zaterdag 29 augustus 2015

Een kastje per dag: e-mail nieuwsbrieven opschonen

Mijn mailbox is al jaren overvol. Ik gebruikte het in het verleden regelmatig als opslagplaats van documenten. Op de ene pc maken, naar mezelf sturen, om te kunnen openen op een andere pc. En daarna vergeten.
Dat is een deel van de reden van de lange pagina's met mail.
Het andere is de grote hoeveelheid nieuwsbrieven die elke keer binnenkomen. Ooit een keer ergens iets besteld, hup je krijgt een nieuwsbrief. Ooit een keer abonnee geweest, donateur, hup een nieuwsbrief.
Eerst had ik het standpunt dat het minder werk was om die brieven weg te klikken dan om me overal af te melden, maar de verhouding tussen echte mails en nieuwsbrieven was helemaal zoek. De echte berichten (van mijn moeder of vriendinnen of van school) vielen nauwelijks nog op.
Een tijd geleden hield ik grote schoonmaak in mijn mailbox. Het gros zegde ik op, wanneer ik weer iets van die bedrijven of organisaties wil, weet ik ze wel te vinden.
Van twee overbodige nieuwsbrieven kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om ze op te zeggen. Ze zijn gewoon té leuk. Ik koop er hoogstzelden, tot nooit, maar de plaatjes zijn zo leuk om naar te kijken :-)

De eerste is de nieuwsbrief van Mary Maxim. Ik heb er een breipatroon gekocht van een vest dat Jessica Fletcher draagt in de serie.
Mary Maxim is een handwerkpostorderbedrijf uit Canada. Ze verkopen niet alleen patronen, maar ook wol, legpuzzels, quilts, handwerktassen, borduursets, ornamenten voor elke feestdag van het jaar. Je kunt het zo gek niet bedenken. Het is op sommige momenten zo vreselijk oubollig dat het weer leuk is. 




De tweede nieuwsbrief is van Westwing
Daar heb ik me ooit een keer bij aangemeld, als nieuwe klant maakte je kans op 15 euro of zoiets. Ik heb er nog nooit iets gekocht, maar ik zou het zóó graag willen! Een nieuw vloerkleed is welkom, of een servies....
De stijlfoto's zijn enorm inspirerend. De ene nog aantrekkelijker dan de ander.




Afgelopen week heb ik nog weer een keer de bezem gehaald door mijn mailbox. Geregeld duikt er weer iets op.

Wat ik ook veranderd heb is dat ik mijn werkmailbox niet meer op mijn telefoon heb. Dat kwam omdat ik Michel's oude telefoon overnam en de mailbox van mijn werk daarmee was verdwenen. Omdat het zo'n gedoe was om 'm er weer op te zetten, bleef het erbij en dat beviel me wel. In eerste instantie had ik mijn mailbox van het werk ook niet meer op mijn tablet, maar dat bleek toch wat onhandig. Nu heb ik 'm er wel weer op, maar ik kijk er thuis zo weinig mogelijk naar; het zorgt toch alleen maar voor hartverzakkingen. De mails van mijn werk wil ik op een pagina houden. Dat lukt me vrij goed, maar het was wel een hele klus om het na de vakantie weer terug te brengen tot een pagina.
Ook op het werk verwijder ik regelmatig nieuwsbrieven. Ondanks dat je vaak niets met die nieuwsbrieven doet, trekken ze toch even je aandacht en dat leidt af. 

Heel gezellig weekend gewenst!


vrijdag 28 augustus 2015

Knutselpret

'Wat hebben jouw kinderen leuke dingen gemaakt!' zei een moeder tegen mij een paar weekenden geleden bij een barbecue. 'Heb jij vroeger veel met ze geknutseld?'
En òf ik veel met ze geknutseld heb. Ik heb me helemaal suf geknutseld. Toen ze vier werden kon ik het aan de juf overdragen, dat vond ik wel even prettig.
Maar nog steeds knutsel ik graag met ze en voor de meiden is knutselen hun grootste hobby. Regelmatig wordt mijn ipad in beslag genomen, zodat ze op pinterest kunnen kijken naar knutselideeën. Ze kunnen heel veel zelf, maar nog steeds vinden ze het het leukst wanneer ze samen met mij iets kunnen maken.
Op zondagen en in de vakanties maak ik daar wat meer tijd voor vrij. En dan krijg je dit soort knutsels.

Sokkenrupsen




papieren hyacint
Deze heeft Gemma gemaakt met mijn moeder. Zij wordt ook regelmatig aan het werk gezet. 


Kabouterstokjes van Ellie. 
De houtjes komen van de vlinderstruik


Krokodil van Gemma. 






maandag 24 augustus 2015

Inspirerend Leven

Anita's Dagboek slaat haar vleugels uit.
Sinds kort plaats ik stukjes op Inspirerend Leven, een platform voor bewust leven.



Ik schreef:
Schrijfoefening: De helende kracht van schrijven
Waarmee vul jij je tijd?


zaterdag 22 augustus 2015

Een kastje per dag: van vroeger

De laatste maanden komen er weer heel veel spullen door mijn handen van mijn eigen jeugd. Al die spullen heb ik altijd zorgvuldig bewaard. Mijn moeder heeft ze ook nooit weggegooid, ook al ben ik lang en breed uit huis.

Een paar maanden geleden mochten de meiden een bureau. Groep 4 was in aantocht en daar hoort een bureau bij vonden ze. Ellie had haar oog op mijn bureau van vroeger laten vallen, die nog bij mijn ouders stond. Dat dat bureau van mij geweest was, vond zij heel speciaal. Gemma wilde graag een spiksplinterwitte. Ze had met papa al eentje gezien bij de I.kea.

Toen mijn oude bureau hier in huis stond en de laatjes opengingen, was het voor mij een reis terug in de tijd. Notitieboekjes, stickervellen, schoolrapporten en diploma's, stamkaart van het openbaar vervoer uit 1988, een agenda uit 1978. Die agenda was blijkbaar eerst van mijn moeder geweest. Later werd het een notitieboekje voor mij. Er staat in dat er op 14 en 16 maart 1978 een kijkavond was op de kleuterschool. Ik was toen bijna 6 jaar. Grappig hoor.
En wat dacht je van het Miami Vice kladblok! Ik krabbelde overal verhaaltjes in. Mijn hoofdpersonen hadden regelmatig ontmoetingen met bekende acteurs uit die tijd. Niet geheel toevallig dat ik die acteurs leuk vond. Zoals Rob Lowe (wie kent 'm nog?).
Die tekening komt uit de Margriet. Die heb ik bewaard, deels omdat het een mooie tekening is, maar vooral omdat de man leek op een jongen van de Middelbare school waar ik obsessief verliefd op was. De illustratie is gemaakt door Walt de Rijk en ik deed even een google op zijn naam. Blijkt dat hij nog steeds actief is als schilder.
Ik heb trouwens de naam van de jongen van de Middelbare school ook wel eens gegoogled. Dat was ook interessant. Blijkt dat hij spullen voor baby's en kinderen heeft ontworpen, die mijn kinderen ook gebruikt hebben.


Ik heb er nooit afstand van kunnen doen, van al die spullen. Als volwassene niet en ook niet toen ik jong was. Het waren stukjes van mij. Herinneringen aan wie ik was. Ik heb het me altijd heel erg aangetrokken als anderen probeerden mij wijs te maken dat iets niet hip was, of kinderachtig, of saai.
Dat zal er zeker aan bijgedragen hebben dat ik deze spullen zo lang gekoesterd heb. Het waren kleine stukjes die mij compleet maakten. Bevestigingen van wie ik was.

De laatste maanden is er iets veranderd. Wel vaker heb ik deze spullen in handen gehad, mijn verhaaltjes teruggelezen, maar toen altijd met gêne. Nu kan ik het zien voor wat het is; de leefwereld van een jong meisje. En ik zie dat ik uiteindelijk weinig veranderd ben. Dat ik trouw ben geweest aan mijn interesses, dat wat mij het meest bezighoudt.
Deze keer heb ik heel veel weggedaan. Zo had ik bijvoorbeeld ook alle proefwerken van de Middelbare school bewaard. Aan de cijfers te zien liggen mijn kwaliteiten nog steeds op dezelfde vlakken. En dat is niet bij natuurkunde of biologie....
Het kan wel weg.
Ik heb het niet meer nodig als bewijs dat ik bestond.


Ellie achter mijn oude bureau


Gemma achter haar nieuwe splinterwitte (zoals ze zelf zegt) bureau.



woensdag 19 augustus 2015

Zelf babyvoeding maken: kinderlijk eenvoudig

Mijn interesse voor voeding is aangewakkerd met de komst van de meiden. Voor je kind wil je niets dan het beste. Maar wat is het beste?

Het was een hele zoektocht destijds naar de juiste informatie, of naar gedegen informatie.
Maar uiteindelijk bleek het zelf maken van babyvoeding heel simpel.

Bij deze deel ik wat ik geleerd heb in mijn zoektocht, dat scheelt misschien voor jou, mocht je zelf babyvoeding willen maken.



Zoek een goed kookboek
Kies voor een kookboek waarin niet alleen recepten staan, maar kijk ook of er uitleg wordt gegeven over voedingswaarde, vitamines en mineralen. Je mag hierin best kritisch zijn.
Zelf ben ik fan van de kookboeken van Amanda Grant. Ik kook nog steeds gerechten uit het Handboek voor Babyvoeding. Ik kocht de mijne tweedehands. Ze heeft ook een kookboek uitgebracht over vegetarische gerechten voor baby's.

Zorg voor het juiste gereedschap
Ideaal waren de siliconen minimuffin vormen. Gekocht bij de Xenos. Perfect voor de eerste fruithapjes. Gepureerd fruit er in, huishoudfolie er over, invriezen en dan per blokje ontdooien. Doordat het siliconen is, kun je het er makkelijk uitduwen. En je kunt makkelijk variëren met smaak, doordat je niet een grotere verpakking open hebt.

Verder: een staafmixer, een stoominzet (gekocht bij Hema), bewaarbakjes die geschikt zijn voor de vriezer (Philips Avent). Alufolie gebruikte ik om kleine stukjes kip in te stomen. De kipfilet sneed ik op maat, verpakte het in folie en deed dit bij de pan met aardappelen. I.p.v. de kinderen een stuk gebraden kipfilet te geven.

Wat voor je baby gezond is, is ook voor jou gezond
Voor mijn kinderen gebruikte ik voor 80% biologisch eten. Zij kregen altijd het beste. Gaandeweg realiseerde ik me dat wat het beste voor hen was, ook het beste voor mij was.
Heel veel gerechten uit het Handboek voor Babyvoeding maakte ik voor het hele gezin.

Je productkennis groeit met grote stappen
Ik heb nog nooit zoveel soorten fruit gegeten sinds ik voor de kinderen ben gaan koken. Ik heb geleerd welke combinaties goed bij elkaar passen. Ik heb geleerd welk voedsel vezelrijk is, welk voedsel veel calcium bevat en welk voedsel rijk is aan vitamine c.

Een vrucht die in het kookboek voorkomt is de papaja. Deze kende ik niet en ben 'm helaas in de tijd dat ik fruithapjes maakte ook niet tegengekomen. Maar de naam klinkt zo exotisch, rolt zo lekker over de tong, vooral als je het een paar keer achter elkaar zegt :-)
Toen ik een tijd terug bij de Albert Heijn liggen een papaja zag liggen, heb ik 'm gewoon meegenomen, ook al zijn we de fase fruithap voorbij. Ik had gewoon zin om 'm te proberen. Ik maakte er puree van.




Een rijpe papaja
handvol frambozen

zachtjes met twee eetlepels water in een pan laten sudderen. Pureren, in de minimuffin vormpjes invriezen en later per stuk ontdooien. Het ruikt verrukkelijk zoet. Ik deed ze door de ochtendpap. Voor mezelf :-).

Als je het leuk vindt om op de hoogte te blijven van nieuwe berichten, dan kun je Anita's Dagboek volgen op Bloglovin', Facebook, of schrijf je in voor de e-mailberichten. 









maandag 17 augustus 2015

Naar Leiden

We gingen twee daagjes en een nachtje naar Leiden. Ik ben al héél vaak in Leiden geweest, maar ik ken de stad niet. Ik kwam niet verder dan het ziekenhuis.
Vijftien (plusminus) bezoekjes aan het LUMC. Daarbuiten kwam ik niet.
Op 22 juli, 7 jaar geleden, moest ik acuut opgenomen worden in het LUMC voor een laserbehandeling. Daarmee hadden we de meeste kans op een goede afloop van de zwangerschap. 
Ik was toen 22 weken zwanger.
In twee weken tijd was ik 8 kilo aangekomen.
Er was sprake van het Tweeling Transfusie Syndroom.

Het is goed gegaan. Daarmee horen we bij de 54% waarbij de behandeling een goede afloop heeft voor beide baby's.

Ik wilde onze kinderen een keer laten zien waar ze geboren zijn. En ik had de behoefte om er naar terug te keren, ik heb die periode lang op afstand gehouden. Voor mezelf voelde het als het juiste moment. Zeven jaar is een mooi symbolisch getal. Na zeven jaar vernieuwt alles zich, bijvoorbeeld alle cellen in je lichaam zijn na zeven jaar vernieuwd.

Gek genoeg was het niet de angst en de zorgen die ik herleefde, maar de fysieke pijn. Het was niet erg om dat opnieuw te ervaren. Nu weet ik waar de pijn zit.

Mijn kleine bedevaart duurde niet erg lang, het werd uiteindelijk het kortste element van onze tweedaagse. De meiden vonden het wel interessant om rond te lopen, kijken naar welke wc ik altijd ging, bij welke balie ik me meldde, welke lift we namen. Maar liever wilden ze iets kopen in de kiosk. Een ballon of zo. Op de foto voor de ingang wilden ze ook niet. In ieder geval niet allebei. Ach, je kan niet alles hebben. Uiteindelijk heb ik ook liever de meiden zelf, dan een foto van hen.

We overnachtten in een blokhut op stadscamping Stochemhoeve. Wat een heerlijke camping! Zo rustig (totdat wij er kwamen. sorry campinggasten). Ik had er best wel een paar nachtjes meer willen blijven. We hadden onze fietsen meegenomen op de fietsendrager en konden zo handig naar het stadscentrum fietsen.

Voordat we bij de camping aankwamen, hebben we Corpus, reis door de mens aangedaan. Ik had gespaard via de optimel en kon zo kaartjes met korting kopen. Dat scheelde nogal, want dat soort attracties zijn prijzig, hoewel ik het nog steeds veel geld vond. Het was een hele leuke reis door de mens. Het gaf de kinderen wat antwoorden op vragen die ze hebben over hoe hun lijf werkt. Ellie vond het lopen op de tong heel grappig. Verder hebben de meiden zich er tegen ons niet veel over uitgelaten of het leuk was of niet, waardoor ik me afvroeg of het het wel waard was geweest, maar ze hebben later wel aan familie en vrienden uitgebreid verslag gedaan. Dus dat zat toch goed.

Verder veel door de stad gelopen, 's avonds uit eten, 's ochtends op onderzoek uit bij de sloot. En op de terugreis nog gestopt in Katwijk aan Zee.
Het waren twee memorabele dagen.










Katwijk aan Zee

Informatie van het LUMC over het Tweeling Transfusie Syndroom.
Ervaringsverhaal.
Nog een ervaringsverhaal.

zaterdag 15 augustus 2015

Een kastje per dag : wat zit er in een EHBO trommel

Toen ik vorig jaar geopereerd werd aan mijn been, heb ik met heel veel nieuwe verbandsoorten kennisgemaakt. Niet alle soorten waren succesvol.
Een paar halflege dozen stonden nog in de keukenlade. 

Omdat de kinderen mijn EHBO trommel geplunderd hadden voor het verbinden van hun knuffels, moest deze nodig bijgevuld worden.
Tijd om alles weer eens na te lopen.





De verbandmiddelen had ik in de bordenla, makkelijk bij de hand voor wanneer de thuiszorg kwam.


Na.




Wat hoort er nou in een EHBO trommel te zitten? Het Oranje Kruis heeft verschillende richtlijnen, voor verschillende situaties.

Voor de EHBO trommel thuis wordt dit geadviseerd:

Verplichte inhoud Verbanddoos voor Thuis.
Jaarlijks controleren een aanvullen.

  • 1 stuk driekante doek (mitella)
  • 1 paar latex handschoenen
  • 1 stuk verbandschaar
  • 1 stuk desinfectant 10 ml
  • 1 stuk safe kiss beademingsdoekje
  • 1 stuk splinterpincet 8 cm RVS
  • 1 rol hechtpleister 2,5 cm x 5 m
  • 1 zak wondpleister assortiment 30 stuks
  • 4 stuk snelverband nr 1 steriel
  • 2 stuk snelverband nr 2 steriel
  • 16 stuk gaasjes 1/16 steriel10 stuk gaasjes 5 cm x 5 cm steriel
  • 2 stuk metaline kompressen 8 cm x 10 cm
  • 3 stuk elastisch hydrofiel 6 cm x 4 m
  • 1 stuk veiligheidsspelden à 3 stuks
  • 1 stuk steunwindsel 6 cm x 4 m
  • 1 stuk steunwindsel 8 cm x 4 m
  • 1 rol synthetische watten
  • 2 stuk witte watten 10 gram
  • 2 stuk wondsnelverband 6 cm x 8 cm

Ik ben iemand die graag altijd alles in huis heeft. Ik heb pleisters in allerlei soorten, daarom is mijn trommel behoorlijk uitgebreid. Gelpleisters zijn ook een vondst. Ook tekenspul heb ik er, paracetamol en zalf voor muggenbeten. Sinds kort hebben we ook limisan. Dit is een pleisterverwijderaar. Je sprayt het op de pleister en dan laat de lijm los. Voor tere huidjes (of tere zieltjes :-)). Superspul. 



Wat ook handig is, een cold pack. Dit is de wegwerpvariant. Het hoeft niet in de vriezer bewaard te worden. Er zit een (vast erg chemische) kern in, die je indrukt zodat de koelende werking begint.







Nu de trommel weer aangevuld is, bleek het er niet allemaal in te passen. 
Pleisters en spullen die ik vaker nodig heb, heb ik daarom in mijn oude (heb ik gekregen in mijn tienertijd) toilettas gedaan. 


vrijdag 14 augustus 2015

Zonnetol

Voor Moederdag kreeg ik van de meiden een zonnebloem. Een zaadje in een klein potje. De potjes gingen helemaal mee naar Zweden. En weer terug.

De kleine sprietjes groeiden groter. In totaal werden het vier zonnebloemen. Eigenlijk 3,5 want die derde bloem is het nooit gelukt om helemaal tot bloei te komen. De slakken waren sneller.

Ik zette ze op de foto en toen ik net de foto's van de camera haalde viel me het hart van de zonnebloem op. Het hart lijkt te tollen! Als ik er naar kijk, begint het te draaien voor mijn ogen.
Ik was nooit zo'n liefhebber van zonnebloemen, maar dit vind ik wel heel speciaal.








woensdag 12 augustus 2015

Maartje Wortel - Half mens #leesvrouwen2015

Voor mijn bescheiden rubriek #Leesvrouwen2015 wilde ik nu een keer een boek lezen van een Nederlandse schrijfster, in plaats van gevestigde (buitenlandse) vrouwen te lezen (Iris Murdoch, Marilyn French). Want dat is tenslotte het hele idee achter #leesvrouwen: schrijfsters bespreken die normaal onbesproken blijven. Maar ja, hoe vind je nu een Nederlandse schrijfster die niet breeduit in de media wordt besproken, maar toch niet onverdienstelijk schrijft? Toch maar de boekenbijlage bekijken voor een aanprijzing. Mijn oog viel op de naam Maartje Wortel. Bijzondere naam. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar de recensie sprak me aan.

Ik las Half mens, haar eennalaatste roman.

Half mens vertelt het verhaal van de Nederlandse Elsa Helena van der Molen die met haar ouders naar Amerika is verhuisd. Wanneer zij van haar fiets wordt gereden door een taxi en verlamd raakt, kruist haar leven het pad van Michael Poloni- passagier van de taxi.

Maartje Wortel's schrijfstijl is vlot, zinnen rijgen zich met schijnbaar gemak aaneen. De hoofdstukken zijn kort en lezen snel achter elkaar. Je wilt ook niet anders, je wilt weten wat er achter steekt, achter die personages. Haar beschouwingen zijn indringend, ze probeert een diepere laag van de beweegredenen van mensen bloot te leggen.

Er was een aspect wat ik niet begreep. Een man, James Dillard (vrij sacherijnig en grof in de mond - een type), begon met het vertellen van het verhaal. Hij was er zelf niet bij betrokken, zei hij, maar was wel degene die het verhaal begon. Hij is aan het eind ook weer aan het woord. Ik bleef me lang afvragen wie hij was en of ik iets gemist had. Hierdoor voelde ik me een beetje een domme lezer.

Misschien krijg ik in haar laatste roman Ijstijd een verklaring voor het opvoeren van dat personage, omdat James Dillard daarin de hoofdrol speelt. Ik heb in ieder geval genoten van Half Mens. Beslist een aanrader!


Over Maartje Wortel
[van het achterplat] Maartje Wortel (1982) volgde de opleiding Beeld & Taal aan de Rietveld Academie in Amsterdam. In 2007 won ze de Write Now!-verhalenwedstrijd. Haar verhalenbundel Dit is jouw huis (2009)  werd bekroond met de Anton Wachterprijs voor het beste literaire debuut. Half mens werd genomineerd voor de BNG Nieuwe Literatuurprijs. In 2014 verscheen de roman Ijstijd.

Hoewel de naam Maartje Wortel mij onbekend was, had ik toch al iets van haar gelezen. Alleen wist ik het zelf niet. Van de week sloeg ik de Happinez van een maand of twee geleden open om nog wat na te lezen en kom haar tegen in de rubriek Wijze Woorden. Nou ja!


maandag 10 augustus 2015

Waarom Schiermonnikoog zo leuk is (met kinderen)

Schiermonnikoog klein? Na een week wel uitgekeken? Niks te beleven? Je kunt nergens naartoe?
Welnee! Ik zie het ontbreken van al die mogelijkheden niet als beperkingen, maar als verrijking. Als je al het overbodige weglaat, ontdek je pas hoeveel het leven te bieden heeft.

Ik zou er hele zomers (en ook andere seizoenen for that matter) door kunnen brengen. Naar de stilte, terug naar wat echt belangrijk is in het leven, weg van het alsmaar weg moeten, terug naar de natuur en haar ritmes. 

Weer thuis, zijn wij niet moe van de reis, niet verzadigd van alle indrukken van steden en cultuur, maar uitgerust en bruisend van levenslust, opgepept door inspirerende ontmoetingen en de kinderen vol zelfvertrouwen over nieuw verworven vaardigheden.

Dit is wat wij zoal doen op Schiermonnikoog. (En dat is stiekem best wel veel).






Spelen op het strand (verschillende jaren).


Een vlieger uitlaten. eh...oplaten.







Nieuwe (dieren)vriendjes maken.


Kunst maken.


Een tosti soldaat maken.


Fietsen!






Er op uit trekken in de natuur.





Spelen spelen spelen!


En af en toe pauzeren (met de ipad).