zonder dat het agressief is. Vriendelijk voor mens en milieu. Het is een soort gel, die spuit ik in de pan en veeg het uit met een kwastje. Daarna huishoudfolie erover en wegzetten. De volgende dag wrijf ik het folie voorzichtig heen en weer om te zien hoeveel aangekoekte plak is losgekomen. Eventueel nog een nacht of langer laten staan. Ook ideaal voor de oven. Prowin wordt verkocht via consulentes. 



8. Drinkbekers van de dochters. Ze worden niet meer gebruikt, maar ik kan het nog niet over mijn hart verkrijgen om er afstand van te doen. Als emo-moeder sta ik mezelf toe om ze te bewaren. Ik wil me niet verplicht voelen om ze weg te doen, puur om de regel 'als je het een jaar niet gebruikt heb, doe het wel'. Ik volg mijn eigen tempo hierin. 



9. Plank met schoonmaak- en onderhoudsmiddelen VOOR.




10. Plank met schoonmaak- en onderhoudsmiddelen NA. 



Een van de deelneemsters aan het traject mailde me dat ze weliswaar nog niets heeft weggedaan, maar dat ze wel kan merken dat er in haar binnenwereld een verschuiving is gekomen. 

Het is iets wat ik vaker hoor: mijn trajecten zetten iets in beweging. Vooral bij taaie stukken. Als je veel hebt meegemaakt, dan is het idee om spullen weg te doen soms benauwend. Door de onderzoekende vragen uit het traject, komt er steeds weer een beetje meer vertrouwen. De opdrachten werken vaak langer door dan de 30 dagen. Soms zijn de resultaten meteen zichtbaar, en soms zijn ze onzichtbaar, maar wel merkbaar. 


Warme groet, 

Anita 


Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 60 andere vrouwen en meld je hier aan.  


4

Maandagse Motivatie #93

 


Het thema van deze week gaat over dankbaarheid.


Vorige week begon het 30 daags opruimtraject. Het is nu de 5e keer dat ik dit organiseer en ik moest van mezelf bewust opsommen waarom ik dankbaar ben over dit werk. Ik merkte namelijk dat ik een beetje treurig was omdat er minder deelnemers meedoen dan andere jaren, waardoor ik uit het zicht verloor wat er óók is:

Dankbaar dat ik deze lessen zelf kon leren en nu mag overbrengen.
Dankbaar dat ik dat er deelnemers zijn die vaker meedoen.
De dankbaarheid van nu is dezelfde dankbaarheid als de allereerste. 'Als ik maar 1 vrouw kan helpen, dan heeft het al zin gehad'. 
Dankbaar dat ik zoveel support terugkrijg van deelnemers. 


Door dankbaarheid te oefenen - ook in tijden dat je het niet zo voelt - geef je jezelf meer ankers. 
Het is een oefening in leren dat dingen naast elkaar kunnen bestaan. Je kunt zowel totaal overweldigd zijn door alle spullen die je nog hebt uit te zoeken, als dankbaar zijn voor de mogelijkheid dát je het kunt uitzoeken, omdat je gezondheid het toelaat. 
Je kunt klagen over de gestegen prijzen van boodschappen én dankbaar zijn dat je het kúnt betalen.
Je kunt mopperen over hoe je achter je kinderen hun rommel moet opruimen, maar je kunt ook dankbaarheid voelen over hoeveel plezier ze in hun spel hebben.
Je kunt zuchten over de bende die ze er van maken aan tafel en op de grond én je kunt tegelijk dankbaar zijn dat ze weer goed gegeten hebben. 
 
Het is angstigheid die de kop opsteekt als de druk groot is en overweldiging groot. Door dankbaarheid te oefenen ontstaat er iets meer ruimte om te ervaren wat er nog meer is.

De geest kan niet tegelijkertijd in dankbaarheid en in angst zijn. 

Het geeft vrijheid in je hoofd wanneer je de andere kant kunt ervaren. 

Er is altijd meer dan alleen het een. Er is ook iets anders, maar daar voel je je niet altijd mee verbonden. Door holistisch opruimen kom je meerdere lagen tegen. 

Een van mijn vaste lezeressen en oud-deelneemster aan een van de trajecten schreef op instagram:

"Opruimen geeft opluchting, maar ook een raar gevoel."

Ze beschrijft hoe ze pullen uit de jaren 80-90 tegenkwam. O.a. floppy's en diskettes en totaal vergeten was dat ze ze had. 

"Echt al die tijd bewaard? Nu zijn ze weg. Opluchting, met een raar gevoel."

Ik vroeg haar of dat rare gevoel kwam door weemoed, naar een voorbije tijd. Wat dat rare gevoel bitterzoet?

Ze antwoordde: "Ja. Maar ook dat de tijd zo snel gaat. Dat ik toen zo blij was met die floppy's en ze nu totaal vergeten ben. Het heden is de werkelijkheid. Het verleden is weg. Weemoed en verbazing."


Het is er beide: de opluchting en de weemoed en de verbazing. 

Als je dankbaarheid kunt beoefenen voor de dingen die je zijn overkomen, niet alleen de negatieve effecten, maar ook de positieve levenslessen, dan komt er meer mentale ruimte. 

Een hele fijne week gewenst. 

Warme groet, 
Anita

Ps: mijn low-sugar vastentijd gaat redelijk goed. Mijn zwakke punten zijn sociale settings, soms wil ik zoetigheid niet afslaan. Ook is de middag voor mij een lastige. Dan kan ik eigenlijk niet rustig gaan zitten, want dan komt de drang voor een koekje. Om mezelf af te leiden neem ik een mandarijn of ik ga huishoudelijk werk doen. 
Wat me opvalt is dat die vaste momenten waarop ik altijd een koekje bij de thee nam, even lastig voelen, maar de drang vrij snel wegebt. 
Ook merk ik dat fruit steeds zoeter gaat smaken. 

Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 60 andere vrouwen en meld je hier aan.  


 
4

Maandagse Motivatie #92


De week gaat de Maandagse Motivatie over comfort. 


Wie houdt er niet van comfortabele kleding, van een bank die lekker zit, een bed dat lekker ligt en een dekbedovertrek dat zacht aanvoelt. Ook een gevulde bankrekening geeft een comfortabel gevoel. Als je een hotelkamer boekt, of een vakantiehuisje, dan ben je altijd positief over je accommodatie als je verblijf comfortabel was. 

Het nadeel van comfort is dat het nooit genoeg is, er is altijd wel iets te verbeteren. En als je bepaald comfort gewend bent, dan wil je die eigenlijk ook niet kwijt. Het is heel erg moeilijk voor mensen om in te leveren. 

Dat is precies waar de Vastentijd zich op richt. 

Anselm Grün schrijft: 
"We worden opgeroepen om steeds meer te consumeren. Maar we verleren te genieten van datgene wat we consumeren. Te veel consumptie berooft ons van het vermogen om te genieten. Dat geldt niet alleen voor eten en drinken, maar ook voor de prikkels die de media in ons teweegbrengen. We gaan van het ene beeld naar het andere en zijn iet in staat om aandachtig naar iets te kijken. Er zijn veel beelden die ons prikkelen, maar ze roepen geen diepere gevoelens in ons op. 

De bedoeling van de vastentijd is dat we ons minder door prikkels laten verlokken en dat we meer gevoel krijgen voor de essentie van het leven."

Hoe fijn comfort ook is, het houdt ons ook gevangen. Vanuit comfort is het lastiger om naar een andere situatie te bewegen. We willen wel verandering, maar we willen comfort niet opgeven. 

Het gekke is, dat iedereen die vrijwillig of gedwongen (door omstandigheden) zonder comfort moest, allemaal zeggen dat het ze heel veel heeft opgeleverd. 

Tijdens deze vastentijd ga ik low-sugar. Ik had heel lang de manie dat ik 's ochtends tussendoor glutenvrije koekjes at - die moést ik hebben! Nu, door het vasten kom ik los van dat heilige moeten. 

Het is een verrijking om te merken wanneer je zonder iets kunt. 

Een hele fijne week gewenst. 

Warme groet, 
Anita
0

Vastentijd; een gezonde uitdaging naar inkeer en bezinning


Het klinkt misschien een beetje gek, maar hoe meer ik me bezig hou met het opruimen en het huishouden, hoe meer ik zie hoeveel overeenkomsten er zijn tussen spullen en eten.


Er gingen hier weer allerlei spullen de deur uit. In de beginjaren van mijn opruimreis verkocht ik alles wat verkoopbaar was, het hele jaar door. De laatste tijd zit ik in het stadium dat ik alleen nog verkoop bij de wisseling van seizoenen. Items die weg kun zet ik bij elkaar en ga dan alles netjes op de foto zetten en op het goede moment op Marktplaats zetten. Het belangrijkst vind ik als de grote items verkocht worden. Wat er na verloop van tijd niet verkocht is, her-evalueer ik. Als mijn verkopen goed zijn, dan heb ik er vrede mee om van de overgebleven spullen de waardevolle items alsnog naar de kringloop te doen. Ik had bijvoorbeeld een vintage prent met lijst gekocht met het idee dit door te verkopen met wat winst. Ik kreeg wel wat vragen om informatie, maar niemand die het kocht. Deze heb ik naar de kringloop gebracht. De dochters zijn tieners, hun kleding verkoop ik niet meer, dat gaat naar de kringloop of voddenzak. Ook mijn eigen kleding verkoop ik nog maar heel beperkt. Wat ik verkocht heb deze ronde zijn: diverse legpuzzels, twee grote lijsten met poster, docking station. Wat ik (nog) niet verkocht heb is een monitor en ik heb nog wat twijfelitems. De monitor blijft te koop staan, de twijfelitems gaan weer in de kast. 


 

Van elke opruimronde leer ik weer iets nieuws. Sommige spullen gingen talloze keren door mijn handen en elke keer werd ik gedwongen om nog een keer naar mijn relatie tot die spullen te kijken. Ik kon heel slecht tegen al die kleine speeltjes van de kinderen. Al die losse onderdelen die verspreid lagen door het huis. Ik weet altijd precies waar iets bij hoort, alleen ligt dat andere deel weer ergens anders. Dus bewaren maar.


Sommige inzichten moest ik vaker beleven om ze me eigen te maken. Het is niet goed voor een mens om te lang vast te houden aan spullen. Aan vergane hobby's bijvoorbeeld. Of oude apparaten die je bewaarde 'voor de zekerheid'. Ooit was het je tot nut, maar is het dat nu nog steeds? Als je het te lang vasthoudt blokkeert het de doorstroming.


Ik zie spullen nu vaker als voeding. Ooit heb ik het tot mij genomen, ik heb me er mee gevoed, maar het moet niet in het darmstelsel van het huis achterblijven. Anders leidt het tot verstopping. Als het verteerd is, bijvoorbeeld kleding die versleten is, uit de mode, te klein of te groot, dan mag het weg. Speelgoed dat de kinderen ontgroeid zijn mogen ook het huis verlaten. Je hebt er plezier van gehad, je hebt het gebruikt, het heeft zijn nut gehad. En nu is het tijd om het weer door te laten stromen. 


Net zoals een overmaat aan eten leidt tot afvalstoffen in het lijf, een beperking in je functioneren en een negatieve invloed op je vitaliteit. Zo stroomt de energie ook niet goed in je huis als je teveel spullen hebt.


Te veel eten is hetzelfde als teveel spullen in huis halen. Die spullen waren misschien vullend, maar zijn ze nog steeds voedend?


Vastentijd gezien vanuit wereldperspectief

Vastentijd is een hele bijzondere tijd in het jaar. De omgeving waarin ik opgroeide was christelijk, maar vasten was geen groot onderdeel, tenminste niet in het gezin waarin ik opgroeide. Ik kan me ook niet herinneren dat klasgenoten er mee bezig waren. 


Sinds ik meer leef met de seizoenen en me verdiep in de seizoensfeesten zie ik vooral veel overlap binnen culturen. De vorm waarop een feest gevierd wordt is vaak anders, met andere rituelen en gebruiken en soms andere data, maar als je verder kijkt dan de rituelen, dan is er opvallend veel overlap in de vieringen zelf. 


De 40 dagen Vastentijd staat in relatie tot Pasen. Afhankelijk van de dagen waarop Pasen valt, begint de Vastentijd 40 dagen vooraf. In 2026 begint de Vastentijd op 18 februari. 
Carnaval komt voor de Vastentijd. 
Uitbundigheid wordt gevolgd door beperking. 
Als je dit in het seizoen plaatst, en je denkt aan tijden toen mensen alleen konden leven van de oogsten van het afgelopen jaar, dan is dit precies de tijd dat je de diepe winter bent doorgekomen = reden tot feest! Het lekkers wat je nog overhebt maak je op, want het voorjaar komt eraan met mogelijkheden voor nieuw eten. 
Als je je lekker vol hebt gegeten, beperk je jezelf door te vasten. In afwachting van wat er naar je toe komt. 


Wereldwijd zijn er vergelijkbare feesten met dezelfde thematiek. 


Mardigras in New Orleans in de Verenigde Staten, is ook een uitbundig carnavalsfeest. Wordt ook gevierd de dag voor de Vastentijd. Ook dit feest gaat over vruchtbaarheid en het voorjaar. In 2026 valt het eveneens op 18 februari. 


Het Chinese nieuwjaar valt niet op 1 januari, maar iets later in het jaar. In 2026 valt het Chinese Nieuwjaar op 17 februari. Het jaar wordt vergelijkbaar gevierd, met uitbundigheid, samenzijn. En vooraf wordt er grondig schoongemaakt. 


India viert Holi op 4 maart. Een kleurig festival aan het eind van de winter, om liefde en het voorjaar te vieren. Na dit feest volgt er geen periode van vasten. 


Vasten als een gezonde uitdaging naar inkeer en bezinning. 

In een wereld die vooral gericht is op comfort en gemak en genieten en consumptie, is het goed om jezelf af en toe te beperken. Even niets in huis halen, kijk naar wat je nog hebt. Wat heb je niet meer nodig in het leven dat je nu hebt? Wat heb je daarvoor juist wel nodig?


De Vastenperiode kun je helemaal zelf vorm geven. Jezelf iets ontzeggen, doet iets met je, je valt helemaal terug op je eigen krachten. Krachten waarvan je niet wist dat je ze had, of vergeten was dat je ze had. Vasten herinnert je er aan wat je eigenlijk niet nodig hebt (maar dacht niet zonder te kunnen). Het is niet alleen een fysieke zuivering. Het is een zuivering van de geest. 

 

'Het diepste plezier van carnaval is namelijk niet dat je je volledig leegfeest, maar dat je dit doet in het besef dat het daarna werkelijk veertig dagen afzien is: al die overdaad laat je volgen door bewuste beperking, uitbundigheid door inkeer.'

Uit: Happinez


Warme Groet

Anita


 


Heb je behoefte aan een grote schoonmaak, wil je orde en rust scheppen in je huis? 


Vanaf 23 februari organiseer ik een 30 daags Voorjaarsopruimtraject - een zuiverende opruimreis door je huis. Alle kamers komen aan bod. 

2

Maandagse Motivatie #91 ~ Mental load

 


In deze Maandagse Motivatie wil ik iets vertellen over de Mental Load (Mentale Belasting).


Met de hoeveelheid hedendaagse termen die er circuleren (gaslichting, burn-out, bore-out, burn-on, FOMO, selfcare, trauma, cortisol niveau - en dus de mental load) zou je bijna overvoerd raken met oorzaken en redenen. Misschien zelfs denken dat het allemaal overdreven is. Of vind je zelf dat je niet zo moet overdrijven, dat anderen het toch ook kunnen, en waarom jij dan niet?


Maar, jij ervaart het zo, dus daar kun je niet omheen. Voor jou is het waarheid, want je leeft dagelijks met de mental load.


Als je het herkent dat je je uitgeput voelt door alles wat je op je bordje hebt. Dat er telkens iets van je gevraagd wordt, een beroep op je gedaan, een vraag aan je gesteld. Ben je moe van alle microbeslissingen die je moet nemen? Waar je om moet denken. Wat je niet moet vergeten. En je maakt een lijstje, wat wel helpt, maar neemt niet weg dat de bal nog steeds bij jou ligt?


Voor jou heb ik deze blogpost geschreven.

De mental load is echt!

En het zuigt al het leven uit je.


==>Maandag 23 februari start ik met een nieuwe ronde van het Voorjaarsopruimtraject. 
🌱 30 dagen opruimen. 30 dagen groeien 🌱


Waarschijnlijk herken je het gevoel dat je dag alleen maar een opeenstapeling van taakjes is. Je bent de hele tijd lijstjes aan het afvinken.


Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Allemaal microhandelingen. Dingen die moeten gebeuren, maar tegelijk onzichtbaar zijn.


Kinderen uit bed halen.

Gordijnen open doen.

Vaatwasser uitruimen

ontbijt maken.

Toiletrol vervangen. (en opschrijven als je nieuwe moet kopen)

Kliko bij de weg zetten. (letten op de afwijkende ophaaldagen)

Bekers en trommels vullen.

Tas kinderen inpakken.

Batterijen op boodschappenlijstje zetten.

Rekeningen betalen.

Vrij vragen van werk voor 10 minutengesprek op school

Afspraak maken bij de huisarts

Was uit de machine halen

Verjaardagskaart versturen

Cadeau kopen (en bedenken wat voor cadeau)

Uitje organiseren voor werk

Oppas regelen voor buiten schooltijd

Die stapeltjes op de trap meenemen

Eten maken voor Paasontbijt op school

Huisdier medicijnen geven.

’s avonds slingers ophangen voor de verjaardag volgende dag


Moet ik nog doorgaan? Vast niet. Je voelt ’t wel.


Jij bent degene die de verantwoording draagt voor dagelijkse beslissingen.

Jij bent altijd voorbereid. Denkt vooruit. Plant vooruit. Jij ziet wat er nodig is, nog voordat anderen het zelf zien.


Het geeft een gejaagd gevoel en een robot-achtig gevoel. Je kunt je een zombie voelen en het idee dat je alles op de automatische piloot doet. Je doet eindeloos taakjes, zonder zichtbaar resultaat. Of laat ik het anders zeggen: het resultaat is wel zichtbaar, maar is telkens dezelfde basisniveau. Eigenlijk zijn je taken erop gericht om telkens op hetzelfde niveau uit te komen, het is een voorkómen van afglijden van het basisniveau. De keuken op een zelfde niveau houden, de koelkast, de voorraadkast, kleding op eenzelfde niveau houden (schoon en netjes), financiën op eenzelfde niveau houden (rekeningen betaald, spaarniveau terugbrengen na gebruik).


Ik vond die mental load uitputtend en het zoog alle energie uit me.


Wat specifiek de mental load zo zwaar maakt, is de beklemming. Geen bewegingsruimte hebben, geen vrijheid ervaren. Die ruimte is er wel, maar ligt totaal buiten jouw bereik doordat je ingeklemd zit.

Ook als je je eraan wilt onttrekken ontkom je er niet aan, want het losmaken kost net zo goed bandbreedte in je hoofd. Moeten uitleggen. Moeten verdedigen. Moeten verklaren.


De mental load komt niet door een drukke periode van een paar weken of paar maanden, het is dagelijks, de hele dag, langdurig, tot wel jarenlang. Het is een opeenstapeling van kleine taken. Dat heeft ermee te maken dat je telkens gebruik van hetzelfde deel van de hersenen. Voor kleine, korte taken waarvoor je moet plannen, oplossen, regelen en organiseren, maak je telkens gebruik van de prefrontale cortex. Het is niet dat de taak op zichzelf belastend is en ook niet moeilijk - een toiletrol vervangen is geen hogere wiskunde en ook niet fysiek zwaar, maar het is wel belastend omdat het een beroep doet op telkens hetzelfde deel van je hersenen.


Daarom voel je je aan het eind van de dag uitgeput, met een zwaar hoofd. Je bent heel druk bezig geweest, maar vaak heb je voor je gevoel niks gedaan.


Je tapt steeds uit hetzelfde vaatje en dat is uitputtend.


Wanneer je volledig in die beklemming zit is het moeilijk om nog een uitweg te zien. Je ziet en ervaart alleen maar de onmogelijkheden en die beklemming. Daardoor komt er ook een vernauwing in ons bewustzijn. Je bent geblokkeerd, maar tegelijk ben je de hele tijd bezig met die blokkade.


Het helpt misschien al een beetje als ik zeg dat je zowel die vernauwing kunt ervaren als dat het ook een houvast geeft. Want die mental load werkt soms ook een beetje als een anker. Als we alles maar geregeld hebben en voor elkaar hebben, dan hebben we alles onder controle.


Wanneer er ook maar één klein vonkje is waardoor je bewustzijn wordt aangewakkerd, dan kan er iets meer ruimte komen. Want vaak spelen eigen onderliggende conflicten in onszelf mee waardoor we helemaal vastlopen in die mental load. Je kunt daar doorheen bewegen, soms in vernauwing, soms in verruiming. Dat vraagt oefening. Veel en milde oefening.


Er zijn een paar dingen die helpen bij het verminderen van de mental load:


1) binnen de beperkte ruimte die je hebt, met kleine stapjes proberen ruimte te maken. Het opruimen van spullen is een belangrijk begin. Wanneer je iets in handen krijgt wat je ervaart als ballast, leg het terzijde. Misschien kun je zelfs een deel van een kast vrijmaken voor dit soort items. Denk aan keukenapparaten die veel schoonmaakwerk kosten. Denk aan kleding met speciale wasvoorschriften. Denk aan speelgoed wat telkens uit elkaar gehaald wordt en verspreid door de kamer ligt. Haal het uit de roulatie en als je het wilt gebruiken, kun je het zo weer pakken en als niemand er om vraagt scheelt dat weer.


2) door jezelf routines en handigheidjes aan te leren voor het dagelijks leven, wordt de last behapbaarder en heb je het gevoel de regie te hebben. Dat gevoel van regie hebben is heel belangrijk voor je zelfbeeld. Als je altijd achter de feiten aanholt, dan verlaagt je zelfbeeld. Je word boos op jezelf omdat je dingen vergeet. Je moet vaak excuses aanbieden, je moet vaker misverstanden ophelderen, dat levert extra ballast op.


3) hoe onmogelijk het soms lijkt probeer om je werklast te verminderen.


Dat kan deels door je huishouden te vereenvoudigen met minder spullen, minder abonnementen. Maar dat kan ook door taken te vermijden.


Ik zal de laatste zijn die je zegt dat je moet leren ‘nee’ zeggen, want zo werkt dat gewoon niet in de praktijk (zeg maar eens 'nee' tegen een baby die gevoed moet worden). Waar je wel mee kunt oefenen is: een ‘ja’ uitstellen. Vraagt de klassenouder om hulp, stel jouw reactie uit. Vraagt je teamleider in de app of je een dienst kunt invallen? Probeer dan om een reactie zo lang mogelijk uit te stellen. 


Er is nog een vierde manier die je kunt gebruiken en dat is meteen de belangrijkste, is mijn ervaring. Als het lukt om dit toe te passen, dan komt er echte verandering, een langetermijn verandering.


Wat je overeind houdt in tijden van mentale belasting is iets toevoegen dat groter is dan things-to-do. Iets wat zinvol voor jou is. Niet zinvol voor een ander, maar zinvol voor jou. Omdat het jouw ziel voedt.


Ik begon met bloggen en schrijven, dat gaf me het gevoel dat ik aan iets groters werkte dan alleen dagelijkse taakjes. Het schrijven laadt mij op.


Het kan vanalles zijn, maar een kenmerk van zinvol werk is vaak iets wat gemeenschappelijks is. Iets waarmee je andere mensen helpt of raakt. Waar je gemeenschapszin ervaart. Denk aan: meewerken aan een vereniging waar je lid van bent. Of als je nergens lid van bent, sluit je dan ergens bij aan. Dat kan een belangenvereniging zijn, een vereniging van vakgenoten, sportvereniging, toneelvereniging. Het kan ook een politieke partij zijn of een vakbond. Of een geloofsgemeenschap. Door bij te dragen aan iets gezamenlijks, werk je aan een gezamenlijk doel.


Je kunt het ook dichter bij jezelf houden. Misschien wil je bij een koor gaan zingen, of bij een boekenclub - of zelf een boekenclub starten. Misschien wil je een boek schrijven of een webwinkel beginnen. Of wellicht wil leren beleggen samen met andere vrouwen. Je kunt ook je eigen ervaringen gebruiken om anderen te helpen.


Ja, dit kost ook bandbreedte en het maakt je bordje met taken die je al hebt niet leger, maar je bent bezig met iets wat het dagelijkse overstijgt. Wat je merkt is dat je bewustzijn erdoor verruimt. Je voelt hoe je heen en weer kunt bewegen tussen vernauwing en verruiming. Dat maakt de mental load beter te dragen.


Warme groet,

Anita


Ben je er aan toe om je huis en je leven te ontdoen van de nodige ballast en kun je wel wat steun en begeleiding gebruiken? Op 23 februari start ik een nieuwe ronde van het 30 daags Voorjaarsopruimtraject. Doe je mee?



0

Maandagse Motivatie #90




Vastentijd - Een innerlijke voorjaarsschoonmaak 


De 40 dagentijd is een periode van vasten die begint op Aswoensdag en duurt tot aan Pasen. Dit jaar is dit van 18 februari tot aan 2 april. Het gaat eigenlijk om 46 dagen, waarvan 6 zondagen, maar die tellen niet mee bij het vasten. Zodoende kom je uit op 40 dagen. 


Carnaval gaat vooraf aan die vastentijd. Carnaval zie ik als een ritueel van omwenteling, een omkering die in de natuur terug te vinden is. Een wisseling van de seizoenen. De uitbundigheid van carnaval (de vreugde dat men de winter doorstaan heeft) gevolgd door een tijd van vasten.   


Vasten wordt in eerste instantie geassocieerd met niet-eten, maar je kunt deze 40 dagentijd ook zien als een algeheel reinigingsritueel. Niet alleen als het om eten gaat, maar op allerlei vlakken in je leven. De voorjaarsschoonmaak is daar een heel bekend voorbeeld van. 


Ik heb een paar categorien op een rij gezet waarin je kunt opschone. Kijk wat je aanspreekt, waar je noodzaak voelt en wat voor jou haalbaar is.


 🍀 Spullen

kijk welke spullen je huis verzwaren. hoe kun je dit lichter maken? 

Kijk in de keuken of er geklonterde kruidenzakjes zijn die weg kunnen. Potjes uit een kerstpakket van 3 jaar geleden. Is er in de schuur of de garage iets wat weg kan? Oude verf, items die niet meer compleet zijn, gereedschap dat niet meer gebruikt wordt. In de tuin? Zijn er bloempotten die de vorst niet overleefd hebben? Heb je kleding in de kast die je toch niet meer gaat dragen (ook al zijn ze nog goed)?


 🍀 Eten

Een fysieke reiniging: het klassieke vasten. 

Als je onbekend bent met vasten of als je te weinig energie hebt om hier volop mee bezig te gaan, probeer dan eens een van deze kleine aanpassingen: 

- niets meer eten na 8 uur 's avonds

- 1 dag in de week ontbijt overslaan

- producten met toegevoegde suiker vermijden (deze is voor mijzelf dit jaar!)

- veel sappen en kruidenthee drinken


 🍀 Digitale wereld

- minder nieuws

- minder social media

- opschonen van foto's op je telefoon (bijvoorbeeld elke avond om 20.00 u 8 foto's verwijderen)

- afmelden voor nieuwsbrieven

- digitale sporen wissen


 🍀 Niet-voedende sociale contacten

Hoe ziet jouw sociale leven er uit en ben je daar nog gelukkig mee? Misschien ben je al een tijdje bezig met eenvoudiger leven en merk je dat je bestaande vrienden, familie, kennissen er totaal niet in geinteresseerd zijn. Hoe ervaar je dat? Kijk op welke manier je meer in contact kunt komen met gelijkgestemden. Zelf vind ik facebookgroepen heel laagdrempelig om gelijkgestemden te vinden (mijn interesses: gezondheid, antroposofie, werken met wol, tweelingmoeders). 


 🍀 Overtuigingen

deze categorie kan regelmatig een gezonde detox gebruiken. Overtuigingen zijn niet 1-2-3 te ontrafelen en bovendien hebben ze de neiging om onder de ene overtuiging weer een nieuwe te laten zien. 

Onderzoekende vragen die je jezelf kunt stellen zijn: 

- is dit écht waar?

- is dit mijn ware natuur of aangeleerd?

- wil ik dit echt? 

- van wie moet dat?


Welke categorie je ook kiest, blijf bedachtzaam. Loop niet te hard van stapel, maar blijf onderzoekend naar wat je nodig hebt, want ondanks dat het voorjaar al lonkt in de verte, is de energie nog steeds naar binnen gekeerd. Dat wat er gaat groeien is nog niet volledig ontkiemd. Je mag die groeikracht nog even dichtbij je houden, nog iets verder cultiveren, nog even wat langer beschermen tegen de elementen, nog iets langer voeden en de tijd nemen om het overbodige (onkruid) te verwijderen. Dat bevordert de groei. 


Warme groet, 

Anita


==> Als je voelt hoe het nieuwe seizoen zachtjes aan je trekt en je wilt wel, maar je voelt je nog een beetje geremd - alsof je in een tussenfase zit, dan klopt dat heel erg bij deze tijd van het jaar. Met een opgeruimd huis (opgeruimder dan het nu is) maak je ruimte voor het leven dat je nu nodig hebt. In het 30 daags voorjaarstraject gaan we hiermee aan de slag. 


Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 60 andere vrouwen en meld je hier aan.  

 

4

30 x minimaliseren in de slaapkamer

 



30 x Minimaliseren in de slaapkamer


In deze blogpost weer een kamer in de reeks van 30 x minimaliseren. Na de badkamer, keuken, woonkamer, zolder is nu de (ouder)slaapkamer aan de beurt. Ik heb een lijst gemaakt van 30 items die ik uit mijn slaapkamer heb verwijderd. Het gaat om items die speciaal op mijn slaapkamer van toepassing waren, maar uiteindelijk zijn veel items universeel. Hopelijk inspireert het jou voor jouw eigen slaapkamer. 


In willekeurige volgorde: 


1. stropdassen

2. panty’s

3. riemen

4. sokken met gaten

5. sokken die te kort zijn of van een materiaal gemaakt die ik niet (meer)prettig vind

6. dekbedovertrekken, maten die niet meer gebruikt werden. 

7. onderlakens

8. vergeelde kussenslopen

9. tv

10. tv kastje

11. snuisterijen

12. administratie (hier tijdelijk neergelegd vanwege verbouwing en daarna vergeten)

13 reistas

14. onhandige nachtlampjes

15. decoratieve lantaarn

16. kleding die ik voor een speciale gelegenheid kocht, zoals een jubileumfeestje – je denkt dat je het nog op andere gelegenheden kunt dragen, maar de praktijk laat zien dat dat zelden gebeurt (2 x is meestal al veel) en dan is het beter om mooie kleding niet oneindig in de kast te laten hangen, maar weer los te laten in de wereld, zodat anderen er ook van kunnen genieten. 

17. tijdschriften

18. een nette zomerjas, (ik ben meer het casual type van de softshell jassen geworden)

19. nette zwarte pumps, ooit een keer voor een gelegenheid gekocht, altijd bewaard vanwege ‘tijdloos’, maar inmiddels toch ingehaald door de tijd en het fluweel viel er af

20. flubberig ondergoed, ik weet dat andere huisgenoten voorgaan, maar ik neem langzaamaan terrein terug en kies voor comfortabel ondergoed van natuurlijke materialen

21. items die geparkeerd waren achterin de kast; zoals een old style film camera. 

22. en een tv-video combi  (bewaard achterin de kast, want backward compatibility voor oude videobanden, maar wanneer gebeurt dit nou echt?)

23. oude rolgordijnen die bovenop de kast bewaard werden als reserve voor wanneer een van de oude rolgordijnen (die voor de ramen hangen) het zou begeven. 

24. onhandige of half kapotte kledinghangers

25. overdaad aan klusbroeken (één klusbroek is een goed idee, maar hoe vaak ga ik nou klussen en heb ik daar meerdere broeken voor nodig?)

26. kindervoetenzakken voor de kinderwagen

27. te klein geworden kinderkleding (die ik had bewaard want sentimentele waarde – regelmatig ga ik er doorheen om opnieuw een keus te maken - niet alles gaat weg)

28. overtollige fleecedekens

29. overtollige strandlakens

30. breiwol (hobbymaterialen horen niet in de slaapkamer)



Dit zijn voorbeelden uit mijn eigen leven. Hopelijk vind je hierin herkenning en inspiratie voor jouw eigen slaapkamer. 


Naast de voorbeelden uit mijn eigen leven, heb ik ook nog wat algemene richtlijnen op een rij gezet voor een opgeruimde en ontspannen slaapkamer:


  1. Je slaapkamer moet geen opslagplaats worden voor spullen die je elders niet in huis kwijt kunt. Dit is uiteraard wel een beetje afhankelijk van de opbergmogelijkheden en grootte van je huis, maar probeer toch om de ruimte onder je bed leeg te houden. Geen dozen, geen gedemonteerde kast, geen sjoelbak, geen handige platte opbergbakken met een deksel. Het zal niet altijd lukken (mijn dochters hebben de nodige opbergbakken onder hun bed), maar onder mijn eigen bed is het leeg. Maak van je slaapkamer ook geen veredelde wasruimte waar je wasmanden met schone (of vuile) was parkeert. En het is ook geen voorraadkast voor de 10 kilozakken brokken van je huisdier.
  2. Je kleding moet gekoesterd worden én het moet jou ook koesteren. Neem afscheid van kleding die overduidelijk vaal of versleten is. Of een kapotte rits heeft – als het kan, doe het weg. De spaarzame criticus in jezelf zal zeggen:     
  •  dat niemand ziet of je sokken een gat hebben want ze zitten in je schoenen en      ‘dat kan nog best’. 
  •  dat ondergoed duur is en dat je kinderen en je partner vóór gaan en dat jouw ondergoed ‘nog wel een ronde mee kan’
  • dat je nog van plan bent om een nieuwe rits in die jas te zetten
  • dat een nieuw exemplaar duur is, dus dat je nog maar een seizoen langer die verkleurde jas gaat dragen
  • die oude broeken zijn nog heel geschikt om in te klussen
  • die jurk kocht ik voor dat feestje en heb ik nog maar één keer aangehad, dat is zonde, ik moet ‘m minstens nog 2 keer dragen. 

Oefen jezelf om deze gedachten op waarheid te toetsen. Vind je het echt prima kunnen om gaten met sokken te dragen of heb je jezelf zo laag op de prioriteitenlijst gezet? Kun je het laten repareren en als het gerepareerd is, hoe lang ga je het dan nog dragen? 

  1. Een overdaad aan kledinghangers. Als je kleding gaat minimaliseren, kijk dan ook kritisch naar je kledinghangers. Bewaar alleen degene waar je kleding mooi op blijft hangen. Doe weg, die hangers die net te klein zijn, doe weg de hangers met de verkeerde vorm waardoor de schouders er niet mooi overheen vallen. 
  2. Paperassen en belangrijke papieren. Het is verleidelijk om belangrijke documenten zoals testament of polissen op de slaapkamer te bewaren, maar je slaapkamer is geen archief. Er is vast een betere plek te vinden in huis. Verplaats paperassen naar je thuiskantoor, bureau, of wandmeubel.  
  3. Jouw slaapkamer of jouw kledingkast is geen plek om kerstdecoratie te bewaren of verjaardagsslingers. Feestdagen moeten uiteraard gevierd worden, maar de versieringen die erbij horen, bewaar je niet op je slaapkamer. Feestjes zijn niet alleen maar leuk, het is ook gekoppeld aan ‘werk’. (Organiseren, plannen, verantwoordelijkheden). Je slaapkamer is bedoeld om te ontspannen en niet om herinnert te worden aan verantwoordelijkheden. 
  4. Apparaten yeah or nay? Ik heb het aantal apparaten tot een minimum beperkt. De echtgenoot en ik hebben elk een wekker en ik laad mijn smartphone op mijn nachtkastje. Dat deed ik eerder niet, dan liet ik mijn telefoon aan de oplader in de keuken, maar in het jaar dat mijn vader in het ziekenhuis lag vanwege zijn hart, wilde ik ook ’s nachts bereikbaar zijn. Sindsdien laat ik het zo en het is eigenlijk wel makkelijk. Onze dochters logeren ook wel eens bij een vriendin of zijn op excursie voor school en dan vind ik het fijn dat ze mij kunnen appen en ik dat meteen kan lezen. Apparatuur voor workout heb ik al heel lang niet meer op de slaapkamer. Vroeger heb ik zo’n stepper gehad die ik onder mijn bed schoof, maar die is al lang geleden de deur uit gegaan. Over het algemeen zou ik adviseren om geen tv op de kamer te houden, maar als je er vaak gebruik van maakt, dan zou ik dat eerst zo laten staan en je focussen op andere zaken waar je meer last van ervaart. Wij hebben heel kort een tv gehad op de slaapkamer, maar het is gewoon ons ding niet om vanuit bed tv te kijken. Ik weet dat anderen het wel ontzettend leuk vinden om vroeg naar bed te gaan en vanuit bed nog lekker een film te kijken, dus blijf dat vooral doen als je daar ontspanning uit haalt. Als je merkt dat je langer blijft hangen voor de tv dan je van plan was, dan kun je het eens een poos proberen zonder tv. Je kunt ‘m prima tijdelijk elders in huis parkeren als je ‘m niet meteen helemaal weg wilt doen. 
  5. Koffers. Als het kan zou ik grote koffers niet in de slaapkamer of in de kledingkast bewaren. Het neemt teveel ruimte in beslag en koffers staan energetisch voor ‘vertrek’, dit kan onbewust onrust geven in je slaapkamer. 



Vind je het moeilijk om kledingstukken weg te doen, omdat je bijvoorbeeld een item wel mooi vindt, maar het eigenlijk niet zo lekker zit. Of omdat je het niet goed kunt combineren met je andere kleding. Of omdat je er aan gehecht bent vanwege de herinnering. Of omdat je van plan bent gewicht te verliezen, zodat je het aan kunt. Hang dan de incourante kleding aan een kant van je kledingkast. De kant van de kast waarvan de deur meestal dicht blijft. 

Vervolgens kun je eens in de zoveel tijd een item kiezen en een keer weer dragen om te ervaren wat het daarna met je doet. Als je dit een aantal seizoenen doet, dan zul je merken dat veel van deze kleding ongebruikt blijft hangen.



Vaak vinden we het jammer wanneer we goede spullen weg moeten doen (want geen ruimte meer), maar als je er goed over nadenkt dan is het pas echt jammer wanneer spullen hun tijd ongebruikt in jouw kasten doorbrengen. Wie weet wat jouw kleding nog kan betekenen voor anderen.


Heb je de smaak te pakken en wil je een week gefocust aan de slag? 

In het 7 daags werkboek geef ik je 7 opdrachten, voor elke dag van de week een. Het helpt je om die ene taaie klus aan te pakken waar je al zo lang tegenaan hikt. Of je nu beginner bent in het opruimen of dat je jaren geleden begonnen bent en daarna 'even' was afgeleid; dit werkboek heb ik geschreven om je weer het vertrouwen te geven. 



Warme groet, 

Anita


Wil je ook minimaliseren in andere kamers van je huis?

30 x minimaliseren in de woonkamer

30 x minimaliseren in de keuken

30 x minimaliseren op zolder

30 x minimaliseren in de badkamer

2