Toen ik begon met opruimen had ik helemaal geen plan. Ik sprong van de hak op de tak. Ruimde op wat me op dat moment het meest stoorde.
Als ik nu terugkijk, dan was het niet alleen maar 'in het wilde weg'. Als ik er beter naar kijk, dan had ik toch wel een soort basisplan. Een soort georganiseerde chaos.
1. Opruimen in hapbare stukken.
Klein. 15 minuten. Een doos. Een plank. Een lade. Daarna stoppen.
Zo bouwde ik vertrouwen op, zonder de moed op te willen geven.
2. Zoek gelijkgestemden.
Dat er destijds zoveel vrouwen meededen met het Kastje-per-dag project en daarvan online verslag deden, dat heeft me enorm gemotiveerd! Al die herkenbare huishoudens. De overwinningen. Het delen van onze vorderingen. De support voor elkaar. Mensen hebben kritiek op sociale media, maar ik was een heel stuk eenzamer geweest als ik de online blogwereld niet had gehad.
3. Het makkelijke eerst.
Natuurlijk, het liefst wil je die moeilijke stukken kwijt.
Al die oude foto's, de babykleren, de dagboeken van vroeger, de materialen van de zaak die je niet meer hebt, de kleding van je overleden geliefde, de materialen van de hobby die je niet meer kunt uitvoeren, kleding van de baan waar je boventallig was.
Al deze items liggen nog te gevoelig, als je hiermee begint raak je verstrikt in zoveel verschillende emoties en gevoelens, de kans is groot dat je geen keus kunt maken.
Train jezelf met de makkelijke items eerst. En laten we wel wezen: de oude handdoeken, de oude modems op reserve, de verzameling conservenpotjes, plastic plantenpotjes, de stapel klusbroeken en -schoenen, broodclipjes en iphone dozen uitzoeken kan al moeilijk genoeg zijn.
Door te oefenen met de makkelijke items, leer je jezelf beter kennen. Je gaat ervaren hoe het is om items weg te doen waarvan je dácht dat je ze niet kon missen, maar wat uiteindelijk ruimte geeft.
Warme groet,
Anita
Wil je elke week de Maandagse Motivatie in je mailbox? Sluit je aan bij meer dan 70 andere vrouwen en meld je hier aan.
Geen opmerkingen
Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!