Waarom ik spullen bewaarde



Vaak genoeg heb ik naar opruim programma’s gekeken en geergerd naar het beeldscherm geroepen ‘nee!! Daar gaat het niet om! Zit hem/haar niet zo te pushen om spullen weg te gooien!!’
Dan werd er ingepraat op de hoarder dat iemand al die spullen niet nodig had ‘want hij zij deed er toch niks meer mee’, ‘aan 1 grasmaaier heb je genoeg’,  ‘die boeken lees je toch nooit meer’, ‘wat moet een mens met zoveel dolfijnenbeeldjes’, ‘hoeveel winterjassen heb je nodig?’



Van alle jaren opruimen heb ik geleerd dat het zelden om de spullen zelf gaat. Het gaat altijd om de diepere laag, om de betekenis van die specifieke spullen voor die specifieke persoon. De man die al het gereedschap van zijn vader nog op de boerderij had staan, terwijl zijn vader niet meer leefde, en hij zelf niet meer boerde; die man snapt zelf ook wel dat het logisch gezien geen nut heeft om  die machines te bewaren. Maar het waarom van het bewaren is interessant. Welke emotie omvatten de spullen. Is het spijt? Spijt dat een bepaalde tijd voorbij is en je er destijds niet genoeg van hebt genoten. Is het verantwoordingsplicht? Heb je het studiemateriaal bewaard van die opleiding/cursus die je nooit hebt afgemaakt, met het idee dat je het ooit nog gaat afmaken? Is het gemis?
Is het plichtsbesef? Staat dat kostbare erfstuk bij jou thuis, met de boodschap dat het ‘in de familie moet blijven’, maar vind je het erfstuk zelf helemaal niet mooi? En vind je de taak wellicht te zwaar? De verantwoordelijkheid te groot?


Als je bezig gaat met opruimen, ontspullen, minimaliseren, eenvoudiger leven, dan zijn dat emoties die je bij jezelf tegen kunt komen. Als je daar oog voor kunt krijgen, met compassie door je spullen in huis heen kunt gaan en onderzoeken voor jezelf of je bepaalde items los kunt laten of dat je ze nog even langer vast moet houden, dan zal dat je uiteindelijk meer ruimte geven. Meer nog dan de feitelijke ruimte in je huis.



Ik had ook zo mijn redenen om spullen te bewaren.


12

Ruimte maken met Thich Nhat Hanh



Het komt niet vaak meer voor dat ik een nieuw boek koop. Het meest lees ik boeken via de bibliotheek, leen ze bij de minibieb, of ik krijg ze van mijn collega’s van Ogma.nu die hun kasten opruimen. Of ik krijg ze van de uitgever.

Maar af en toe neem ik wel eens een nieuw boek mee uit de winkel. Deze – Ruimte maken - van Thich Nhat Hanh zag ik liggen bij de aanbiedingen (van €9,99 voor €5,50) en nam ik mee naar huis, net als een afgeprijsd exemplaar Mediteren ook van Thich Nhat Hanh (tis even oefenen op de naam). Ik had nog nooit iets van deze wereldberoemde monnik gelezen; voor deze prijs durfde ik die kennismaking wel aan. (oke, ik vond het kaft erg aantrekkelijk ;-) ) Het leken me ook nog eens boekjes die ik vaker uit de kast zou pakken. En ik wil wel graag weer meer ruimte maken in mijn huis.

Ruimte maken is een alleraardigst boekje over het creëren van je eigen meditatieplek. Het is een handzaam praktisch boekje van slechts 90 bladzijdes, maar het is duidelijk waarom Thich Nhat Hanh zo geprezen wordt, want hij kan in een paar woorden heel veel zeggen.

Het boekje bestaat uit tien hoofdstukken:

1 Stoppen

Het lijkt zo’n open deur: als je op zoek bent naar meer rust, meer zingeving, los wilt komen van de drukte, dan moet je stoppen. Thich Nhat kan het zo verwoorden dat je gelijk merkt waar bij jou de schoen wringt.
‘Je kunt het huidige moment in al zijn volheid en vreugde aanraken, gewoon door een plek te hebben en een manier om te stoppen. De lukrake gedachtenstroom stoppen is de eerste stap in je meditatiebeoefening. De sleutel tot het creeren van een meditatieplek thuis is een ruimte inrichten waar de bedrijvigheid stopt.’

Dit was nog maar het eerste hoofdstuk en hier raakte Thich mij al meteen. Raakte me op een gevoelige plek, want dat was precies zoals ik mijn huis ervaarde toen ik net begon met de kastjes opruimen: overal waar ik in huis kwam zag ik werk liggen. Er was geen ontsnappen aan. En ik besefte dat ik eigenlijk nog steeds geen rustige plek in huis had. Er was een tijdlang dat de badkamer de enige kamer was die netjes en zonder werk was. Maar dat kostte me dan weer heel veel werk om het zo te houden. Mmmm.

2 Ademen

Stiekem ook een open deur als je al langer leest over wat gezond is voor de mens: de ademhaling. Maar wel zo belangrijk dat het goed is om het weer te noemen. Adem is zuurstof voor alles en iedereen.

3 Zitten

Een hoofdstuk over een plek om te zitten en te ademen en mediteren. Net als de andere hoofdstukken met veel voorbeeld affirmaties.

4 Een ruimte voor het ademen

Maak een plek, een hoekje, een kamer in je huis vrij en richt het in als een plek om op adem te komen. Een plek waar rust en vrede is. Een sacrale ruimte. ‘Zonder een speciale ademruimte kom je er misschien niet toe om een pauze te nemen, zelfs niet in je eigen huis. Misschien ben je rusteloos, boos op anderen of droevig. Een paar minuten in je ademruimte zitten helpt al om je pijn te verminderen en meer zicht te krijgen op de bron van je ellende.’
Je huisgenoten kunnen je ondersteunen door zachter te doen als jij op de stilteplek zit.

5 De bel uitnodigen

In de zen-traditie wordt het luiden van de bel genoemd: de bel uitnodigen. Sinds kort heb ik een klankschaal en die gebruik ik wel eens als ik vind dat er teveel onrust in huis is. Dat de kinderen te hard praten, door elkaar praten, ik mijn zinnen niet af kan maken, er onenigheid is. Het is een heel bijzonder effect zo’n klankschaal, maar door de geluidsgolven merk je dat iedereen zich daar op afstemt; iedereen stemt zich op hetzelfde af en er ontstaat weer meer eenheid. Overigens geen keiharde garanties hier.

6 De taart in de koelkast

Deze vond ik het moeilijkst om me voor te stellen. Ik geloof niet dat dit werkt op mijn gezin. Het idee is dat de ‘taart in de koelkast’ (mag ook een zak chips in de voorraadkast, een reep chocolade, ijsje in de vriezer, kiwi uit de fruitschaal zijn - net waar je voorkeur ligt) als afleiding wordt gebruikt voor een conflictsituatie. Dat als de kinderen ruzie hebben, ze boos zijn, niks met mijn bemiddeling te maken willen hebben en het spelende vriendinnetje er een beetje hulpeloos bij staat; dat ik dan zeg ‘ik bedenk me ineens dat er taart in de koelkast staat’. De werkelijke betekenis is dan ‘laten we ophouden elkaar pijn te doen’. De bedoeling is dat de een de tafel gaat dekken (yeah right- that will probably be me), de ander taart gaat snijden (yeah right-also probably me) en terwijl gezinsleden zich hier om bekommeren kan degene die boos is of verdriet heeft rustig bij komen en als het er aan toe is mee delen in de taart. Thich Nhat’s inlevingsvermogen is zeer groot, maar hier zie ik toch een tekortkoming.
Een traktatie is alleen maar meer reden voor onenigheid. En ik moet de troep opruimen. Misschien dat ik nog wat kan met het zinnetje ‘laten we ophouden elkaar pijn te doen’.

7 Een altaar maken

Deze kan ik dan weer iedereen aanraden. Van Thich mogen alle gezinsleden iets toevoegen aan het huisaltaar, maar zover ben ik nog niet. Het altaar is van mij, daar staan mijn mooie spulletjes op – edelstenen, buddha beeld, klankschaal, vaasjes, seizoensbloemetje, kruidenkaart – en als er teveel troepjes van de kinderen bij gezet worden, dan haal ik dat weg. Duidelijk (nog) geen plek die ik met de rest wil delen.


8 Metta-meditatie

Metta betekent liefdevolle vriendelijkheid. Liefhebben is op de allereerste plaats jezelf aanvaarden zoals je bent. Door metta-meditatie ga je oog krijgen voor wat jou heeft gemaakt tot wie je bent. Hierdoor komt er acceptatie. Acceptatie van lijden en van geluk.
Ook dit hoofdstuk heeft tal van affirmaties en meditaties.

9 Koken en eten

Hier zegt Thich waar ik ook over geschreven heb bij het zelf maken van eten: je krijgt meer oog voor waar je grondstoffen vandaan komen. Wie heeft het bewerkt, op welk land is het gegroeid? Thich adviseert om in je keuken een klein altaar te maken. Een plankje met een kaars of wierook, een edelsteen. Het houdt je aandacht erbij als je aan het koken bent. Dat is ook een heel bruikbare tip.

10 Slapen

Hou je slaapkamer zo vrij mogelijk van prikkels. Geen tv, telefoon, computer of sportapparatuur. Dit hoofdstuk bevat heel veel affirmaties en meditaties voor het verbeteren van de nachtrust. Heerlijk!

Ik zie wel wat punten waar ik in huis mee aan de slag kan. ‘De allerbelangrijkste elementen zijn een zitplek en een gevoel van vrede.’
Als Thich het zegt, geloof je het meteen.

Warme groet,
Anita

6

Op vakantie in de meivakantie

De hoogste tijd voor weer een blogpost! Niet alleen om de stilte te doorbreken, maar vooral omdat ik ongedurig, onrustig en humeurig word nu ik al zo lang niet geschreven heb.

In al onze wijsheid hadden de man en ik bedacht dat we dit jaar in de meivakantie op vakantie zouden gaan. De kinderen hadden twee weken vrij in het verschiet en dan is er tijdstechnisch gezien wat meer tijd om ergens naartoe te reizen. Drie jaar geleden gingen we bijvoorbeeld naar Zweden. Aangezien het in mei voor veel bestemmingen nog laagseizoen is, konden we ook iets ondernemen dat in het hoogseizoen nicht im Frage ist. Zoals het Gardameer bijvoorbeeld. Daar wilde dochter Ellie graag naartoe. De overleden vrouw van mijn schoonvader had haar hart verpand aan het Gardameer en kwam er vanwege haar werk als toeringcarchauffeur elke zomer. Het sprak tot dochter Ellie's verbeelding en het was voor ons ook een plek om haar te gedenken. De man en ik wilden ook wel naar het Gardameer, maar echt nevernooitniet in het hoogseizoen. Want veul te druk, veul te duur en veul te heet! In de meivakantie zouden wij het nog kunnen behappen.

Wij reserveerden een leuke stacaravan op een camping aan het Gardameer voor een week, een nachtje hotel op de heenreis in München en op de terugreis hetzelfde hotel. Nee, we hebben niet gevlogen. Ik weet dat velen liever het vliegtuig pakken, want 'dat kost geen drol' en 'is veel sneller', maar ik heb ontdekt dat het maar net is hoe je rekent. In principe vliegen we binnen Europa niet of zo beperkt mogelijk (Engeland bijvoorbeeld is wat bewerkelijker om met de auto te bereizen vanwege dat water ertussen). Vliegen is mij te stressvol, slecht voor mijn gezondheid en slecht voor het milieu. Dat hele gedoe met inchecken, douane en wachten vind ik teadious en wil ik alleen nog doorstaan voor intercontinentale vluchten. In 2009 heb ik voor het laatst gevlogen en het bevalt mij prima. Michel moet voor zijn werk nog wel eens vliegen. Dus we gingen met de auto, want de reis zelf hoort ook bij de vakantie. Zo zien wij dat.

Het was prachtig in Italië. De dorpjes, de taal, de babbelgrage Italianen, het bekoort me nog altijd. Maar ik herinnerde me ook weer waarom ik na onze eerste vakantie samen die naar Toscane ging, in 2003, tegen Michel zei dat ik wel genoeg had van cultuurvakanties en dat ik het miste om er in de natuur op uit te trekken.
Italië zit bomvol cultuur, wetenswaardigheden, geschiedenis, maar het betekent wel dat je van dorpje naar dorpje gaat, van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid. Er is geen ontkomen aan het toerisme - en dan zaten we nog in het laagseizoen; overigens weten wij nu echt zeker dat we NIET - ik herhaal NIET - in het hoogseizoen daar willen zitten - en dat je veelal aangewezen bent op de auto om ergens naartoe te gaan. Je kunt natuurlijk ook op de camping blijven, maar dan kun je net zo goed naar Appelscha gaan. Dus, hoewel we een uitstekende vakantie hadden, was ik ook erg blij dat we weer naar huis gingen.

Financieel gezien was het een grotere aderlating dan ik voorzien had. Het enige goedkope aan de vakantie was de accommodatie zelf. Ik was duidelijk niet meer zo'n vakantie gewend. Het hielp ook niet mee dat de auto vlak voor de vakantie een grote beurt kreeg en mijn wasmachine vlak voordat we vertrokken kapot ging.

In de zomer gaan we niet op vakantie. Een kwestie van omstandigheden en keuzes maken. Het kan tenslotte niet allemaal. Michel is altijd degene die toch graag weg wil, maar zijn werk houdt dat nu tegen en ik juich, want zo heb ik ook geen stress van de planning en voorbereiding. Het moet ook geen 'must' worden om op vakantie te gaan.  Vakantie zou een onderbreking moeten zijn wanneer je het nodig hebt, maar het is ook heel bevrijdend om het hele idee van 'ik moet op vakantie, anders kom ik de rest van het jaar niet door' los te laten. Kijk maar eens waar je zin in krijgt als je helemaal niks in het verschiet hebt. Wat ga je ondernemen als je thuis drie hele weken de tijd hebt? Vlucht je steeds je huis uit? Waarom? Heb je het idee dat je wat mist? Wat mis je dan? Dat zijn zomaar vragen die je jezelf kunt stellen en waar je misschien wel meer aan hebt dan wanneer je op een camping of op een terras zit in een ander land.

Rust en regelmaat, daar heb ik meer van nodig momenteel. Ik wil niet klagen - hoewel ik daar heel goed in ben - maar laat ik het zo zeggen dat ik me wel eens beter heb gevoeld, zowel mentaal als fysiek.

Hè, lekker om weer te schrijven! Genoeg gekeuveld. Tijd voor wat foto's!

Salò

Camping San Fransesco - aan de zuidkant van het Gardameer

Ze wilden wel even romantisch poseren

Als dit meisje haar voeten maar in het water kon doen was zij blij. 


Dorpjes = winkelen

Ruine op Sirmione

Limone



Limone

Limone

Soms lijken ze wel op een tweeling. 

De man had zijn pet en zijn sandalen vergeten. 
De plaatselijk gekochte sandalen van Chinese makelij waren geen hit, maar de pet van Italiaanse makelij wel. Maar goed, daar zat dan ook een prijsverschil in. 



Soort selfie. 

Thuis draait de nieuwe wasmachine volop. Deze huisvrouw is er dolblij mee!
Het was mijn eerste bestelling bij Coolblue en was aangenaam verrast. De bezorgjongens stonden om 7.10 u 's morgens al voor de deur. Krijg je ervan als je dichtbij een distributiecentrum woont. Zo kon ik meteen al mijn vakantiewas gaan draaien. Het was mooi weer, dus de zon zorgde voor het drogen. 


Hartelijke groet,
Anita











23