Voor al die keren dat je even niet zo bewust bezig wilt zijn met bewust ouderschap

Bewust leven in combinatie met bewust ouderschap zijn soms helemaal niet zo'n vanzelfsprekende combinatie. Dan is bewust omgaan met geld of afval gemakkelijker. Hoe vierkant ik er ook achter sta.

Op sommige momenten sta ik even stil bij al mijn goeie bedoelingen en dan betrap ik mezelf er op dat ik het opeens allemaal maar onzin vind, al dat intuïtieve en kindvolgende gedoe, met verantwoord speelgoed en schermtijd en suikerloze hapjes met veel dadels, bananen en havermout. Dan zie ik een moeder (ook zo'n eentje van het natuurlijk ouderschap - je leert elkaar herkennen) in de speeltuin met een peuter. En dan gaat haar peuter enorm staan gillen als hij het speeltoestel met een ander kind moet delen. Waarop moeder - heel bewust - haar kind geen aandacht schenkt. Pas wanneer het met z'n gezicht in het zand valt dan pakt ze het op. Ik had het ook zo kunnen doen.
Ondertussen hangen mijn kinderen wat op een glijbaan en vragen om de halve minuut of ze al een ijsje mogen kopen. Van hun zakgeld omdat ik ze wil leren bewust met geld om te gaan.
Ik wil maar zeggen; bewust ouderschap of niet, een kind blijft een kind en jij als ouder weet het soms ook even niet. Je doet gewoon je stinkende best.

Ik kwam onderstaand stukje tegen op me-to-we.nl en dat was lekker nuchter. Daar heb je soms even behoefte aan. (volledige artikel hier.)

Dus, voor al die keren dat je even niet zo bewust wilt omgaan met de opvoeding, hier 20 dingen waarmee je een moeder een hart onder de riem steekt. (punt 14 speciaal voor de bewuste ouder).

1. Ja, je kunt je wallen inmiddels in je joggingbroek proppen. Maar verder ben je nog steeds een lekker ding.

2. Het gaat nog een paar jaar kut en bikkelen zijn. Sorry schat, we zullen er niet omheen draaien. Maar hang in there, we’ve all been there. Je bent niet alleen.

3. Je kinderen af en toe een hele dag voor de tv is niet erg. Fuck die schermtijd, soms wil je gewoon even kunnen douchen. Echt, lang leve Frozen. Let it go enzo.

4. Het is oké om te huilen als je een middagje alleen thuis bent. Omdat je de stilte zo gemist hebt. Heb ik ook gedaan. Met een reep chocola erbij en mijn voeten op tafel.

5. Je man verachten hoort erbij. Tuurlijk, je houdt echt wel van hem. Maar nu gewoon even niet. En het komende jaar misschien ook nog niet. Soit. Co-existeren is ook een vorm van samen leven.

6. Iedere avond een glas wijn drinken betekent niet dat je een alcoholist bent. Er is niks mis met een beetje gereguleerde self-medication. Ik ken een moeder die standaard een fles wijn mee heeft in de luiertas. Met een rietje. Serieus. Kijk, dán heb je een probleem.

7. Je lichaam wordt weer normaal. Misschien niet meer helemaal zoals het was voor je dat kind eruit geperst had, maar het komt een heel stuk goed. En een mom-bod is helemaal hip. Dus laat zien die lubbernavel!

8. Als je een keer drie dagen diepvriespizza eet omdat je er echt niet aan toe komt om te koken, is het niet erg. En het is ook niet erg als er een dagje niet gestofzuigd is. Of de wasmand een beetje overloopt. Leeft je baby nog? Dan heb je het goed gedaan die dag.

9. Je kind af en toe eventjes laten huilen omdat je het gekrijs niet meer aan kunt, maakt je geen ontaarde moeder.

10. Over een paar jaar gaan ze naar school. Dan heb je wat om naar uit te kijken. Zet de bubbels maar vast klaar.

11. Die zin in seks komt weer terug. Ongeveer tegelijk met het moment dat je je man niet meer veracht.

12. Je gaat weer slapen. Echt. Wanneer, daarover kunnen we geen beloftes maken. Maar ooit.

13. Je kinderen vinden jou de liefste mama van de wereld. Ook als je drie maanden lang chronisch moe en dus strontchagrijnig bent. Want ze houden van je.

14. Ja hoor, je hebt de juiste keus gemaakt. Over draagdoeken, borstvoeden, flesvoeden co-sleepen, Rapley, whatever. Omdat het jóuw keus was.

15. Je mag er soms van balen, dat moederschap. Omdat het gewoon niet altijd leuk ís. Net zoals een baan, zeg maar.

16. Je niet schuldig voelen als je je kind aflevert op het kinderdagverblijf maakt je niet ontaard. We staan gewoon niet allemaal te grienen tussen de luizenzakken.

17. Als je een keer het roer een beetje loslaat, zinkt het schip dat gezin heet niet meteen. Je hebt het namelijk gewoon ontzettend goed verankerd.

18. Ja, je hebt vet haar en een kast vol huispakken. Maar voor je man ben jij nog steeds de allermooiste.

19. Al je moeder-vriendinnen dóen gewoon alsof het bij hen allemaal op rolletjes loopt. Maar dat is niet zo.

20. Je doet het goed. Echt.

Reacties

  1. Heerlijk om te lezen! Even de lat wat lager en relaxen inderdaad!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vaak komen dit soort inzichten pas achteraf, heb ik ontdekt.

      Verwijderen
  2. Herkenbaar. Ben blij dat bepaalde punten ;-) voorbij zijn. Het moederschap zoals ik het mij zélf oplegde kon mij regelmatig benauwen. Daar gaf ik mij toenmalige echtgenoot de schuld van (die vertrok weer voor een week met de vrachtwagen, zijn vrijheid was in mijn ogen niet afgenomen ) dat was een worsteling heeft ons huwelijk geen goed gedaan. Achteraf had ik een aantal punten veel gemakkelijker mogen hanteren, dan had het kind het inderdaad ook wel overleefd :-))) Maar ja, het leven bestaat uit lessen en keuzes die je maakt op basis van ervaringen en kennis van dat moment. Ik ben gelukkig geworden met mijn huidige partner en het kind is inmiddels 18 1/2 jaar. De puberteit is ongemerkt en zonder hobbels doorleefd. Soms heb je het als moeder wel gemakkelijk en ook een beetje mazzel.
    Leuk onderwerp Anita, veel mazzel toegewenst de komende fasen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor je open reactie.
      Wat wordt er toch veel in stilte geleden. Sommige onderwerpen zijn gewoon te pijnlijk om openlijk over te praten, daar maar je dan toch weer een paar jaar verder voor zijn.
      Ik vond ook dat mijn man veel meer vrijheid had. Hij had altijd een vergadering waar hij heen moest. Lekker excuus vond ik dat. Daarmee ontnam hij mijn bewegingsvrijheid, want ik kon geen kant meer op. Hoe ik het regelde met mijn werk moest ik maar zelf uitzoeken. Ik zeg wel eens 'mijn man had altijd nèt iets anders.' Maar goed, zelf ziet hij dat heel anders. Dat hij in een onmogelijke positie zat.
      Nee makkelijk was het niet, maar we zijn er nog. En de kinderen leven ook nog ;-)

      Verwijderen
  3. Tsja, wat moet ik hierop zeggen met mijn 66 jaar, 3 volwassen kinderen en 4 kleinkinderen. Neem het niet te zwaar, het ouderschap, ze worden echt wel groot. Denk nu niet dat het bij mij van een leien dakje ging, want dat is niet zo. Bij twee ging het prima, bij de middelste tijdens de pubertijd ging het echt helemaal mis. Maar...het is allemaal weer op z'n pootjes terecht gekomen, alhoewel het de zwaarste tijd van mijn leven was. Maar, ik blijf zeggen, het hoeft niet allemaal perfect, ben jezelf ook niet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor het delen van je ervaringen. Ook de pubertijd kan een hele zware taak zijn. Juist als je denkt dat je het zwaarste gehad hebt. Je blijft je als ouder toch inzetten, hoe zwaar het ook is.

      Wat ik merk is dat je pas achteraf tegen jezelf kunt zeggen dat je het niet zo zwaar had moeten nemen, of dat het wel weer goed is gekomen. Toch, als je er middenin zit voelt dat heel anders, op dat moment is het voor jou een bloedserieuze zaak en dan lijkt het of iedereen je zorgen of je worstelingen wegwuift met dooddoeners als 'het gaat wel weer over' of 'we hebben het allemaal gehad' of nog erger 'gelukkig deed die van ons dat nóóit'. Liever hou je dan je zorgen voor je en dat kan heel eenzaam zijn. (Ik spreek niet alleen voor mezelf)

      Daarom vond ik die 20 punten ook zo mooi. Het benoemt dingen die je wel zou willen horen in het heetst van de strijd.
      Perfect is het zeker niet, maar in ieder geval wel perfect volgens je eigen overtuigingen. En soms stel je je overtuigingen bij, dan neem je jezelf even niet zo serieus.

      Leuk om je reactie te lezen!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!

Populaire berichten van deze blog

Bakken met de airfryer

Spookpak maken van oud laken

Hoe bouw je een yoga routine op (deel 1)