maandag 12 december 2016

Het was stil hier op het blog

Het was stil hier op het blog. Ik zou willen dat ik kon zeggen dat mijn dagen ook stil waren. Dat ik me teruggetrokken had zoals de natuur dat ook doet. Een tandje terug en naar binnen staren. Maar ik was hier afwezig omdat het offline leven mijn aandacht vroeg. Keuzes moeten nu eenmaal gemaakt worden. Het voelt een beetje onwennig om weer een stukje te schrijven. Een terugblik op alle bezigheden daar heb ik geen zin in, maar zomaar verder gaan met nieuwe blogposts dat past ook weer niet.

Me helemaal terugtrekken, mijn blaadjes laten vallen zoals bomen dat doen en de hele dag pitten zoals onze kat dat doet, nee, dat zit er niet in. Ik moet het hebben van de ruimte tussen de lange stroom aan klussen en taken en things-to-do en probeer die ruimte te vullen met dingen die mij zin geven. En daar ben ik niet zo heel erg goed in, moet ik bekennen; ruimte zoeken. Maar ik leer.



Er zijn mooie dingen in ontwikkeling en er gebeurden moeilijke dingen.

Mooie dingen

Ik kreeg inspiratie uit gesprekken, boeken, uit mezelf. Kleine snippers van mooie grote inzichten. Ik wil ze opschrijven, maar soms vervliegen ze weer voordat ik ze goed en wel op papier heb. Ik krabbel soms maar snel wat op het eerste het beste papiertje wat ik tegenkom. Ik probeer een klein notitieboekje bij me te houden, maar als ik dat niet bij de hand heb, dan volstaat de achterkant van een bonnetje ook of desnoods het notitieblok op de telefoon. (die laatste liever niet, want ik vergeet als eerste dat ik het daar in heb gezet). Het zou mooi zijn als er iets meer ruimte was om die inzichten te laten zakken en te laten beklijven.

Prachtige inzichten, over herinneringen bewaren, het huis als beeld van mezelf, dat ik volgend jaar in de leer ga bij Yvonne om natuurrituelen te leren, dat ik met mijn meditatiegroep nu ook tussendoor meditaties doe – soms komen we niet eens bij elkaar, maar doen we het op afstand, dat ik plannen heb om volgend jaar een massagecursus te gaan doen (dit wordt met luid gejuich ontvangen door Michel ;-)) om te combineren met de healings die ik leer op de meditatie opleiding. Allemaal mooie prachtige dingen en contacten die voortkomen uit het bloggen. De inspirerende gesprekken over energie van bomen. De prachtige boeken die ik krijg toegestuurd. Allemaal voer voor de ziel. Er komt steeds meer samenhang in alles wat ik doe en waar ik naartoe wil.

Inzichten over ‘later’, ‘als ik met pensioen ben’. Dat ik het misschien niet rustiger wil hebben, maar wel betekenisvoller. Dat ik er geen voldoening uit zal halen om veel te reizen, alleen maar boeken lezen en ergens een kopje thee drinken. Maar dat ik hoop dat ik nog steeds veel mag doen en mag maken, dat ik nog steeds deel uit mag maken van mijn kringen, hopelijk op mijn kleinkinderen passen. Dat ik niet stil wil zitten, maar mooie dingen wil maken, dat ik mijn ervaringen over persoonlijke groei ook uit kan dragen aan de wereld.

Misschien ben ik wel een rupsje nooitgenoeg? Denk ik dat ik niet genoeg pauze tijd heb gehad om al die inspiratie te laten zakken, maar gebeurt er in de cocon meer dan ik denk? En komt die vlinder uiteindelijk toch ook tevoorschijn? Goh, ik moet meteen denken aan mijn drie eikeltjes uit de moonchallenge; rups, pop, vlinder.

Verdrietige momenten 

Die waren er ook, helaas. We moesten afscheid nemen van de vrouw van mijn schoonvader (tweede vrouw, niet Michel’s moeder). Uitzaaiingen vraten haar lichaam op, het was een lijdensweg. Mijn schoonvader heeft haar vanaf maart dag en nacht verzorgd, een bijna bovenmenselijke taak. Ik ben heel dankbaar dat we elkaar de laatste maanden extra vaak hebben kunnen zien. (Ondanks de afstand – ruim 2 uur heen en 2 uur terug). Zoiets is zo ontzettend waardevol, veel belangrijker dan ik ooit had kunnen denken. Ze waren 32 jaar samen, zij werd 52 jaar. (mijn schoonvader is 65 - voor de beeldvorming) Ze was een groot fan van mijn blog. Zei altijd dat ze er zo van genoot. Haar Happinezen schoof ze naar mij door. De kinderen verwende ze met attente cadeaus. Daar deed ze moeite voor, ook als het vanwege haar gezondheid eigenlijk niet meer kon om nog iets in huis te halen. Mijn vorige blogpost heb ik aan haar opgedragen. Toen leefde ze nog, maar ik weet niet of ze ‘m nog heeft kunnen lezen (of voorgelezen heeft gekregen). Zij hield van licht, had overal in hun gezellige huis kaarsen staan. Speciaal voor haar heb ik drijfkaarsjes gekocht (want ik brand maar matig kaarsen). Die branden nu in mijn glazen schaal in de keuken.



The spirit lives on
when the body dies

Heather Nova - Walking higher


Bij vlagen heb ik wel gereageerd op al die mooie blogs die ik zo graag lees, van lieve bloggers waarvan ik weet dat zij ook bij mij lezen. Maar uiteindelijk kon ik het niet bijhouden en las en reageerde ik minder dan me lief was. Zodra ik weer de kans krijg, pak ik dat weer op.

Hopelijk tot snel!

Hartelijke groet,
Anita

13 opmerkingen :

  1. Ik vroeg me laatst al af wat de reden was dat je niets meer schreef.

    Goed om weer wat van je te lezen. En sterkte met alle positieve en verdrietige dingen in je leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een voelbare lege plek, sterkte en mooi zo je drijfkaarsjes
    X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Fijn dat je ondanks de afstand nog zoveel tijd samen door kon brengen.
    Heel erg fijn ( en knap) dat je schoonvader zo voor zijn vrouw heeft kunnen zorgen.
    Iemand die lief , vrijgevig en gevoelig was ( wat uit dit blogje blijkt), ze zal gemist worden.
    Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is absoluut geweldig wat mijn schoonvader gedaan heeft, een bovenmenselijke prestatie bijna.
      Het houdt me nog erg bezig.

      Verwijderen
  4. Leven gaat altijd met up's en downs. Wat je schrijft over die cocon heeft ook eens iemand tegen mij gezegd en ik kreeg er een boekje bij over HSP. Misschien herken jij dat ook bij jezelf?
    Sterkte bij het verlies van je "schoonmoeder". Fijn dat haar man nog zoveel voor haar kon betekenen in die moeilijke tijd en jullie haar nog vaak hebben bezocht. Dat neemt ook de nodige tijd en energie maar achteraf ben je altijd blij dat je dat hebt gedaan. Fijne dag.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor het noemen van HSP. Ik kwam het jaren geleden op het spoor en las er een boek over. Ik herkende mezelf er inderdaad helemaal in. De laatste tijd vraag ik me ook wel af of die overgevoeligheid een vorm van gebrek aan focus is. Dat ik me te snel richt naar anderen, ipv naar mezelf.

      Ik ben inderdaad heel blij dat we nog zoveel hebben kunnen doen, er zijn. En we hebben gemerkt hoe dat gewaardeerd werd. Veel hoeft het niet te zijn.

      Verwijderen
  5. Wat fijn dat je er voor haar en je schoonvader kon zijn. Lief, Happinez :)) krijgen en weten dat je blog gelezen (en gewaardeerd) werd door haar. Sterkte met het verlies.

    De inspiratie overal en nergens vandaag, ja handig om dat op een plek op te schrijven. Lukt hier ook niet altijd (teveel boekjes haha :)) En de cocon, was handig dat we die standaard zouden hebben om ons daar in terug te trekken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel.
      Ik geloof dat ik mijn notitieboekjes beperkt heb tot 3 (of 4..) maar ideaal zou zijn om er eentje te hebben.

      Verwijderen
  6. Ik haal inspiratie ook overal en nergens en probeer ook een boekje bij te houden. Maar de chaoot die ik ben, weet ik vaak weer niet waar ik dat ding heb gelegd!

    Jammer van het verlies in je familie.
    Zo is het leven, maar met kanker is je gevecht vaak zo oneerlijk.

    Wat fijn dat je tussen alle drukte toch de tijd hebt gevonden om een paar reacties achter te laten...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi,ik herkende je uit het blogwereldje aan je profielfoto op de besloten FB van Yvonne´s MC; je hebt in de afgelopen jaren ook wel eens bij mijn blogs gereageerd maar inmiddels ben ik onder deze naam alleen nog te vinden. Ik dacht ik zoek je blog weer eens op en ga eens bij je meelezen. Wat leuk dat je bij Yvonne in de leer gaat. Ik wil bij haar ook graag een opleiding volgen maar eerst ga ik in februari en maart mij in de materie van de Edelstenen en Mineralen verdiepen. Eén ding tegelijk ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat ontzettend leuk om je op deze manier tegen te komen, hoewel ik niet meteen kan plaatsen welk blog je vroeger had.
      De moonchallenge was prachtig, nietwaar? Ik zit er nog helemaal vol van en van andere meditaties. Zo vol dat ik op het laatst ook niet meer op de fb groep van de moonchallenge kon volgen en reageren.
      Errug leuk dat je reageert, dit zijn voor mij de krenten uit de bloggerspap!
      Ik ga jouw blog met veel belangstelling volgen.

      Verwijderen
    2. Leuk, ik zag je al als volger binnenkomen vanmiddag ;)
      Ik kan me voorstellen dat je me niet kan plaatsen, ik begon ooit als ¨Wat beleeft Jo¨ daarna veranderde ik van naam en werd ik ¨Home is where the magic happens¨, daarna ¨Kon ik maar toveren¨. Daar schreef ik over de alledaagse dingen maar daar had ik geen inspiratie meer voor. Tenminste ik had heel sterk het gevoel daar niets meer te willen melden. Vandaar dat ik daar sinds een maandje of twee mee gestopt ben. Verder zie ik jouw reacties ook vaak terug bij de blogs die ik ook volg en waar ik ook reageer. Grappig toch?
      Ik heb de Moon Challenge ook als heel bijzonder ervaren. Ik was altijd al wel van de maan enzo maar door die Challenge ben ik me er nog bewuster van geworden, zijn veel dingen me duidelijk geworden. Groetjes!

      Verwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!