Drievoudige godin

Elke dag heeft mijn maan-scheurkalender een interessant weetje over de maan.

Er gaan wel eens een paar dagen voorbij dat ik een bladzijde afscheur en loop ik een paar dagen achter. Soms zegt een vriendinnetje van Gemma en Ellie daar dan wat van: ‘Jullie kalender loopt drie dagen achter’ (kinderen kunnen dat zo lekker verwijtend zeggen…). Ik zeg dan meestal dat dat komt omdat wij al een paar dagen niet naar de wc zijn geweest, maar tot nu toe trappen ze niet in dat grapje :-).

Maar goed, terug naar die interessante weetjes. Die weetjes kunnen gaan over de stand van de maan in een bepaald dierenriemteken, het kan een ademoefening zijn, voedingsadvies of een recept, soms advies over geld. Voor alles is een ideale stand van de maan.

Sommige stukjes zijn slaan zó de spijker op de kop, omdat ze precies passen bij mijn gemoed van dat moment. Dan voelt dat als een geruststelling ‘ah, nú snap ik het’.


Drie-Gezichten-Godin

Laatst was er een stukje die me erg bijgebleven is. Het ging over de Drie-Gezichten-Godin.


Gelezen: De Winter Voorbij van Isabel Allende

Voor het leukste en stoerste vintage boekenblog Ogma mocht ik de nieuwste van Isabel Allende lezen. Ik heb al haar boeken en was heel benieuwd naar De Winter Voorbij.

Hoewel ik wel altijd haar boeken kocht, heb ik de laatste jaren niet alles gelezen. Sommige titels kwam ik maar niet in. Maar De Winter Voorbij was voor mij een klassieke Isabel Allende. Vanaf de eerste bladzijde had ze me te pakken.

Mijn verslag is te lezen op Ogma.nu. Kom vooral gezellig langs voor ons boekenadvies.
Hier plaats ik het in een licht aangepaste vorm.


Wat zegt de uitgever over De Winter Voorbij: 

‘New York, december 2015. De stad wordt geteisterd door een vreselijke sneeuwstorm. Door een bizar toeval kruisen drie mensen elkaars pad: een oudere Amerikaan, een Chileense van begin zestig en een jonge illegale immigrante. Ze raken tegen wil en dank verzeild in een soort roadmovie waarin ze zich moeten ontdoen van een lijk, een pistool en een auto. Tijdens deze bizarre tocht leren ze elkaar steeds beter kennen. Langzaam vallen – ook voor de lezer – alle puzzelstukjes op hun plaats.’


Wat is dat bizarre toeval dan?

Die oudere Amerikaan is Richard Bowmaster (ik vind het altijd zo leuk hoe Allende zowel voornaam als achternaam van haar personages blijft noemen). Richard is gepensioneerd docent aan de universiteit van New York. De Chileense van zestig is Lucía Maraz, in Amerika terecht gekomen om een veiliger heenkomen te vinden. De jonge illegale immigrante is Evelyn Ortega, uit Guatemala. Zij kwam illegaal via Mexico naar Amerika nadat haar broertje voor haar ogen werd vermoord en zijzelf verkracht. Sindsdien hult zij zich voornamelijk in stilzwijgen. Haar stem laat haar meestal in de steek.


Wat hebben die drie met elkaar te maken?

In New York werkt Evelyn voor een rijk gezin, daar verzorgt zij de gehandicapte zoon. Richard woont in Brooklyn in een pand, waarvan hij de onderste etage verhuurt aan Lucía – ook verbonden aan de universiteit waar hij werkte. Tijdens die zware sneeuwstorm in New York gaat Richard in de auto met een van zijn katten naar de dierenarts. Zijn auto glijdt tegen de auto waar Evelyn in zit. Hij geeft haar zijn visitekaartje voor de verzekering. Het is echter niet de auto van Evelyn zelf, maar van haar baas. De auto heeft ze zonder toestemming meegenomen en hij zal not amused zijn. Omdat de etage van Lucia stervenskoud is, warmt ze zich op bij het appartement van Richard. Dan belt Evelyn aan. Als Richard en Lucía door krijgen dat Evelyn illegaal is én dat er een lijk in de kofferbak ligt, beslist Lucía dat er maar één mogelijkheid overblijft: zich ontdoen van het lijk en de auto. Om Evelyn – die in een kwetsbare positie zit – te beschermen.

De hoofdstukken gaan wisselend van het heden waarin alle drie samenzijn, naar het verleden van Richard, Lucia en Evelyn afzonderlijk. Hiermee rijgt en ontvouwt Allende het hele verhaal.

De Winter Voorbij is voor mij een klassieke Allende. Ik geniet er enorm van hoe ze haar personages tot leven kan wekken. Haar zinnen zijn vloeiend, poëtisch, vlot, maar ook zorgvuldig. Door die schrijfstijl leer je in relatief korte tijd (want het boek is 336 pagina’s dik) iemands complete geschiedenis kennen. Het is de reden waarvoor ik terug blijf komen bij de boeken van Isabel Allende. Op het eerste gezicht lijkt het moeilijk om je te identificeren met deze karakters uit het boek. Richard bijvoorbeeld heeft een spoor van verdriet, dood, schuld en alcoholverslaving achter zich. Ik ken verder geen mensen met zo’n levenswandel. Maar al zijn emoties zijn universeel, dat maakt dat hij toch niet ver van je af staat.

‘Het is niet de zwaartekracht die het universum in evenwicht houdt, maar de bindende kracht van de liefde.’


Roadmovie

De Winter Voorbij leest als een roadmovie. Vanuit Brooklyn gaan ze met twee auto’s op een barre tocht door kou en sneeuw naar het bosrijke Noorden van de staat New York. Er zit een vleugje humor in de manier waarop Allende de levens van deze drie beschrijft. Zoveel ellende en tegenslag en ongeluk is uiteindelijk gewoon grappig. Maar het is niet alleen een verslag van hoe deze drie de sporen van een moord proberen te wissen. Het is ook het verhaal van de rijpe liefde. De diepe kracht en verbondenheid die hoort bij mensen die al liefdes gekend hebben. Ik heb genoten van dit boek!

‘Midden in de winter begreep ik eindelijk dat er in mij een onoverwinnelijke zomer huisde.’

***

De Winter voorbij is o.a. verkrijgbaar bij bol.com

[dit is een affiliate link. Als je hier iets besteld, krijg ik een percentage van de verkoop. Het kost jou niets extra's].

Zelf maken: vlierbloesemsiroop

Eind mei, begin juni staat de vlier in bloei. In een stuk met meerdere bomen en struiken zijn de witte geurende schermen heel opvallend. In het najaar zitten er bessen aan die erg geliefd zijn bij vogels. Als de bessen op z'n rijpst zijn dan plukken vogels de vlier in no-time kaal. Vervolgens poepen de vogels de pitjes van de bessen elders weer uit, waardoor je de vlier vaker terugziet in clusters van bomen en struiken, gemeenteperken, rond sportvelden, bij mensen met grote tuinen; plekken waar weinig geschoffeld wordt.

Van de vlierbloesem kun je heerlijke siroop maken! Het plukken van vlierbloesem in het wild was mijn eerste wildpluk-ervaring. Ik was zo enthousiast dat ik genoeg bloesems had voor 10 liter siroop! Daarvan heb ik veel flessen weggeven als cadeautje. Vooral omdat Gemma en Ellie het niet bliefden...




Yoga: de benen omhoog

Ik doe het niet vaak genoeg, de benen omhoog. En dan bedoel ik echt met de benen rechtop, voeten in de lucht. Toch is het goed voor me, heb ik gemerkt. Door de operatie aan mijn onderbeen waarbij een moedervlek is weggehaald en de wond ging ontsteken, heb ik altijd een bepaald ongemak aan dat been. En als vrouw van een bepaalde leeftijd - in de overgang - is het ook goed om wat meer zorg aan de bloedsomloop te besteden.

Met de benen omhoog geeft niet alleen ontspanning op korte termijn, maar ook op de lange termijn.
Neem een yoga mat of een dikke deken en leg deze bij een wand. Ga ontspannen liggen en laat de benen tegen de muur rusten. Een dun kussen of een zachte deken onder de onderrug geeft nog wat extra ontspanning. Zorg dat je je comfortabel voelt.

Al na een paar minuten voel je je meer ontspannen, je ademhaling wordt rustiger, je hoofd wordt rustiger. Het hart hoeft niet zo te pompen om het bloed helemaal naar je benen te pompen. Door het steuntje in de onderrug stroomt de energie beter door en krijg je waarschijnlijk warme voeten, hoe tegenstrijdig dat ook klinkt met je voeten in de lucht.

Op de lange termijn zijn er ook allemaal voordelen. Als je deze oefening vaker doet heeft dit een gunstig effect op je bloedsomloop, je hart, je spijsvertering en je afweersysteem. Het wordt ook wel geadviseerd ter voorkoming van spataderen. Het is ook gunstig voor de lymfeklieren en dat kan ik wel gebruiken, want het lymfestelsel in mijn onderbeen is door de operatie onderbroken.

Op zich kun je deze oefening doen zo lang als je wilt, maar in het begin zou ik het bij een paar minuten houden en gaandeweg opbouwen.

Fijne oefening gewenst!
Anita