De geheime tuin - Frances Hodgson Burnett

Aan dit boek wilde ik al heel lang een blogpost wijden, maar het kwam er steeds niet van.

Als eerste de film
Eigenlijk kende ik als eerste de film. Een zwart-wit film, gecombineerd met kleur. De scenes in de tuin waren in kleur. (Film uit 1949). Járen geleden gezien op tv. Prachtig vond ik ‘m! Het raakte op een manier die ik niet goed kon plaatsen. Ik identificeerde me er mee, maar kon niet uitleggen wat het precies was. Het was niet alleen die bloemenpracht die me aansprak. Het was ook het mysterieuze van de verborgen tuin. Het meisje dat haar eenzaamheid verborg achter boos en nukkig gedrag. En die jongen die in de rolstoel verpieterde, maar na de komst van het meisje opbloeide. Hoe ze de geheime tuin opknapten en hij leerde lopen om zo zijn vader trots te maken.
Als eerste dus de film.



Als tweede het boek
Het voordeel van het hebben van kinderen is dat je ze schaamteloos kunt indoctrineren met jouw voorkeuren en je ze alle klassiekers uit de literatuur kunt voorlezen die in jouw jeugd aan je voorbij zijn gegaan. Dus kocht ik dit prachtige exemplaar van De geheime tuin van Frances Hodgson Burnett en las ‘m voor aan mijn meiden.
Ik begon er mee vorige winter, rond deze tijd. Dat was precies het goede jaargetijde om in dit boek te beginnen, want daar begint het boek ook mee. Als je net als ik gevoelig of geïnteresseerd bent in de verborgen boodschappen van de natuur, dan zul je ontdekken dat dit boek er bomvol mee staat. De geheime tuin is ommuurd en afgesloten. Het was de lievelingsplek van de overleden moeder van het jongetje. Het meisje Mary ontdekt de tuin, met hulp van een roodborstje. Het is de tijd van het jaar waarin de natuur nog in rust is, maar er al voorzichtig bloembollen hun weg naar boven zoeken. Heel voorzichtig ontdoet Mary de fragiele groene puntjes van het onkruid dat hen de weg belemmert. Stap voor stap dringt zij het onkruid terug en geeft weer ruimte aan de bloemenpracht. Hoe symbolisch wil je het hebben?!

Zowel mijn meiden als ikzelf hebben er van genoten.

De uitgave die ik heb is beslist luxe te noemen. De illustraties zijn van Inga Moore en zijn zeer rijk aanwezig. Er is amper een pagina te vinden waar géén illustratie op staat. De tekeningen zijn gedetailleerd en Moore lijkt precies de juiste beelden erbij gemaakt te hebben. Werkelijk prachtig!







Reacties

  1. Dit boek staat in mijn top-vijf van kinderboeken. Heerlijk. En jij hebt een hele mooie uitgave. Wat leuk dat je dochters er ook van genoten. Ik heb het mijn kinderen uiteraard ook voorgelezen, maar het sloeg niet erg aan. Nu maar wachten tot Anna groot genoeg is...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh ik ben dol op dit boek! Ik lees het regelmatig nog een keer. Ik heb de Nederlandse versie en de Engelse. De Engelse lijkt erg op de jouwe.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!

Populaire berichten van deze blog

Bakken met de airfryer

Spookpak maken van oud laken

Hoe bouw je een yoga routine op (deel 1)