vrijdag 19 september 2014

#leesvrouwen2015

Ik schrijf wat af sinds ik ben gaan bloggen! Niet alleen op dit blog, maar sinds een paar maanden plaats ik ook verhaaltjes op De Schatzolder. Een blog met verhalen voor kinderen (en voor volwassen met kinderen). Een plek waar ik mijn fantasie de vrije loop kan laten en de verhalen ondertussen verweef met herinneringen aan mijn eigen kinderen, zodat ik die niet vergeet.

Niet te vergeten mijn Grote Schrijfproject: het schrijven van het moordmysterie Moord in het Blair House, te vinden op het gelijknamige blog. Het manuscript ligt een beetje te verstoffen, maar ik heb inspiratie om daar verandering in te brengen! Nu alleen de tijd nog ;-)

Je zou denken dat op een gegeven moment de bron is opgedroogd, maar door te schrijven lijken er alleen maar meer verhalen los te komen. Het ontbreekt me niet aan inspiratie, maar aan tijd om het op te schrijven.

Het lezen is een beetje naar de achtergrond geraakt en dat begon ik te missen. Ik verlangde naar de werelden die anderen hadden geschreven. Voor het schrijven is het lezen minstens zo belangrijk.
Deze zomer had ik sinds lange tijd weer eens de gelegenheid om meerdere uren achtereen te lezen. Ik las in een paar dagen tijd Joel Dicker's De waarheid over de zaak Harry Quebert uit. Een unicum voor mij, als toch wel langzame lezer. Ik vond het héérlijk. Dat gevoel dat je een boek niet wilt wegleggen, dat je wilt weten hoe het verder gaat, dat je wilt weten wat de leerweg van het personage is. Lezen was een hobby die ik zeker weer wilde oppakken, sprak ik met mezelf af. Of ik daardoor minder tijd had om te schrijven, zou ik moeten ontdekken.

Van de zomer las ik ook over het initiatief van de Noordelijke Dagbladen (Dagblad van het Noorden, Leeuwarder Courant) om meer aandacht te besteden aan boeken geschreven door vrouwen. Zij startten de actie #leesvrouwen2015.
Eigenlijk vind ik dat de actie #vrouwenlezen genoemd had moeten worden. Die zin kun je oneindig maken; vrouwen lezen vrouwen
vrouwen lezen
lezen vrouwen, lezen!

Uit het artikel van het Dagblad van het Noorden:

Gezocht: lezers van ‘vrouwenboek'

42
GRONINGEN - De Amerikaanse organisatie Vida publiceerde in april de resultaten van de jaarlijkse telling van het aantal recensies dat in gezaghebbende kranten en tijdschriften verschijnt. Het blijkt dat overwegend mannenboeken worden besproken, vaak door mannelijke recensenten.
In Nederland is het beeld vergelijkbaar. Volgens een telling van het blad Opzij uit mei 2013 gaat 27 procent van de recensies in de grote Nederlandse kranten over boeken die door vrouwen werden geschreven.
Om mensen ertoe te bewegen meer ‘vrouwenboeken' te lezen, lanceert deze krant een lezersactie. We zijn op zoek naar een liefhebber die de uitdaging aan wil gaan om een jaar lang alleen boeken te lezen die door vrouwen zijn geschreven. Onze boekenredacteur zal u elke maand een boek toesturen. Na verloop van tijd informeren wat uw bevindingen waren. Was het heel erg? Viel het mee? Bood de vrouwelijke literatuur u nieuwe inzichten?


Klik hier voor het originele artikel.

Best opvallend die uitkomst van Vida. In mijn beleving zijn vrouwen juist sterk vertegenwoordigd. Zowel als schrijfster, als als lezer. Er zijn bijvoorbeeld meer vrouwen dan mannen lid van de bibliotheek. En leesclubs worden ongetwijfeld meer georganiseerd en bezocht door vrouwen. Maar de werkelijkheid is dus anders. Vrouwenboeken worden te weinig gerecenseerd. En al helemaal niet door vrouwelijke recensenten.

Ik meldde mij enthousiast aan als liefhebber bij het Dagblad van het Noorden, maar hoorde vervolgens helemaal niets meer. (het schijnt dat ze overspoeld zijn met aanmeldingen). Maar misschien was ik niet onpartijdig genoeg.  ;-)

Ook zonder deelname aan de leeskring ga ik de komende tijd meer lezen. Ik was altijd al een vrouwenboekenlezer, maar ik ga me nu bewuster op het vrouwenboek richten. Het lukt vrouwen vaker om verhalen genuanceerder te verwoorden. Helemaal als het op de belevingswereld van vrouwen aankomt. En wat is er belangrijker als vrouw om de woorden te lezen van een ander die precies vatten waar jij zelf de woorden niet voor kon vinden? (ook als het boek een man in de hoofdrol heeft)

De komende tijd hoop ik veel te lezen en er verslag van te doen. Ik heb al vele titels die ik altijd nog graag een keer wilde lezen en ik heb ook al wat gezocht naar onbekende Nederlandse schrijfsters.
Momenteel lees ik De Zee de Zee van Iris Murdoch. (link is naar een Engelse versie). In een later log zal ik mijn leeservaring delen.

Morgen plaats ik een log over 'Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk' en schrijf ik over wat vrouwen en boeken voor mij betekent.

Graag tot morgen!




Meer over de actie #leesvrouwen2015
De zesde clan, vrouwen centraal  Toevalligerwijs staat op deze website het boek 'vrouwen die lezen zijn gevaarlijk' afgebeeld. Het boek waar ik morgen over schrijf.

Tot slot nog een leuk weetje:
Sinds 2013 staat Jane Austin op het Britse bankbiljet van 10 pond. Voor het eerst een vrouw op een Brits bankbiljet!


3 opmerkingen :

  1. Hoi Anita,
    Tegenwoordig lees ik ook niet zo veel meer, zo nu en dan nog wel een boek, maar dat is heel anders dan bijvoorbeeld in 2009 waarin ik 83 boeken las, of in 2010 met 88 boeken, 2011 was met 42 boeken weer veel minder, maar dat was het jaar waarin ik halverwege het jaar begon met mijn blog. Sindsdien lees ik dus niet zoveel meer... Ik weet die aantallen omdat ik in een excelbestand bijhield wat ik las, en wie het geschreven had... Dat bestand heb ik eens nagekeken en van de 83 boeken in 2009 waren slechts 14 door een man geschreven, van de 88 boeken in 2010 waren er 13 door een man geschreven... dat zegt mij dus genoeg. Ik lees erg graag boeken die geschreven zijn door vrouwen... Daarbij moet ik wel zeggen dat er een aantal boeken bij zijn die door Nicci French geschreven zijn en dat is natuurlijk het overbekende schrijversechtpaar, dus strikt genomen komen er nog een paar mannen bij...haha...
    Toch was dit leuk om even na te kijken, want ik wist het zelf eigenlijk ook niet....
    Ik wens je een heerlijk weekend,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Mirjam,
      Wat leuk om je uitgebreide reactie te lezen.
      Grappig om nog even terug te zien wat (en hoeveel!) je gelezen hebt. Voor jou geldt dus ook de voorkeur voor vrouwenboeken. Best opvallend nietwaar dat vrouwenboeken volgens de statistieken toch ondervertegenwoordigd zijn. Het literaire thrillergenre wordt volgens mij alleen maar door vrouwen bevolkt, o.a. Nicci French. Dan tellen we hun boeken voor de helft :-)
      Heb jij wel weer het verlangen om meer te lezen, of is de leesbehoefte vervangen door het bloggen?
      Jij ook fijn weekend.
      groeten Anita

      Verwijderen
    2. Ik heb steeds zin om weer in een boek te duiken, maar op de een of andere manier kan ik met niet genoeg concentreren om een boek in een beetje tempo uit te lezen. Het laatste boek dat ik las heeft me ruim twee weken geduurd...
      Ik nam een paar weken weer een paar boeken mee van de bieb en binnen de leesperiode kwam ik maar door 1 boek heen... de andere boeken had ik wel verlengd, was er in begonnen, maar ik kwam er niet eens meer doorheen... dus ongelezen teruggebracht. Nu ligt er hier een romantisch verhaal van Marcia Willett heerlijke schrijfster vind ik dat, kan ik lekker bij wegdromen van het leven op het Engelse platteland... een boek hoeft niet altijd zo heel hoogstaand te zijn voor mij, want lezen is toch voornamelijk voor de ontspanning... O ja, en het vierde deel van de nieuwe serie van Nicci French ligt in de kast, die moet ook nog dus haha... en dat is dan wel weer een spannend boek... Ach lezen blijft heerlijk... misschien komt over een poosje die dikke drang naar lezen echt wel weer terug...
      Ik wens je een heel fijn weekend,
      Lieve groet,
      Mirjam

      Verwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!