woensdag 29 april 2015

Vakantie voorbereidingen

Wij gaan op vakantie!


Naar dit huisje:


Daar kwam ik terecht via het blog Hej Tjorven van Willy. 

De voorbereidingen zijn in volle gang!

We kijken


De film over Rasmus en de landloper is mijn favoriet. 



We lezen héél veel Astrid Lindgren. 
Daar is dit hele avontuur allemaal mee begonnen. 

Favoriet zijn: 
en Michiel van de Hazelhoeve en Madieke van het Rode Huis eigenlijk ook. 

En als we tijd over hebben kijken we nog een keer Pippi. 
En tegenwoordig vind ik het niet erg meer dat ik niet een Pippi-meisje ben, maar meer een Annika-meisje. 



zondag 26 april 2015

Toch maar niet...

'De weersvoorspellingen zijn niet zo gunstig voor Koningsdag,' waarschuwde mijn lief vorige week.
Dat paste niet zo in mijn beeld bij Koningsdag. Daar horen zonnige plaatjes bij.
Onderwijl ging ik gewoon door met spullen bij elkaar zetten, met kleingeld apart houden, poppenluiers maken, afstemmen met andere ouders wat zij zouden doen.
'Het wordt maar 10 graden,' zei Michel een paar dagen later, 'en 90% kans op regen.'
Vrijdagavond, aan het eind van een drukke dag vol kinderen en koningsspelen zei Michel 'De markt is 9 tot 14.00 u' en hij trok er een nogal somber gezicht bij.

Opeens zonk de moed me in de schoenen. Gatver, dan moet ik straks zeker alles alleen voorbereiden, dacht ik. En beelden van een gestresste mezelf die tassen vol kinderkleding sjouwt, zware kleden in de kofferbak moest krijgen evenals een grote koffiemachine, de partytent (want regen) tevoorschijn moest halen. Overigens moest ik nog een schifting maken in de kinderkleding, waren de poppenluiers nog niet helemaal klaar en waren tuinstoelen om op te zitten ook wel handig, maar ook weer dingen om mee te sjouwen...
Michel sputterde nog wat 'we hoeven niet metéén te beslissen, we kunnen ook nog naar de markt bij school, die begint om 10 uur', maar ik had diep van binnen al besloten.

Had ik me aan het begin van het jaar niet voorgenomen dat ik niet meer zoveel drukte wilde en alleen wilde doen wat ik belangrijk vond?
Nou vond ik de vrijmarkt wel belangrijk (want opgeruimd en een zakcentje), maar belangrijk genoeg om weer een volle dag te hebben, weer een dag 'op tijd' staan?
Liet ik me niet weer teveel meeslepen?
Zei ik niet tegen anderen dat ik aan mijn taks zat wat belasting betrof? Zowel fysiek als mentaal. Ik krijg toch last van mijn been als ik te lang sta en wanneer 'ie koud wordt?
Ineens was ik genezen van die vrijmarkt. Ik hoefde niet meer.
De meiden waren ook niet teleurgesteld 'mama, dan ga je toch volgend jaar'.
Vrijwel meteen zette ik het uit mijn hoofd en kwamen er andere mogelijkheden voor in de plaats. Een dagje rustig rommelen en spelen, misschien nog even naar de vrijmarkt als het droog is. Maar dan om iets te kopen als ik wat van mijn gading vind en na een uurtje ben ik weer thuis.

vrijdag 24 april 2015

Recepten carrousel


Er zijn van die gerechten die door iedereen in dit huishouden gewaardeerd worden. Dat zijn de blijvers!
Dan bedenk ik dat dat best wel op mijn blog kan delen, maar het komt er gewoon niet van. Het uitschrijven van recepten is duidelijk iets anders dan het schrijven van vrije tekst. 
Toch bleef de wens om er iets mee te doen heel lang in mijn achterhoofd sudderen. Bovendien vroeg iemand uit mijn meditatiegroep naar een van de recepten. 
Ik bedacht me dat het over het algemeen eenvoudige gerechten zijn, die met een eenvoudige beschrijving ook wel nagemaakt kunnen worden. Daarom nu een logje met alle favorieten en een korte beschrijving. 

Het leuke van deze gerechten vind ik dat je ze helemaal 'from scratch' kunt maken, of met hulp van potjes, blikje, pakjes. Je kunt voor allemaal biologische ingrediënten kiezen of voor reguliere producten. Dus voor elke beurs en elke levensstijl geschikt. 




tilapia vis (of kabeljauw), sla met een (cherry)tomaatje en honing-mosterd dressing, basmatirijst, zwarte bonen, 
puree van avocado en komkommer




broccoli, rode paprika, champignons, ui. 
woksaus: 3 eetl. soyasaus, 1,5 eetl. chilisaus, 1,5 eetl. honing, 1 à 2 teentjes knoflook, halve theelepel gemberpoeder, zout en peper. 
(basmati)rijst erbij.

recept komt van Smakelijck



sla met cherry tomaatjes, broodcroutons, honing-mosterd dressing. 
rijst, (vega)burger of snackjes uit de airfryer kan ook
tortilla chips met een dip van kwark en (kook)room



pizza stokbrood:
afbak stokbrood, tomatenpuree, italiaanse kruiden, salami, uien, paprika/kappertjes/tonijn/ananas/gebakken spekjes, geraspte kaas.


chicken chili wrap: 
tortilla wraps, bedje van sla, uien ringen, komkommer, cherry tomaten, reepjes (zelfgemaakte) kipschnitzel, chilisaus 
De eerste keer had ik geen chilisaus in huis, toen heb ik sambal aangelengd met olijfolie. 

zelf kipschnitzels maken:
kipfilet zo plat mogelijk leggen, overlangs snijden, zodat je nóg plattere kipfilet hebt.
pletten onder een snijplank of koekenpan of met een vleeshamer.
bestrooien met peper en zout
door paneermeel halen
door losgeklopt ei halen,
nog een keer door paneermeel
braden
na het braden in reepjes snijden 

recept via mamaliefde


Mijn eerste poging om zelf bloemtortilla's te maken. 


groentemix van chinese kool, kipfilet, mango en ui. Beetje burrito kruiden. 
Verpakken in wraps. 

recept via ah.

Op de foto staan boekweitflensjes: 
100 gr boekweit meel
50 gr bloem
snufje zout
2 eieren
2 dl melk
2 el koriander (indien bij de hand)

Doe boekweitmeel en bloem met snufje zout in een beslagkom. Voeg eieren, melk en koriander toe en roer tot glad beslag. Verhit beetje olie in koekenpan en bak van beslag 8 dunnen flensjes. 


Eet smakelijk!
Ik hoop dat ik je nieuwe ideeën aan de hand heb gedaan. 

dinsdag 21 april 2015

Bakken met de airfryer

Als je eenmaal de gemakken van de Airfryer hebt ontdekt voor het maken van patat, het opwarmen van snacks en je gegrilde kippenbout of kibbeling, dan wil je vast graag op zoek naar de andere mogelijkheden van de Airfryer!

Waarom is een Airfryer ook al weer zo'n ideaal ding?


  • je hebt geen frituurvet nodig - dus je patatten zwemmen niet in het vet en je hebt geen frituurvet dat bij het afval moet.
  • heel kort voorverwarmen
  • past makkelijk in een keukenkastje of in de bijkeuken
  • is zuinig in gebruik (kijk ook even naar het krantenartikel onderaan deze blogpost)
  • makkelijk mee te nemen naar de camping! 
  • veel minder bakgeuren dan een frituur
  • en vooral multifunctioneel

Welke types Airfryer zijn er?

Bol.com heeft een groot assortiment. Voor heel schappelijke prijzen, zag ik. 
Het type op de foto is regelmatig in de aanbieding. Geschikt voor een tweepersoonshuishouden (of met kleine kinderen).
Voor minder dan € 200 heb je ook een Avance XL. Dit type is meer geschikt voor een huishouden met meer dan 3 personen. 
En wat dacht je van een uitgebreide bakmand met rooster, geschikt om popcorn in je Airfryer te maken, of fruit of kruiden te drogen? Ik weet al wat ik op mijn verlanglijstje zet :-)

Afgelopen zaterdag bakte ik een cake in de airfryer. Die cake was zo goed gelukt dat ik 'm hier even (virtueel dan) wil delen. Met het recept erbij.
De aanleiding was een cake-recept waarbij de boter vervangen werd door appelmoes. In het recept stond dat de cake compact zou blijven en niet zou rijzen zoals je gewend bent van een gewone cake.
Toen bedacht ik dat ik het beslag beter in de kleinere vorm van de Airfryer zou kunnen doen. Als er in verhouding niet voldoende beslag in de vorm gaat, dan heeft de cake sowieso de neiging om niet voldoende te rijzen.

De cake lukte supergoed, werd goed gaar en zelfs luchtig. Heerlijk die appelmoes smaak erbij!






  • ca. 125 gr. appelmoes (ik gebruikte zelfgemaakte, zonder toegevoegde suiker)
  • 150 gr. suiker
  • 3 eieren
  • 150 gr. zelfrijzend bakmeel
Klop de eieren met de suiker luchtig. Voeg de gezeefde bloem in delen toe en de appelmoes. Spatel voorzichtig door het beslag. Stort het beslag in de ingevette cakevorm. 
Bak de cake in ca. 45 minuten gaar op 160 graden. Let wel, dit is de tijd en temperatuur voor de Airfryer. Eerst bakte ik 'm 25 minuten, maar toen was hij nog niet gaar. Daarna nog ca. 20 minuten langer gebakken. Tussendoor gekeken of de korst niet te bruin zou worden. 






De cakevorm is een officiële accessoire van de airfryer. Ik zag op youtube hoe iemand een rechthoekig bakblik in vorm had geslagen met een hamer. Nou dat hoeft dus niet :-). 


De cakevorm gaat in de frituurmand. 


Heel veel bakplezier!

Misschien vind je mijn andere blogposts over bakken met de Airfryer ook interessant. 
Of croissants afbakken in de Airfryer.
Misschien hou je meer van een citroenmugcake.



vrijdag 17 april 2015

Voorjaarsschoonmaak: een nieuw begin

Heel veel kastjes heb ik nog niet opgeruimd. Niet zoveel als ik zou willen in ieder geval. Niet zoveel als ik in de vorige opruimronde heb gedaan. Zo voelt het tenminste.
Toch, dat opruimen doet iets.
Het brengt steeds weer iets nieuws bij me teweeg. Ik kom spullen tegen die ik voorheen nog wilde vasthouden, nog niet kwijt wilde. Nu kijk er er naar en voel dat ik er wel zonder kan. Ik voel dat ik een frisse start wil maken. Opnieuw beginnen of de draad weer oppakken waar ik 'm verloren ben. Mijn rode draad.
Zo begin ik steeds meer de zin van een traditionele schoonmaak te zien.
En steeds meer zie ik de vergelijking met de natuur. Opruimen is het natuurlijke proces van de seizoenen. In de winter koesteren we ons in de warmte van ons hol. Omringen ons met spullen, want wie zegt dat het weer het toelaat om naar buiten te kunnen?

Uit ons hol.

Dan komt de lente en gaan we meer naar buiten. Dieren kruipen uit hun hol, knoppen komen aan de bomen, bollen steken hun blaadjes uit de grond. Het leven gaat zich meer buiten afspelen. Dan moet het huis licht zijn, geen achterstallig werk hebben, makkelijk te onderhouden zijn.
Volgens mij is zo'n traditionele voorjaarsschoonmaak zo gek nog niet. Vooral de wetenschap dat de natuur in het voorjaar altijd weer iets nieuws aan mij aandient, stelt mij gerust en zorgt dat ik minder moeite heb om spullen weg te doen.




In de Happinez van juni 2014 staat een artikel over space clearing. Over hoe een ruimte energie opneemt en afgeeft. Door straling van mobiele telefoon of computer, energie van de aarde, van de vorige bewoners èn van jezelf. Deze energie kan zwaar of licht zijn. Je kunt een ruimte zuiveren door bijvoorbeeld schalen met natuurzout in de hoeken van een ruimte te zetten (door toilet spoelen na 24 uur), muziek te maken, kristallen neer te zetten of wierook te branden.
De hoeken in mijn huis worden vaak vergeten, maar het is belangrijk om ook de hoeken schoon te houden, anders voelt de ruimte steeds kleiner aan. Wanneer ik met stofzuiger of de plumeau de randen van het plafond bij langs ben geweest, voelt de kamer opeens groter aan.

Inspirerend èn stimulerend om door te gaan met opruimen!

Spullen, klaargezet voor de Vrijmarkt. Wat er over is, gaat naar de kringloop.




vrijdag 10 april 2015

Een kastje per dag: kan ik gratis weerstaan?

Het kastjes opruimen komt er momenteel even niet zo van. De dagelijkse bezigheden houden me meer dan genoeg bezig. Ik heb nu even niet zoveel energie over.

Dat wat het nodigst opgeruimd moet worden ligt op zolder. Elke dag kom ik wel een paar keer op zolder en dan probeer ik een rode draad in de spullen te vinden. Een soort gemene deler die de onrust veroorzaakt of een verklaring geeft voor het gevoel dat de hoeveelheid spullen nooit kleiner wordt.
Wat mij opviel was dat er zoveel gekregen spullen tussen zitten. Gekregen van een restaurant, van kinderfeestjes, van de supermarkt, kapper, tandarts. Van die niemendalletjes, van die prulletjes. Plastic ringen, kettingen, boodschappen mini's, buddies, kleine potloden, sleutelhangers, van dat soort spullen. Wegwerpspullen. Vriendelijk aan ons aangeboden en enthousiast door ons in ontvangst genomen, want dankbaar zijn voor wat je krijgt vind ik belangrijk.

Maar precies die spullen verliezen het snelst onze belangstelling en hebben voor ons ook niet veel waarde. Bij het opruimen gaat dat weer in bakken, om er op een onbewaakt moment weer uitgehaald te worden. Net wanneer ik denk dat de kinderen hun belangstelling er voor verliezen. Daardoor heb ik steeds geaarzeld om het weg te gooien. Omdat het lijkt alsof ze er toch aan gehecht zijn.
Ik ga daar langzamerhand anders over denken.
Als ik er moeite mee heb om de spullen weg te gooien (zo zonde van de weggegooide grondstoffen) kan ik beter proberen geen gratis spullen meer aan te nemen. Dan hoef ik ze ook niet meer op te ruimen. Dan wordt het hopelijk eenvoudiger om het overzichtelijk te houden. Ook begin ik steeds meer te denken dat gratis en goedkoop impulsen in de hand werkt. In een van de yogalessen kwam aan de orde dat het goed is om impulsen te bedwingen, dat maakt dat we meer gefocust worden en blijven.

Hoe moeilijk het is om gratis te weerstaan bleek in dezelfde week toen ik naar een nieuw geopende drogist/boekwinkel ging en een gratis telegraaf kreeg aangeboden. Ik had net vriendelijk tegen de man gezegd dat ik het zo leuk vond dat ze de winkel begonnen waren en hij glimlachte bescheiden terug en vroeg me voorzichtig of ik misschien een gratis telegraaf mee wilde - hun openingsactie. Voor ik het wist had ik al 'ja' gezegd. Hij bood het zo vriendelijk aan, daar kon ik toch geen nee op zeggen...

Thuis vroeg Michel mij hoe ik aan 'die telegraaf' kwam (hij dacht natuurlijk mij te kunnen betrappen op een overbodige uitgave, aangezien we de telegraaf nooit lezen en zelf al veel te veel oud papier hebben).
Dat ik 'm gratis kreeg was opeens geen verklaring meer.
Ik geloof dat 'ie ongelezen bij het oud papier terecht is gekomen.

Gratis weerstaan is zo eenvoudig nog niet.


dinsdag 7 april 2015

Zelfgemaakte rommel; waar doe ik het eigenlijk allemaal voor?!

Dat vraag ik me soms serieus af.
Waar doe ik het eigenlijk allemaal voor?
Dat mooie pronkpaneel, waarop ik als trotse moeder de werkjes van mijn kinderen te pronk kan zetten....die werkjes worden onmiddellijk opnieuw gerangschikt door een paar zinnige kunstenaars of sterker nog, ze worden er gewoon gelijk van af gehaald, want 'die wou ik graag op mijn kamer.'
Wéken, wat zeg ik, máánden worden de schilderijtjes van stapel naar stapel verplaatst en dan kijkt er geen kind naar om en nu ik opeens een pronkpaneel heb, moeten ze zo nodig op hun kamer staan!
Als ik tegenwerp dat ze dat schilderijtje echt niet eerder al op hun kamer wilden hebben, dan krijg ik doodleuk te horen 'ja, dat wilde ik wel. Ik had het alleen nog niet gezegd.'
Werkelijk! Wat moet je daar nou mee!

Nog zoiets: opruimen.
Een kleutertafeltje staat al wéken in de weg op zolder. Gisteren kwam er door geschuif met kasten een plekje vrij, wat mij een mooie plek leek voor het tafeltje. Zo, die staat eindelijk aan de kant.
Dacht ik.
Vandaag: 'mama, mogen wij het potloodtafeltje (het bewuste tafeltje heeft potloodpoten) want we gaan een feestparty houden.'
Het lijkt wel alsof ik niet opruimen mag!

Nog zoiets: de doos met verkleedkleding. Die staat op zolder en de kleren liggen er meer naast, dan dat ze er in liggen. Dan denk je, nou dan wordt er toch veel mee gespeeld? Neeeee, om onduidelijke redenen worden die kleren er altijd uitgetrokken, waarschijnlijk met het idee om te gaan verkleden, maar daadwerkelijk verkleden komt er maar zelden van.
Kennen jullie bijvoorbeeld die mooie Pippi schortjes nog? Volgens mij twee keer gedragen, met veel tamtam moest ik voor de een speciaal rozenstof gebruiken voor de zakjes en voor de ander de stof precies zo knippen dat er een paard zichtbaar was, maar drágen....dacht het niet.
Dat spokenpak? Dat pak was eng! 'Die ogen zitten niet goed'. Ik dook weer achter de naaimachine en maakte i.p.v. ogen er een gezichtsopening in. Vervolgens mankeerde er iets aan de mouwen....
Echt, waar doe ik het voor mensen?

Dus ik besluit dat die verkleedkleren wel van zolder kunnen (daar wil ik namelijk graag opruimen) en wel in de lege (!!!) lades kunnen van Ellie's ladekast. Wat krijg ik: een boze bui van Ellie valt mij ten deel en alle kledingstukken vliegen weer in het rond. (Hebben ze samen wel weer opgeruimd, dat dan nog wel).

Als die verkleedkleren nou ook eens de enige zelfgemaakte rommel waren.....maar dat is ook niet zo!
Een greep uit de spullen die ik zelf gemaakt heb:
Gebreide handschoenen voor mezelf. Die vielen in de eerste plaats eigenlijk al te groot uit, maar deze winter vielen er gaten in de duimen. Versleten. Nou, dat is me bij kant-en-klare handschoenen nog nooit overkomen!
Die ingekorte pantalon? Mmmm een paar keer aangehad, maar ik bleef maar controleren of de pijpen wel goed over de schoenen vielen. De broek is een paar week geleden in de zak naar de kringloop gegaan.
Gebreide sloffen: aan enthousiasme geen gebrek, maar aan doen....ho maar! De meiden lopen het jaar rond het liefst op blote voeten. Nu zijn de sloffen te klein geworden.
Voor mezelf maakte ik trouwens ook sloffen, blijkt dat de wol niet zo slijtvast is en dat het slimmer was geweest er zooltjes onder te naaien. Jammer dan.

Dus waar doe ik het eigenlijk allemaal voor? Het lijkt allemaal zo zinloos en toch blijf ik maar dingen maken. Waarom toch?
Blijkbaar geeft het proces van maken me de voldoening die ik zoek, meer dan het resultaat op zich. Net zoiets als met het leggen van een legpuzzel. Het is de uitdaging van het vormen van de puzzel. Zodra hij af is zijn de zinnen voldaan en heb je er geen moeite mee om 'm weer in de doos te doen.

Is het dan echt allemaal zo dramatisch? Nee, natuurlijk niet. Maar vandaag was wel zo'n dag. Dat ik in vertwijfeling mijn handen ten hemel hef.
Morgen kan het weer anders zijn.
Dat is het mooie van een nieuwe dag.
Dat 'ie nieuw is.

Tot morgen!

Zelf maken : pronkpaneel

Voor ons geen meubelboulevard op Tweede Paasdag.
Naast eieren zoeken, vulden we de dag vooral met klusjes in huis. Er werden nog weer wat kastjes geruild op de kamer van de meiden, letterbak  opgehangen, kabeltjes getrokken en ik maakte mijn pronkpaneel af.

Ik wilde graag een plek voor de knutselwerkjes van de kinderen. Een plek waar ik er een wisselende tentoonstelling van kon maken. Zo'n pronkpaneel leek mij ideaal. Ik noem het een pronkpaneel, omdat ik dat een mooi woord vind, maar ik weet niet of ze me in de winkel ook zouden begrijpen.

In de winkel vind ik ze trouwens te duur en bedacht dat ik misschien zelf een kon maken.
Het paneel is een deur van een kledingkast. Die hadden we over omdat de eerste deur beschadigd was (maar uiteindelijk maar hebben laten zitten).
Bij de Ikea kocht ik twee wandlijsten (samen toch wel weer 20 euro) en zaagde die in vier stukken. Op de deur geplakt en daarna voor de stevigheid nog eens geschroefd.
Deel een (wandlijsten kopen en in vier stukken zagen) deed ik al weer een paar weken terug. Ik had het ferme voornemen de klus snel af te maken, omdat uitstellen langer duurt dan de klus zelf (lees hier wat ik over uitstellen schreef). Toch bleef het nog weer een paar weken liggen voordat ik vandaag het tweede deel deed: plakken en schroeven. Michel hielp om 'm aan de muur te bevestigen.
Ik ben heel blij met het resultaat!

En dat zonder meubelboulevard :-)







donderdag 2 april 2015

Totemdieren en een recept voor daslooksoep

De eerste keer dat ik een beer zag verschijnen tijdens het mediteren vond ik dat vooral grappig.
Haha, ja hoor, jij ziet beren op de weg. Letterlijk, want de beer liep op het fietspad waar ik regelmatig langs kom.

Maar al vrij snel besefte ik dat het een betekenis had. Ik ging informatie zoeken en las over totemdieren ook wel krachtdieren.
Het schijnt dat iedereen in zijn of haar leven te maken kan krijgen met krachtdieren. De eigenschappen van de dieren zijn er om je iets te leren. Ze hebben een boodschap voor je. Ze kunnen een gids zijn in een tijd waarin je het nodig hebt. Ze helpen je op je levenspad.
Er zijn vele verschillende krachtdieren - o.a. wolf, bever, uil, otter, slang - en de eigenschappen van elk dier hebben hun specifieke boodschap voor jou.

Voor mij is dat de beer.
En als je eenmaal beren ziet, dan zijn ze overal!
Zo hebben wij in huis een houten beeld van een beer, een souvenir uit Californië, de Amerikaanse staat met een beer in de vlag.




Ook hebben we een art deco style bronzen beer. Die zag ik ooit op Marktplaats en ik moést 'm hebben. De beer staat nu in een vergeten hoekje, ik denk dat het tijd is dat hij weer op een plek komt te staan waar hij beter uit komt, want ik hou nog steeds van dit beeld.



Heel wat jaren geleden schreef ik een gedicht waarin een zinnetje zat over een beer en winterslaap. Ik heb gezocht naar dat gedicht, dan had ik 'm hier wel willen delen, maar ik kan 'm niet terugvinden.
Zo blijkt mijn leven opeens vol met beren.

Na die eerste keer is de beer vaker langsgekomen in mijn dromen of tijdens het mediteren. Ik ben 'm gaan koesteren, want hij heeft mij wat te vertellen.

De kracht van de beer is de kracht van introspectie, zelfonderzoek. 
Om zich te regenereren, een oplossing of een antwoord te vinden, hebben mensen met de beer als krachtdier niets anders nodig dan hun berenhol, rust en slaap of een eenzame wandeling door het bos, de rest lost zich dan vanzelf op. 
De beer geeft je gevoel voor timing en voor de kringloop van het leven, voor de verbinding met de natuur en voor de kracht van de zelfontdekking. 
De beer geeft je het vermogen om in de innerlijke wereld en de buitenwereld te zijn, in jezelf te zijn en je standpunt onafhankelijk van anderen te formuleren. 


Een paar weken terug herinnerde de blogpost van Es mij aan mijn toefje daslook dat ik sinds vorig jaar in de tuin heb. Daslook wordt ook wel berenlook genoemd. Na de winterslaap eet de beer heel graag en veel daslook. Het is bloedzuiverend en rijk aan magnesium, mangaan en ijzer. De mens kan door daslook te eten, zo wordt verondersteld, zich de krachten van de beer toe-eigenen.

Ik ging op zoek naar recepten en probeerde het recept voor soep uit. De soep is overheerlijk!

Ik maakte de soep als volgt:
4 dl groentebouillon
4 dl havermelk (ik had nog een aangebroken pak, mag ook andere melk zijn)
4 dl kookroom (ik gebruikte sojamelk, dat had ik nog in de kast)
peper, zout
2 -4 handenvol daslook
twee eierdooiers (het eiwit hoef je niet weg te gooien, maar kun je invriezen voor later gebruik)

Bouillon, melk en room aan de kook brengen. Breng op smaak met peper en zout. Voeg op het laatst fijngesneden daslook toe. Laat de soep 5 minuten trekken op laag vuur, de soep mag niet meer koken!
Twee eierdooiers toevoegen en soep in de blender doen of met de staafmixer pureren.
De daslook niet allemaal in een keer erbij doen, vanwege de krachtige smaak. Een handvol en dan kijken of er nog wat bij moet.




Zo staat de daslook er nu bij. Hij schijnt zich snel en goed te vermeerderen. Van mij mag hij!

lieve groet
Anita

bronnen:
Krachtdieren door Jeanne Ruland
Cucina Pietro voor daslook recepten