Minimalistische Motivatie op Maandag #120
Van achterstallig opruimen, naar natuurlijk, cyclisch opruimen
Heel lang dacht ik 'wanneer ben ik nu eens klaar met opruimen?!'
Gaandeweg heb ik geleerd dat er verschillende gradaties zijn in wanneer je 'klaar' bent.
Eerst gaat het om achterstallig opruimen.
Daar kun je heel lang mee bezig zijn.
Daarna kom je in een soort tussenfase.
Je bent nog niet klaar met opruimen, maar je bent er wel een beetje 'klaar mee'.
Dat is een signaal.
Het signaal dat je toe bent aan de volgende fase.
Alleen wat die fase precies inhoudt, dat is nog niet duidelijk en daarom ga je maar weer opruimen, omdat dat vertrouwd is.
Als je in die fase bent, probeer dan om langere pauzes tussen het opruimen in te lassen.
Toen ik in deze fase zat ging ik alleen opruimen bij de overgangen van de seizoenen. Dat voelt al natuurlijker, organischer en je lift mee op de stemming van dat moment. Het is tijdens de seizoenswisseling makkelijker om beslissingen te nemen.
Als je je voorbereid op de zomervakantie, je wilt spelletjes doen met de kinderen, de koffer inpakken met kleding waarin je je top voelt, sandalen dragen waar je vrolijk van wordt.....dan kun je makkelijker afscheid nemen van die korte broek die je jaren niet meer draagt, de jurk die te kort is, de sandalen uit het jaar nul, het kapotte zwembad, het verweerde buitenspeelgoed.
Ook het seizoensopruimen kan een paar jaar zo doorgaan, totdat je merkt dat het achterstallige geweest is.
Daarna komt de fase van lichter opruimen. Je kunt nog steeds opruimen bij de wisseling van de seizoenen, maar de keuzes zijn niet meer zo intensief. Je bent beter in staat om afstand te nemen van items en er komt ook veel minder IN je huis.
Dat is een meer natuurlijk manier van opruimen. Want, uiteindelijk is opruimen nooit klaar, het blijft een doorlopend proces, maar je gaat wel van achterstallig opruimen naar een natuurlijk, cyclisch ritme.
Terug van vakantie, het werk begint weer, school begint weer; deze tijd van het jaar is voor mij een heel natuurlijk moment om spullen weg te doen.
Dit deed ik de afgelopen tijd weg:
- vaas (een onhandig model, bloemen komen nooit tot hun recht in deze vaas)
- metalen sorteervakken (gebruikt voor alle gekleurde knutselpapier van de meiden - nu overbodig)
- pot nutella (meiden hebben momenteel geen nutella-fase)
- conservenpot (afwijkend formaat)
- t-shirt (dochter had 'm bij de kringloop gekocht, nooit gedragen, prijskaartje zat er nog aan)
- picknickkleed (lag al jaren in de naaimand, omdat ik er een waterdichte achterkant tegenaan wilde naaien, maar laat ik reëel zijn; dat project gaat er nooit van komen. Bovendien, als ik toch een waterdichte picknickkleed wil, laat ik dan eentje kopen die ik wèl mooi vind).
- vergeeld kussensloop (laat los, die zuinige fase. Koop frisse nieuwe kussenslopen als het nodig is)
- bh (ik draag niet vaak een bh. Deze te krap gekocht, te brede banden en daardoor niet lekker om te dragen - let it go!)
- fles sunlotion (van vorig jaar, dit jaar niet gebruikt omdat het te dik is en een witte waas achterlaat).


Geen opmerkingen
Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!