zaterdag 31 oktober 2015

De Naaimachine chirurg

Het komt niet vaak voor dat het afsluiten van een abonnement een besparing oplevert. Meestal kost een abonnement alleen maar geld.

Maar niet in het geval van het onderhoudsabonnement op mijn naaimachine.
Vroeger liet ik mijn naaimachine meestal 1 keer per jaar schoonmaken. Of pas wanneer ik 'm weer wilde gebruiken. Het onderhoudsbedrijf wat ik destijds gebruikte kwam dan met een busje aan huis en dan nam de monteur de machine mee naar het busje en ging 'm daar schoonmaken. Zo had je 'm binnen het uur weer terug. Heel handig, maar ook best prijzig. Rond de 65 euro per keer.

Toen we in dit huis kwamen wonen heb ik volgens mij nog een keer de bus aan huis gehad, maar dat pakte een keer niet zo goed uit volgens mij.
Nu laat ik mijn naaimachine schoonmaken door De Naaimachinechirurg.
Michel had op een van zijn fietstochten door de provincie het reclamebord van De Naaimachinechirurg in de tuin zien staan. Omdat we graag de plaatselijke ondernemer willen steunen (Shop Local) belde ik op.

Ook hier kost een eenmalige onderhoudsbeurt rond de 65. Aanvankelijk wilde ik het daar bij laten, maar toen de chirurg zei dat het abonnement 2,50 per maand is en dat hij daarvoor elk jaar de machine een onderhoudsbeurt geeft, ging ik toch om. Want na de eerste onderhoudsbeurt, zou het me slechts 30 euro per jaar kosten. En niet 65 euro per jaar. Aangezien ik de naaimachine heel vaak gebruik is een jaarlijkse onderhoudsbeurt wel nodig. Door een abonnement af te sluiten ben ik dus goedkoper uit. Twee weken geleden was het weer tijd voor de jaarlijkse beurt. De chirurg belde me op om een tijd af te spreken en nu snort mijn machine weer lekker soepel.

En zo leuk voor mij; ik kan Gronings met hem praten. Om precies te zijn; Westerkwartiers, het dialect waarmee ik opgegroeid ben.

Dus mocht je in de regio wonen en je naaimachine (of lockmachine) heeft een onderhoudsbeurt nodig, denk dan aan de Naaimachinechirurg. Binnen een straal van 40 km rond het centrum van Groningen komt hij je machine halen en brengen.

Oh ja, Gronings praten is niet verplicht ;-)

Wat ik me trouwens afvroeg; zouden er naaimachines bestaan met een kilometerstand of draaiurenteller er op? Zodat je elk jaar kan zien hoeveel kilometers je genaaid hebt. Dat zou toch handig zijn?  Ook als je een tweedehands machine gaat kopen, dat je dan kan weten hoeveel de machine 'gelopen' heeft. Ik zie de advertentietekst al voor me 'van een oud vrouwtje geweest'. ;-)



Ik ben bezig om mijn lopende naaiprojecten af te maken, ruimte maken in mijn atelier (zoals ik deze rommelige werkplek liefkozend noem). Ik moet mezelf beteugelen om niet weer nieuwe projecten te starten. Focussen!



dinsdag 27 oktober 2015

Tools. Not toys

Soms heb ik last van verkeerde zuinigheid.
Dan koop ik wel een nieuwe keukenmachine, maar pers ik alle babyfruithapjes met de bolle kant van een soeplepel door een zeef. Omdat ik een passeerzeef dan een overbodige aanschaf vind, want ik kan me zo toch best redden?!

De koekenpannen stonden al jaren op de nominatie om vervangen te worden.  Ze zagen er niet meer uit en er zaten krassen op de anti aanbaklaag. De risico’s daarvan priemden in mijn bewustzijn. Ik had mijn zinnen gezet op een Greenpan. Vaarwel anti aanbaklaag, welkom emaille laag! Mens- en milieuvriendelijk. Alleen niet zo vriendelijk voor de portemonnee. Ik stelde maar uit en stelde maar uit. En ondertussen zei ik tegen mezelf dat ik toch dankbaar moest zijn, want ik hàd tenminste koekenpannen.

Ooit heb ik een aflevering gezien van dat (Britse) tv programma waar de baas anoniem op de werkvloer van zijn eigen bedrijf aan de slag gaat. In deze aflevering ging een hotelbaas de werkvloer op. Hij liep mee met de kamermeisjes. De dames hadden een schoonmaakkarretje waarvan een zwenkwiel kapot was, waardoor het ding vrijwel onbestuurbaar was. Daardoor moesten ze het karretje op een punt in de gang laten staan en van daaruit heen en weer naar de kamers lope (of iets in die strekking). Ook ander materiaal was van inferieure kwaliteit. De baas vroeg waarom ze geen beter spul hadden. De dames trokken gelaten hun schouders op. Ze hadden het vaak genoeg gevraagd, maar steeds kregen ze te horen dat het te duur was. De baas wond zich op, omdat het geen kwestie was van luxe spullen, maar om basisgereedschap om hun werk goed uit te voeren. Tools. Not Toys noemde hij het.

Dat zinnetje bleef maar door mijn hoofd spelen toen ik vorig jaar de appelmoes aan het verwerken was. En wanneer ik de pannenkoeken omdraai met een spatel die eigenlijk te groot is, in een pan die zijn beste tijd gehad heeft.

Mijn eerste mazzel was de koekenpannen. De AH had pannen van Greenpan met flinke korting in het schap liggen. Zodoende ben ik nu in het gelukkige bezit van twee Greenpans.

greenpan


En omdat ik op het emaille niet mijn metalen spatel wilde loslaten stond ik het mijzelf toe om twee mooie kunststof spatels van Rosti Mepal aan te schaffen. Een brede en een smalle. Die smalle is echt ideaal!



Dit jaar verwerk ik voor het eerst mijn appelmoes met een passeerzeef (gekregen van mijn moeder die ook vindt dat je in een huishouden goed gereedschap nodig hebt). Overigens perste ik voorheen de appelmoes niet door een zeef, maar gebruikte ik de staafmixer, maar dat kan een kliederboel geven als je niet uitkijkt en de staafmixer begint herrie te maken, dus ik vrees dat die ook aan het eind van zijn latijn is (eigenlijk ook niet raar, na pakweg 20 jaar).



Wat er nu nog ontbrak voor de verwerking van appelmoes was een trechter met een wijde mond. Vorige week ging ik op zoek en werd herinnerd aan mijn verkeerde zuinigheid. Al heel vaak had ik zo’n trechter in een winkel of op een markt gezien, maar nooit gekocht. Och, ik kon het er ook wel in schenken. Dat de rand van het potje vies werd dat gaf niks, dat veegde ik dan wel weer af. Dat ik daarbij vaak mijn vingers brand aan het hete glas nam ik maar op de koop toe. Had ik tenslotte die, pak ‘m beet, 7 euro bespaard.

En nu kon ik ‘m nergens vinden! Ik had mijn zinnen gezet op de Westmark jamtrechter, want die heeft een dubbele trechter, zodat je de trechter kunt aanpassen aan de jampot. Online was hij wel te krijgen. Voor het dubbele geld, vanwege verzendkosten.
westmark jamtrechter


Gemma zag mij dubben achter het beeldscherm. Ze wees naar een rode trechter op mijn beeldscherm en zei 'die moet je kopen mama'. Ze vroeg me of hij 3 euro 29 kostte. Pakte haar beursje en gaf me 3 euro en 30 cent (knap afgerond) van haar zakgeld. De schat! Mijn eerste impuls was om haar het geld terug te geven, maar ze keek zo trots, dat ik het maar dankbaar heb aangenomen. In een echte winkel kocht ik de trechter en betaalde met die drie euro en 30 cent. Het is de mooiste trechter die ik ooit zal hebben. Het wordt mijn meest gekoesterde tool!



(ik zal maar niet zeggen dat de trechter niet op alle glazen potjes past...)      

maandag 26 oktober 2015

Focus

Deze zomer kwam het woord focus heel vaak voorbij. Ik las het woord vaak als er geschreven werd over de Helweek, het boek dat je uitnodigt om 7 dagen om 5 uur op te staan en om 10 uur naar bed te gaan. En om je te focussen op waar je mee bezig bent, of wat je af moet krijgen.

Ik deed niet mee aan de helweek. Het prikkelde me wel, maar om 5 uur opstaan wilde ik mezelf niet aandoen, wéér een uur minder slaap. En ik weet dat wanneer ik slaap te kort kom, mijn focus heel ver te zoeken is.

Het concept 'tijd' interesseert me heel erg. Hoe vullen we onze tijd, wanneer hebben we het gevoel dat de tijd snel gaat en wanneer hebben we het gevoel dat de tijd voorbij kruipt. De tijd waarin we nu leven is een tijd van volle agenda's en multitasken. Tijdenlang was het gebruikelijke antwoord op de vraag 'hoe gaat het?' - 'Druk druk druk'. Gelukkig hoor je dat de laatste tijd iets minder.
Volle agenda's geeft het idee dat we heel veel kunnen doen in korte tijd. Alle dagen, uren, kwartieren moeten optimaal benut worden. Toch blijkt er uit onderzoeken dat onze hersenen 10 tot 20 minuten nodig hebben om te herstellen van een simpele onderbreking. Zoveel willen doen is dus helemaal niet efficiënt gebruik van tijd.
Dat gevoel heb ik vaak genoeg ervaren. Al dat geswitch, ik werd er moe van. Al die onderbrekingen op kantoor van mensen die binnenlopen, telefoon die gaat, mails die beantwoordt moeten worden en al die tijd hangen mijn vingers boven het toetsenbord om bijvoorbeeld een brief af te maken. Als ik geluk had, dan was die brief aan het eind van de dag klaar, maar had ik voor mijn gevoel die dag niks gedaan.
Thuis ervoer ik precies hetzelfde. Dan zette ik de strijkplank neer, maar dan had een kind weer een beker omgegooid, dan kon het niet bij haar speelgoed, dan zat er een vinger tussen de deur, dan was het al weer tijd om te eten en kon ik de strijk weer aan de kant leggen.
De dagen waren aaneenschakelingen van onderbrekingen. Er was geen flow.

Afgelopen zomer had ik een minder volle agenda, want ik hoefde niet naar kantoor of de kinderen naar school te brengen. Toch heb ik een heel voldaan gevoel over de zomer, ik heb het gevoel dat ik aan meer dingen toe ben gekomen dan normaal. Ik sliep ontspannen, werd elke ochtend kwiek om 7 uur wakker, begon de dag met wat yoga in de buitenlucht, deed overdag in huis wat er gedaan moest worden en ging moe maar voldaan slapen. Het huishouden liep ook veel soepeler, ik had mijn vaste routines. Ik focuste me als eerste op het uitruimen van de vaatwasser en daarna op eten voor de kinderen en daarna op eten voor mezelf. Er ontstond een flow waardoor alles in een vloeiend ritme terechtkwam. Het voelde heel natuurlijk aan, met natuurlijke rustmomenten.

Nu is het leven weer gevuld met werk buitenshuis, activiteiten van school, activiteiten van het werk, ook die van de man. Het lukt me weliswaar steeds beter om ook in drukke tijden de focus te houden, maar de flow is er een beetje uit. In plaats van de ochtend gelijk te beginnen met het uitruimen van de vaatwasser, begin ik nu met het openen van mijn ipad. De yoga in de ochtend is er ook al weer af en ik word niet meer kwiek wakker. Al helemaal niet om 7 uur. Eerder om 6 uur.

Ik wilde me deze winter focussen op mijn manuscript van Moord in Blair House, met in mijn achterhoofd het idee van eindeloos lange winteravonden. Maar dat is een illusie, want eigenlijk zijn dit de drukste maanden van het jaar. Met de verjaardag van onze meiden, Sint Maarten, Sinterklaas, Kerst en Nieuwjaar. Allemaal feestelijkheden die het ritme bepalen.
Ik hou mezelf voor om me te focussen op wat prioriteit heeft, maar ik ontdek dat het zelfs dàn moeilijk is om uit te komen met mijn tijd.

Vorige week liep ik met de gedachte rond om het bloggen maar een tijdje te pauzeren, zodat ik de tijd zou hebben voor mijn manuscript. En niet alleen aandacht voor mijn manuscript, maar ook voor mijn man en kinderen. Vooral aandacht voor man schiet er nogal eens bij in, want kinderen gaan altijd voor.

Uiteindelijk heb ik besloten om geen blogpauze in te lassen. Ik zou het bloggen teveel missen en ik heb nog heel veel schrijfmateriaal. (En ik word onrustig als ik ze niet op kan schrijven). De frequentie kan wat afnemen, want ik voel wel de noodzaak om mijn rust te nemen. Dus als je je afvraagt waar ik ben, dan ben ik me even aan het focussen!



Interessant artikel om te lezen over timemanagement. Uit de intermediair.

dinsdag 20 oktober 2015

Recepten met appel

Twee kratten vol appels kwamen er van mijn appelboom af. Vorig jaar verwerkte ik alles tot appelmoes. Een mooie voorraad voor de winter, maar eigenlijk teveel. Daarom verzon ik deze keer ook wat andere toepassingen.


Een appelflap. 

Bladerdeeg ontdooien. Plakje door midden snijden.
Een appelpartje in hele dunne plakjes snijden en in het midden van een deel bladerdeeg draperen. 
Bestrooien met kaneel. 
Andere bladerdeeg deel er over heen. 
Met een vork de randen dichtdrukken.
Met een scherp mes bovenin inkepingen maken. 
Met melk bestrijken. 
Bestrooien met (kokosbloesem)suiker. 
20 Min. in de oven op 200 gr. C.


Dessert.

Appel in stukjes. 
In een pan met een bodempje water zacht laten worden. 
Een scheut vlierbloesemsiroop erbij.
Af laten koelen (niet helemaal koud laten worden vond ik het lekkerst).
Serveren met yoghurt (of kwark). 
Beetje kaneel erover. 



Ontbijt. 

Rijstmelk
Havermout
Gedroogde abrikoos in stukjes
Appel met citroensap en kaneel in stukjes. 

De appelstukjes had ik over van deze cake: 




Appelcake van de bakplaat

Het recept is een combi van twee recepten die ik vond op internet. 

300 gr. zachte boter
275 gr. lichte basterd suiker
300 gr. zelfrijzend bakmeel
4 eieren
kaneel
zakje vanillesuiker (optioneel)
appels 
citroensap

Eerste de boter en de suiker mixen tot een luchtig geheel.
Daarna een voor een de eieren erbij.
De bakmeel spatel je erdoor totdat alles is opgenomen. 
Appels schillen en in schijfjes snijden. 
Besprenkelen met citroensap en daarna kaneel er over. 
50 minuten in de oven op ca.155 gr. C 

Op Pinterest heb ik een prikbord aangemaakt met recepten die ik heb geprobeerd en door mij akkoord zijn bevonden. Je vindt 'm hier. (klik)

Toen had ik nog een dikke krat vol appels over en daar heb ik appelmoes van gemaakt. 
Ik gebruik de appelmoes ook voor hete bliksem. 

Warme herfstgroet
Anita 

Ps: dit jaar heb ik suiker door de appelmoes gedaan. Vorig jaar deed ik dat niet, maar ik merkte dat, ondanks dat de potten vacuüm zijn, niet alle potten goed bleven. Suiker is in geval van conserveren niet zo'n slecht idee. 


vrijdag 16 oktober 2015

Wat zit er in.....pindakaas ?

Soms lijkt het alsof 'gezondheid' in een paar oneliners is samen te vatten.

Eén ons groente, twee stuks fruit.
Vet is ongezond.
Eet drie maaltijden per dag.
Sla nooit het ontbijt over.
Poets drie keer per dag, minimaal twee minuten, je tanden.
Beweeg elke dag een half uur.

Ik sloeg nooit het ontbijt over, dronk niet, rookte niet, at drie maaltijden per dag, maar sinds ik me verdiep in voeding en bereiden van voeding weet ik dat er zóveel meer bij komt kijken. Elke dag twee stuks fruit? Wat nou als je vooral veel bespoten fruit eet? Is dat dan nog steeds gezond? Ja, aardbeien zijn een prima 'snoepje', maar ook het hele jaar door?
Gevarieerd eten? De ene dag aardappelen met wortels en de andere dag aardappels met spinazie?

Er valt veel meer te vertellen over eten dan alleen die oneliners. Door te lezen en informatie op te zoeken probeer ik mezelf steeds verder wijzer te maken. Want als ik meer informatie heb, kan ik een meer overwogen keuze maken.
Het zijn soms maar kleine weetjes waardoor je aan het denken wordt gezet. Bijvoorbeeld dat bij de opsomming van ingrediënten op het etiket van een product altijd het ingrediënt waarvan er het meest in zit, vooraan staat.

Op school wordt er ook wel eens gesproken over gezond eten. Zo kwamen de kinderen laatst thuis met de verontwaardigde uitroep 'pindakaas is ongezohond. Want er zit suiker in. Dat zegt juf!'
Nu snap ik wel dat de kennis van juf in veel grotere achting staat bij mijn kinderen dan mijn kennis, maar hier moest ik toch even ingrijpen.

Het is typisch een oneliner die alle pindakazen op een hoop gooit. Ondanks dat het product dezelfde naam heeft zit er wel degelijk verschil in. De prijs is ook verschillend, maar wanneer je je verdiept in welke ingrediënten er in zitten (of welke juist niet), dan begrijp je ook beter waarom de ene pindakaas duurder is dan de andere. Bijvoorbeeld omdat in die goedkope variant er nauwelijks pinda's aan te pas komen.

Dus ik pakte onze pindakaas en ik liet ze het etiket zien 'louter pinda's en een snufje zout.' En dat is precies wat er in zit. Niks meer, niks minder. Er komt geen suiker aan te pas.
Gemma heeft de pot meegenomen naar juf. Dat kon de juf wel waarderen.
Overigens is hiermee pindakaas niet per definitie gezond. Alleen nog maar boterhammen met pindakaas?



Ter vergelijk:

De bekende Calvé pindakaas heeft deze ingrediënten:
PIN­DA 85%, plant­aar­di­ge olie (raap­zaad, so­ja, vol­le­dig ge­har­de palm), zout.

AH biologische pindakaas:
77% pin­da*, palm­vet*, riet­sui­ker*, zee­zout. *Van bi­o­lo­gi­sche oor­sprong. Ge­maakt in een be­drijf waar ook no­ten wor­den ver­werkt.

Dat is toch nuttig om te weten? Dat in de biologische AH versie minder pinda's worden verwerkt en er wat suiker bij zit. Dan kun je kiezen wat je belangrijker vindt, biologisch of meer pinda's en geen suiker toegevoegd.

Tot slot de AH basic pindakaas:
In­gre­di­ën­ten: 55% pin­da (pin­da), zon­ne­bloem­olie, dex­tro­se, ge­hard palm­vet, zout.

Die is goedkoop, maar nu zie je ook waarom.

Zo zijn er nog veel meer producten waarvan ik het etiket heb bestudeerd. Razend interessant vind ik het! Ik zal ze hier op het op blog - onregelmatig - laten zien.

Voor nu een fijn weekend!

Anita

dinsdag 13 oktober 2015

Wat doe je dan tijdens zo’n meditatieweekend?!

Na een weekend mediteren (3 x per jaar in het kader van de opleiding Spirituele Psychologie) ben ik vaak helemaal gevloerd.
Op maandagen werk ik niet buitenshuis en die dag neem ik om weer bij te komen. Een paar weken geleden had ik ook weer een meditatieweekend en toen had ik een extra dag verlof genomen. Twee heerlijke dagen achter elkaar om de boel te laten bezinken. Ik had het nodig.

Mensen in mijn omgeving reageren vaak verbaasd als ik zeg dat zo’n weekend heel intensief is, dat ik er van bij moet komen en dat het heel vermoeiend is. Reacties die ik krijg zijn deels verbaasd en ook wel een beetje sceptisch en deels belangstellend.
Want van een hele dag mediteren wordt je toch helemaal ontspannen en ‘zen’?!
Wat doe je dan tijdens zo’n weekend dat je daar zo moe van wordt?!



Massage of mediteren?
Mediteren is niet hetzelfde als het krijgen van een massage in een wellness center. Niet hetzelfde als een middagje sauna of een dutje op de bank. Dat soort ontspanning kun je meer zien als verkwikkend. Dan kun je er weer tegenaan.

Mediteren gaat dieper. Het is zoeken naar verbinding. Verbinding met jouw kern, met jouw kwaliteiten, wat er ten diepste in je leeft. Maar ook verbinden met de wereld om je heen. Jouw positie in het grotere geheel. Hoe langer je mediteert hoe meer je zult merken dat alles met alles in verbinding staat.
Mediteren doe je niet om tijdelijk te ontspannen om er daarna weer vol tegenaan te kunnen. Mediteren doe je om wegwijs te worden in jezelf, antwoorden te krijgen op vragen die je soms al jaren hebt, om patronen te herkennen en vooral patronen te kunnen doorbreken die niet meer bij je passen.

Therapeut
Het mooie van mediteren vind ik dat het veel verder gaat dan de adviezen uit zelfhulpboeken of van maatschappelijk werkers of psychologen (en ik heb ze allemaal gehad). Door te mediteren vind je de antwoorden op al je vragen in jezelf, ze gaan verder dan de praktische adviezen van een therapeut. Bij mediteren ervaar je daadwerkelijk wat die adviezen specifiek voor jou betekenen. Elke oefening geeft de antwoorden die jij nodig hebt, omdat je de antwoorden in jezelf ervaart.
Overigens heb je bij het mediteren wel een ‘therapeut’ nodig. Iemand die je in je proces begeleid, iemand die betekenis geeft aan jouw ervaringen, je extra ondersteuning kan bieden als dat nodig is.

De kracht van de cirkel
We zitten in een kring. In het midden altijd een mooi veldboeket. Soms met een kaarsje erbij. Mediteren in een groep en in een cirkel versterkt het proces. De energie van elk van ons is behulpzaam voor de ander, zonder dat het stoorzenders zijn of dat jij iets van jezelf kwijt raakt. Heel in het begin geloofde ik dat niet zo. Dan dacht ik dat de oefeningen mij thuis net zoveel zouden opleveren, maar al snel bleek dat niet waar. Inmiddels ben ik me steeds meer bewust van groepsenergie, ook buiten de meditatiegroep. Het is heel interessant om die processen te volgen. Thuis, op het werk, in de klas, bij verenigingen. Groepen vind ik inmiddels ook niet meer zo eng, ik kan er vloeiender aan deel nemen en me er weer aan onttrekken, zonder het gevoel te hebben dat ik helemaal leeggezogen ben of mezelf niet ben geweest.

Theorie
Wanneer ik vertel dat elk weekend een bepaald thema heeft en we elke keer een stukje theorie behandelen, reageren mensen vaak opgelucht. Hè ja, fijn, theorie, dàt kunnen we begrijpen. Dàn gaat het tenminste ergens over.
De theorie volgt een logisch proces binnen de zeven jaar dat de opleiding duurt. Zeven jaar is op velerlei gebieden een symbolisch getal. Elke cel in ons lichaam is na 7 jaar vernieuwd. Het aantal chakra’s is bijvoorbeeld ook zeven.
De theorie moet overigens niet als wetmatigheden gezien worden. Eerder als vloeibaar, overgebracht van de ene therapeut naar de andere. Elke therapeut legt er iets van zichzelf in, van zijn of haar eigen proces. Daardoor is het niet statisch, maar juist toepasbaar in alle tijden en daardoor universeel.

Partnerwerk
Aan het eind van de dag doen we een oefening bij elkaar. Dat worden ook wel healings genoemd. Je volgt met je handen de oefening bij je partner. Je gaat van punt naar punt. Soms raak je de ander aan, soms hou je je hand erboven (etherisch). Dat doe je in overleg, of je de ander aanraakt of niet. Ik moet altijd een drempel over om er aan te beginnen (kreun, kunnen we het partnerwerk ook overslaan?!), maar toch geeft het me elke keer weer voldoening. Ik kan iets geven waar een ander wat aan heeft, zonder dat ik zelf iets kwijtraak. Dat is een van de grote inzichten die ik heb gekregen. Feitelijk is het ook de reden dat ik schrijf: ik kan iets geven van mezelf waar een ander wat aan heeft, zonder dat ik iets van mezelf kwijt raak.

(T)huiswerk
Thuis ga je verder met mediteren, maar je krijgt het niet mee als huiswerk. Sommigen mediteren tussen de weekend nooit, andere elke dag en anderen bij vlagen. De meesten houden bij wat ze tussen de weekend ervaren. Welke ontwikkeling ze doormaken. Wanneer je de opleiding professioneel wilt afronden, kun je deze aantekeningen heel goed gebruiken voor een eindverslag.

Reis naar binnen

Mediteren is een reis naar binnen, naar wat er ten diepste in je leeft. Het is niet altijd een makkelijke reis, maar op een gegeven moment is het onderdeel van je leven. Dan leef je in harmonie met jezelf en met de wereld om je heen en dat is niet voor een dag of een weekend, maar voor de rest van je leven.


Wat ik eerder schreef over mediteren:

zaterdag 10 oktober 2015

Een kastje per dag: bankafschriften onder de loep

Het was een hectische week. Met feestelijkheden op het werk, sociale contacten, marktplaatshandel, plannen maken voor de verjaardag van de meiden eind oktober, dreigende luizenaanval, schoolboeken en wat dies meer zij. Helemaal fit was ik ook niet. Vorige week last van een verkoudheid, maar ik merkte dat ik de vermoeidheid die daar bij hoorde nog niet helemaal kwijt was. En oh ja, het winterdekbed kwam er op te liggen....voor mij te vroeg bleek nadat ik een nacht in het zweet had gedreven. Manlief en ik gaan er nog even over in conclaaf....(lees hier wat ik eerder schreef over dekbedden en dekens.)

Ik noem dit blogonderwerp trouwens nog steeds 'Een kastje per dag', maar ik het is meer Een kastje per week.
Deze week heb ik niet letterlijk een kastje opgeruimd, maar was het terugkerend thema 'de administratie'. Ik heb de laatste jaren al heel veel aan de administratie gesleuteld. Van elk een eigen hoofdbankrekening, naar een gezamenlijke hoofdbankrekening, van een budget voor boodschappen naar een aparte boodschappenrekening. Alle automatische afschrijvingen omzetten naar de gezamenlijke rekening. Budgetten vastgesteld, spaardoelen aangemaakt.

Maar er sluipen weer betalingen in die ik eigenlijk niet wil. Twee (?) jaar geleden gingen we met de meiden naar K3 en liepen in de merchandise trap. Ze mochten gratis K3 spullen uitzoeken. Het werd een jurk en een microfoon voor de meiden. En een lidmaatschap van de TROS voor papa en mama. Je voelt 'm al aankomen: dat lidmaatschap hebben we nog steeds....(de jurk en de microfoon trouwens ook).

Ook deed Michel een keer mee met het KRO popduel. Daar hield hij een T-shirt aan over en een lidmaatschap van de KRO. Eerst kregen we de Mikrogids gratis, maar na verloop van tijd werd het een betaald lidmaatschap. Dat was vast een voorwaarde van deelname.

Het zijn kleine bedragen, maar ze zijn gewoon niet nodig. Daar wil ik mijn geld niet meer aan uitgeven. Ze passen ook niet in mijn budgetten.

En deze week ontdekte ik dat de FNV inkomensdrempels hanteert voor het lidmaatschapsgeld. Zo kwam ik er achter dat ik al jaren teveel betaald heb, aangezien ik minder uren ben gaan werken en mijn salaris is gedaald. Nooit geweten dat dat zo werkte. Ook nooit over nagedacht. De pijn wordt iets verzacht doordat ik de contributie bruto-netto terug kan krijgen via mijn werkgever. Maar toch, het zijn uitgaves geweest die niet nodig waren.

De afgelopen dagen had ik te weinig tijd om er concreet mee aan de slag te gaan, maar het was deze week duidelijk een terugkerend thema. Dus alles verzamelen en tijd voor actie!




Wat ik ook nog wil delen uit de financiële hoek, is dat ik de chat van de ING uitgeprobeerd heb. Kent iemand dat? In ieder geval, ik was in een experimentele bui en stelde mijn vraag aan de chat.
Alleraardigste conversatie.
Mijn vraag was of het mogelijk is om meer dan 10 spaardoelen in te stellen bij mijn ING rekening. Ik gebruik de spaardoelen namelijk voor mijn budgetten. Dus voor o.a. onderhoud auto, onderhoud huis, abonnementen, kinderbijslag, kleding, buffer.
Dit is niet mogelijk, maar de medewerkster heeft wel mijn verzoek voor uitbreiding genoteerd.
Wanneer jij het ook handig vindt om meer dan 10 spaardoelen in te kunnen stellen dan roep ik je op om dit vooral te melden aan de ING. Hoe meer verzoeken er voor komen, hoe groter de kans is dat het verzoek gehonoreerd wordt!

Een alternatief is om een tweede spaarrekening te openen, op die manier kun je weer 10 spaardoelen instellen.

Fijn weekend!

zaterdag 3 oktober 2015

Een kastje per dag: overzicht houden

Overzicht geeft rust.
Het is echt waar. Helaas.
In chaos, ook dierbare chaos, verlies je het overzicht.
En in tegenstelling tot wat je graag zou willen; chaos nodigt niet uit om op te ruimen.
Niet bij volwassenen. Ook niet bij kinderen.
Mopperen dat de kinderen hun spullen niet opruimen is vrij zinloos. Ik zou er zelf ook geen gat in zien.
Zoveel spullen om mee te spelen, zoveel schriften, papier, tekenblokken om in te kleuren, zoveel kleurplaten half afgemaakt. Maar in de chaos van al dat papier gaan mijn kinderen niks zoeken. Ze pakken iets wat voor handen is en gaan daar mee verder. Of printen weer een nieuwe kleurplaat uit.
Er zit dus niets anders op dan dat ik zelf orde in de chaos breng. Ze even op weg help.
En voor je het weet vind je verborgen schatten terug.
Gemma: 'Oh dáár zijn de strijkkraalplaten!'


Voor 



Na. 
Ik heb de kast al vaker opgeruimd, maar zag nu pas dat de middelste plank er scheef in zat.

vrijdag 2 oktober 2015

Voor al die keren dat je even niet zo bewust bezig wilt zijn met bewust ouderschap

Bewust leven in combinatie met bewust ouderschap zijn soms helemaal niet zo'n vanzelfsprekende combinatie. Dan is bewust omgaan met geld of afval gemakkelijker. Hoe vierkant ik er ook achter sta.

Op sommige momenten sta ik even stil bij al mijn goeie bedoelingen en dan betrap ik mezelf er op dat ik het opeens allemaal maar onzin vind, al dat intuïtieve en kindvolgende gedoe, met verantwoord speelgoed en schermtijd en suikerloze hapjes met veel dadels, bananen en havermout. Dan zie ik een moeder (ook zo'n eentje van het natuurlijk ouderschap - je leert elkaar herkennen) in de speeltuin met een peuter. En dan gaat haar peuter enorm staan gillen als hij het speeltoestel met een ander kind moet delen. Waarop moeder - heel bewust - haar kind geen aandacht schenkt. Pas wanneer het met z'n gezicht in het zand valt dan pakt ze het op. Ik had het ook zo kunnen doen.
Ondertussen hangen mijn kinderen wat op een glijbaan en vragen om de halve minuut of ze al een ijsje mogen kopen. Van hun zakgeld omdat ik ze wil leren bewust met geld om te gaan.
Ik wil maar zeggen; bewust ouderschap of niet, een kind blijft een kind en jij als ouder weet het soms ook even niet. Je doet gewoon je stinkende best.

Ik kwam onderstaand stukje tegen op me-to-we.nl en dat was lekker nuchter. Daar heb je soms even behoefte aan. (volledige artikel hier.)

Dus, voor al die keren dat je even niet zo bewust wilt omgaan met de opvoeding, hier 20 dingen waarmee je een moeder een hart onder de riem steekt. (punt 14 speciaal voor de bewuste ouder).

1. Ja, je kunt je wallen inmiddels in je joggingbroek proppen. Maar verder ben je nog steeds een lekker ding.

2. Het gaat nog een paar jaar kut en bikkelen zijn. Sorry schat, we zullen er niet omheen draaien. Maar hang in there, we’ve all been there. Je bent niet alleen.

3. Je kinderen af en toe een hele dag voor de tv is niet erg. Fuck die schermtijd, soms wil je gewoon even kunnen douchen. Echt, lang leve Frozen. Let it go enzo.

4. Het is oké om te huilen als je een middagje alleen thuis bent. Omdat je de stilte zo gemist hebt. Heb ik ook gedaan. Met een reep chocola erbij en mijn voeten op tafel.

5. Je man verachten hoort erbij. Tuurlijk, je houdt echt wel van hem. Maar nu gewoon even niet. En het komende jaar misschien ook nog niet. Soit. Co-existeren is ook een vorm van samen leven.

6. Iedere avond een glas wijn drinken betekent niet dat je een alcoholist bent. Er is niks mis met een beetje gereguleerde self-medication. Ik ken een moeder die standaard een fles wijn mee heeft in de luiertas. Met een rietje. Serieus. Kijk, dán heb je een probleem.

7. Je lichaam wordt weer normaal. Misschien niet meer helemaal zoals het was voor je dat kind eruit geperst had, maar het komt een heel stuk goed. En een mom-bod is helemaal hip. Dus laat zien die lubbernavel!

8. Als je een keer drie dagen diepvriespizza eet omdat je er echt niet aan toe komt om te koken, is het niet erg. En het is ook niet erg als er een dagje niet gestofzuigd is. Of de wasmand een beetje overloopt. Leeft je baby nog? Dan heb je het goed gedaan die dag.

9. Je kind af en toe eventjes laten huilen omdat je het gekrijs niet meer aan kunt, maakt je geen ontaarde moeder.

10. Over een paar jaar gaan ze naar school. Dan heb je wat om naar uit te kijken. Zet de bubbels maar vast klaar.

11. Die zin in seks komt weer terug. Ongeveer tegelijk met het moment dat je je man niet meer veracht.

12. Je gaat weer slapen. Echt. Wanneer, daarover kunnen we geen beloftes maken. Maar ooit.

13. Je kinderen vinden jou de liefste mama van de wereld. Ook als je drie maanden lang chronisch moe en dus strontchagrijnig bent. Want ze houden van je.

14. Ja hoor, je hebt de juiste keus gemaakt. Over draagdoeken, borstvoeden, flesvoeden co-sleepen, Rapley, whatever. Omdat het jóuw keus was.

15. Je mag er soms van balen, dat moederschap. Omdat het gewoon niet altijd leuk ís. Net zoals een baan, zeg maar.

16. Je niet schuldig voelen als je je kind aflevert op het kinderdagverblijf maakt je niet ontaard. We staan gewoon niet allemaal te grienen tussen de luizenzakken.

17. Als je een keer het roer een beetje loslaat, zinkt het schip dat gezin heet niet meteen. Je hebt het namelijk gewoon ontzettend goed verankerd.

18. Ja, je hebt vet haar en een kast vol huispakken. Maar voor je man ben jij nog steeds de allermooiste.

19. Al je moeder-vriendinnen dóen gewoon alsof het bij hen allemaal op rolletjes loopt. Maar dat is niet zo.

20. Je doet het goed. Echt.