vrijdag 14 juli 2017

Poortdagen, zonnevlammen en auraspray maken

Is het volle maan ofzo? Verzuchtte ik gisteren op de Moon Challenge facebook groep. Ik vond iedereen om me heen zo opgefokt en hieperdepieper doen. Ik was het zelf ook. Of was ik het geworden door de mensen om me heen?

Heel impulsief had ik het op de groep gezet. Ik dacht dat ik daar wel gehoor zou vinden. Nou, dat heb ik geweten!

Een stroom aan reacties van mensen die hetzelfde ervoeren. Ook mensen die net als ik veel en helder droomden, met duidelijke boodschappen. Leek de groep tot voor kort ingedut, nu was hij klaarwakker! Al snel werden de begrippen ‘poortdagen’ en ‘zonnevlammen’ genoemd. Beide waren mij onbekend, dus zocht ik het op.

Poortdagen 


‘Poortdagen zijn dagen waarop de sluier tussen kosmos en aarde dunner is, waarbij je dus veel meer energie kunt voelen, veel fitter bent of last hebt in de vorm van slapeloosheid, veel dromen of druk op het hoofd.

Dit is een tijd waar alle ontvangen informatie opeens begrepen wordt, het kwartje valt. Dit is de tijd waarin we uitreiken naar nieuwe informatie en frequenties. Op deze dagen weten we dat er informatie binnenkomt.’

[bron]


Zonnevlammen


‘Een zonnevlam is een magnetische storm op de zon waarbij het op het eerste oog lijkt te gaan om een zeer heldere vlek en een eruptie. Bij zonnevlammen komen grote hoeveelheden geladen energetische deeltjes en enorm hete gassen vrij.

Veel mensen voelen zich geïrriteerd of ongemakkelijk. De zonnevlammen kunnen oude patronen afbreken die niet langer nodig zijn zodat nieuwe kunnen ontstaan. Hierdoor kunnen we ons tegelijkertijd hyperactief en uitgeput voelen.
Mensen voelen zich misselijk, hebben last van pijn en zijn duizelig. Veel mensen worden overweldigd door een gevoel van verdriet. Anderen voelen zich alsof ze over water lopen. Er zijn mensen die problemen hebben met zicht, pieptonen in de oren, keelproblemen en zelfs symptomen van een droge tong.
Wees je er bewust van waar het mee te maken heeft, neem je rust en drink veel water. Onze systemen worden opnieuw gekalibreerd waardoor we uiteindelijk met een veel hogere frequentie kunnen resoneren.’

[bron]


Bere-interessante kost weer! Ik dacht aan mijn eigen heldere dromen. Dat ik droomde over een huis en voor het eerst het gevoel had dat het ‘klaar’ was. Dat mijn huis (=hoe ik mijn leven heb ingericht) klaar is. Geen bezwaren, verontschuldigingen of gêne meer. Dit is mijn huis, zus en zo is het ontstaan en dit is waar ik van hou.

Initiatiefneemster van de Moon Challenge, Yvonne Vrijhof, kwam naar aanleiding van al die reacties op mijn bericht met een ritueel voor ons - hypergeraakte mooners – om ons aura te beschermen. Het maken van een auraspray.

Dit is wat Yvonne Vrijhof er over zegt:

'Momenteel is het Maan in Vissen, grenzen van Mein und Dein vervagen vaak en emoties worden snel overgenomen... kameleon effect...

Idee! Visualiseer jezelf in een volle Maanbol van jouw aura als je er last van hebt...
Of maak een auraspray om jezelf te beschermen...
Simpel recept; Neem (liefst Maan water) water, wat zeezout en een sprayflesje, mengen en opladen met de juiste intentie, dus bijv. Liefdevol bescherm ik mezelf voor invloeden van buitenaf... teken een spiraal op het flesje van buiten naar binnen Et voila! Klaar is de spray...'


Eerst wilde ik het uitstellen tot de volgende dag, want na al dit enerverends wilde ik echt mijn best doen om op tijd te gaan slapen. Maar soms moet je het ijzer smeden als het heet is. Ik maakte snel een spray – gelukkig had ik nog een sprayflesje en ging heerlijk slapen.

Fijn weekend gewenst!


Ps: het spiraal tekenen op mijn flesje lukte niet zo goed. Ik had geen goeie stift bij de hand. Op het briefje zie je hoe de spiraal bedoeld is. Het boek is ook van Yvonne Vrijhof. Korte verhaaltjes van een jaar lang boodschappen en inzichten uit de natuur. Meer info over het boek vind je op haar website Heks en Kruid.


dinsdag 11 juli 2017

Tussenstand no-spend challenge

Waarom zou je dat doen, een no-spend maand?


Michel besprak de challenge met collega’s en iemand stelde de waarom-vraag. Ja, waarom zou je dat doen, een maand lang de hand op de knip houden?
Om geld uit te sparen. Dat natuurlijk. Maar vooral vanwege bewustwording.

Laatst had Michel per ongeluk het verlengsnoer met de grasmaaier doorgesneden. Het eerste wat je denkt: ik heb een nieuwe nodig. Maar tijdens een no-spend maand leer je dat je veel meer keus hebt. Stel jezelf een aantal vragen: kan ik het repareren? Heb ik het meteen nodig? Heb ik het überhaupt nog wel nodig? Heb ik iets anders in huis waarmee ik hetzelfde kan? Kan ik het lenen? Waar vind ik de voordeligste koop?

Toen begon er iets te dagen bij zijn collega’s.

Zodra je doorhebt dat je niet beperkt bent tot één oplossing, gaat er een wereld voor je open. Je blijkt opeens veel meer invloed uit te kunnen oefenen op je inkomsten en uitgaven! Het zijn niet meer alleen de omstandigheden die je in je huidige financiële positie hebben gedrukt, maar er bestaan mogelijkheden om die te veranderen.  En die mogelijkheden kun jij helemaal zelf bewerkstelligen. Wat een vrijheid!

Die no-spend maand is heel leerzaam. 


Ik ben best tevreden over hoe onze no-spend gaat. Ik let op onze uitgaven, maar ik ben er niet heel krampachtig mee bezig. Een beetje minder gestresst er over. Ik kijk niet meer op een tientje. Maar dat is alleen maar omdat het kan. Daar keek ik een paar jaar lang wel op. Want dat was nodig.
Ik had destijds heel veel spullen bewaard. Ik ging aan het opruimen en begreep steeds meer waarom ik spullen bewaarde. Als ik het weg zou gooien zou het betekenen dat ik op enig moment weer iets nieuw zou moeten kopen. Ik hoorde mensen achteloos zeggen: ach, gooi toch weg. Voor een tientje koop je een nieuwe (pet, vaas, wasrek, kabel, oplader, gereedschap). Een tientje klinkt niet veel, maar als je elke week iets moet kopen omdat je dat eerder hebt weggegooid, dan kost je dat € 520 op jaarbasis. Ik dacht bij al die spullen: ik bewaar het, dan hoef ik het niet meer te kopen. Elk tientje wat ik niet uit hoefde te geven was winst.

Er zijn gradaties in het proces van financiële bewustwording heb ik ontdekt. Onze financiële situatie is sterker, we houden meer over en ik kan wat losser zijn. Er is een verschil tussen het hebben van een budget waar je niet overheen kan en een budget waar je wel overheen kan.

Ook kost het me niet veel moeite meer om spullen te laten liggen in de winkel. Sterker nog, ik voel nog maar weinig de echte drang om iets te kopen. Die blije fladder die je kunt voelen bij iets moois dat je ziet in de winkel? Ik haal vaak mijn schouders op. Ik ben blij met wat ik heb. Ik hoef het niet meer te hebben. Maar ik voel me ook niet meer bezwaard als ik wel eens iets koop wat niet strikt noodzakelijk is.

Mijn bespaarbuddy

Van mijn buddy Saskia leer ik ook heel veel. De problemen waar mensen tegenaan lopen zijn eigenlijk in alle soorten huishoudens vergelijkbaar. Ook als de financiële situatie verschillend is. Pech die nooit alleen komt bijvoorbeeld. Maar ook dat er altijd ruimte te vinden is in je financiën, hoe hopeloos het er soms uit ziet. En een gedachte die bij me opkwam: wat als je altijd uit noodzaak kringloopspullen moet kopen, omdat je je het niet kunt veroorloven om nieuw te kopen? Hoe leuk is dat dan nog? En hoe voordelig is dat dan nog? Je moet vaker je spullen vervangen omdat de levensduur lager is. Denk aan auto, computer, koelkast, vriezer, fiets, tv, bed, meubilair. Zomaar een gedachte die bij me opkwam.

Marktplaatsperikelen

Ook stak ik nog maar weer wat tijd in mijn marktplaats-handel. Vooruit, ik probeer het nog een keer ook al levert het me onrust op en kost het me veel tijd. Ik kies er steeds vaker voor om spullen naar de kringloop te brengen. De spullen zijn allemaal nog prima voor een tweede ronde, maar soms is het al te oud, niet meer courant en is het me al dat werk om het te verkopen niet meer waard.
De verkopen liepen eerst nauwelijks maar het wonder is geschied: ik verkocht onze kinderbox voor een mooi bedrag van €20. De keukenmachine wordt ook opgehaald als het goed is. In totaal heb ik dan ongeveer voor €55 verkocht. Wat ik vaak gek vind is dat ik soms dingen op mp of in fb groepen aanbied voor een heel klein prijsje waar iedereen  voor weg loopt. Vervolgens breng ik het naar de kringloop en zie ik dat bijvoorbeeld kinderkleding geprijsd wordt voor €3,50 (was notabene een kinderbroek met een gat er in!!!) en het vervolgens een week later al verkocht is. Terwijl men het bij mij voor €0,50 hadden kunnen krijgen. Een observatie waar ik maar niet teveel gedachtes aan wijd, behalve ze hier neer te zetten.

De spulletjes uit mijn naaiatelier zette ik ook nog maar weer eens online. Ooit op een zomermarkt heel veel van verkocht. Daarna viel het helemaal stil. Als iemand nog een cadeautje zoekt voor een poppenmoeder/-vader? Of een cadeautje voor een HHB-bakker in spé?

Poppenluiers zie hier de advertentie

Kinderschorten zie hier de advertentie

Minder onrust

Wat reduceren van stress betreft kom ik er nog niet helemaal uit. Lezeres Ageeth merkte op ‘de vraag is of je er iets voor moet doen of laten’ en dat is precies de vraag die steeds door mijn hoofd speelt. Er zijn heel veel plichtplegingen van school en werk waar ik niet onderuit kom en dan vind ik al dat ik heel zorgvuldig mijn keuzes maak. Aan het begin van het schooljaar heb ik bijvoorbeeld met mezelf afgesproken dat ik niet zoveel meer mijn hulp aan zou bieden als er ouderparticipatie werd gevraagd. Zo heb ik het eerste half jaar niet gereageerd op het verzoek om vervoer naar de schooltuintjes want dat is altijd op een dag dat ik werk. Maar we lopen aan het eind van het schooljaar en dan zie je dat andere ouders ook niet meer zo te porren zijn en dan bied ik mijn hulp wel aan, anders gaat zo’n uitje niet door. Dat betekent wel dat ik die verloren werkuren op een andere tijd weer in moet halen, wat eigenlijk altijd ten koste gaat van huishouden en schrijftijd.
Met een oude goede vriendin ga ik soms op vrijdagmorgen een uurtje of anderhalf wandelen. Er was ook een tijd dat ik dat liever afzegde of oversloeg, want dan kwam ik weer in de knoei met de andere dingen die ik nog wilde doen. Maar tegenwoordig wil ik dat niet meer opschorten, ik wil geen spijt krijgen dat ik dat te weinig heb gedaan.

De dingen die ik doe, daar sta ik wel achter. Toch blijft wel het verlangen om wat vaker een adempauze te hebben. Minder onrust en onderbrekingen. Ik voel ook wel een noodzaak, want als ik veel aan mijn hoofd heb gaat de pieptoon in mijn oor omhoog. Er is dus nog ruimte voor verbetering. Eigenlijk zou ik ook wat minder afleiding moeten zoeken op social media.

Afgelopen vrijdagmiddag hadden de meiden een vriendinnetje te spelen en ik heb ze amper gemerkt (dat wil nog wel eens per vriendinnetje verschillen). Wat een rust! Toen heb ik mijn momentje wel gepakt. Hier kan ik wel aan wennen, dacht ik.

Poes en ik hadden even een momentje met ons twee



vrijdag 7 juli 2017

Overtuigingen

We bouwen in ons leven heel veel overtuigingen op. Over hoe we ons horen te gedragen, over hoe we er horen uit te zien, over of we goed kunnen leren of juist niet. Over wat er wel of juist niet voor ons is weggelegd, over wat we kunnen en vooral over wat we niet kunnen, over wie we mogen zijn en wie we niet mogen zijn.

Het wordt toch niks met mij, niemand zit te wachten op wat ik kan maken/doen, anderen kunnen het veel beter.



Omdat ik nu met de no-spend challenge bezig valt me weer eens op hoe overtuigingen ons in onze greep kunnen houden. Van geld krijgen we heel dwingende gedachten. We vinden dat we er recht op hebben, we vinden dat we er hard voor gewerkt hebben, we vinden het niet eerlijk dat de een wel wat krijgt en jij niet. En als het op besparen aan komt, dan zijn de ja-maren niet van de lucht. Ja maar ik kan niet zonder auto, ja maar verhuizen is ook duur, ja maar ik laat mijn kinderen echt niet in kleren lopen met een gat er in, ja maar ik heb al zo vaak geprobeerd te stoppen met roken en het lukt toch niet, ja maar een ijsje hoort bij een dagje uit, ja maar ik kon deze aanbieding niet laten lopen. Ja maar ik wil wel op vakantie want anders hou ik het niet vol hoor tot de Kerst. Ja maar wij houden echt wel rekening met het milieu want wij vliegen nog maar een keer per jaar.

En niet te vergeten de macht van de marketing. Marketing en overtuigingen hebben een ding gemeen: herhaling. We hebben ze al heel vaak gehoord. Zo vaak dat we er niet meer aan twijfelen. Dit is hoe we zijn (druk, onhandig, lief, stout, slim, grappig) en dit is wat we nodig hebben (producten voor haarverzorging, producten voor de verzorging van je kind, producten voor je gezondheid, voor de lijn, voor je huis).

Het opmerkelijke van overtuigingen is dat we er zelf in gaan geloven. We hebben ze zo vaak gehoord dat we er naar gaan leven. Het is onderdeel van onszelf geworden. Toch, je bent je overtuigingen niet. Je hebt ze wel. Maar je bent ze niet.  (Eerder schreef ik Trek het je niet aan, ook over deze thematiek).

Toen ik begon met eenvoudiger leven en consuminderen, moest ik vaak over een drempel heen. Ik weet nog goed hoeveel moeite ik er mee had om ons abonnement op de VARA gids op te zeggen. Ik voelde me er echt mee verbonden, we waren ook al vreselijk lang lid en het voelde alsof ik ze de rug toekeerde. Maar als ik niet iets zou opofferen, dan zou er niks veranderen. Dus zegde ik ons abonnement op, met als troost het idee dat ik altijd weer een nieuw abonnement kon nemen. Ik heb het nooit gemist.

Overtuigingen remmen ons in onze groei en ontwikkeling. Door vast te houden aan oude overtuigingen (door maatschappij, marketing, of familie of ouders opgelegd) komt er geen ruimte vrij voor iets nieuws. Iets wat jij misschien wel belangrijker vindt. Of iets waar je prioriteit aan wilt geven omdat je leven er nu om vraagt. Tijd met je gezin of zorgen voor je ouders in plaats van investeren in je carriere. Een verhuizing in plaats van op vakantie. De mogelijkheid om op jezelf te wonen. Als je het ene wilt, dan zul je het andere moeten laten.

Ik vind het nog steeds heel leerzaam om die overtuigingen te onderzoeken. Wat houdt me tegen om iets te doen, welke gedachte belemmert mij op mijn weg? Niet alleen in omgang met geld, maar met alles in het leven. Overtuigingen maken ons onvrij. Als je gaat onderzoeken wat er achter die overtuigingen schuilt dan kom je uit bij je wezenlijke drijfveren. Waar jouw kwaliteiten liggen. Om die te vinden geeft je meer rijkdom dan dat geld je kan geven.


In mijn meditatieopleiding heb ik een oefening geleerd die bij dit thema past. Voor wie er zelf mee aan de slag wil, geef ik ‘m hier in vereenvoudigde vorm, zodat het ook toegankelijk is voor beginners.


Meditatie oefening Overtuigingen


Zoek een plek waar je ontspannen kunt liggen of zitten.
Zorg dat je een half uur niet gestoord kunt worden door huisgenoten, deurbel of telefoon.
Je kunt een timer zetten om de tijd in de gaten te houden. 20 minuten of een half uur is een mooie tijd.

Deze oefening werkt met kleuren.
Kies van te voren een van de volgende kleuren. Maak de keuze niet te moeilijk voor jezelf, kies daar waar je aandacht het meest naar getrokken wordt. Als tijdens de oefening de kleur verandert, volg dan die kleur.


Oranje = fysieke gezondheid, ondeugendheid, levendigheid, levensplezier
Mauve (is een paars rozige kleur, sommige gebruiken de kleur magenta) = mentale helderheid, doordringendheid
Donkerblauw = innerlijke vrede, dieper gevoel van vrede, omhulling

Richt je aandacht op je ademhaling.
Ga na hoe je ligt of zit. Zit/lig je ontspannen. Voelt je matras, kleed, stoel zacht of hard? Koud of warm? Dwalen je gedachten af, ga dan weer met je aandacht naar je ademhaling.

Plaats de kleur die je gekozen hebt om je heen. Van je kruin naar je voeten. Om je hele lichaam. Alsof je in een wolk van kleur zit. Soms lukt het niet om de kleur te ‘zien’, denk dan aan het woord van je gekozen kleur. Of een associatie die je met de kleur hebt. (Zelf denk ik bij de kleur mauve aan de schilderijen van Turner). Je hoeft niet te forceren om de kleur om je heen te krijgen.

Laat de kleur om je heen stromen.
Ga vervolgens met die kleur naar je hoofd, tot boven je hoofd. Laat daar de kleur los.
Wacht vervolgens een moment en kijk of je licht kunt zien of ervaren. Boven je hoofd.
Neem dat licht – of het idee van licht – mee naar beneden.
Via je hoofd, langs je keel, langs je hart, langs je navel, langs je bekken, langs je benen.
Helemaal tot onder je voeten.
Laat daar het licht de aarde in stromen.

Net als altijd is er in meditatie niks goed of fout. Een oefening is niet 'gelukt' of 'mislukt' ook al kun je je wel gefrustreerd voelen als het niet brengt wat je verwacht had. Het gaat om ervaren en om wat de oefening bij jou in gang zet.

Fijne oefening gewenst en fijn weekend!

Warme groet
Anita

Misschien dat de blogpost De vijf kindconclusies je ook aanspreekt.