maandag 21 december 2015

Winter Solstice en offline

Zondag ging ik een dagje mediteren. Het thema van de dag was het tere licht in ons, passend bij de tijd van het jaar. De dag raakte een paar gevoelige snaren die in de laatste weken ook al geraakt waren. Meer dan ik kan laten blijken. De dag bracht me een verholen traan, maar ook innerlijke vrede. Soms is mediteren een last en een zegen tegelijk. De symboliek van het beginnende licht in onszelf en het lengende licht op aarde, bracht me op het spoor van Winter Solstice: 21 december. Het is de kortste dag met de langste nacht. Het is met moment in het jaar waarin het tere licht gaat groeien, zowel in onszelf als buiten ons. Het roept ons op om het tijd te geven om te groeien.


Bron foto: loveofgoddess.blogspot.nl


Ik heb besloten dat ik even offline ga. Deels omdat de computer wederom problemen geeft, dus die gaat weer naar de service afdeling voor reparatie. Deels omdat het vakantie is en de kinderen thuis zijn. Deels omdat ik de trap wil verven. Maar vooral omdat ik me wel even terug wil trekken. Er blijft heel veel om over te schrijven, wat er voor zorgt dat het blog blijft trekken. Ik voel dat het beter is dat ik hier even niet ben. Zodat het innerlijk licht in mij tijd heeft om te groeien.

Op Facebook zal ik af en toe wat berichtjes plaatsen. Gezellige kattenbelletjes of nieuwe inzichten. Wie weet zie ik je daar. In rechterbalk staat een knop om te liken.

Voor nu wens ik je een hele fijne en verlichte tijd.

Liefs Anita 

Een vrije dag

Afgelopen woensdag had ik een ingelaste vrije dag. Normaal gesproken werk ik op woensdag de hele dag en is Michel thuis, maar hij moest deze keer naar kantoor. In eerste instantie wilde ik alleen de middag vrij nemen, zodat ik 's ochtends nog wat zou kunnen werken en 's middags de kinderen van school zou kunnen halen. Maar ik had ook nog wat met mijn voortand die ging verkleuren. Het leek me verzekeringstechnisch gezien verstandig om dat nog dit kalenderjaar te doenals ik wat wilde. De tandarts bleek op woensdagochtend nog een gaatje voor me hebben (hahahaha), waardoor ik de hele dag vrij heb gevraagd. Ik voelde me wel bezwaard, want ik had die week daarvoor op donderdag ook vrij moeten nemen omdat Ellie ziek was. Maar mijn leidinggevende vond het geen probleem.
Overigens kan ik mijn ouders in veel gevallen vragen om de kinderen van school te halen, maar die gaan een keer in de twee weken op woensdag naar mijn bejaarde oom en een oude man moet je zijn routine niet afnemen. Bovendien stond 's avonds de Kerstviering van school op de planning en dat betekende vroeg eten en vroeg weg.
Zie hier de vele afwegingen van een werkende moeder.

Normaal gesproken vertel ik niet zo uitvoerig over wat ik allemaal gedaan heb op een dag. Niet in het dagelijks leven en ook niet hier op m'n blog. Deels omdat ik denk dat een ander niet op mijn trivialiteiten zit te wachten, deels omdat er soms zoveel gebeurt dat ik de helft vergeet. 
Omdat ik nu een ingelaste vrije dag had, waarop ik in eerste instantie niks gepland had, leek het me wel eens interessant om bij te houden hoe zo'n dag er uit kan zien. Ik merk dat vooral sinds de kinderen er zijn, ik zelden zomaar een dag vrij neem. Er is eigenlijk altijd een reden wanneer er een dag verlof opgenomen moet worden. 

In ieder geval zag de afgelopen woensdag er zo uit:
Nadat ik de kinderen naar school heb gebracht, ruim ik de ontbijtboel een beetje op, fiets dan naar de tandarts.
Een van mijn voortanden begon te verkleuren en ik herinnerde me dat ik er een theeglas o.i.d. tegenaan had gekregen, dus ik was er niet gerust op. Er bleek niets aan de hand, het was aanslag. Opgelucht naar huis. 
Toen ingelogd op het werk om de meest dringende vragen te beantwoorden. Ik wil een wasje draaien, maar ontdek dat het waspoeder op is. Zet het op mijn boodschappenbriefje. Daarna een uurtje om een blogartikel te schrijven. 
Ga boodschappen halen. Ik moet nu ook echt gaan, anders is heb ik niet genoeg tijd. Allerhande items moeten er gehaald worden. De kinderen gaan de volgende dag kerstbakjes maken op school en hebben een dinerkaars nodig. Ik heb niks meer in huis. Neem ook nog wat goedkope kerstkaarten mee. Rest van de boodschappen en oh ja, niet te vergeten de hoestdrank, want na Ellie hebben we allemaal een kriebel in de keel. 
Op de fiets naar huis bedenk ik me dat als we 's avonds naar de kerstviering van school willen, de fietsverlichting van de kinderen nagekeken moet worden. Oh jee, ik hoop dat we nog de goeie batterijen in huis hebben, want ik kom net van de winkel.
Het is al bijna tijd om de kinderen op te halen. Ik ruim snel op en ga alvast de tafel dekken. Bedenk ondertussen hoe de planning voor de middag er uit moet komen te zien. 
Haal de kinderen van school. Een vriendinnetje gaat mee spelen. Dit was al afgesproken.
Ik vraag of ik pannenkoeken met blauwe bessen zal bakken, ik had nog beslag over van gisteren.
Het vriendinnetje vraagt of dat pancakes zijn.
Ik zeg dat pancakes stiekem ook pannenkoeken zijn.
Ze wil wel pannenkoeken, maar geen blauwe bessen
Mijn kinderen willen poffertjes.
Vooruit.
Zelf neem ik zuurdesembrood met geitenkaas en tomaat. Mijn dochters willen dat ook wel na een portie poffertjes. Nog een tomaat erbij. Of twee. Gezonde trek wil ik faciliteren ook al heb ik er werk van.
Het vriendinnetje vraagt of ik zelf pannenkoeken maak, niet kant en klaar uit de winkel. Ik zeg dat ik zelf beslag maak en zij vraagt hoe je dat doet. 
Voor mij is het heel gewoon om het zelf te maken, dat ik er bijna niet aan denk dat dat niet voor iedereen geldt. Zo zie je maar weer.
Ondertussen staan ze te trappelen om van tafel te mogen want ze willen bij de overburen vragen of ze de hond uit mogen laten. 
Zij gaan naar buiten en ik kom er eindelijk aan toe om mijn brood op te eten. Het is al bijna 2 uur.
Ik word nog een paar keer onderbroken door de kinderen die verslag uit komen brengen van de deurbel van de buren die het niet doet (ja, die doet het wel, je moet harder drukken) en waarom ze 'deze keer' de hond niet mogen uitlaten. 
Ik ruim de tafel af en zoveel mogelijk het aanrecht op.
Pak alvast mijn handtas in voor de avond. Toegangskaartjes mee (er wordt gecontroleerd heb ik net die middag gehoord) en geld voor de collecte.
Ga beginnen met het avondeten. Een schotel waar ik pastinaak voor nodig heb. Dit ligt in de koelkast op zolder. Als ik daar kom zie ik dat de wasmachine klaar is. Even overweeg ik om 't in de droger te stoppen, maar doe het toch maar niet want dat is jammer van de nieuwe sokken.
Ook schiet me op zolder te binnen dat de kinderen niet alleen kaarsen maar ook versierselen voor de kerstbakjes mee moeten. En ik wilde mijn seizoenstafel weer inrichten (waar is eigenlijk mijn kerstengel??). Jammer, dan moet ik weer achter de knieschotten en daar ben ik net geweest voor de kerstspullen. Toch nu maar doen anders moet dat vanavond nog. 
Snel beneden verder.
De kinderen zijn bezig met kleurplaten. Mahaam, de printer doet het niet!
Is het al weer 3 uur?!
Help! Nu moet ik ècht naar de wc. 
Ik ga verder met koken. De meiden zitten te kleuren aan tafel.
Mahaam, mogen we de Barbie dvd kijken? Een klein stukje?
Ja, dat mag. Het duurt nog maar een kwartier voordat het vriendinnetje wordt opgehaald. 
Mahaam, de tv doet het niet!
Altijd hetzelfde. 
De tijd begint te dringen en ik sta in dubio of ik eerst de fietslampen zal repareren omdat het nog net buiten licht is, of dat ik toch eerst het eten klaar af zal maken. Toch maar eerst het eten.
Daarna de fietslampen. Poeh, hoe kreeg ik de koplampen ook al weer open?
Intussen wordt het vriendinnetje opgehaald. 
Ik neem even een kopje thee en een mandarijn en zet het bad aan. 
Kinderen in bad.
Ik strijk nog snel onze broeken voor de kerstviering die avond.
Ik pendel tussen bad, strijkgoed en het eten. Oh, help, ik had het nog moeten pruttelen in bouillon. Alsnog snel doen. Oh no! Niet 1,5 liter, maar 1,5 Deciliter!! Oh well, het zit er al in.
Op dit punt ben ik eigenlijk wel kapot.
De meiden willen zichzelf wassen.
Als ze me later toch roepen tref ik een compleet waterballet aan in de badkamer. 'Maar we zijn wel schoon mama'. Zelfstandigheid heeft een prijs.
Terwijl ik ze afdroog belt Michel om te zeggen dat hij onderweg is.
Beneden gaan we wat eten en zet ik de kinderen voor de tv (jaja ik weet het). Ik puf een beetje uit en Michel eet na. Ik borstel de haren van de meiden en mag zowaar vlechten er in maken.
Dan op de fiets naar de kerk waar we om kwart voor 7 aankomen. 
De Kerstviering is fantastisch. Wat veel werk wordt daar in gestoken.
Om half 9 zijn we weer thuis, tegen 9 uur slapen de meiden.
Ik ruim het aanrecht af, haal brood voor de volgende dag uit de vriezer, zet de vaatwasser aan. 
Niet veel later gaan wij ook naar bed.

Zo'n vrije dag moet ik niet te vaak hebben. Gekkenwerk!

Ik ben ook te vinden op Facebook. Met kleine berichten of blikken achter de schermen. In de rechterbalk vind je een knop om te liken.

vrijdag 18 december 2015

De grappige dingen die kinderen zeggen #9

Gemma wrijft met haar handen over haar ogen en haar neus.
Ze zegt klagerig: 'Mijn neus voelt heel vervelend.'

Ellie: 'Weet je wat pas vervelend is?'
'Een zus!'


woensdag 16 december 2015

Ik ben even aan het lezen....

Eigenlijk zou ik moeten schrijven, dat had ik mezelf voorgenomen. Dat doe ik ook wel, dat schrijven, maar ik ben ook losse eindjes aan het wegwerken, waaronder het uitlezen (of eindelijk lezen) van een aantal boeken. Elke keer zeg ik tegen mezelf dat ik geen nieuwe titels uit de bieb mag halen, maar soms is het onderwerp té interessant om te laten liggen.

Van Ilona (klik) kreeg ik het boek The Frugal Cook toegestuurd. Een prachtig boek met alle tips en weetjes voor spaarzaamheid in de keuken. Veel van wat er beschreven wordt voer ik al uit, maar het doet me eens te meer realiseren dat ik het vroeger anders deed. En dat koken met wat er is, een vaardigheid is die je moet leren. Vroeger kon ik gerust groente laten verpieteren in de koelkast omdat ik net die week geen zin had in spitskool (of witlof, pastinaak, postelein), maar nu denk ik heel anders. Nu denk ik in maaltijden, elk stuk groente is weer een dag eten en dat maakt me veel bewuster en ook dankbaarder. En als er toch een stronk broccoli ligt te verkleuren in de koelkast, dan verwerk ik 'm in de soep. Nadat ik eerst de stronk heb gebruikt om er groentebouillon mee te maken. Op zulke momenten ben ik op mijn frugalst. Dat was tegelijk de reden waarom ik het boek van Ilona's weggeefactie won.

The Frugal cook - Fiona Beckett


Naar aanleiding van mijn stukje over inspirerende consuminderaars en minimalisten stuurde Franca mij het boek Not Buying it van Judith Levine. Ik was compleet verrast dat er lezers waren die het boek kenden, laat staan het in huis hadden. Franca stuurde me nog een paar meer boeken over consuminderen, waaronder Domweg gelukkig in de Kalverstraat. De naam van de auteur deed bij mij een belletje rinkelen. Even twijfelde ik, maar al snel wist ik het: ik zat namelijk bij de auteur Alina Nubé in de brugklas! Hoe bijzonder is dat. Een paar weekenden geleden trof ik mijn vriendin van de mavo, ik zal haar eens vragen of zij van het bestaan van het boek wist. Tot een paar jaar geleden zou ik niet teveel aan vroegah herinnerd willen worden, maar ik merk dat ik er nu anders in sta.

Not buying it - Judith Levine


Ik keer steeds meer terug naar mijn oude liefde voor de natuur. Ik las Spiritualiteit werkt in de tuin  en nu heb ik Hortus Spiritualis op de koffietafel liggen. Ondanks dat het seizoen er niet naar is om hele dagen in de tuin te werken, zoek ik vaker bezigheden buiten; ramen wassen, oprit vegen, bloembollen planten, spinnenwebben weghalen. De buitenlucht en de geluiden van buiten doen me gewoon heel erg goed.

Hortus Spiritualis

Ik heb een fascinatie voor tijd. (Ik schreef er dit en dit over). Door de opkomst van de 24 uurs economie lijkt het alsof we geen moment meer mogen verspillen. Toch bekruipt mij soms het gevoel dat het de efficiëntie helemaal niet ten goede komt om op elk moment van de dag alles te kunnen doen. En dan ook nog het hele jaar door op hetzelfde tempo? Vertellen de seizoenen ons niet dat er cycli zijn van drukte en rust? Het boek Ritme van Marli Huijer gaat op dit onderwerp in. Marli Huijer is vanaf 2015 Denker des Vaderland. In het hele begin dat ik bij de faculteit Filosofie kwam werken (waar ik nog steeds werk) werkte zij daar ook. Een heel plezierige vrouw, die ontzettend productief is.

Er zit een blogpost in de pen over gezondheid volgens Ayurveda. Als aanvulling op wat ik al weet heb ik het boek Balans in je leven van Deepak Chopra erbij. Dat is een hele pil aan naslagwerk, wat ik momenteel niet allemaal tot de letter ga lezen, maar wel op mijn verlanglijst gaat.

Balans in je leven - Deepak Chopra

Ook vond ik nog een inspirerend boek over schrijven. Yoeke Nagel heeft meerdere boeken geschreven die veel onderwerpen behandelen waar ik ook over nadenk. Ik herken in haar boeken de combinatie van spiritualiteit en dagelijks leven.
Schrijven met het creatiepentagram is daar ook een voorbeeld van. Deels behandelt ze de techniek van het schrijven, maar ze benoemt vooral het schrijven als creëren van iets wat in jou leeft en wat vorm krijgt door het op papier te zetten. Het is jouw stem die je doorgeeft en op die manier iets teruggeeft aan de wereld, waar jij inspiratie uit haalt.

In de Sinterklaastijd merkte ik weer hoe belangrijk het is om bewust met aankopen voor kinderen om te gaan. Ik heb daar weer allerlei nieuwe inzichten en opvattingen over gekregen. Mijn grootste ergernis is het aantal krijg-momenten bij winkels. [klik hier om te lezen wat ik eerder over krijg-momenten schreef].
Het standaard werk op het gebied van consuminderen binnen het gezin is volgens mij Consuminderen met kinderen van Marieke Henselmans. Ik had het nog nooit gelezen, maar haalde de hernieuwde uitgave uit dat fijne instituut: de bibliotheek.
Het boek was heel anders dan ik had verwacht. Ik had gedacht dat het (weer) een boek zou zijn over wat je allemaal niet zou moeten kopen of doen met je kinderen, maar het gaat verrassend genoeg niet over soberheid en beknibbelen en wijzen naar een ander. Het gaat veel meer de diepte in. Het gaat over wat je je kind wilt meegeven en niet over wat je ze cadeau wilt geven.

Livina Fluweeltje schreef zo wervend over het boek Het huis aan de Sont dat ik het leende van de bibliotheek. Het ligt te wachten op mijn nachtkastje en wordt sinds lange tijd weer een roman, na al die non-fictie. Ik verheug me er nu al op.

Het huis aan de Sont - Dolores Thijs

Van die lieve Sinterklaas kreeg ik Isabel Allende's Het negende schrift van Maya. Een tijdje terug schreef ik over haar laatste boek De Japanse minnaar en toen kwam ik er achter dat ik dit boek van Allende gemist had. Deze kon natuurlijk niet ontbreken in mijn verzameling, aangezien ik van (alleen) Isabel Allende alle boeken koop. Nog meer moois om te lezen in het vooruitzicht!

Het negende schrift van Maya - Isabel Allende

Dat was het wel even wat lezen betreft. Deze tijd van het jaar is dit jaar voor het eerst voor mij relatief rustig. Voor Michel wat minder rustig. Ik merk dat ik mijn aandacht vooral bij mijn gezin en huishouden heb. Nu het niet heel hectisch is op het werk, voel ik hoe prettig het is dat er niet ook daar aan mij getrokken wordt.

Even zonder de computer is prima (het is toch een groot zwart gat waarin je opgeslorpt wordt), maar gelukkig is 'ie weer terug van de reparateur. Nu kan ik weer fijn achter de pc met toetsenbord deze blogpost af kan typen. Schrijven op de pc met een toetsenbord vind ik toch een stuk prettiger dan op de ipad werken. De reparatie viel mee - voor ons, want er zit garantie op. Wat ook fijn is, is dat ik vandaag een ingelaste vrije dag heb. Niet dat zo'n dag veel vrije ruimte overlaat - er moet altijd van alles gebeuren o.a. bakken voor het Kerstontbijt op school en op tijd eten klaar hebben voordat we naar de Kerstviering gaan - maar het geeft me ook de ruimte om een uurtje te stelen voor het afmaken van deze blogpost.

Tot de volgende keer.
Liefs
Anita

vrijdag 11 december 2015

Wat zit er in.....gedroogde cranberry s? + een recept

Zo leuk om jullie enthousiaste reacties te lezen op de rubriek 'Wat zit er in...'.
Deze keer heb ik gedroogde cranberry's onderzocht en het was op zijn zachtst gezegd verbazend. Vingers omhoog als je dacht dat daar niks in kon zitten. Ik!

Bij die winkel waar ik niet zo graag kom (flauw tasjesbeleid) kocht ik twee zakjes cranberry's. De tweede zak was gratis, of een euro. Zoiets. 

Thuis gebruikte ik ze voor mijn favoriete veelzijdige snack, namelijk wraps met roomkaas, ui en cranberry's. Toen ik ze op de snijplank had liggen om ze fijn te hakken vond ik het uiterlijk opvallend. Ze deden me een beetje denken aan gekonfijte vruchten. Ik pakte het zakje erbij en toen bleek er suiker op het ingrediënten lijstje te staan. Sterker nog, suiker stond als eerste genoemd, dus dat betekent dat er meer suiker dan cranberry's in zitten! Ik voelde me eerlijk gezegd bekocht. En dan had ik er ook nog twee zakjes van!

Zou dat gebruikelijk zijn vroeg ik me af, om cranberry's op deze manier te conserveren? 
Ik keek wat er in de cranberry's van de AH zit. Heel naïef dacht ik dat daar vast niets aan toegevoegd was, maar ook deze waren gezoet. Met ananassiroop deze keer. Allicht een iets beter alternatief dan geraffineerde suiker, maar waarom die toevoegingen? Betekent dat dat ze snel bederven of zijn ze zonder suiker niet te eten??
Volgens het wereldwijde web wordt de wat zurige smaak van de cranberry's niet door iedereen gewaardeerd, daarom wordt er vaak zoetigheid aan toegevoegd. Echt iets om op te letten dus als je suiker wilt vermijden.

Voor zover ik kan nagaan verkoopt het merk De Nieuwe Band zongedroogde cranberry's zonder toevoegingen. Verkrijgbaar bij reformzaak en o.a. bij de Ekonoom.

Net las ik dat de cranberry's van de AH zijn genomineerd voor de misleidende product van het jaar. Zelf vind ik die van De Tuinen dus nog een tandje erger, omdat dat met geraffineerde suiker is gezoet en niet met vruchtensap.

Het is een beetje behelpen met de foto's, aangezien de computer nog bij de reparateur is en daar precies de foto's op staan die ik nodig heb. Zo heb ik een foto van die overheerlijke wrap snack, maar die houden jullie dan van me tegoed. (belofte ingewisseld)


Je maakt het met een pakje monchou (of naamloze roomkaas), een kleine ui, een handvol cranberry's.
Laat de monchou op kamertemperatuur komen. Snipper de ui zo fijn mogelijk. Hak de cranberry's fijn. Meng alles door elkaar. Neem twee tortilla wraps. Smeer het mengsel uit over de wraps. Rol op. Verpak in huishoudfolie en bewaar in de koelkast. In plakjes gesneden een heel lekker hapje voor visite, maar ook heel lekker en handig om mee te nemen naar werk, school of voor onderweg

Anita's Dagboek is ook op facebook;  achter de schermen, vooraankondigingen over blogposts of hoeishetafgelopenmet. 

vrijdag 4 december 2015

Ik ben er nog wel hoor!

Ik ben er nog wel hoor!
Alleen een beetje in beslag genomen door 5 december en ook door héél veel boekeninspiratie, waarover later meer. En de computer is bij de reparateur en werken op de iPad vind ik minder fijn.

Gistermiddag na schooltijd met de meiden naar de pepernoten pop-up store geweest. Dat was een leuk uitstapje met de bus naar de Stad.


Die met framboos!


Een drukte van belang in de pepernotenwinkel!


Deeg voor gevulde speculaas staat te rusten onder mijn nieuwe bijenwasdoek. Lang getwijfeld of ik er een zou kopen, nu toch gedaan. Morgen verder met feestelijk eten maken. Mijn ouders komen om samen pakjesavond te vieren. Met elkaar tapas eten en dan wachten of die goede Sint wel zal komen.

Fijn weekend!
Liefs Anita