donderdag 29 mei 2014

Vandaag is blauw...

*muzieknoten*
Vandaag is blaaaauw de kleur van mijn wasgoed
vandaag is blauw wat wit hoort te zij..hij..hij..hijn




vandaag is blauw
het blauw van wit wordt blauw
van blauw en roze wordt paars





van heel de was is blauw
schreeuw van de blauwbehangen waslijn dat ik er niet van hou
vandaag is blauw geen liefde tussen mij en jou

šŸŽ¶
de dader






maandag 26 mei 2014

Moestuin Maandag ~ voor de bijen

Op pinterest kwam ik een mooie poster tegen met afbeeldingen van bloemen die bijen aantrekken.




Dat de bijen het moeilijk hebben hoor en lees ik regelmatig. Biologen zijn doorgaans bescheiden en serieuze mensen en als zij zeggen dat bijen het moeilijk hebben dan geloof ik dat. Ik heb liever dat er wereldwijd massaal drastisch minder pesticiden worden gestrooid en gespoten, maar ik geloof niet dat ik daar veel invloed op heb. Dus hou ik het bij mijn eigen kleine tuin.

Ik ging het lijstje namen eens langs en tegen mijn verwachting in, vond ik maar drie (misschien vier) van de genoemde planten in mijn tuin! Mijn burgerplicht roept dat ik dan nu snel naar de kweker moet voor op zijn minst een lavendel :-)


geranium


boterbloem



calendula

De calendula verraste me met een knop!


heliotroop?
Dit is al een twijfelgeval. Zijn die kleinbloemigen de heliotroop? 
Zo ja, dan heb ik vier soorten die bijen aantrekken. 



En ach, we hebben een dood vogeltje begraven. Iemand, ik noem geen namen, heeft 'm midden in de woonkamer op de vloer gelegd. 
Het vogeltje kreeg een theedoosje als kistje en bloemblaadjes als deken. 
Een mooie hoofdsteen, een afscheidsbrief en de mooiste stenen. 

*ontroerend*





zaterdag 24 mei 2014

De grappige dingen die kinderen zeggen # 2

[er moeten doosjes verzameld worden voor een bouwproject op school en ik kom tot de conclusie dat we niet veel doosjes hebben, alleen zelfrijzend bakmeel of couscous doosjes]

ene kind - Koes koes??!
andere kind - Koes koes??!
ene kind - Weetje? Die ene hond, toen wij buiten waren, toen wij kleuren in de natuur aan het zoeken waren....die hond heette ook Koes(t).


**

vrijdag 23 mei 2014

Over meditatie

Over meditatie

Af en toe noem ik zijdelings wanneer ik een meditatieweekend heb. Er een uitgebreidere blogpost over schrijven heb ik nog niet gedaan. Enerzijds zit ik er vol van en zou ik willen dat iedereen hetzelfde kon ervaring, en valt er veel te vertellen. Anderzijds is wat het voor mij betekent zo persoonlijk en individueel dat er niet zoveel overblijft om te vertellen.
Maar vandaag ga ik het toch proberen. Bloglezeres Dirkje was nieuwsgierig naar mijn meditatieweekend en vroeg er iets over te schrijven. Dat is een mooie aanleiding voor mij om toch te proberen er iets over te vertellen.


Waarom meditatie?
Ten eerste omdat het mijn belangstelling heeft. Ik heb een hang naar alles wat alternatief is, maar denk tegelijk over alles kritisch; antroposofie, ayurveda, christendom, astrologie. Ik ben nieuwsgierig naar de universele betekenis van al die gebieden. Je zou het zweverig kunnen noemen. Toch is al dat zweverige voor mij juist heel aards. Juist het contact met – noem het – geesten, het hogere, het aura, maakt dat ik me verbonden voel met de aarde.


Antelope Canyon
waar het hemelse de aarde raakt


In 2011 kreeg ik via de antroposofische huisartsenpraktijk waar ik bij zit een mail waarin de start van een meditatieleergang werd aangekondigd. Achteraf is het heel opmerkelijk dat ik daar toen open voor stond. Het jaar 2011 bestond alleen maar uit stress en de jaren daarvoor waren niet veel anders, maar 2011 spande de kroon. We hadden net een verbouwing achter de rug. Die had in vier weken klaar kunnen zijn, maar duurde vijf maand. Het heeft niet alleen klauwen vol geld gekost – iets wat we nog steeds voelen- , maar enorm veel stress opgeleverd en een gevoel van onmacht, er alleen voor staan en teleurstelling in gerechtigheid. Ik kan er nog steeds niet over praten zonder vlekken in mijn nek te krijgen en die boosheid weer op te voelen borrelen.
In diezelfde periode moest ik op het werk vaarwel zeggen tegen ‘mijn’ decaan en ‘mijn’ leidinggevende. De vertrouwde samenwerking verdween (en ik moest de afscheidsfeestjes organiseren). J

In die tijd had ik het gevoel dat ik keihard werkte, maar al die inzet helemaal nergens toe leidde. Ik voelde me dolend, niet in staat om me te verbinden met mensen of om richting te geven aan mijn leven of het belang van alles te zien. ExistentiĆ«le vragen borrelden op: wat is mijn plek binnen het geheel? Wat is mijn rol hier op aarde? (Ik zei het al: ik hou van zweverig).

En toen zag ik die meditatieleergang voorbij komen. Dat het zeven jaar duurde negeerde ik maar even. Dat zouden we nog wel zien, dacht ik.
Al na de eerste bijeenkomst wist ik dat ik niet meer weg zou gaan.

Hoe ziet zo’n weekend er uit?
Drie keer per jaar komen we een weekend bij elkaar. Het eerste weekend waren we met drie cursisten. Die andere twee zijn na dat weekend gestopt. Op dit moment doen er zeven mensen (allemaal vrouwen) mee. In de eerste 2 Ć  3 jaar komen er nog mensen bij of vallen af. Op een gegeven moment heeft een groep zich gesetteld. We komen altijd bij elkaar in het gebouw van de huisartsenpraktijk.
We beginnen op vrijdagmiddag en gaan door tot ’s avonds tien uur. De zaterdag en zondag zijn van tien tot half 5. In de week daarop komen we op een avond nog een keer bij elkaar. De docente zorgt voor soep en broodjes. Iedereen gaat ’s avonds gewoon naar zijn eigen huis. Het is dus geen in-house cursus.

Elk weekend heeft een thema. Afgelopen weekend had bijvoorbeeld als thema ‘balans, centering’ .
De docente vertelt veel over het thema, wij maken aantekeningen. Daarna doen we oefeningen. Dat kan zittend of liggend, net wat je wilt. In het begin zat ik veel, maar nu ga ik bijna altijd liggen. Zitten leidt me teveel af (pijntjes in mijn rug, pijntjes in de zitbotten enzo). De docente legt van tevoren uit welke oefening we gaan doen en dan doen we in stilte ons ding. Zo’n oefening duurt een kwartier, 20 min. of een half uur. Vaak wordt afgesloten met muziek.

Bepaalde oefeningen zijn heel geschikt om bij elkaar te doen – zogenaamd partnerwerk – soms alleen maar mogelijk om door een ander gedaan te worden. Er is bijvoorbeeld een hele fijne oefening om mentale stress te verwijderen. Mentale stress – het woord zegt het al – zit in/bij je hoofd. Het kan knap lastig zijn om die met je eigen handen te verwijderen.
Ook is er een heerlijk ontspannen oefening om ‘waste energy’ (afvalenergie; energie die opgeladen wordt, maar vervolgens niet gebruikt) te laten oplossen. Alleen dat waste energy punt zit tussen je schouderbladen. Ook knap lastig om daar je eigen handen op te leggen. J

Bij het partnerwerk voel ik altijd een lichte weerstand. Moet dat? is mijn eerste gedachte. Ook ben ik niet zo’n groepsmens. Na het eerste weekend dacht ik ook ‘weet je wat, ik doe die oefeningen lekker thuis, in mijn eigen omgeving.’ Dat deed ik weliswaar, maar het effect was lang niet zo groot als in de groep. Dat komt doordat de energie van de hele groep meewerkt in mijn eigen proces. Nu ik er zo over nadenk is in het algemeen mijn weerstand voor een groep afgenomen.

Wat heeft het mij gebracht?
Door het mediteren heb ik meer inzicht gekregen in mezelf, in oude patronen, in kwetsuren, mijn valkuilen maar bovenal mijn kwaliteiten. Het heeft me het richtingsgevoel gegeven waar ik naar zocht. Niet alle fases zijn makkelijk of mooi of verlichtend. Soms is het taai, eenzaam of diep verdrietig. Maar het is nooit meer dan ik kan verwerken. De groepsenergie zorgt daar ook voor. Soms heb ik na een weekend het gevoel dat ik de essentie nog nĆØt niet gevoeld heb, maar ook na zo’n weekend werkt het proces door. En als het nodig is kan ik tussendoor met de docente afspreken.
Mijn binnenkant en mijn buitenkant zijn meer in harmonie. Ik laat mijn binnenkant meer spreken en mijn buitenkant vertrouwt meer op de binnenkant, voelt zich minder kwetsbaar.

Wat kun je er mee?
De opleiding duurt zeven jaar. Je kunt het geheel voor je eigen ontwikkeling gebruiken, maar je kunt het ook doorgeven aan anderen. Wanneer je de opleiding voltooid hebt, zou je een eigen praktijk kunnen beginnen. Je vrij vestigen of je aansluiten bij een beroepsvereniging. Ik heb nog niet besloten wat ik ga doen. Het wisselt ook per fase; meestal lijkt het me wel wat zo’n praktijk aan huis (naast mijn vaste baan). Anderen op weg helpen, iets doorgeven. Maar er zijn ook periodes dat ik niet zo dol ben op ‘anderen’.
Ik heb nog vier jaar om er over na te denken. J
Zeven jaar is trouwens een betekenisvol getal. Je ziet het terug in religie, astrologie, maar ook de antroposofie gaat uit van cycli van zeven jaar. Het schijnt dat na zeven jaar al je cellen vernieuwd zijn.

Tot slot
Als laatste een tekening van een oefening die je zelf thuis kunt doen. We deden deze het laatste weekend. Het is de basisoefening bij het thema balans, centering en aarding. Allen belangrijke elementen voor innerlijke groei. Het helpt je bij het onderzoeken van je eigen waarheid, wat voor jou klopt. Onderscheid maken tussen opvattingen van de buitenwereld en je eigen waarheden.




  • maak contact met ID punt boven je hoofd (ca. 30 cm. boven je kruin)
  • trek rechts een lijn (in gedachten) naar de grond, ca 30 cm. naast je voet
  • trek een lijn naar 30 cm. naast je linkervoet
  • trek een lijn terug naar ID, driehoek
  • ga een paar keer rond, niet snel, maar heel langzaam.
  • Maak contact met de hele driehoek
  • Trek een lijn van 30 cm punt rechtervoet naar hartchakra – pauze
  • Trek een lijn van 30 cm punt linkervoet naar hartchakra – pauze
  • Trek een lijn van ID naar hartchakra – pauze
  • Plaats robijnrode kleur voor of op je hartchakra. Kijk wat er gebeurt
  • Maak contact met de woorden waarheid en eerlijkheid


 liefs Anita


Meer informatie over de opleiding:


NB: Pauli geeft niet alleen les in Groningen, maar wil ook wel elders in het land weekenden verzorgen. Het laatste weekend was er iemand uit Nijmegen ter kennismaking in onze groep. Zij zou wel in Nijmegen een opleiding willen volgen. Dus wanneer je in die omgeving woont en je hebt belangstelling, neem dan contact op met Pauli.

maandag 19 mei 2014

Moestuin Maandag ~ ongenode gasten

Ik dacht: goh, die voorste peulenplantjes doen het veel beter dan de achterste. 
Die krijgen zeker meer zon.



Nou, niet dus.
Nader beschouwd bleek dat de slakken ze hadden gekortwiekt. 
:-(


Ook de stokroos smaakt blijkbaar erg lekker. 


Ik heb slakkenkorrels gestrooid. Van ecostyle, voor mijn eigen gevoel. 
De meeste peulenplantjes beginnen al weer door te groeien. Heel dapper van ze.

vrijdag 16 mei 2014

De Boe-Hoe baby

We zitten op de bank en lezen een boek: Wat moeten we doen met de boe-hoe baby? 













Wil je 'm ook lezen? Je kunt 'm vinden bij je bibliotheek of boekhandel onder de titel:
Wat moeten we doen met de Boe-hoe baby?
Cressida Cowell en Ingrid Godon. 

Een waarschuwing: nadat je een paar keer dit boek hebt gelezen en je hoort in een winkel of op straat een baby of kind huilen, dan denk je gelijk aan de boe-hoe baby. 
:-)



Ps: hier en daar heb ik een pagina overgeslagen, omdat ik het niet netjes vind om een boek integraal te laten zien. 


maandag 12 mei 2014

Moestuin Maandag ~ koriander tegen de hooikoorts

Mijn kruiden collectie is uitgebreid met een korianderplantje.

Koriander
aan water geen gebrek momenteel :-)

Volgens de ayurveda is koriander een goed middel om hooikoortsklachten te verzachten. Ik heb het vorige zomer vaak gebruikt. Het verdween bij mij niet, maar het zorgde er wel meteen voor dat mijn holtes kalmeerden.

Hak een paar blaadjes koriander fijn.
Doe dit in een glas lauwwarm water (ik gebruikte gekookt afgekoeld water).
Drink het op.

Een paar jaar geleden ben ik naar een lezing geweest over ayurveda. Sindsdien lees ik er steeds meer over en kook regelmatig een gerecht uit het kookboek van Lies Ameeuw. Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn lief en kinderen een abonnement op de Happinez cadeau. Als welkomstgeschenk kreeg ik er een ayurveda kookboek bij. Ik was helemaal Happi :-)





Ayurveda zegt het volgende over hooikoorts: Hooikoorts is een symptoom van afvalstoffen (ama) in het lichaam. Met het stijgen van de temperatuur “smelt” deze afvalstof en komt deze vrij in het lichaam, waardoor allergische reacties ontstaan zoals niezen, snotteren, hoofdpijn en zwaar gevoel. Een snel en goed werkend middel tegen hooikoorts is koriandersap. Verse koriander is een natuurlijke anti-histamine en vermindert de hooikoorts vrijwel direct. (bron: ayurwell)

Het past bij mijn groeiend gevoel dat hooikoorts niet zozeer een allergische reactie is op pollen, alswel dat het aangeeft dat er al teveel andere afvalstoffen in het lichaam zitten waardoor die pollen een overdosis zijn. Later zal ik wat meer schrijven over mijn ervaringen met ayurvedisch koken en hooikoorts. 

zondag 11 mei 2014

Moederdag

Dit was de mooiste moederdag ooit! Tevens de eerste keer dat het hier in huis gevierd werd.


Het begon om 6 uur.
Ik kreeg een ontbijt op bed. Twee weken geleden hadden de kinderen me al gevraagd wat ik wilde hebben. Papa moest thee zetten en plakjes kaas snijden, want dat konden ze zelf nog niet.
Ik heb er van genoten!

Het deed me een beetje denken aan de kraamtijd. Toen lag ik ook op bed. (d.w.z. als ik geluk had).  Met de kinderen erbij. En was ik moe. En was papa moe. En kreeg ik wat eten en drinken op een dienblaadje naast mijn bed.
Dat was bijzonder, maar vandaag heb ik er veel meer van genoten dan toen.


vrijdag 9 mei 2014

Wisselvallig

De dag verliep net zo wisselvallig als het weer. Soms was er regen, soms wat het droog. Soms brak de zon door, soms was het bewolkt.
Zo start je de dag vol energie en plannen en speelplezier, zo praat je een uur lang in op je ontroostbare dochter die alleen maar haar lievelingslegging aan wil. Die juist in de wasmachine zit.
Zo ben je volop aan de strijk, zo zit je met een overstuur gehuilde dochter op schoot omdat ze het dropje dat haar zus voor haar heeft meegenomen niet lust.
Zo is ze weer getroost met een bakje yoghurt en vruchtjes en deelt een daarop volgend bakje pap met haar zus, waar ze later mee in een huis gaat wonen. En dan krijgen ze elk drie kinderen - dat is samen zes. Of ze krijgen elk vier kinderen - dat is samen acht.
Zo fiets je heenreis met droog weer naar de supermarkt en twee dochters op hun eigen fiets - zonder legging want er was geen enkele andere legging die voldoet.
En zo fiets je terugreis in de stromende regen.
Zo ben je mooi op tijd voor het meditatieweekend en zo moet je je haasten als blijkt dat de handrem geknapt is toen je fiets was omgewaaid door de harde wind en het remblokje aanslijt.
Niks veranderlijker als het weer.

maandag 5 mei 2014

Moestuin Maandag ~ weldadig ontspannen

Het was vandaag een heerlijke tuindag!
De kinderen hebben last van een saaie vakantie en ik merkte de laatste dagen dat ik steeds meer ging zuchten.
Het werken in de tuin werkte weldadig!

Deze plantjes kocht ik zaterdag bij kruidenkwekerij  Kleine Meeden. Een heerlijke kwekerij, als je in de buurt bent, zeker de moeite van een bezoek waard. Wat zeg ik, het is zelfs de moeite waard om er speciaal voor naar toe te reizen :-).




  • Buddleia munt. Kan tot 1 m. hoog worden. Trekt heel veel vlinders aan. Kan thee van gemaakt worden. 
  • Verveine. Mijn lievelingsthee.
  • oregano, tumble variety. Lekker voor op pizza en door de pasta.
  • Marokkaanse munt. Verse muntthee. Ik doe graag mee met deze heerlijke trend.
  • Oostindische kers. Houdt slakken en ander ongedierte op afstand van fruitbomen. 
  • Goudsbloem. Geroemd om zijn medicinale werking. 

vrijdag 2 mei 2014

Geknipt voor de naaikamer


Mijn breinaalden zitten sinds kort mooi gesorteerd in een breinaalden rol.
Wat heb ik eigenlijk weinig breinaalden en veel vakjes ;-))

Ik gebruikte de stof die ik vorig jaar op de vrijmarkt kocht. Ik schreef er hier over.

Breinaaldenrol

binnenkant is van babyribcord

Aan de bovenkant een klep
om de voorkomen dat de naalden er uit glijden.

Een vakje voor het breinaalden metertje.





Opgerold neemt het weinig ruimte in beslag
en is het makkelijk mee te nemen. 


Van de stof die ik won bij Volksfaden maakte ik een groot gewichtig speldenkussen met een opbergvak. 
Ik gebruikte het idee van pinterest. Het mandje naaide ik er niet bij. 
Voor het naaiafval gebruik ik een klein emmertje en dat bevalt me prima. 
Aan het stof van zo'n naaizakje blijven toch altijd draadjes hangen. En misschien vond ik het ook wel teveel werk, zo'n mandje ;-). 

Groot speldenkussen



Zo zie je hoe de verhoudingen zijn.
Hij is niet zo groot als je misschien denkt. 

Fijn weekend!