dinsdag 16 augustus 2016

Joebelabambam!!

De meiden kregen het boek De Gorgels van Jochem Myjer cadeau van vrienden.
Een cadeau om blij van te worden! De recensies waren al zeer positief over het verhaal en ik ben zelf ook nog eens fan van de illustrator Rick Haas.  Zulke mooie tekeningen....Hij weet heel goed licht in een donkere ruimte op papier te zetten en de tekeningen hebben vaak een ongewoon perspectief. Je kijkt vaak van bovenaf. Ik schreef al eens eerder over hem. (klik)

Melle is een jongetje met superogen! Op een avond ziet hij een klein harig diertje: een gorgel!
Gorgels zijn er om kinderen te beschermen tegen groene snotjes en ander onheil. Ze genezen ook schrammen en helen kinderpijn.
Melle's vader is bioloog bij Naturalis (vast een collega van Freek Vonk ;-)) en doet in het geheim onderzoek naar Gorgels. Nieuwsgierig als Melle is gaat hij verder op onderzoek. Dit zorgt voor de nodige spannende avonturen, die o.a. naar Het Eiland leiden. Ze komen ook nog oog in oog met de natuurlijke vijand van de Gorgels: de Brutelaars. Nou, met zo'n naam dan weet je wel dat het geen lieverdjes zijn.

De Gorgels - met knuffel Monstertje erbij van dochter Ellie


De Gorgels is een prachtig, spannend en grappig avonturenboek. Mijn kinderen leefden ontzettend mee met de diertjes en met Melle. De eerste twee hoofdstukken vonden ze te eng, ik mocht niet verder voorlezen. Maar dan las ik eerst een hoofdstuk uit de Gorgels en daarna een verhaaltje uit De avonturen van Kikker en Pad en op een gegeven moment waren ze zo door het verhaal opgeslokt dat ze het spannende wel wilden doorstaan.
Het allerleukst was de kreet van enthousiasme van de Waakgorgel: Joebelabambam!!
Als dat voorbijkwam in het boek dan moest ik altijd even waarschuwen, want dan wilden ze allebei heel hard meeroepen!

Het boek is in hapklare hoofdstukken geschreven, precies lang genoeg om 's avonds voor het slapengaan voor te lezen. Het enige minpunt zijn de wat korte zinnen. In het midden van het boek zit een hoofdstuk waar vrijwel alle zinnen van vergelijkbare lengte zijn. Als je dat voorlees, raak je er buiten adem van. Er zit dan weinig cadans in. Ook begonnen de zinnen - met name in het middelste gedeelte van het boek - vaak met 'Hij ....'. Dus: Hij keek.... Hij deed.... Maar ach, dat vergeef je Jochem meteen, want het verhaal blijft helemaal overeind!

En als ik me niet vergis figureren Myjers eigen kinderen in het verhaal. Da's ook een leuk extraatje.

Volgens mij heeft De Gorgels potentie om een Nederlandse kinderklassieker te worden.




vrijdag 12 augustus 2016

Een creatief leven volgens Oh dear Drea

Er zijn niet veel buitenlandse blogs die ik volg, hooguit drie, waarvan OhDearDrea het enige Amerikaanse blog. OhDearDrea is een persoonlijk blog van Andrea Duclos, getrouwd en moeder van een dochter.  Ze woont in Florida en leeft een slow leven, houdt zich bezig met biologische eten, haar groentetuin, is een neat freak, is dol op koken en experimenteren in de keuken - vooral plantaardig. Ze lust geen bananen en wordt door haar man een veggetarian genoemd, omdat ze als vegetarier wel eieren (van haar eigen kippen) eet.  Ze is begaan met het milieu en dol op haar dochter Marlowe en haar man Alex.

En waar Elizabeth Gilbert in mijn ogen vooral praat/schrijft over een creatief leven, leeft Andrea het creatieve leven. Andrea leeft niet om te bloggen, maar blogt over haar leven. Voor mij geeft Andrea antwoord op de vraag of je als jonge (alleenstaande of schoolverlatende) vrouw een zelfvoorzienend leven kunt leiden.

Wat opvalt is haar persoonlijke stijl, Ze deelt openhartig haar gedachten over de moeilijke begintijd met haar dochter, toen Alex het plotselinge gezinsleven niet zo zag zitten. Ze vertelt over haar zorgen om haar gezondheid, haar gedachten over opvoeding, over haar tweestrijd of ze nu een huismus is of een wereldreiziger. Over haar twijfels of ze wel of niet voor een tweede zwangerschap wil gaan, of toch liever wil adopteren. Alles schrijft ze vanuit haar persoonlijke leefwereld. Soms komt ze op haar ideeën terug, maar dat is deel van haar charme, omdat het heel menselijk is om voortschrijdend inzicht te hebben.



Ze maakt schrijffouten, ze ratelt soms maar door, maar ik hou er wel van. Het is een deel van haar charme. Dat, en die prachtige foto's van het altijd zonnige Florida. En dan te bedenken dat ze meestal haar foto's gewoon met haar mobiel maakt...

Ze leeft van de inkomsten van haar blog. Ze schrijft weliswaar gesponsorde posts, maar het is nooit commercieel. Soms is een gesponsorde post op het randje (een post over dekens en kaarsen in Florida...) maar zelfs dan weet ze het persoonlijk te houden. Ik vergeef het haar in ieder geval.


Ze had een wens om een kookboek te schrijven en dat deed ze! The Plantiful Table werd een lijvig boek van meer dan 300 pagina's plantaardige recepten in kleurige foto's en begeleid met teksten in haar kenmerkende ratelende stijl. Als je denkt dat ze is uitgepraat, gaat ze gewoon verder :-). Het is geen kookboek voor beginners, je moet al ervaring hebben met technieken en producten. Eigenlijk kook/koop je een stukje van haar levensstijl. Ik blader er graag in, aai graag het kaft en krijg zin om eens naar Florida te gaan. Het mag duidelijk zijn; ik ben fan.

Ik heb twee of drie gerechten geprobeerd. De koekjes als eerste. Op een of andere manier doe ik altijd als eerste de traktaties...   Die waren lekker, maar liepen uit. Later las ik op het web dat je dat soort koekjes eerst in de koelkast moet doen. Ook maakte ik nog een schotel met pompoen en eentje met een veganistische witte saus van limabonen. Het gehele gerecht was me te bewerkelijk om opnieuw te doen, maar de saus kun je overal voor gebruiken. Oh ja, ze voedt haar dochter veganistisch, in het kookboek geeft ze regelmatig tips voor smaakvol en voedzaam eten voor kinderen. Ook leuk is dat ze een paar veganistische gerechten voor de hond in het boek heeft staan!


butternut squash lasagna



Toen ze vorig jaar erg ziek was (door een antibioticakuur) was ze eigenlijk niet in staat om te schrijven, maar ze deed het toch. Toen realiseerde ik me hoe kwetsbaar je bent als je een creatief, zelfvoorzienend leven hebt. Als zij niets schrijft verdwijnen haar inkomsten. Weliswaar zijn er de inkomsten van haar man, maar waarom zou ik haar niet steunen door haar kookboek te kopen? Niet alles hoeft tenslotte gratis in de creatieve wereld.
Zij leeft haar leven zoals ze dat zelf vorm wil geven. Als ik haar kan ondersteunen door haar kookboek te kopen, dan doe ik dat met plezier. Het bleek gewoon te koop bij de bol.

De foto's op OhDearDrea kenmerken zich door haar voeten die vaak in beeld zijn of waar ze iets met haar hand in beeld houdt. Dus voor de gelegenheid heb ik ook zo'n foto gemaakt. Het was een regenachtige Hollandse dag, de Florida zon moet je er bij denken, maar de hortensia doet wel haar best om kleurig te zijn.


maandag 8 augustus 2016

Minimalistische toilettas

In het voorjaar gingen wij een weekendje naar Schiermonnikoog. Op de boot ontdekte ik dat ik mijn toilettas thuis had laten staan....
Dus moest ik ter plekke mijn spulletjes aanschaffen. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik heb zo mijn voorkeuren voor verzorgingsproducten. Maar, het moet gezegd, ik ben niet meer zo zinnig als vroeger. Ik kan het laten gaan dat het even niet precies is wat ik normaal gebruik, maar voel me wel op mijn gemak met iets wat er zo dicht mogelijk in de buurt komt.
Gelukkig heeft Schier een ruim aanbod aan natuurproducten, dat scheelt. Ik schrok me echter een hoedje van wat ik kwijt was: €60 euro.
Vriendin, die mee was, vond het weinig. Die had een dagcreme die alleen al €30 euro kostte.

En eigenlijk heb ik er ook niet veel in. Meer heb ik op dit moment niet nodig. Make-up gebruik ik zelden. Ik fleur er wel van op als ik het wel gebruik, maar ik vind het gewoon teveel gedoe.





Wat ik het momenteel gebruik:

  • haarband om mijn haar uit mijn gezicht te halen. Die heb ik al 20 jaar denk ik.
  • haarborstel
  • haarlak. Heb nog geen milieuvriendelijker alternatief gevonden om mijn haar te stylen
  • deodorant. Sinds een paar jaar ben ik overgestapt op een roller. Geen verstuiver meer i.v.m. reduceren van allergische reacties
  • gezichtscreme. Deze in het roze doosje is van Weleda en kocht ik op vakantie. Doosje is nu leeg. Mijn normale dagcreme is die verderop met het groene ronde deksel. Van Himalaya. 
  • oogcreme. Deze in het oranje doosje is van Weleda en een alternatief voor de oogcreme die ik normaal gebruik van Weleda. Ik gebruik Calendula zalf, maar die is alleen in de apotheek te koop en niet bij drogisten. 
  • De oranje tube is de douche/haar shampoo van Weleda. Gebruik ik voor de kinderen en ook voor mezelf, als ik mijn eigen zeep en shampoo niet voor handen heb. 
  • Ayurvedische tandpasta van Himalaya
  • Lippenbalsem. Elke avond voor het slapen gaan. Een gewoonte. 
  • nagelsetje
  • inlegkruisjes
Wat ik niet meeneem op vakantie, maar thuis gebruik is mijn heerlijke zepen van Forest Fragances. Sinds kort gebruik ik een stuk zeep om mijn haar te wassen (de ronde groene).  Een jonge vrouw die ik ken via mijn werk maakt zelf zeep zonder chemische toevoegingen zoals SLS (dit spul schijnt ook in autowasmiddel te zitten...). Overigens gebruik ik al jaren geen shampoo meer waar SLS in zit. Ik wilde eens proberen of ik nog een stapje verder kon en geen vloeibare shampoo meer gebruiken. Mijn haar wordt er heel fluffy van en het voelt heel erg schoon. Af en toe was ik het weer met de shampoo van Weleda. Voor de foto heb ik mijn haarborstel gelijk maar even schoongemaakt, want dat is een nadeel van de blok shampoo; er blijft een vettig laagje in de haarborstel achter. 

De zelfgemaakte zeep is te koop op regiomarkten (sinds kort ook in Zwolle trouwens) en via de webwinkel Forest Fragances. De witte met roze heet 'pretty in pink', dat is een zeep voor je lijf.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...