woensdag 3 december 2014

Wachtkamer leesvoer

Ik breng nogal wat tijd door in wachtkamers de laatste weken. Sinds de operatie aan mijn been breng ik mijn tijd thuis door. Of in wachtkamers dus.
De geopereerde plek is ontstoken geweest en nu gaat de wond openstaan en genezing blijft maar uit. De pijn, die blijft niet uit. Om wanhopig van te worden. Gisteren heeft de chirurg zilvernitraat in de wond gestrooid. Hij voorspelt wonderen. Nou, ik moet het nog zien.
Michel heeft gegoogled op zilvernitraat en het wordt omschreven als brenger van helse pijnen, daarna snel verbetering. Die helse pijnen, dat kan ik alvast beamen. Dus misschien klopt dat snelle herstel ook wel.
De thuiszorg komt sinds gisteren om de wond te verzorgen en mijn been te zwachtelen. Dan hoef ik die verantwoordelijkheid niet meer alleen te dragen. Da's een hele opluchting.
Ik moet maar steeds denken aan die interessante artikelen over hoe positief denken je gezondheid ten goede kan beïnvloeden. Gek, dat lukt alleen maar als je níet ziek bent.

In mijn tas was het geschenk in het kader van de Maand van het Spannende boek blijven zitten. Incendio door Tess Gerritsen. Ik kwam 'm tegen toen ik als tijdverdrijf in de wachtkamer van de huisarts in mijn tas zat te rommelen. Hé, dat was mooi leesvoer. Dat boekje heb ik inmiddels uit. Nu heb ik Een tafel vol vlinders van Tim Krabbé in de tas gestopt. Het boekenweek geschenk van 2009. Die boekenweekgeschenken gaan eerlijk gezegd meestal ongelezen de kast in, maar ik heb er nu de ideale bestemming voor gevonden! Ik ben benieuwd hoeveel ik van die geschenken ik nog ga uitlezen in wachtkamers.




16 opmerkingen :

  1. Dan hoop ik dat je nog maar heel weinig boekenweekgeschenken hoeft te lezen ;-) Beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Idd, hopelijk nog maar heel weinig. Meestal vind ik er ook niet veel aan, jij? Hopelijk ben je gauw van de pijn af... xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik hoop ook dat ik weer snel 'op de been' ben en dat ik maar weinig boekjes uit lees. Nee, wachtkamers zijn vreselijk. Ik word altijd zenuwachtig. En dan maar turen naar het scherm of je nummertje voorbij komt of elke keer opkijken of de huisarts je komt halen. Wel heb ik veel waardering voor de mensen die er werken, ik zou het namelijk niet kunnen. Zo vreselijk deprimerend, al die zieke mensen...

      Verwijderen
    2. Ja, vind ik ook.... Had ik dat al een keer geschreven, ik vind het echt zo'n overgave. Je moet wachten, totdat zij tijd voor je hebben. Je controle is helemaal foetsie. En idd, ik ga ook de hele tijd loeren op dat ding, niet dat je e beurt gauw mist. Maar toch! En nee, ik zou er ook echt niet willen werken. Ben er regelmatig geweest toen mijn vader ziek was, sindsdien kom ik er zo min mogelijk. Hoe gaat het nu met de pijn? Groetjes!

      Verwijderen
    3. De pijn neemt iets af, maar ik zou willen dat het herstel sneller gaat.

      Verwijderen
  3. Nou ik hoop natuurlijk ook dat je er bijna geen enkele meer hoeft te lezen en dat dat zilvernitraat echt de uitkomst is! Maar je hebt wel gelijk, dat dat heerlijke boekjes zijn voor zulke gelegenheden. Je wilt tenslotte geen pil van een boek met je meesjouwen...
    Ik heb ook een aantal van die geschenkboekjes in de kast staan, maar op een enkele na toch wel allemaal al eens gelezen en niet in wachtkamers...
    Ik hoop dat je nu heel snel een genezen been zult hebben...
    Liefs, Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo'n dun boekje is inderdaad handig om in de tas te hebben. En voor andere wachtmomenten ook een mooi tijdverdrijf. De dikke boeken zijn voor op het nachtkastje. :-)

      Verwijderen
  4. Hoi Anita! Heel veel sterkte en vooral beterschap!! Groet, Petra (heb geen blog, lees wel mee)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor je beterschapswensen! Leuk dat je een bericht hebt achtergelaten.

      Verwijderen
  5. Wachtkamers zijn niet leuk maar als je dan een goed boek leest kan het de pijn misschien iets verzachten. Fijn voor je dat de thuiszorg de wondverzorging nu van je overneemt en ja positief denken is veel gemakkelijker als alles lekker loopt. Beterschap en sterkte gewenst voor de komende tijd.
    Groet Thea

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo'n boekje geeft in ieder geval afleiding (de tijdschriften die in de wachtkamer liggen trouwens ook) en het levert weer een logje op.

      Verwijderen
  6. Beterschap gewenst! Misschien helpt het als al je bloglezers even positief met je meedenken:-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. sterkte met de pijn, ik bid dat je gauw beter gaat voelen..groetjes❤

    BeantwoordenVerwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!