.png)
Hersteltijd en ademruimte
De klok ging een uur vooruit, maar ik leefde nog in de wintertijd. Toen ik ging slapen had ik er totaal niet meer aan gedacht. Rond 6.40 u werd ik wakker - ik sliep alleen, want de echtgenoot was weg voor een hardloopevenement - ging naar het toilet, zag dat er licht was onder de deur van dochter die vroeg naar haar bijbaan moest, dus dat zat goed, en ik ging weer slapen.
Het kwam niet in me op dat het dus eigenlijk al 7:40 u was.
Daarna werd ik weer om 8:40 u wakker. En toen schoot me te binnen dat het volgens de zomertijd 9:40 u was.
Het kwam niet in me op dat het dus eigenlijk al 7:40 u was.
Daarna werd ik weer om 8:40 u wakker. En toen schoot me te binnen dat het volgens de zomertijd 9:40 u was.
Zo gaat de dag snel voorbij 😀
Ik voelde geen onrust over dat ik een gat in de dag geslapen had. Ik dacht niet aan wat ik allemaal in die tijd had kunnen doen. Ik heb het genomen zoals het is.
In gedachten zei ik tegen de versie van mezelf - de oververmoeide moeder van kleine kinderen en teveel op haar bordje - lieve mama, er komt een tijd dat je kunt rusten, je gaat dat halen.
Dat doe ik de laatste tijd vaker; dan zeg ik als een soort grote zus tegen mijn jongere zelf lieve bemoedigende zinnetjes. Zoals: het spijt me dat niemand tegen je gezegd heeft dat het oke was geweest om na je bevallingsverlof niet meteen weer aan het werk te gaan. Of: ik zit naast je, ik let op je.
Of: op een dag komt spirituele psychologie op je pad en dan ga je alles beter begrijpen.
In mijn nieuwsbrief schreef ik over de Relational Life Therapy van Terry Real en hoeveel ik daar van geleerd heb.
Een van de dingen waarover hij praat is repair. Herstel.
Terry Real vertelt dat herstel vaak vergeten wordt wanneer dingen uit balans zijn. Een kind kan zich pijn gedaan hebben en huilen. Als het kind daarna getroost wordt, er tijd genomen wordt, ruimte gegeven aan de pijn, dan komt er weer herstel.
Dat kwam bij me op de afgelopen week.
Vaak slaan we echt herstel over.
Als we ziek zijn, dan vinden we na een paar dagen dat er maar weer gewerkt moet worden.
Als we ruzie hebben dan is dat vaak kort, er wordt oppervlakkig een beetje uitgepraat, sorry gezegd en meestal ook nog iets in de trant van 'ja, maar jij doet ook...' en daarna gaat het weer tot de orde van de dag.
Geen van dit alles is echte hersteltijd.
Hersteltijd vraagt meer tijd en meer ruimte.
Vraagt steun, zorg, onvoorwaardelijk (niet: weet je wel waar ik allemaal mee te dealen heb!).
Als ik een advies aan mijn vroegere zelf zou willen geven, dan is dat: neem veel meer hersteltijd!
Overigens weet je soms niet waar precies je van aan het herstellen bent. Het is net als met opruimen; eerst denk je dat al die spullen zich hebben opgestapeld omdat je het druk had met je jonge kinderen, of dat het komt omdat je al jaren veel werkt of dat het komt door die verhuizing en dat de spullen nog steeds niet uitgezocht zijn. Gaandeweg ontdek je misschien heel iets anders; dat je treurt om een verbroken relatie, dat je spijt hebt van carrierekeuzes, dat je eigenlijk veel last hebt van de scheiding van je ouders, dat je het als kind vreselijk vond dat jullie om de haverklap gingen verhuizen voor het werk van je vader, dat je je vaak buitengesloten voelde. In al die lagen kun je jezelf oneindig diep leren kennen. Er is ook nooit één reden, maar vaak meerdere facetten. Herstellen gaat ook in lagen.
Het kan helpen om een plek in huis te creeëren waar je kunt opladen. Waar je ademruimte hebt, waar er geen werk op je ligt te wachten, waar er geen beroep op je mag gedaan worden, waar harmonie is.
Dat kan een kamer zijn in je huis, maar het kan ook een hoekje zijn. Een tafeltje met items die voor jou rustpunten symboliseren. Een hoekje waar je een meditatiekussen neer kan zetten.
Kijk wat er mogelijk is in jouw huis.
Een fijne week weer gewenst.
Warme groet,
Anita
Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.
Ik voelde geen onrust over dat ik een gat in de dag geslapen had. Ik dacht niet aan wat ik allemaal in die tijd had kunnen doen. Ik heb het genomen zoals het is.
In gedachten zei ik tegen de versie van mezelf - de oververmoeide moeder van kleine kinderen en teveel op haar bordje - lieve mama, er komt een tijd dat je kunt rusten, je gaat dat halen.
Dat doe ik de laatste tijd vaker; dan zeg ik als een soort grote zus tegen mijn jongere zelf lieve bemoedigende zinnetjes. Zoals: het spijt me dat niemand tegen je gezegd heeft dat het oke was geweest om na je bevallingsverlof niet meteen weer aan het werk te gaan. Of: ik zit naast je, ik let op je.
Of: op een dag komt spirituele psychologie op je pad en dan ga je alles beter begrijpen.
In mijn nieuwsbrief schreef ik over de Relational Life Therapy van Terry Real en hoeveel ik daar van geleerd heb.
Een van de dingen waarover hij praat is repair. Herstel.
Terry Real vertelt dat herstel vaak vergeten wordt wanneer dingen uit balans zijn. Een kind kan zich pijn gedaan hebben en huilen. Als het kind daarna getroost wordt, er tijd genomen wordt, ruimte gegeven aan de pijn, dan komt er weer herstel.
Dat kwam bij me op de afgelopen week.
Vaak slaan we echt herstel over.
Als we ziek zijn, dan vinden we na een paar dagen dat er maar weer gewerkt moet worden.
Als we ruzie hebben dan is dat vaak kort, er wordt oppervlakkig een beetje uitgepraat, sorry gezegd en meestal ook nog iets in de trant van 'ja, maar jij doet ook...' en daarna gaat het weer tot de orde van de dag.
Geen van dit alles is echte hersteltijd.
Hersteltijd vraagt meer tijd en meer ruimte.
Vraagt steun, zorg, onvoorwaardelijk (niet: weet je wel waar ik allemaal mee te dealen heb!).
Als ik een advies aan mijn vroegere zelf zou willen geven, dan is dat: neem veel meer hersteltijd!
Overigens weet je soms niet waar precies je van aan het herstellen bent. Het is net als met opruimen; eerst denk je dat al die spullen zich hebben opgestapeld omdat je het druk had met je jonge kinderen, of dat het komt omdat je al jaren veel werkt of dat het komt door die verhuizing en dat de spullen nog steeds niet uitgezocht zijn. Gaandeweg ontdek je misschien heel iets anders; dat je treurt om een verbroken relatie, dat je spijt hebt van carrierekeuzes, dat je eigenlijk veel last hebt van de scheiding van je ouders, dat je het als kind vreselijk vond dat jullie om de haverklap gingen verhuizen voor het werk van je vader, dat je je vaak buitengesloten voelde. In al die lagen kun je jezelf oneindig diep leren kennen. Er is ook nooit één reden, maar vaak meerdere facetten. Herstellen gaat ook in lagen.
Het kan helpen om een plek in huis te creeëren waar je kunt opladen. Waar je ademruimte hebt, waar er geen werk op je ligt te wachten, waar er geen beroep op je mag gedaan worden, waar harmonie is.
Dat kan een kamer zijn in je huis, maar het kan ook een hoekje zijn. Een tafeltje met items die voor jou rustpunten symboliseren. Een hoekje waar je een meditatiekussen neer kan zetten.
Kijk wat er mogelijk is in jouw huis.
Een fijne week weer gewenst.
Warme groet,
Anita
Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 65 andere vrouwen en meld je hier aan.
Geen opmerkingen
Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!