donderdag 31 maart 2016

Onze beste aankoop voor de kinderen ooit : Puky loopfietsen

Niet alles wat je voor je kinderen koopt blijkt een succes. Zo hebben wij net ons speelhuis verkocht, dat was weliswaar geen miskoop, maar ook geen geweldig succes. Een gematigd succes, zeg maar.

Wat wèl een enorm succes is, dat zijn de Puky loopfietsen. Daar hebben de meiden al zoveel gebruik van gemaakt! En hoewel ze de loopfietsen eigenlijk al lang ontgroeid zijn, pakken ze ze toch nog steeds als eerste als er buiten gespeeld wordt.


Waar ik de Puky loopfiets voor het eerst zag, weet ik niet meer precies, volgens mij bij ons in de wijk. Ik zag meteen dat die fietsen meerwaarde hadden.Nu zie je ze heel veel, maar een paar jaar geleden nog niet zoveel, maar ik ben er achter gekomen om welke fietsen het ging en ik ben alleen maar bevestigd in mijn idee.



We hebben onze Puky's gekocht in 2011, toen de meiden 2,5 jaar oud waren. Ze reden er zo op weg!  Ze leren er hun evenwicht op te bewaren, wat een goeie voorbereiding is op het leren fietsen. Goed leren fietsen op een goeie fiets is wel iets waar wij extra belang aan hechten, dus ik ben wel gevoelig voor een fiets die gebouwd is naar de motoriek van een kind.
Bij de Puky's lijkt gewoon alles te kloppen, de afmetingen, het gewicht, de materialen. Hét grote voordeel vind ik dat de zadelpen heel laag is, daardoor kan het zadel in het begin heel laag, maar is het frame groot genoeg om goed mee te groeien. En die stootdoppen op het eind van het stuur vind ik zo'n geweldige vondst. Kinderen laten hun fiets toch meestal vallen (ook al zit er een stander aan) en door die stootdoppen knalt het niet zo op de grond.


De snelheden die Gemma en Ellie op zo'n loopfiets konden maken! Hup, daar zeilden de meiden door de bocht. We namen de fietsen ook mee op vakantie. Eén vakantie was het heel slecht weer en crossten de meiden rondjes met hun loopfiets rond de kamertafel.
Als we een wandeling gingen maken dan gingen Gemma en Ellie op hun loopfiets, zo konden we veel grotere afstanden afleggen, zonder met een hangerig kind op de arm te moeten lopen. Heel af en toe weigerden ze om verder te loopfietsen, dan liep ik met een kind op de ene arm, een loopfiets aan de andere hand en een tweede huilend kind die eigenlijk ook graag gedragen wilde worden :-).



Inmiddels ben ik helemaal fan van de Puky fiets. De meiden rijden nu op een 18 inch en binnenkort mogen ze van ons een 24 inch. Het spaarpotje heeft zich de afgelopen maanden gestaag gevuld met de opbrengst van wat overbodig geworden spullen.
Gemma en Ellie wilden eerst graag zo'n fiets met een draagrekje er voor op, maar daarvoor vinden wij ze nog te jong. Hoe leuk het er ook uitziet, zo'n rekje maakt de fiets onstabiel en voor een kind van 7 moet een fiets goed onder controle te houden zijn. Maar nu ik ze voorbereid heb op de volgende Puky (en ik ze in een onbewaakt ogenblik een uitvoering met 7 versnellingen beloofd heb - die natuurlijk weer duurder zijn) zijn ze helemaal enthousiast en kunnen ze niet wachten om naar de winkel te gaan.





Dit lijkt wel een reclame! Maar ik kan ze dan ook zeker aanprijzen. Er zijn zat spullen die ik in huis gehaald heb voor de kinderen die helemaal niet nodig bleken of nut hadden van korte duur, maar deze fietsen zijn hun prijs dubbel en dwars waard gebleken. Met al het consuminderen en minimaliseren vond ik het ook het vermelden waard om te vertellen welke aanschaf een goeie investering is gebleken. Want niet alle aankopen zijn per definitie overbodig.

Mocht ik je aangestoken hebben met mijn promopraatje (ik hou hier niets aan over trouwens) en wil je meer weten over de Puky loopfiets, dan is hier meer informatie.
Overweeg je ook de aanschaf van een Puky loopfiets, ga dan naar je plaatselijke fietshandelaar of bestel online.


Uiteraard hebben we ook een slechtste aankoop voor de kinderen, daarover in mijn volgende blog.

Ps: ik zag dat je de fietsjes ook kunt bestellen bij bol. Klik hier voor de link. Als je het hier bestelt, hou ik er wel wat aan over, want dit is een affiliate link ;-)
Wel op letten dat je de uitvoering met luchtbanden koopt! Niet die kleinere variant met massieve banden, daar heb je veel korter plezier van.


Anita's Dagboek is ook op facebook te vinden. Ik vind het leuk als je mijn pagina leuk vindt.





maandag 28 maart 2016

Pasen - het zonlicht van het leven

En toen was Pasen al weer voorbij. Waar is de tijd naartoe gegaan....
Nou, naar dat ene uur waarmee de klok is verzet en hier naartoe:

Paaseieren zoeken in de tuin. 

de oogst werd hier even in geparkeerd

de opbrengst werd gedeeld. 

Hoe ging het eieren verven met nagellak?
Nou, zoals Ellie het treffende zei 'Hé de Paashaas heeft de eieren net zo geverfd als die mevrouw uit dat filmpje! Maar deze zijn niet zo mooi geworden...'
Ik: 'Tja, dan zal deze Paashaas het wel....'
Ellie: '.... druk gehad hebben.'

Mijn tips: koop een paar flesjes goedkope nagellak (op markten zie je ze wel eens voor een euro per stuk), zorg dat je ook nagellak remover hebt, keukenrol bij de hand en werk snel.
Het effect kan heel mooi zijn, maar het vraagt veel nagellak en het klonterde ook snel.


We wilden er even met z'n allen op uit en nadat zowat de hele provincie voorbij was gekomen, waren Michel en ik het eens geworden over Ter Apel en Bourtange.


kaarsje voor onze dierbaren die het nu nodig hebben






Rondwandelen in Bourtange. 





En aan het eind nog een rondwandeling om het verloren knuffeltje terug te vinden, wat wonder boven wonder snel lukte.

Vandaag naar mijn ouders. Mijn moeder had met haar crea club een Paasbloemstuk gemaakt. De meiden hadden het eerder die week al gezien en loodsten mij mee 'mama, wil je het graf van Jezus zien?!'

Ik vond het een schitterend stuk met een prachtige symboliek. Het donker aan de ene kant en het voorjaar aan de andere kant. 

De meiden hebben op school een lied geleerd wat ze de laatste dagen vaak thuis hebben gezongen. Dat lied past perfect bij dit bloemstuk. 





Het is Pasen, het is feest
na het donker van de dood
nu het zonlicht van het leven
kijk, de lente is geboren
en de winter is geweest
met Pasen wordt iets nieuws 
aan ons gegeven.







zondag 27 maart 2016

Denken in besparende oplossingen

Terwijl ik de avond voor Pasen besteed aan het koken van eieren en ze daarna bij wijze van - gedwongen, want de verftabletten waren uitverkocht - experiment te verven in een schaaltje water en nagellak en ze daarna ook nog moet gaan verstoppen, typ ik tussendoor een stukje over besparende oplossingen zoeken.

Consuminderen daagt je uit om met goedkope oplossingen te komen. Denken in alternatieven. Zoals dat verven van die eieren. Ik was te laat met het kopen van verftabletten en verven met natuurlijke kleurstoffen zoals rode kool of kerrie waren geen succes gebleken voorgaande jaren. Gelukkig zag ik op facebook een filmpje van iemand die nagellak in warm water deed,  met een satéprikker een marmerpatroon in het wateroppervlak tekende en vervolgens het ei er door haalde. Daarmee had ik mijn alternatief gevonden en nagellak heb ik wel in huis, dus ik hoef er geen geld aan uit te geven. Dat had ik namelijk al gedaan met de - puur voor de leuk, maar o zo leuk - aanschaf van Paaswegwijzers bij de Dille en Kamille.  Ik vond ze té leuk om te laten liggen. Mijn excuus is dat ik deze volgend jaar weer kan gebruiken en verftabletten niet ;-). Ik moet wel zeggen dat het me moeite kostte om ze te kopen, moest wel even over een drempel heen.





Maar goed, denk ik besparende oplossingen. In plaats van meteen iets te vervangen dat (deels) kapot gaat, train ik mezelf er in om met alternatieven te komen. Die oplossingen zijn soms simpel, soms creatief, vaak verandert het mijn manier van denken.
Ik ben er best trots op dat ik zoveel goedkope of gratis oplossingen heb bedacht.

Het dakraam op zolder had geen rolgordijn, maar 's zomers schijnt de zon er flink op. Totdat er een betere oplossing is, heb ik er een stuk vitrage voor gespijkerd. De vitrage zat op een staal van een stoffeerder, ooit een keer bij een outlet gekocht. Werkt beter dan ik dacht.




De wasmachine en de droger moeten eigenlijk een kwartslag gedraaid worden, zodat we makkelijker bij het expansievat van de ketel kunnen. Maar daarvoor moeten leidingen worden omgelegd, zowel aan- als afvoer en dan ook maar gelijk de elektra, want er is maar een stopcontact. Gaat allemaal op korte termijn niet gebeuren.
Totdat ik op een dag de droger alvast verplaatste. Dit bleek heel goed te werken en ik kreeg meteen meer ruimte voor de wasmanden en ik schoof er nog een rekje tussen (kwam uit de garage) voor oude handdoeken. De schoonheidsprijs heeft het niet, maar het expansievat is beter bereikbaar.

Er zat een grote scheur in het tafelzeil. Eigenlijk moet het hele zeil vervangen worden, maar een goed zeil is prijzig en ik had ook nog niet zoveel zin om er achter aan te gaan. Ik heb eigenlijk mijn oog laten vallen op een zeil van Tafelziel.
Door een restje zeil achter de scheur te plakken, heb ik het gerepareerd en kan het voorlopig weer
mee.



Ook krijgt ons bijzettafeltje in de zijkamer een derde make-over. Het tafeltje is qua formaat heel handig, maar het blad is lelijk. Ik heb een metertje zeil gekocht dat ik er om ga nieten.

Heb ik nu geen woonwensen meer? Jazeker wel! Best wel veel, want uiteindelijk zijn dit tijdelijke oplossingen.  Het is vooral uitstel van vervanging.

Hele fijne Paasdagen gewenst.

Lieve groet,
Anita

Hele fijne Paasdagen!



Anita's Dagboek is ook te vinden op facebook. Ik vind het leuk als je mijn pagina leuk vindt.

vrijdag 25 maart 2016

Mijn meest extreme bezuinigingen tot nu toe

Begin van de maand maart heb ik weer wat orde op zaken gesteld in de financiën. Ik herschikte de budgetten. Ook deed iemand mij de tip aan de hand dat ik bij de Rabobank via de app een naam kan geven aan spaarrekeningen. Dus daar heb ik nog wat extra spaarrekeningen geopend om toe te voegen aan mijn budgetten.  Bij de ING gebruik ik de spaardoelen voor mijn budgetten. (Het maximum daarbij is 10, vandaar de uitwijk naar onze andere bankrekening).

Om mezelf wat in de financiële flow te brengen maakte ik een bord aan op pinterest en al snel kwamen er allerlei tips en wijsheden voorbij in mijn interessegebied. Zo kwam ik terecht op het blog van een jong Amerikaans stel dat uit de schulden was gekomen. De zij van het stel somde op welke extreme bezuinigingen zij hadden gedaan. Zoals geen tweede auto kopen, maar elke morgen de kleintjes wakker en in de kleren doen om haar man naar zijn werk te brengen en 's middags hetzelfde ritueel om hem weer op te halen. Dan heb je er wel wat voor over!

Het zette me aan het denken welke extreme bezuinigingen ik gedaan heb om geld te besparen. Sommige dingen zijn er ingesleten en daardoor voor mij al heel gewoon, sommige dingen doe ik ook niet meer omdat zó extreem niet meer nodig is. Dit is mijn lijstje (er zijn vast wel meer - zoals badwater gebruikten om de tuinplanten water te geven - maar niet alles is even extreem);


  • Ik heb knopen uit ballonnen gehaald om de ballonnen weer te gebruiken bij het volgende feestje. Ook hield ik reclame ballonnen achter om ze bij het eerstvolgende feestje tevoorschijn te halen. 
  • Ik heb kinderknutsels ontmanteld en de onderdelen opnieuw gebruikt (zoals wiebeloogjes en van de zachte buigdingen)
  • Van oude handdoeken maakte ik washandjes.
  • Batterijen die in het ene apparaat leeg zijn, blijken het in een bureauklokje nog heel lang te doen. 
  • Als een wilde ging ik wildplukken. Vlierbloesem, vlierbessen, rozenbottels, gele kornoeljebessen, daslook. Sindsdien kan ik niet meer normaal een fietstocht maken, overal zie ik eten. 
  • Ziplock zakjes was ik af en gebruik ze opnieuw. 


Vroeger zou ik denken dat al die kleine bezuinigingen geen zoden aan de dijk zetten en een vorm zijn van valse zuinigheid, maar het zijn juist die kleine dingen die op jaarbasis optellen. Bovenal verandert het je gewoontes, waar je ook van profiteert bij grotere bezuinigingen en uitgaves.

Ik ben wel benieuwd of jullie ook zulk soort extreme bezuinigingen doen of hebben gedaan.

Anita's Dagboek is ook te vinden op facebook. Ik vind het leuk als je mijn pagina leuk vindt. 

woensdag 23 maart 2016

Voorjaarsschoonmaak met Huis en Ziel


Is de voorjaarsschoonmaak nog van deze tijd?


De voorjaarsschoonmaak, daar doen we niet meer aan, toch?! Matten uitkloppen, gordijnen luchten, vitrages wassen, matrassen stofzuigen, kasten in de boenwas, plinten afnemen. Dat is toch allemaal achterhaald?

Dat was in ieder geval wel de gedachte die leefde toen ik tiener was. Het was zonde van je tijd en bovendien onnodig, met al die moderne gemakken. En anders kocht je toch gewoon een nieuw matras? (ik noem maar wat).

Als jong meisje onderwierp ik mijn kamer wèl elk voorjaar aan een grote schoonmaakbeurt. Sopte mijn bureau uit. Ruimde op, stofte mijn beeldjes af en mijn letterbak. Mijn moeder waste de gordijnen en lapte het raam. Ik kan mij herinneren dat ik echt plezier aan beleefde aan zo'n dag schoonmaken.
Maar ik was niet ongevoelig voor de meningen van anderen en als jong meisje had ik nog zeeën van tijd, maar met de toename van huiswerk en later een eigen huishouden verdwenen die zeeën van tijd en daarmee mijn voorjaarsschoonmaak.

De rentrée van de voorjaarsschoonmaak


Maar vorig voorjaar begon het weer te kriebelen. Het voelde als iets heel logisch om te doen na de wintertijd. Dat krijg je er van als je meer volgens de ritmes van de natuur leeft :-)
Vorig jaar bleef het er een beetje bij, vooral nog steeds door dagelijkse verplichtingen, niet meer door de invloed van andere mening (vooruitgang :-)).
Nu bereid ik me voor op een heuse voorjaarsschoonmaak. Op zolder heb ik al het nodige weggegooid of klaargezet voor de kringloop. Ik kan in deze tijd ook makkelijker loslaten. Dat helpt ook een stuk.

Lichter leven


Ik wil me voorbereiden op de zomer, waarin ik relatief minder tijd aan het huishouden wil besteden en mijn tijd buiten door wil brengen. Daarvoor is een 'licht' huis nodig, dat weinig onderhoud behoeft. Geen achterstallig werk meer. Geen klussen die nog roepen. Geen zwaarte meer van de winter. Nee, vrij leven! Daarna komt de herfst wel weer, waarin de voorraden worden opgeslagen.

De voorjaarsschoonmaak is als tuinieren in je eigen huis


Ik vergelijk de voorjaarsschoonmaak met tuinieren. Het blad in de tuin diende als compost, het beschermde de bodem en wat er in verborgen ligt. Zaden en planten die wachten om te ontkiemen. Nu ontdoe ik de tuin van het overtollige blad, zodat de aarde lucht kan krijgen, zuurstof voor de planten om te groeien.
Ik heb de winter gebruikt om ideeën te vormen, plannen te maken. Ik heb gekoestert wat ik heb, nu moet het zuurstof en licht krijgen om te kunnen groeien. Op een overvolle bodem kan geen licht komen en geen zuurstof.


Huis en Ziel


Ter inspiratie lees ik Huis en Ziel van Nina Elshof. Elshof schrijft over de bezieling van je huis, over feng shui inrichting en over hoe je mentale welbevinden zich weerspiegelt in je huis en andersom.
Super interessante kost! Sinds ik me ben gaan bekwamen in het huishouden heb ik al zoveel verborgen boodschappen hierover ontdekt! In dat opzicht is het een vorm van mediteren. Zo heb ik ervaren dat het schoonmaken van de hoeken van je kamers letterlijk meer leefruimte geeft.

In Huis en Ziel vertaalt Elshof spiritualiteit naar het dagelijks leven. Haar schrijfstijl spreekt mij heel erg aan. Ze schrijft vloeiend en heeft een hoge informatie-dichtheid. Wat ik tot nu toe al gelezen heb geeft in ieder geval al genoeg stof tot nadenken. Da's in ieder geval beter dan stof op de kasten ;-)

Je kunt het e-book Huis en Ziel kopen met korting (las ik in de zondagse e-mail van inspirerendleven). Ga naar Huis & Ziel en vul bij de kortingscode: HUIS2016 in. De korting wordt dan automatisch verrekend. Dat kan alleen vandaag nog, want de actie loopt t/m woensdag 23 maart 2016.

Een papieren exemplaar is bijvoorbeeld hier te bestellen evenals het ebook zonder korting na 23 maart 2016.

Dus als jullie me even missen, dan ben ik aan het schoonmaken!



maandag 21 maart 2016

Leven met de maan - moon challenge




Het huidige leef ritme wordt gedicteerd door de klok. Die tijd kan behoorlijk dwingend zijn en het laat weinig ruimte over voor variatie en omstandigheden. In de 24-uurs economie gaat alles door op hetzelfde tempo. Dag en nacht. In de zomer en in de winter. Het collectieve rustmoment van de zondag is er niet meer. (Ik voerde voor mezelf de zondagsrust weer in, lees hier meer). 

Ik merkte dat het voor mij niet meer werkte om altijd maar door te gaan. Zo'n economie die altijd maar door gaat is uiteindelijk vrij eentonig. Er zijn geen natuurlijke momenten van meer en minder. Ik wilde mijn eigen tijd kunnen volgen en mijn eigen natuur en mijn eigen ritme. Helemaal met de komst van mijn kinderen werd ik me meer bewust van natuurlijke ritmes; baby's volgen hun eigen tijd. Opvallend genoeg is dat een heel natuurlijk ritme van dag en nacht. Van honger hebben, eten, poepen en slapen. Van prikkels zoeken en overprikkeld raken en vervolgens terugtrekken. Van inspannen en ontspannen.

Ook ging ik veel meer letten op de seizoenen. De verschillen in de seizoenen en hoe daarin vaak mijn stemming is weerspiegeld. Zo ben ik veel meer dan vroeger geneigd om me in de winter terug te trekken. Ook herken ik nu meer de symboliek van de seizoensfeesten (Pasen, Kerst); feesten met een  terugkerend ritme die aansluit bij het ritme van de natuur. Schoolvakanties volgen ook een ritme. Er zitten steeds ongeveer 8 weken tussen de vakanties, die vaak gekoppeld zijn aan seizoensfeesten.

Door meer en meer die natuurlijke ritmes te volgen, door hier bewuster mee te leven, kan ik meer richting geven aan mijn leven.

Ritme - Marli Huijer

Een van de boeken die ik las over tijd is Ritme van Marli Huijer. (subtitel: Op zoek naar een terugkerende tijd). Ik heb Marli Huijer kort meegemaakt in de begintijd dat ik bij de Universiteit kwam te werken. Ze werd toen al geroemd om de kwaliteit van haar onderzoek. Marli Huijer is Denker des Vaderlands.

Marli Huijer - Ritme


Haar boek Ritme is een prachtige zoektocht naar precies die thema's die ik tegen was gekomen in mijn eigen zoektocht. Die 24-uurs economie klinkt wel ideaal, maar ik begon mij serieus af te vragen of de mensheid er wel beter van wordt om altijd maar alles te kunnen op elk moment van de dag. Wanneer er keuzes wegvallen, valt er ook veel stress weg. Altijd maar alles kunnen is ook een beetje grenzeloos en ik denk dat het wel goed is om onszelf wat meer grenzen op te leggen.

Ik noteerde een paar passages uit haar boek die me aanspraken:

*
In de natuur zijn fundamentele ritmes en wetten die naar alle ritmes verwijzen.

Biologische ritmes zijn: hartritme, ademhalingsritme, menstruatiecycli, eetlust

Het lichaam heeft een eigen klok. Ook in volslagen duister, in afzondering functioneert het lichaam volgens een eigen klok.

Menstruatie cyclus volgt nog altijd de cyclus van de maan. En onze vruchtbaarheid, afweer tegen ziektes, gevoeligheid voor kanker, lichaamsgewicht, lichaamstemperatuur en verteringspatroon schommelen met de beweging van de aarde om de zon: in het ene seizoen hebben we meer kans op borstkanker, hart en vaatziekten, luchtwegaandoeningen, sterfte en depressies dan in het andere.

*

Moon challenge

Over de menstruatiecyclus gesproken: daarin leer ik mezelf ook veel beter kennen. Op welke momenten ik productief ben en op welke momenten er niets uit mijn handen komt. Vond ik vroeger dat alles gewoon door moest gaan; nu doe ik een stapje terug op de dagen dat het lichaam het wat moeilijker heeft.

Dat deed ik op intuïtie, maar verder had ik geen enkele kennis van de maan en de maanstonde. Laatst kwam er in mijn tijdlijn op facebook de moon challenge voorbij. Er komen heel veel leuke challenges voorbij en aangezien ik net hierboven zei dat het goed is voor de mens om zichzelf grenzen op te leggen, doe ik aan de meeste challenges niet mee.
Voor de moon challenge heb ik me wel aangemeld en wordt gegeven door Yvonne Vrijhof van Heks en Kruid. Ik vond al meteen de eerste dagen opvallend. De vragen die we aan onszelf moesten stellen en de stemmingen die we tegen zouden komen klopten precies met de vraagstukken die ik tegenkwam. En schreef ik niet vorige week nog dat ik zo worstelde met al die keuzes en dat ik dat zo beperkend vond? Het ene was een keus tegen het andere?  Die avond vond ik in mijn mailbox de videoboodschap van de dag: 'Vandaag kan de energie wat rommelig zijn met de groeiende Maan in Tweelingen. Het is vaak een snelle en ook wel oppervlakkige energie. Verder zal je merken dat de tijd zo aan je voorbij glipt vandaag, ga er maar niet tegenin....maar geef je er aan over… het is wat het is. Maak gebruik van deze energie door momenten van bezinning in te voegen vandaag en kijk wat je leert, vooral momenten van boosheid of irritatie zijn leer momenten…. '

Je begrijpt, mijn interesse is gewekt.

Woensdag 23 maart is het volle maan. Dan komt er een speciale opdracht van de moon challenge. Ik ben super nieuwsgierig! Op deze manier heb ik nog nooit naar de maan gekeken, maar ik weet nu al dat ik niet meer zonder kan.

Lieve groet
Anita

Anita's Dagboek is ook te vinden op facebook. Leuk als je erbij komt.

PS: 

Leuke bijdrage van mijn muzikale echtgenoot:

Neil Young zet al jaren op zijn tourschema op welke dagen het volle maan is. Op die dagen treedt hij niet op!
Ook lijkt Prince momenteel geïnteresseerd in de cycli van de maan, te oordelen aan zijn shirt.


maandag 14 maart 2016

Keuzes keuzes

Het eerste begin van dit stukje had ik al gemaakt. Over keuzes maken, doelen stellen en bijstellen en dat dat een continue proces is.
Vervolgens ging mijn stukje alle kanten op en geen van de kanten leek te formuleren wat ik wilde zeggen.

In de voorjaarsvakantie werkte ik een paar losse blogonderwerpen weg. Bijna elke dag plaatste ik een stukje. Aan het eind van de week was ik weliswaar tevreden over wat ik allemaal gedaan had, maar voelde ik me minder tevreden over mijn blog als geheel. Welke kant wil ik er mee op? Uiteindelijk gaat mijn voorkeur het meest uit naar spirituele inspirerende verhalen, omdat ik het daar zelf het langs bij vol hou. Maar alledaagse onderwerpen blijven ook gewoon spontaan komen.
Maar als ik mijn reserves wil aanvullen en opbouwen, moet ik me beperken, dat merk ik wel. Keuzes maken. Dat zou dan ook voor mijn blogonderwerpen gelden. Wil ik dat wel, vroeg ik me af? Het voelt bijna als concessies doen.
De laatste weken heb ik minder gereageerd bij de blogs die ik volg. Puur omdat er veel tijd in gaat zitten. Het is dan een keus; of zelf schrijven of die tijd besteden om te reageren. Maar niet reageren voelt ook niet goed. Want het zijn de reacties die deze prachtige blogkring levendig houden. Het zou niet goed voelen me daar aan te onttrekken.


Keuzes keuzes

Overal voelde ik het beperkende effect van keuzes maken. Stukje schrijven, of rondje lezen en reageren. Opruimen of stukje schrijven? Huis schoonmaken of werken aan mijn manuscript? Ramen wassen of kaartjes uitzoeken  en schrijven voor dierbaren die de aandacht wel even kunnen gebruiken? Tijdschrift lezen of boek? Met de meiden een uitstapje maken naar de film of thuis blijven en geld in de portemonnee houden? Boodschappen bestellen zodat het er nog voor het weekend is of even een avond niets en bij Michel op de bank zitten? Alles is een keuze, steeds afwegen wat voor moet gaan. Boodschappen in huis is vrij essentieel en een schone vloer en wc gaat toch ook nét even vóór werken aan mijn manuscript.


Zwalken

Ik probeerde dat te verwoorden, dat kiezen voor het één direct betekende dat het andere moet wachten. En dat dat niet altijd prettig voelt. Dat ik echt heel erg verlang om iets concreets met mijn manuscript te doen. En dat ik wel een beetje moe ben van altijd maar dingen oplossen en regelen. Dat het me ook aan het twijfelen brengt. Want als mijn manuscript steeds een stukje vooruit wordt geschoven, betekent dat misschien dat ik het heimelijk niet zo belangrijk vind? Of er niet in geloof?
En dat er fases zijn dat ik het niet zo nauw neem met suiker of met geld, betekent dat dan dat ik de handdoek in de ring wil gooien?

Happinez

Ondertussen kreeg dit stukje gedurende het weekend vele gedaantes. Ik kon niet zo goed kiezen, zeg maar ;-).
Het verlossende inzicht kwam van Happinez. In het nieuwste nummer staat een artikel over twijfel. Dat twijfel een negatieve lading heeft, maar dat het een eigenschap is die je hele wijze lessen kan leren.
Toen besefte ik me opeens dat ik dit soort twijfelperiodes altijd heb in momenten van overgang. Wanneer ik van een fase naar een andere overga. Die overgang gaat altijd een beetje stroef. Toen kon ik het opeens wel plaatsen. Soms verdiep ik me een tijdje in de financiën, daarna een tijdje in voeding, daarna lees ik weer iets op spiritueel gebied waar ik me in ga verdiepen. Soms wil ik daar dan achteraf wat over schrijven, maar heb ik mijn blik al weer gericht op de volgende fase. Die overgang wringt soms wat.

Wat me in ieder geval helpt is om er over te bloggen. Het op te schrijven. Dan wordt de rode draad vanzelf duidelijk. Misschien niet in dit stukje, maar wel als ik over een tijdje terugkijk. Dan blijkt waarschijnlijk dat ik toch koers heb gehouden.

Lieve groet,
Anita





vrijdag 11 maart 2016

Gezinsuitbreiding

Ik geef toe, de titel is een beetje een lokkertje :-)
Maar zo voelt het wel, nu we er twee hamsters bij hebben. Als gezinsuitbreiding.


Hamy en Ster
'Hé mama, Ster z'n naam zit in het woord hamster!' 

Ik had al een paar pogingen gedaan op MP en FB voor een tweedehands hamsterhok, maar dat bleek nog niet zo makkelijk. 
Daarom gingen we naar de winkel voor een hok met toebehoren en twee hamsters. 
Een nieuw hok bleek al snel €45 euro te kosten! Ik kreeg er hartkloppingen van en zei dat we maar snel weer de winkel uit moesten. 
De volgende dag togen wij op aanraden van een kennis naar de kringloop, want daar zouden er massa's hokken op voorraad staan. 
Nou, mooi niet dus. Dit hok was het enige dat er was, was net binnengebracht en moest nog schoongemaakt worden. € 5 euro. Stiekem vond ik 'm niet meer waard dan € 3,50, maar een mens kan ook te ver gaan in z'n knieperigheid. 
De hamsters kochten de meiden van hun zakgeld en de accessoires betaalde ik. 



Wat een gezelligheid! Nooit gedacht dat twee van die kleine fliebertjes zo gezellig konden zijn. 
De eerste avond met die beestjes in de kamer schrokken wij op toen ze in het loopradje gingen. Michel en ik dachten dat we de kinderen op de babyfoon hoorden :-)


Hier zitten ze in het hok, maar meestal zitten ze bij de meiden op de hand. Of op schoot. Of onder de bank. 



Of op het hoofd. 
Gezellig samen tv kijken :-)

Lieve groet,
Anita



woensdag 9 maart 2016

Consuminderen met kinderen

Door de feestdagen in december en daaraan voorafgaand de verjaardag van de meiden in oktober en Sint Maarten in november en ook nog afzwemmen voor B ergens in die periode sprongen mijn gedachten regelmatig in de stand ‘hoe kan ik deze cadeautjesregen binnen de perken houden?!’  Het zette me aan om het boek Consuminderen met Kinderen van Marieke Henselmans te lezen. Deze uitgave is volledig herzien. En is inclusief terugblikken van Henselmans en haar 3 kinderen. 



Mocht je denken dat consuminderen met kinderen armoeiig is, of vinden dat je je kind niks mag ontzeggen en dat ze toch het beste verdienen, dan kan schrijfster Marieke Henselmans je snel geruststellen. Ze schrijft: ‘Het grootste en lastigste misverstand is het idee dat je als je wilt besparen, je dat ook op alle denkbare terreinen van het leven zou moeten doen. Dat het huichelachtig zou zijn om het woord consuminderen in de mond te nemen terwijl je een wasdroger of een jacuzzi hebt staan. Dat je eerst maar eens moet afzien van die vliegvakantie, die nieuwe laptop en die dure blouse, voordat je geloofwaardig bent. Maar er bestaat geen catechismus van de zuinigheid, er zijn geen tien geboden voor de vrek, geen handvest van politiek correcte spaarzaamheid.’

Het is vooral de ondertitel van het boek ‘wat geef je ze mee’ die ik kan onderstrepen. Welke boodschap geef je je kinderen als je elke poep en scheet gaat belonen met een cadeau of een snoepje of een uitstapje? Moet er elke keer wanneer er visite komt iets meegebracht worden voor de kinderen? Moeten kinderen in elke winkel waar ze komen iets toegestopt krijgen (rozijnen, krentebollen, armbandjes, knuffeltjes, spekjes, lolly’s)? Prestaties hoeven niet onopgemerkt te blijven, maar kan er op een andere manier bij stil gestaan worden dan in de vorm van een cadeau? Moet van elk diploma een feestje worden gemaakt? Ik denk dat er een verschil is tussen belonen en prijzen. Overigens denk ik dat helemaal nooit meer belonen  ook niet het de ideaal is. Want in mijn werk vind ik het heel fijn om complimentjes te krijgen, maar als ik jaar na jaar alleen maar complimentjes krijg en geen geldelijke beloning, dan verdwijnt de zin uiteindelijk wel. 

Consuminderen met kinderen is rijk aan voorbeelden om te consuminderen, maar het beschrijft vooral een mentaliteit en geeft inzichten over wat je boodschap indirect is als je je kind wat geeft. Kinderen van alle leeftijden. 

Het enige waarin ik het consuminderen anders benader is dat ik ook consuminder om het milieu te sparen. Niet alleen mijn portemonnee. Bijvoorbeeld het hoofdstuk over luiers. Henselmans schrijft vooral over hoe je op aanbiedingen moet letten. Ik gebruikte wasbare luiers, niet alleen omdat het onder de streep voordeliger was, maar ook omdat het voor heel veel minder afval zorgde. 

Dit is beslist een boek om te lezen, als je nieuwsgierig bent naar denkwijzes over consumentisme. Over besparen en zuinigheid, maar toch aan niets tekort komen. Zelfs als je geen kinderen hebt!

Ben je enthousiast geworden en wil je ook een exemplaar van dit boek? Kijk dan hier. Of op de site van Genoeg.

Lieve groet,
Anita



maandag 7 maart 2016

Zielelezing

Mijn schoonmoeder kent een vrouw die zielelezingen doet. Harma heet ze en ze heeft een eigen atelier aan huis. Atelier Sprookjeskroon (klik) is een prachtig tuinhuis achter op haar tuin. Een oase waarin je je kunt terugtrekken.

Mijn schoonmoeder en ik waren erg geïnteresseerd in een zielenlezing en omdat Harma het al heel lang niet gedaan had, bood ze aan om ons kosteloos een zielelezing te geven. Dat gaf haar de gelegenheid om er weer een beetje 'in' te komen, want ze wil haar activiteiten voor het atelier graag weer oppakken.

Handgemaakt engeltje. Atelier Sprookjeskroon


Een paar weken geleden togen mijn schoonmoeder en ik naar Midwolda. Een beetje nerveus waren we wel. Welke boodschap zou de spirituele wereld voor ons hebben? Zou het troostrijk zijn of zou de boodschap belastend zijn?

Hebben we een ziel?
De ziel wordt omschreven als het onstoffelijk deel van onszelf, het deel van onszelf wat onsterfelijk is. Wanneer ons lichaam sterft, wordt de ziel weer teruggegeven aan Het Grote Geheel. Later gaat zo'n ziel weer naar een nieuw mens. Sommigen noemen dat reïncarneren. Van sommigen wordt gezegd dat ze een oude ziel hebben.
De sterkste ervaring met zielen die ik zelf had was op het moment dat mijn oma overleed. Ik zag haar kort nadat ze was overleden en toen was ze nog echt mijn oma, alsof ze sliep. Op de dag van haar begrafenis zag ik haar weer en toen zag ik dat ze 'leeg' was. Haar lichaam was nog slechts een omhulsel.

De zielenlezing
We begonnen met een kopje thee en even wat babbelen. Van te voren hadden we al voor onszelf een vraag bepaald. Een levensvraag waar we graag antwoord op wilden. Het kan een vraag zijn waar je mee worstelt, iets wat je blokkeert of waar je mee verder wilt.

Harma legde haar handen op de mijne en begon te vertellen. Wat zij ziet zijn beelden van een van je vorige levens. Die beelden zullen passen bij jouw vraagstuk. Ze vertelt het op een beschrijvende manier. Hoe de mensen er uit zien (welke huidskleur), hoe de omgeving er uit ziet. Hoe jij in je vorige leven de wereld ervaart. Door de manier waarop ze het vertelt ontstonden er bij mij ook beelden. Niet als visioenen, maar zoals wanneer je een boek leest je er een voorstelling bij maakt. Opvallend was wel dat toen ik beschreef aan welke kant de rotsen waren en aan welke kant de tenten stonden, dit precies zo was zoals Harma het ook duidde met haar handen.

Harma heeft met heel veel zorg en aandacht de lezing gedaan. Ze heeft zich er helemaal in ingeleefd. Na afloop hebben we nog even nagesproken over hoe ik het kan integreren in mijn huidige leven. Ik vond het een schitterende ervaring, heb er erg van genoten en heb er heel veel aan gehad. Ik ervaar het als een symbolische boodschap. Ik heb me niet letterlijk verplaatst in de persoon uit dat vorige leven. Het heeft mij inzicht gegeven in moeites die ik al mijn hele leven ervaar. (Dit leven dus ;-)) De dualiteit die ik kan voelen in contact met de buitenwereld.
Van de beelden die ik zag heb ik geprobeerd een tekening te maken. Het zal jullie misschien niet zoveel zeggen, maar het gaat ook meer om de impressie.

nederzetting links, een klein stroompje in het midden, rechts rotsen. 

Mijn ziel in zijn andere leven als oudere man en kleinkind


De lezing werd opgenomen en na afloop kregen we deze als geluidsbestand per mail toegestuurd. Als aardigheidje kregen we een klein engelensieraad mee (zie foto bovenaan deze blogpost). Die maakt Harma ook zelf.

Mijn schoonmoeder en ik waren erg onder de indruk van de ervaring en hadden heel wat om na te praten in de auto. Mij smaakte het in ieder geval naar meer. Nog een zielelezing? Een atelier in onze tuin waar ik meditatieve healings geef? Ik zie het wel voor me.

Op de website van Atelier Sprookjeskroon zag ik dat Harma in april en mei workshops gaat geven Ontmoet je beschermengel en In contact met je engelenzieleteam. Voor wie geïnteresseerd is, klik hier. 

Lieve groet
Anita

zaterdag 5 maart 2016

Patroon poppenluier

Voor mijn naaisels ben ik niet zo van de patronen. Dat wil zeggen, ik neem een patroon-idee als uitgangspunt en pas het vervolgens aan, aan hoe ik het wil hebben. Het is dus geen exacte wetenschap.


Het enige wat inmiddels tot een redelijk goed uitgewerkt patroon is, is het patroon van de poppenluier. Deze heb ik dan ook al heel vaak gemaakt. Dit patroon durf ik dus met een gerust hart op mijn blog te zetten.



Waarom zou je alleen je eigen kinderen wasbare luiers om doen? Met zo'n wasbare poppenluier kunnen kinderen eindeloos hun pop of knuffel verschonen (en het geeft véél minder was dan babyluiers ;-)).  Een kleine pop, een grote pop, een knuffel...maakt niet uit, ze passen altijd. 



Vorig jaar heb ik een stapel genaaid met het idee om ze op de vrijmarkt te verkopen of op een hobbymarkt, maar het is er niet van gekomen. Bij deze bied ik ze te koop aan voor € 6 per stuk. Voor iedereen die het niet ziet zitten om er zelf een te naaien. 




 Klik hier voor het gratis patroon van de poppenluier. 

vrijdag 4 maart 2016

Reinigende soep op ayurvedische wijze

Inmiddels kan ik goed merken aan mijn lijf wanneer ik teveel afwijk van mijn suikerloze gewoontes. (Lees hier hoe ik van mijn hooikoorts afkwam door suiker te vermijden).
Dan krijg ik eczeem aan mijn handen, jeukende oogleden, vlekkerig gezicht, droge plekken op mijn enkels en last van mijn keel.  

De winter is goeddeels voorbij, dus ik heb nog maar kort de tijd om die afvalstoffen kwijt te raken voor het zomer wordt.  Hoog tijd om een reinigend soepje te maken. 
Ik volg ruwweg de ayurvedische manier van koken (met als grote verschil dat ik wel vlees eet) en het recept voor een reinigende soep heb ik heel vaak gebruikt. In het jaar dat ik voor het eerst begon met aanpassen van mijn eten, at ik de soep zowel 's ochtends als 's middags. Wekenlang achter elkaar. Het heeft - naast gezondheid - heel veel voordelen. Je kunt er namelijk allerlei seizoensgroenten in verwerken, het is smaakvol en ook nog eens supergoedkoop. 
Deze winter at ik vooral 's ochtends havermoutpap. Ook een heel goed ontbijt voor mijn constitutie
Maar de soep werkt uitstekend om afvalstoffen kwijt te raken! Dus nu eet ik weer een week of twee soep. In ieder geval 's ochtends en zoveel mogelijk 's middags.

ayurvedische reinigende soep


Ingrediënten voor 5 liter soep:
* seizoensgroenten naar keuze (ui, prei, bleekselderij, bieten, wortel, broccoli, pompoen)
* 2 eetlepels kokosolie, olijfolie of sesamolie
1 koffielepel mosterdzaad
1 koffielepel komijnzaad
2 cm fijngesneden verse gember
2 koffielepels korianderzaad
1 koffielepel kurkuma
4 liter water
1 liter bouillon
evt. wat rijst of voorgeweekte gerst
1 koffielepel garam masala
zout, peper

ui, prei, doperwten, bleekselderij, fijn geraspte wortel


Maken:
* Maak de groente schoon en snijd ze fijn. Je kunt eventueel een keukenmachine gebruiken. Doe de olie in een wok of hapjespan. Fruit de mosterd- en komijnzaad in de olie totdat ze gaan knisperen. Leg een deksel op de pan. Als ze gaan knisperen de fijngesneden gember en groenten erbij doen.
* De groenten regelmatig omscheppen en laten garen. Voeg de kruiden (korianderzaad, kurkuma) toe.
* Doe in een grote soeppan de 4 liter water en de liter bouillon (kan zelfgemaakt, of biol. bouillonblokje).
* Als de groente zacht genoeg is, schep je de groente over in de soeppan.
* Voeg naar wens een kopje rijst toe of voorgeweekte gerst. Voeg de garam masala toe.
* Laat de soep koken en voeg tot slot zout en peper toe naar smaak. 

De soep is elke keer anders doordat ik altijd andere groenten gebruik. Soms snij ik het heel fijn, soms gebruik ik de keukenmachine. Ik hou in ieder geval niet van dikke stukken broccoli er in.




Ik vries de soep in in porties van een kleine 450 gr. Ik gebruik hiervoor lege margarine kuipjes of oude satésaus bakjes/kokosolie bakjes (die ronde van hard plastic). Die bakjes zijn precies groot genoeg voor een portie soep. Zo kan ik het per portie ontdooien.





Het recept komt uit Ayurveda Kookboek van Lies Ameeuw.

woensdag 2 maart 2016

Hoe bevalt de Greenpan?

Laatst schreef ik over tools en toys en over mijn Greenpan. Thea van Atelier Vier Jaargetijden vroeg me om mijn ervaringen te delen met mijn Greenpan. Dat wilde ik wel, maar ik zou wel een beetje gezichtsverlies lijden als ik de pannen in huidige staat zou laten zien. Die van mij zijn namelijk niet zo mooi grijs meer als het plaatje.

Thea's vraag zorgde er voor dat ik me een jaar na aanschaf van de pan nog eens goed ging verdiepen in het juiste gebruik en onderhoud er van. Het is nooit te laat, zullen we maar zeggen.

Als eerste: ze bevallen heel goed. Mooi spul om mee te werken. De Greenpan heeft geen traditionele anti aanbaklaag, maar is een keramische pan met een thermolonlaag. De warmte wordt mooi verdeeld en houdt goed vast. Pannen trekken niet krom. Het handvat ligt lekker in de hand.


Specificaties volgende de website van Greenpan:

  • Een natuurlijke minerale antikleeflaag
  • Geen gebruik van schadelijke chemicaliën, volledig PTFE-vrij en bevat geen silicone olie.
  • Milieuvriendelijk geproduceerd zonder PFOA, 60% minder CO2 uitstoot.
  • Hoge hittebestendigheid. Zelfs bij temperaturen tot 450°C is er geen risico op giftige gassen. De antikleeflaag zal niet vervormen of verbranden.
Schoonmaken
In het begin waste ik de pannen met de hand af, maar later zette ik ze ook in de vaatwasser. Maar de bruine randen gingen er niet uit. Deed ik dan misschien toch iets fout? Ik deed een klein onderzoek op internet en leerde in de eerste plaats dat je aanslag uit een pan kun krijgen door er soda in te koken. Je doet er water in, soda en zet het op het vuur. Dan laat de aanslag los. 







Dat lukte bij de ene pan 100%. Bij de andere pan bleef er nog een rand in zitten. Ik spoot er ook nog HaRa ovenreiniger op, maar het is er nog steeds niet helemaal af. 

Arachide olie
Mijn zoektocht leerde me nog iets belangrijkers: de fabrikant adviseert om arachide olie te gebruiken om in te koken. Dat leidde er weer toe dat ik me ging verdiepen in de verschillende oliesoorten en hun verbrandingsgraad. We gebruikten altijd olijfolie, maar zijn nu overgestapt op arachideolie en dat scheelt een heel stuk. Arachideolie kan een hele hoge temperatuur bereiken voordat het verbrand. Olijfolie verbrand sneller en laat aanslag achter in je pan. Weer wat geleerd. 

Die schoonmaakactie deed ik al weer een paar weken (maanden?) geleden en ik was blijkbaar niet zo slim om een foto te maken van de schone pannen. Inmiddels zit er al weer een laagje aanslag op, maar niet zo veel als in het begin. 




Pannenbeschermers
Tot slot heb ik het advies van Greenpan ter harte genomen om pannenbeschermers er tussen te leggen als je ze in de kast opbergt. Dit voorkomt dat de bodem van de ene pan krassen maakt op de laag van de onderste pan. Ik gebruik oude vaatdoeken, maar in de winkel kun je mooie vilten panbeschermers kopen. Ik was de pannen trouwens ook weer met de hand, niet meer in de vaatwasser. 

Het eco-bio-fair warenhuis Greenjump verkoopt de Greenpan. Ze hebben een mooie pannenkoekenpan in het assortiment, zag ik. Laatst hield Greenjump een winactie op facebook. (Jammer, Thea, ik heb 'm niet voor je kunnen winnen) Zo'n mooie platte pannenkoekpan lijkt me ook ideaal voor het zelf maken van tortilla wraps (of het opwarmen van kant-en-klare wraps). 


Ps: de fabrikant mailde me met aanvullende informatie voor schoonmaak en onderhoud. Om aanslag uit je pan te verwijderen kun je een melamine spons met water (geen zeep) gebruiken. 
Ook schijnt aanslag er makkelijker af te gaan als je plantaardige olie gebruikt i.p.v. water om schoon te maken. 

dinsdag 1 maart 2016

Schooltraktatie : schateiland en een soepstengel hengel

Mijn blogposts van de laatste dagen zijn een beetje eclectisch. Het is een beetje een allegaartje. Dat komt door een opborrelende voorjaarsschoonmaak en daar hoort de schoonmaak van blogideeën bij. Sommige ideeën vind ik leuk voor dit blog, maar blijven liggen omdat ze wat rubriekloos zijn of omdat ik denk dat jullie er ook heel goed zonder kunnen. 

Maar goed, het is vakantietijd, iedereen heeft wel wat anders te doen, dus een mooi moment om er een paar blogposts door te jassen. Dan ben ik die ideeën ook maar weer kwijt. Want weggooien vind ik dan weer zonde ;-)

Het is al weer maanden geleden dat Gemma en Ellie 7 jaar werden. Ver van te voren zoek ik op pinterest ideeën voor een schooltraktatie. Omdat ze samen trakteren probeer het zo uit te kienen dat de traktaties een beetje uitgebalanceerd zijn. Een beetje zoet en een beetje hartig. Niet te duur (dat lukte me niet met de vlinderzakjes) en iets waarmee Gemma en Ellie kunnen meehelpen om het te maken. Deze keer waren de traktaties ook nog eens 'in thema'.

Ik maakte - samen met de meiden - schateilandjes van (zelfgemaakte) eierkoeken, een schatkistje (kant en klaar) en we knutselden er palmbomen bij.


Bij een onbewoond eiland hoort het gevaar van een haai!  Ik gebruikte kant-en-klaar soepstengels, we knoopten er snoepveters aan en een snoephaai. 


De meiden waren superblij met hun traktatie! Dat is voor mij nog het meest genieten; de voorpret, de rituelen van het uitkiezen, maken en uitdelen. Ze denken heel erg mee hoe het helemaal in stijl opgediend kan worden. Heel wat anders dan het blokje kaas of worst wat ik mij van vroeger herinner!

Wil je het sjabloon van de palmbomen? Klik hier
Nieuwsgierig naar het recept van de eierkoeken? Klik hier



Warme groet
Anita!