Welkom bij de eerste Maandagse Motivatie van 2026!
Zo fijn om jullie weer te kunnen begroeten in het nieuwe jaar.
Ik had twee weken vakantie en wat ging de tijd snel voorbij!
Ook als je het klein, simpel en eenvoudig houdt, kunnen deze dagen alsnog enerverend zijn. Een eenvoudiger leven bevrijdt je niet van zorgen of stress, het leert je wel om er meer in mee te bewegen.
Op verzoek van mijn dochter brei ik een trui voor haar. Dat doe ik met liefde en enthousiasme, maar ik had me even verkeken op de steek waarin het gebreid werd. Toen we het patroon uitzochten dacht ik dat het ging om twee recht/twee averecht, maar het bleek om de Engelse Patentsteek te gaan. Een steek die ik niet ken.
Inmiddels heb ik vele uren aan youtube video's gezocht en gekeken. Heb ik google om hulp gevraagd en heb ik 80.000 keer een proefbreiwerk opgezet. Inmiddels heb ik de steek onder de knie.
Ik vertelde afgelopen week mijn moeder hoe ongelooflijk blij ik ben met al die online instructievideo's én met de reacties van mensen onder deze video's. Zoveel mensen die bij het patroon vragen stellen, allemaal mensen die vastlopen in een uitleg. Zoveel mensen die de maakster van een tutorial uitgebreid bedanken en refereren aan vroeger toen ze voor zulke vragen nog moesten wachten tot de bibliotheek weer open was en ze een handwerkboek moesten zoeken, of ze moesten in hun kennissenkring vragen wie hen die steek kon leren.
Ik vond het zó'n troost en geruststelling om al die reacties te lezen. Al die mensen die op zoeken waren naar uitleg en antwoorden, mensen die net als ik hadden zitten zwoegen op hun breiwerk en er niet uit kwamen, totdat ze dat filmpje vonden.
Ik zei tegen mijn moeder dat dit soort dingen mij zó ongelooflijk veel steun geven. Vroeger als kind - als ik met een handwerkproject bezig was, dan had ik alleen de Adriadne of mijn eigen verbeelding. En dan kon ik tot woedens toe gefrusteerd raken als ik het niet voor elkaar kreeg. Dat ik dacht: maar ik doe toch precies wat er staat in de instructie en waarom lukt het MIJ dan niet.
Waarom kan een ander het wel? Er moet wel iets mis zijn met mij, dat het mij niet lukt.
En mijn moeder kon mij dan niet helpen omdat het haar eigen kennis te boven ging en ze ook niet bij machte was om me te kalmeren en merkte dat mijn hoofd nog meer chaos werd als ze een oplossing aandroeg.
Maar ondertussen vond ik mezelf een prutser. Waarom lukte het mij niet om hetzelfde resultaat te krijgen als in het tijdschrift, terwijl ik toch hetzelfde deed?! En waarom deed ik er zo lang over, anderen waren in no-time klaar?! en Waarom had ik geen zin om al die draadjes af te hechten, een ander moest dat toch ook?! Waarom hoorde ik anderen daar nooit over klagen?
Naarmate ik ouder word zie ik steeds meer hoe ik hierin niet de enige ben. Het geeft me altijd heel veel steun als ik ontdek dat een ander er ook zo mee kan worstelen. Dat het dus niet aan mijn overkunde of onvermogen lag.
Het hoort gewoon bij het proces.
Hetzelfde geldt voor holistisch opruimen.
Die boodschap wil ik graag aan jou doorgeven in deze eerste Maandagse Motivatie van 2026: je bent niet alleen.
Je denkt misschien:
waarom lukt het mij niet om spullen weg te doen?
waarom hebben al die andere vrouwen wel een georganiseerd huishouden?
waarom ben ik nou alweer uit mijn slof geschoten, waarom kon ik me niet beter beheersen?
waarom ruimen mijn kinderen nooit hun speelgoed op en doen andere kinderen dat wel?
waarom ben ik nou alweer die afspraak vergeten?
waarom staat er bij mij altijd wel iets op het aanrecht en is het nooit leeg zoals ik me heb voorgenomen?
waarom heb ik nou alweer niet de badkamer schoongemaakt? Die moeder op het schoolplein zei goedbedoeld 'o nou dan wordt het maar een keer niet schoongemaakt'. Maar jij hebt haar badkamer gezien en je weet vrij zeker dat haar badkamer niet zo vaak overgeslagen wordt.
De realiteit is dat veel andere vrouwen hier ook mee worstelen. Dat op zichzelf kan al een geruststelling zijn.
Lezen of horen hoe een ander hier doorheen gaat kan heel helend zijn.
Wat je ook niet moet vergeten is dat wanneer je overweldigd bent, je functioneert vanuit een overlevingsmechanisme. Dat kan zijn vanuit een gezinsleven onder druk, of met ballast uit het verleden, door ziekte.
Daardoor heb je weinig bandbreedte, maar verlang je er wel naar. Je bent aan het herstellen en ondertussen probeer je je huishouden op orde te krijgen. Dat is een hele grote klus.
Het komende jaar deel ik weer elke week hoe je - ook in tijden van overweldiging - je leven kunt opruimen en vereenvoudigen. Stap voor stap ga je van een overvol leven naar een vervullend leven.
Je bent niet alleen. Je doet het niet alleen.
Warme groet,
Anita
Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 60 andere vrouwen en meld je hier aan.
Warme groet,
Anita
Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 60 andere vrouwen en meld je hier aan.


Ik herken dat de feestdagen, zelfs als je ze 'klein' houdt als nog enerverend zijn. Zo heb ik het ook ervaren. Wat dat betreft ben ik toch opgelucht dat het nu weer 'gewoon' is.
BeantwoordenVerwijderen