maandag 13 januari 2014

Over naïef, kringloop en tweelinggeluk

Dat ik er toch weer ingetrapt ben, vind ik bijna naïef van mezelf. Elke keer weer na de vakantie denk ik dat ik alle energie van de wereld heb. Nou, eigenlijk klopt dat laatste deel wel, maar al die energie gaat in mijn werk en het schoolritme zitten. De agenda vulde zich in rap tempo. Er kwam weer zoveel op me af, dat mijn hersens spierpijn hadden.
Weer onder de mensen is leuk, maar er is ook zoiets als teveel van het goede.

Wat scheelt is dat mijn kinderen niet zo snel weer door hun opgebouwde energie heen waren. Zij speelden afgelopen week volop met klasgenootjes.

Al een hele tijd heb ik geen breiwerk meer op de pennen staan. Ik kon niet zo goed besluiten waar ik aan zou beginnen. Het moest geen groot project worden, dat had ik wel voor mezelf besloten.
Iets van mijn handwerklijstje dan? Voor mijn Drie Dingen op Dinsdag? Ik kon niet beslissen.
Nadat ik weer een paar keer op de fiets had gezeten en erg koude voeten kreeg, besloot ik om sokken voor mezelf te gaan breien. Het staat op mijn lijstje en dan heb ik 's avonds weer wat te breien. De wol had ik al in huis en ook breinaald nr. 2,5. Anders doe ik sokken altijd op 4 pennen, maar deze keer zette ik steken op een rondbreinaald.
En toen kwam ik er achter dat de rondbreinaald te lang was, ik kreeg de steken niet rond. En ik had geen breipennen zonder knop in nummer 2,5 in huis. Een domper.



Dit weekend besloot ik dan maar met iets anders van mijn lijstje te beginnen: een rok verkleinen. 
Al weer twee jaar ligt deze rok in huis. Ik vind 'm nog steeds mooi, dat is een geluk. 
Ik kocht 'm voor 5 euro in de opruiming. Echt een rok voor mij vond ik. En ach, dat 'ie twee maten te groot was, dat loste ik toch wel even op als handige naaister?!
Nou, en als ik 'm zou verpesten, dan was het tenslotte maar 5 euro weggegooid geld. 
Die opgetogenheid verdween al snel, want ik vond de rok te mooi om te verpesten. 
En bij nadere inspectie leek het allemaal niet zo eenvoudig om de rok te verkleinen, want ruches onderaan de rok, zakken achter en zakken voor, een tailleband die los zou moeten. Oh, de moed zakte me in de schoenen. 
Uitbesteden aan een atelier heb ik ook nog vaak overwogen, maar nu ben ik op het standpunt dat dat kolder is. Als ik dan toch kan naaien, dan vind ik ook dat ik het moet gebruiken om er echt voordeeltjes mee te doen, niet alleen om leuke projectjes mee te maken voor de kinderen. 


Ik heb er inmiddels een begin mee gemaakt en het lijkt er op dat het beschamend makkelijk is....



Sinds een paar maanden heeft een kringloopwinkel bij ons in de buurt de deuren geopend. 
Vrijdagmiddag hadden Ellie en ik even een middagje met z'n tweeën, want Gemma was aan het spelen bij een vriendinnetje. 
Wij togen met z'n tweeën naar de kringloop. 
'oh oh, mama ziet al iets moois in de etalage' zei ik. 
Het groene servies. 
Ellie vond het olie en azijnstel mooi. 

Het was een prachtige kringloopwinkel met heel veel mooie spullen. Heel goedkoop was het niet, maar het is een goede-doelen-kringloop met mooie spullen, dus dan mag dat wel vind ik. 

Uiteindelijk koos ik een aardewerk schaaltje en Ellie een piratendoosje. 
Geen servies en olie/azijnstel dus.


Ik denk niet dat ik hoef uit te leggen dat Gemma nu ook een keer met mij naar de kringloop wil :-)

Zaterdagmiddag waren de meiden uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje en had ik maar zo een paar uur de tijd om aan mijn moordmysterie te schrijven. 
Dat was eigenlijk het enige rustige moment van de week. 


Kunnen jullie je nog herinneren dat ik de wandelwagen te koop had? Ik schreef er hier  en hier over. 
We wilden heel graag een geboortekaartje ontvangen en die kregen we. Mèt een uitnodiging voor het kraamfeest. Dat feest was afgelopen zondag. 
De baby's - ook twee meisjes - lagen in een grote box, niet in de wandelwagen, maar er was wel een foto slide show waarop te zien is hoe ze in de wagen liggen. 

Heel bijzonder om weer twee van die kleine meisjes te zien. Het roept heel wat herinneringen op. 
Niet allemaal makkelijke herinneringen. 


Dit is de 'nieuwe' tweeling. 



Hier zijn onze dochters in de wandelwagen. 

Ik heb hier allerlei gedachtes bij over 'tijd' en 'overdoen' en 'terugdraaien' 
maar zo werkt het niet. 
Het enige dat ik heb kunnen doen is het geluk dat de wandelwagen ons heeft gebracht doorgeven aan een ander. Als een talisman. 

Een fijne week gewenst. 

7 opmerkingen :

  1. Nou rustig aan en rap een beetje zou ik zo zeggen, haha. Wel herkenbaar hoor. En juist in de vakantie krijg je zoveel ideeeen om te doen. Tip voor de te lange rondbreinaald. Je kunt een deel van de kabel tussen de steken door trekken, dan kun je toch op een te lange rondbreinaald breien, volgens mij wordt dat een magic loop genoemd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is wel toepasselijk; kalm aan en rap een beetje.
      Misschien moet ik maar geen vakantie meer nemen ;-)

      Bedankt voor je tip over de rondbrei naald! Ik heb het opgezocht en het heet inderdaad magic loop. Daarvoor heb je een lange rondbreinaald nodig en gelukkig heb ik diè wel in 2,5 !
      Goeie tip.

      Verwijderen
  2. Hoi Anita,
    Dit is zo herkenbaar. Honderd ideeen in je hoofd en maar tijd voor twintig... En dan zijn dat er nog steeds heel veel... Gewoon weer een lijst maken en van boven af aan af strepen... De enige manier die werkt, vind ik tenminste...
    Leuk zo'n kringloopwinkel in de buurt. Ik zou meteen gegaan zijn voor de twee bolletje bussen, hartstikke leuk op het aanrecht en nog handig ook..
    Wat heerlijk dan om zulke piepkleine tweelingmeisjes in jullie wagen te zien liggen... Die wagen is heel mooi terecht gekomen...
    Ik wens je een heel fijne dag,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, die bolletjes bussen zouden goed in jouw keuken passen ;-)

      Ik geloof dat het niet zo zeer om de hoeveelheid ideeën gaat (want ik had mezelf bescheiden doelen gesteld :-)) maar meer dat ik me elke keer voorstel dat mijn werk 'maar' twintig uur is, terwijl het er meestal meer zijn - helemaal in januari - en het me in werkelijk altijd veel meer energie kost dan ik denk dat het me kost.
      Beetje complex dus.

      Verwijderen
  3. lief zeg die babyfoto van de tweeling en ja ik weet soms ook niet te kiezen wat te doen lastig en onrust makend kan dat soms wel zijn inderdaad.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Onrust makend vind ik een mooie beschrijving.

      Verwijderen
  4. ja die energie na een vakantie herken ik zeker, als ik mezelf dan niet terugfluit ga ik veel te hard van stapel en komt er uteindelijk niets meer uit mn handen. ik ben weer met de streepjestrui voor rck begonnen na meer dan een half jaar, dus als je gedachten weer tot rust komen kan jetijd nemen voor dingen. fijn om even een paar uurtjes voor jezelf te hebben.
    dikke knuf, Emlie

    BeantwoordenVerwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!