maandag 22 mei 2017

Hoe deze pretpark-vermijder twee hele leuke dagen had in Slagharen

Een pretpark heeft zo ongeveer alles in zich waar ik kritisch op ben. Het is een plek van passief vermaak. Kinderen (en volwassenen) gaan van attractie naar attractie zonder dat het kind aangezet wordt tot echt spel. Het eten dat verkocht wordt is gestandaardiseerd. In elk pretpark wordt hetzelfde verkocht. Dezelfde hamburgers, dezelfde patat met snacks, dezelfde tosti’s, pizza’s, broodjes, hotdogs, marsen, nutsen en slushpuppy’s. Drinken wordt u aangeboden door de bekende merken coca cola, fanta, fristi. Het is geen voedzaam eten, het ongezond en bewerkt. Maar het is vooral door marketing bepaald.
Milieuvriendelijk is zo’n pretpark ook niet, want al dat eten wordt per stuk in plastic verpakt en na consumptie (al dan niet met flinke etensresten) in de afvalbak gegooid. Misschien is het volume aan afval nog wel groter dan het volume aan eten zelf.
Pretparken zetten aan tot consumentisme. Alles om maar te kunnen blijven bestaan, want klanten willen geen hoge entree prijs betalen. Maar wel graag spectaculaire attracties! Tja, het geld moet toch op een of andere manier verdiend worden. En we hebben eigenlijk ook wel te klagen over het jonge personeel dat een rekenmachine nodig heeft om wisselgeld te kunnen uitrekenen. Dat het pretpark moet bezuinigen op personeelskosten omdat anders de toegangsprijs omhoog moet, dat wordt gemakshalve even vergeten. Als het eigen vertier maar niet in het gedrang komt.
Een pretpark is de maatschappij in het klein. Alles wat in het dagelijks leven gebeurt, zie je in compacte vorm in een pretpark terug. Als je bewuster gaat leven, voelt dat soms wat ongemakkelijk om tussen die twee werelden te laveren.

Ondanks dat een pretpark niet mijn natuurlijke habitat is, belandde ik toch in een! En ik had het onverwacht leuk!



Elk jaar organiseert de NVOM (Nederlandse Vereniging voor Ouders van Meerlingen) een meerlingendag. Een dag waar je elkaar als meerlingouders kunt ontmoeten, waar je informatie kunt halen of gewoon een gezellige dag te hebben.  Het ene jaar is het in een dierentuin, andere jaar in een pretpark, om de verschillende leeftijdsgroepen steeds wat te bieden te hebben. Voor die dag kun je kaarten met korting bestellen. We zijn maar een keer eerder mee geweest, dat was naar het Dolfinarium. Andere jaren konden we steeds net niet in het geplande weekend of het was te ver weg. Nu was Slagharen aan de beurt en dat past wel heel erg bij de leeftijd van Gemma en Ellie. Het is ook nog eens maar een uur rijden. Ik vond dat ik nu een goeie reden had om me over mijn bezwaren heen te zetten. Ik ben tenslotte niet de enige in het gezin. Gemma en Ellie hebben de leeftijd dat ze pretparken leuk gaan vinden, met name Gemma lijkt er echt plezier aan te beleven. Michel houdt wel van achtbanen en dergelijke, maar naar een pretpark zou hij ook niet meer gaan als de kinderen er niet waren.
Naar Slagharen waren zowel de man als ik nog nooit geweest.



De meiden waren dolenthousiast met Slagharen in het vooruitzicht. ‘Dat is van Randy en Rosie!’ werd er geroepen. Ik wist van niks, maar leerde dat Randy en Rosie de wasbeer mascottes zijn van Slagharen, dat kennen de kinderen dan weer van tv. Zie hier, weer een reden om kinderen geen tv te laten kijken ;-).
Om de ervaring nog completer te maken, sprongen we ook nog eens uit de band en boekten een nacht (met NVOM korting) in een blokhut op het park!

Of het kwam omdat we allemaal zonder voorkennis rondstapten en we dus allemaal geheel neutraal alles op ons af hebben laten komen, of dat het kwam omdat we met zoveel meerlinggezinnen waren - waardoor je het gevoel hebt dat je op een heel groot familiefeest bent - of dat het kwam omdat we er allemaal heel veel zin in hadden; wij hebben het allemaal ontzettend leuk gehad en waren aangenaam verrast door Slagharen. Het was er schoon, aangeharkt, het personeel had er zin in, en de pony’s ook :-).





De opzet van het park was leuk gedaan, de western style was overal goed doorgevoerd. Ja, ik voelde me zowaar zelf Amerikaanse op de dorpskermis; gezellig rondstappen en een praatje maken met deze en gene. Misschien moeten ze nog een keer een taartenbakwedstrijd organiseren, dan voel ik me helemaal Jessica Fletcher!
Ik moet er wel bijzeggen dat dat familiaire gevoel sterker was op de eerste dag, toen er zoveel meerlinggezinnen waren. De tweede dag was het een warme zonnige dag, dat trok ander publiek.

De blokhut was beter dan we hadden verwacht. De indeling was efficiënt - daar hou ik zo van- en eigenlijk was alles er. Er zat een slaapkamer in met twee stapelbedden. Voor ons gezin met twee dochters van 8 jaar kon dat wel. Wij lieten de meiden boven slapen, hoeven wij onszelf ’s avonds ook niet in de kooi te hijsen :-) Ik was niet bang dat ze er uit zouden vallen, want het bed was behoorlijk diep.

Voor de deur een handige picknick tafel en opzij van de blokhut twee palen voor een hangmat die je bij de receptie kon halen. Als het aan mij had gelegen had ik de tweede dag (de zonnige dag) met een boekje aan de picknicktafel gezeten en geluisterd naar de vogels die vrolijk kwinkeleerden. Man en kids naar het park, dat lag tenslotte in de achtertuin.

Een zwembad was er ook nog. Die hebben we ook uitgetest. Met een mooi binnenbad en buitenbad, glijbanen, fonteinen, bubbelbad. De akoestiek was niet overal even goed, waardoor erg lawaaierig. Daar hielden we het niet zo lang vol.

Wat we niet uit konden proberen was de nieuwe achtbaan. Wij waren er in het weekend van 8 april en die nieuwe achtbaan werd die week er op geopend. We konden wel zien hoe de opbouwers het aan het testen waren. Dochter Gemma heeft sinds Legoland de pretpark smaak te pakken. Haar kun je wel in een attractie zetten. Michel heeft het ook altijd leuk gevonden, maar wordt ook ouder en dan vallen sommige attracties niet altijd even goed op de maag. Ze wil ook wel met mij in een attractie, maar alleen op voorwaarde dat ik niet gil. En dat is soms best moeilijk….Dochter Ellie is net als ik, die kijkt naar hele andere dingen. Meestal de dingen die door de meute voorbij gelopen worden, zoals leuke bloemperkjes of vissen in de vijver. Wij zaten gezellig samen in de kabelbaan en zij was dol op de pony’s.





De NVOM had een grote zaal tot hun beschikking met standjes. Kinderen konden zich laten schminken, kettingen rijgen, goedgemerkt stond er ook met hun naamstickers (ken je goedgemerkt?). We hebben niet uitgebreid met andere meerlingouders gepraat, maar zo af en toe maak je een praatje als je in de rij staat. De drempel om contact te maken is op zo’n dag wat makkelijker. Ik heb nog gesproken met Coks Feenstra, de schrijfster van het Grote Meerlingenboek. Het gedicht dat ik ooit schreef over hoe het is om een tweeling te zijn heeft zij opgenomen op haar website.


tussen de bomen door zie je het reuzenrad

Heel veel gezinnen hadden een overnachting geboekt op het park. De volgende ochtend hadden we in de grote zaal een gezamenlijk ontbijt. Allemaal gezinnen met meerlingen. Je herkent jezelf in de verschillende fases van vermoeidheid. En in de fases van ontwikkeling. Zo zag ik een gezin met eeneiige meisjes van ongeveer 2 jaar. Mama zat naast een meisje. Papa zat naast een meisje. In zulke situaties ga je als ouders om de beurt naar het buffet. De man was nu even naar het buffet. Zal je net zien: dan gaat het meisje dat naast papa zat, rechtop staan in haar kinderstoel. Mama keek net de andere kant op. Als mama het wel ziet zit ze in een spagaat, want zodra zij naar de andere kant van de tafel gaat lopen, zal haar andere dochter gaan staan in haar kinderstoel. Dat soort uitdagingen.

Samengevat: het was een heel leuk weekend. Zo leuk, dat ik het wel aandurf om er nog een keer naartoe te gaan. De kinderen hebben er in ieder geval al zin! (Maar ja, die hebben overal zin in - behalve haar borstelen).

Fijne week gewenst.

Warme groet
Anita

6 opmerkingen :

  1. Slagharen, daar ben ik nooit geweest. Voor mij is er maar een pretpark en dat is de Efteling. (En vroeger het Land van Ooit). Leuk om te lezen dat je er toch van hebt genoten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De Efteling ben ik een keer geweest. Toen was ik al in de twintig. Had een vriendje en samen gingen we met de trein van Noord-Ned. naar Zuid-Ned. Dat was ook een hele leuke dag. Ook daar vond ik de kermisattracties niet interessant, maar al het andere wel. Dus ja, de Efteling staat inmiddels ook op het verlanglijstje.

      Verwijderen
  2. En wat goed dat je het een kans hebt gegeven..ondanks je bezwaren! Je had ook echt nee kunnen zeggen op basis van je gevoel en dan had je dit nooit ervaren. Wat fijn dat jullie zo genoten hebben!
    Ik heb hetzelfde met pretparken als jij...weinig tot niks dus ;) En ook wij kregen een keer een uitnodiging van het werk Jan om mee te gaan naar de efteling. Boehhh...riep ik...vreselijk...die drukte!!! Maar gelukkig kon ik het daar bij laten dus we gingen! We hadden een heerlijke dag en wat was ik geraakt door het park...zo mooi verzorgd en wat hadden veel mensen een pret! Dat raakte mij ook...zoveel blijheid bij de mensen. Daarna nog een keer naar Slagharen en ook dat was helemaal leuk...ik vond dat kabelbaantje zo leuk...daar ben ik wel een paar keer in geweest ;);) De bezwaren heb ik nog steeds hoor...maar toch is mijn kijk erop wel wat milder geworden...juist door mijn eigen ervaringen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goh zeg! Dat ziet er inderdaad leuk uit. Ik ben ook een pretpark hater dus dit vind ik positief nieuws. Ik wist niet dat ze toch leuk konden zijn.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik begrijp en deel voor een deel je argumenten tegen het pretpark. Aan de andere kant is het zo nu en dan toch ook wel een leuk uitje. We hebben er veel gezien, de afgelopen jaren! Ik zelf vind bijvoorbeeld Hellendoorn wel aardig. Niet te commercieel, geen voor kleine kinderen onmogelijke afstanden tussen de attracties gevuld met vreettentjes.. Maar zo'n tweelingendag is natuurlijk ook wel heel erg leuk lijkt me. Dat maakt veel goed!

    BeantwoordenVerwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!