Hoe ziet het leven van een schrijver er uit?

Als kind droomde ik heimelijk van een bestaan als schrijver. Dat hield ik meestal voor me, want o wee als dacht dat ik het hoog in de bol had. En àls ik dat wel eens zachtjes durfde te zeggen in antwoord op vragen die volwassenen stellen aan kinderen 'en wat wil jij later worden?', dan kreeg ik precies te horen wat ik wel verwachtte dat ze zouden zeggen. Dat schrijven maar voor weinigen is weggelegd, dat je mazzel moet hebben, of ècht talent zoals John Grisham (!) en dat je er geen droog brood mee kunt verdienen, dat het zo'n saai en eenzaam beroep is. Of 'ja, dat wil iederéén wel'.
Nou zag ik zelf als kind ook wel in dat er voor mijn droombaan niet een beroepsopleiding was en dat er bij uitzendbureaus of arbeidsbureaus nooit vacatures hingen voor een schrijver. Dus hoe ik dat vorm zou moeten geven, dat zag ik zelf ook niet zo voor me. Zo kreeg mijn verlangen niet een bodem waarop het kon groeien.

Nu las ik laatst het boekje Schrijven met het creatiepentagram (klik) van Yoeke Nagel. Niet alleen wordt werken met het pentagram uitgelegd, ook staan er 99 schrijfoefeningen in.

Een hoofdstuk trof mij in het bijzonder en dat ging over de kracht van overtuigingen. 'Wat zijn jouw overtuigingen over het schrijverschap? Zijn ze waar? Helpen ze? Kunnen ze in beweging komen?'

Yoeke Nagel geeft in haar boek twee karakterschetsen van 'de schrijver'. Dat gaat ongeveer zo (mijn 'vertaling'): Een schrijver is een flamboyant persoon, die kwistig zijn wijsheden deelt met iedereen, te vinden is op social media en mails van fans persoonlijk beantwoord, zich af en toe terugtrekt in zijn luxe tweede huis in Frankrijk om met wederom een puik staaltje literatuur terug te keren naar de uitgever.

De tweede schets: Een schrijver is een persoon die noeste arbeid verricht op een tochtige zolderkamer achter een eenvoudig bureau. Daar wordt gewerkt aan een Meesterwerk.  Op mail en telefoon wordt niet gereageerd, rekeningen blijven liggen. Eens in de zoveel jaar stuurt deze schrijver op aandringen van zijn moeder een manuscript naar de uitgever, die het vervolgens zonder commentaar terugstuurt. Na zijn dood wordt zijn manuscript gevonden, uitgegeven in 42 landen en wordt hij postuum beroemd. (Ps: aan de manier waarop ik het opschrijf, merk ik dat ik bij deze tweede schets een man voor ogen heb en bij de eerste niet ;-))

Ik vond het zo'n leuke benadering, vooral omdat Yoeke in het boek niet begint met het cliché beeld, maar met het anti-cliché beeld. Ik besloot voor mezelf op papier zetten hoe ik een schrijvend leven voor me zie. Hoe ik mezelf als schrijver zie. Toen ik het af had, bleek ik er een heel alledaags beeld bij te hebben. Ik zie het als onderdeel van mijn leven, niet als een topbaan en ik zie mezelf niet als een ster, maar gewoon iemand die doet wat 'ie niet laten kan. Alleen al door het op papier te zetten lijkt het werkelijkheid te worden!

Een schrijvend bestaan

Ik sta elke dag om half 7 op en zorg dat iedereen aangekleed, gevoed en bepakt en bezakt naar school of het werk kan. Als de kinderen groot genoeg zijn en mij ’s ochtends niet meer nodig hebben, dan sta ik op om kwart over 7 want dat is mijn ideale tijd.

Ik begin de dag met wat yoga, bekijk de mail, doe een rondje langs jullie blogs en vraag aan mijn man of hij wil regelen dat de kraan van de wc in ons vakantiehuisje op Schiermonnikoog gerepareerd wordt, want dat defect meldden de huurders die er afgelopen week in zaten. En volgend weekend willen wij er zelf naartoe. En of manlief dan meteen even weer de boekhouding bij langs lopen. Dat huisje hebben we kunnen kopen van de opbrengst van mijn detective Moord in Blair House. Daarna gaat manlief naar zijn parttime baan als docent.  

De rest van de ochtend ga ik schrijven aan mijn opgeruimde bureau aan mijn eigen werkplek, met al mijn naslagwerken in de buurt. Souvenirs, foto's, knutsels en tekening van de kinderen in het zicht. Een vers boeket uit de tuin op tafel. Tussen de middag ga ik lunchen. Iets snels, of iets met avocado, of een soepje, of een saucijzenbroodje. Of ik ga uit lunchen met een vriendin of bevriende schrijfster of ik breng een lunch naar mijn man op zijn werk. 

’s Middags doe ik het huishouden of werk in de tuin, maar dan kan ik ook 's ochtends doen, want hé als het mooi weer is, wil ik misschien liever even in de tuin aan de slag of alvast de wasmachine aanzetten, zodat de was lekker de hele dag aan de lijn kan wapperen. De kinderen zijn al zo groot dat ze in en uitvliegen wanneer ze willen, maar ik sta wel paraat om ze te brengen en halen naar sportclubs of vrienden en vriendinnen. Misschien vinden ze het ook nog wel leuk om met mij te knutselen, te bakken of te lezen. Ook maak ik tijd vrij om naar mijn (schoon)moeder te gaan, ga naar familie om naar hun prachtige verhalen te luisteren, haal boodschappen, ga wandelen, geef interviews, beantwoordt nog wat meer mails, help als vrijwilliger bij het cultureel centrum in de buurt, bereid lezingen voor. 

Heb ik nog een aanstelling in vast dienstverband? Oei, dat is een gewetensvraag. Laat ik voor de sake of it zeggen dat ik nog heel lang een kleine aanstelling heb gehad, maar dat het uiteindelijk niet meer te combineren viel. En voor de financiële zekerheid hoefde ik het ook niet meer te doen, want de filmrechten van Moord in Blair House zorgen voor voldoende inkomsten, ook voor de generaties na mij.

Een keer in de zoveel tijd ga ik naar mijn uitgever in Het Westen, waar ik dan eerst heel erg tegenop zie, want dan moet ik met de auto (of zal ik toch met de trein gaan?!) en het is zo druk daar en hoe zit het dan met parkeren? Waardoor het er meestal op uit draait dat we met zijn allen gaan en er een gezellig dagje van maken. Zij gaan dan lekker de stad in, iets cultureels doen of winkelen. Ik ga dan naar de uitgever. Zo’n traditionele uitgever, zo’n club van ‘ons kent ons’. Daar laat ik me dan even weer lekker opbeuren, dat het echt wel goed komt met mijn manuscript, dat ze me verder zullen helpen, net als de vorige keren. Als stelregel heb ik dat ik me in de winter concentreer op schrijven en in het voorjaar en de zomer meer ruimte maak voor lezingen en voordrachten, maar ik strijk wel eens over mijn hart als de uitgever toch graag wil dat ik naar die leuke club van lezende vrouwen ga. Als ik klaar ben ga ik met mijn gezin ergens in een hip tentje eten. De volgende dag ben ik moe en komt er niet zoveel van schrijven. Maar dat geeft niet, want ik had toch nog een hele stapel strijkgoed liggen of er is een kast die nodig opgeruimd moet worden of er moet een nieuwe outfit geregeld worden voor een aanstaand feestje of verkleedpartijtje of ik moet nog heen om ‘vergeten’ boodschappen of een familielid is ziek en verdient een bezoekje. En dan stap ik de volgende dag weer in het ritme van yoga, lezen en schrijven en leven. 

schrijven met het creatiepentagram - yoeke nagel


De uitgever A3boeken was zo vriendelijk om mij een recensieexemplaar van Schrijven met het creatiepentagram te sturen. Nu kan ik het heerlijk als naslagwerk gebruiken. Af en toe zal ik hier delen welke schrijfoefeningen ik gedaan heb. Het boek is o.a. bij bol.com te bestellen. (klik) Ik kreeg ook een ander boek gestuurd Woordenregen, 1 jaar schrijven. Dit boekje gaat eerst naar Mirjam (klik voor haar blog). 

Reacties

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Alleen... als je zó veel inkomsten genereert met schrijven, doe je dan het huishouden nog helemaal zelf? Eén van de eerste dingen die ik zou doen als het financieel mogelijk was, was het inschakelen van een huishoudelijke hulp. Maar dat zegt waarschijnlijk meer over mij dan over jou! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Weet je dat het niet eens bij me op is gekomen om een huishoudelijke hulp te nemen. Dat komt waarschijnlijk omdat ik het nu ook niet zou willen. Ik rommel liever zelf in mijn spullen, dan dat een ander dat doet :-)

      Verwijderen
    2. Ik zie nu dat mijn reactie niet helemaal compleet is overgekomen, haha. Ik had al een reactie gestuurd waar een storende fout in zat. Die heb ik verwijderd en vervolgens ben ik gaan knippen en plakken en heb ik maar de helft gepubliceerd van mijn originele reactie. Tjonge... je zou bijna zeggen dat het maandagochtend is! ;-)

      Ik wilde nl. ook nog zeggen dat ik het zo'n leuke post vind en dat er heel veel kracht uitgaat van het visualiseren en opschrijven van je dromen en verlangens. Mooi!

      Verwijderen
  3. De kracht van visualisatie. Blijf het voor je zien, dan werk je er (on) bewust naar toe en op een dag heb je dit leven echt. Succes.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Voor mij ben je al een schrijfster, en je verhalen lezen ook nog heerlijk weg.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik zou geen goede schrijfster zijn denk ik. Heb geen vast patroon. Schrijf als ik zin en/of inspiratie heb. Misschien toch het boek maar eens lezen? :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat klinkt je verhaal weer heerlijk. Ik lees je blogs altijd graag. Ik zou zeggen ga je droom waar maken, zeker als je zo'n duidelijk beeld er van hebt. X

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dat klinkt voor mij als een fijn leven! Nl een leven dat bij jou past. Volgens mij heb je redelijk veel rust voor jezelf nodig, klopt dat?

    En gaaf hoe jij succesvol bebt geworden met jouw boek, en natuurlijk de verfilming!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Sonja, voor je reactie. Het klopt denk ik wel, dat ik veel rust voor mezelf nodig heb. Misschien juist nu wel extra omdat ik het nu zo weinig heb. Van huishouden rol ik door in betaalde baan, naar kinderen halen en brengen, naar schoolactiviteiten, naar activiteiten die voorkomen uit de baan van mijn man of uit mijn eigen baan, naar (zorg voor) familie en vrienden, kinderfeestjes....en ga zo maar door. Dus het verlangen naar meer rust en de dingen doen die voor mij persoonlijk heel belangrijk zijn wordt daardoor wel groter.

      Op schrijfgebied zijn er heel veel leuke dingen gaande. Dat maakt me heel blij, dat al die kleine momenten die ik er aan besteed heb, toch steeds verder gaan groeien. Kom vooral nog eens terug om de ontwikkelingen te volgen.

      Warme groet
      Anita

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!

Populaire berichten van deze blog

Bakken met de airfryer

Spookpak maken van oud laken

Hoe bouw je een yoga routine op (deel 1)