dinsdag 30 december 2014

Wat als de kinderen zich vervelen in de vakantie...

....dan geef je ze stickers!

Goed voor een uurtje of twee plezier!


Sinterklaasstickers, Paasstickers, Carsstickers....wat er maar in huis was.


Een glazen pot knap er enorm van op.


en een boterhambord ook. 



plakt zo lekker weg...


maandag 29 december 2014

De 5 meest gelezen blogposts van 2014

Het jaar 2014 is al weer bijna voorbij.
Ik heb hier weer met heel veel plezier geschreven en gedeeld.
Het leek me leuk om eens in de statistieken te kijken welke berichten van 2014 het meest gelezen zijn. Het blijkt een heel divers rijtje.

Nr. 1 Huishoudschema - printversie
Ik maakte een weekschema voor het huishouden, omdat ik behoefte had aan een leidraad. Met mij vele anderen blijkbaar....
lees meer

Nr. 2 Moestuin maandag
Ondanks dat ik eerder het bloggen over de moestuin had afgezworen, schreef ik er dit jaar toch vrij veel stukjes over. Vaak koppelde ik het aan iets informatiefs; die vertelvorm beviel mij heel goed. Deze blogpost was de eerste Moestuin post van het jaar.
lees meer

Nr. 3 Elsa en Anna's Frozen kostuum
Omdat ik de kant-en-klaar jurken kwalitatief maar matig vond en de originele Disney jurken uitverkocht of te duur waren, maakte ik dit jaar zelf een Elsa en een Anna jurk. Ze worden niet heel vaak gedragen (ik geloof dat de verkleedfase op zijn einde loopt), maar de jurken staan ze nog steeds prachtig! Het grappigst vind ik dat mijn Anna altijd haar sneeuwlaarzen er bij aan doet.
Wanneer je googled op 'Elsa en Anna jurk zelf maken' dan kom je bij mijn blogbericht uit.
Ik maakte de kostuums trouwens in het kader van Drie Dingen op Dinsdag. De kans is aanwezig dat ik ook in 2015 weer DDD ga doen.
lees meer

Nr. 4 Moestuin Maandag
Nog een moestuin maandag in de top 5. Waarom speciaal deze goed bekeken wordt, weet ik niet. Ik vermoed vanwege de term 'weggever' in de titel :-). Verder schreef ik over de voordelen van zakgeld voor volwassenen.
Deze blogpost herinnert mij er meteen aan dat ik nog steeds de tab 'over mij' niet aangepast heb. Ik heb al wel een conceptstuk geschreven, maar ben er nog niet helemaal tevreden over. Iets voor 2015 dus.
lees meer

Nr. 5 Seizoenstafel Zomer
Sinds ongeveer twee jaar heb ik een seizoenstafel. Niet elk seizoen is even makkelijk in te vullen, zoals de zomer. Toch is deze tafel erg goed gelukt. Ik hoop dat het anderen ook geïnspireerd heeft.
lees meer

Lieve lezer, bedankt dat je elke keer de moeite hebt genomen om mijn stukjes te lezen het afgelopen jaar. Dat ik mijn gedachten, ondervindingen, leermomenten, zieleroerselen en mening hier mag schrijven en dat het zoveel lezers bereikt is voor mij van hele grote waarde! Bedankt voor je trouwe bezoek, met of zonder reactie. Ook volgend jaar schrijf ik graag weer verder.


Liefs Anita

Ps:
Ik zou het leuk vinden als je mij ook in het nieuwe jaar blijft volgen. Dat kan op allerlei manieren: via de google friend connect button. Via bloglovin. Via mail. Of je typt Anita's dagboek in op de zoekbalk :-)

dinsdag 23 december 2014

Een kerstverhaal van De Schatzolder

Het is niet altijd makkelijk met mijn twee grote kleuters, maar ze weten me altijd weer te ontroeren.
Gemma schreef een verhaaltje en dat begon met de zin 'Dit is de dag waarop ik gehoopt heb'. (Ongeveer hè, ze kan nog niet zo lang schrijven).
Wat een prachtige dromerige zin!
Ik vroeg of ik de zin mocht gebruiken voor een verhaaltje over Wouter. Dat mocht en zo verzonnen we maar zo een kerstverhaal over de familie Schat. Het verhaal staat hier (klikkerdeklik).
Op mijn verzoek schilderde Gemma er ook wat bij, want daarmee stagneren mijn publicaties op de Schatzolder meestal.

Een van meiden vroeg me 'mama, wilde jij toen jij kind was ook al verhalen schrijven'.
Potjandrie. Hoe doen ze dat toch?
Mama aan het huilen maken. Van liefde. Dat wel.



Voor iedereen een fijne Kerst, met licht en liefde en aandacht!

Consuminderen versus budgetteren

Ik heb het wel vaker gezegd: het kastje-per-dag heeft heel veel opgeleverd. Inzicht krijgen in de redenen waarom kastjes rommelig worden en rommelig blijven. Leren hoe je jezelf vaardigheden eigen kunt maken om hier verandering in te brengen.
Na het opruimen ging ik consuminderen, dat bleek een heel natuurlijk vervolg op het opruimen. Dat gebeurde gewoon. Zoeken naar alternatieven in uitgaves, jezelf beheersen, aankopen uitstellen.

Maar het consuminderen in huize Willems heeft zijn bodem wel een beetje bereikt. Op een gegeven moment is de rek er wel uit. Het heeft ons veel opgeleverd, maar het werd tijd voor een volgende stap:

Budgetteren
De administratie deed ik altijd volgens het principe 'ongeveer'. Ik wist wel ongeveer hoeveel en wanneer er geld binnenkwam en ik wist wel ongeveer waar we het aan uitgaven. En dat ging ook ongeveer altijd goed.
Een jaar geleden vond ik 'ongeveer' niet meer genoeg. Ik wilde het precies weten. Ik ging budgetten maken.

Ik keek hier en daar en maakte voor ons huishouden een passende budgetindeling. Het moesten budgetgroepen zijn die niet teveel aan verandering onderhevig zijn, maar wel ruimte voor flexibiliteit bieden.

*hypotheek of huur
*verzekeringen (ik heb dit in mijn excel sheet uitgesplitst, maar je kunt er ook een totaalsom van maken)
*gemeentelijke belastingen
*waterschap
*energie
*telefoon, tv, internet, mobiel
*auto; wegenbelasting, benzine, onderhoud
*boodschappen
*persoonlijke verzorging (zoals kapper)
*abonnementen
*onderwijs
*kleding/schoenen kinderen
*kleding/schoenen M&A
*vrije tijd
*huisdier
*huis; onderhoud, inrichting
*onvoorzien
*sparen

De laatste maanden heb ik er weinig aandacht aan geschonken (in beslag genomen door mijn gezondheid) en het valt me op hoe snel het stramien ontspoord. Het nieuwe jaar komt er weer aan, dus een mooie gelegenheid om er weer scherper op te zijn.

Aanpassen
Nu ik het overzicht er voor mezelf weer bij gepakt heb, zie ik meteen waar ik het budget moet aanpassen. We betalen namelijk niet meer maandelijks voor de TMO (tussen de middag opvang) omdat de school over is gestapt op een continuerooster op de maandag, dinsdag en donderdag. Die post kan geschrapt worden.

Een nieuw budget voor het komende jaar wordt het Eigen Risico van de zorgverzekering. Dat zijn altijd onverwachte uitgaves (want je weet ten slotte niet altijd van te voren of je zorg nodig hebt of niet) en daarom ga ik daar voor 2015 een potje voor maken. Elke maand een bedrag opzij zetten. Wanneer we een nota krijgen kunnen we dat uit dat potje betalen en wanneer we aan het eind van het jaar niet het volledige eigen risico nodig blijken te hebben, dan hebben we een mooi startbedrag voor het jaar daarop.

Soms denk ik er over om ook een potje voor cadeaus te maken, maar dat schuif ik nog even op de lange baan. Ik wil ook weer niet teveel aparte potjes maken en ik betwijfel of ik het type ben die zich er aan kan houden.

Of ik echt ooit precies zal weten hoeveel er in komt en hoeveel er uit gaat, vraag ik me af. Daarvoor is mijn belangstelling voor de materie niet groot genoeg. Tenminste niet langdurig :-) Maar ik heb wel geleerd dat het beheren van een huishoudboekje - of dat nu digitaal of op papier is - een onontbeerlijke vaardigheid in het voeren van een huishouden is. Je krijgt inzicht en je kunt er sturing aan geven. Heel belangrijk is ook om regelmatig - liefst elke week - met je partner de financiën te bespreken. Het heeft ons in ieder geval geholpen om meer op een lijn te komen en doelen worden daardoor sneller bereikt.

Weten dat ik genoeg geld heb, geeft mij een enorm gevoel van rijkdom. Dat is voor mij de winst geweest.










zondag 21 december 2014

Vijgen, ayurveda en een Christmas cake

Gisterochtend las ik bij Mirjam van Have a nice day over haar Christmas cake en 's middags maakte ik 'm zelf. Dat ik 'm zo snel zelf maakte kwam door de vijgen en dat behoeft enige uitleg.

Eerder schreef ik over hoe ik geraffineerde suiker ging vermijden om zo van mijn hooikoortsklachten af te komen. (Klik hier voor het bericht). Dat is me gelukt. Niet alleen verdween de hooikoorts, ook de vlekkerigheid uit mijn gezicht en de nachtelijke kramp in mijn benen verdwenen. Wat ook verdween waren 10 kg van mijn gewicht.
Dat laatste was het enige nadeel, want ik had geen overgewicht. Nu heb ik eigenlijk een ondergewicht.

Ik heb een voorkeur voor de ayurvedische benadering van gezondheid en eetgewoonten. Omdat ik zoveel geleerd had van de ayurveda bij het bestrijden van de hooikoorts, bedacht ik me dat er vast ook iets te vinden zou zijn om gewicht aan te komen op een ayurvedische manier.
De ayurveda gaat uit van het idee dat mensen verschillende constituties hebben. De ene mens functioneert beter bij verwarmend eten en de ander bij verkoelend eten, bijvoorbeeld. Heel belangrijk is de spijsvertering. Het spijsverteringsvuur moet aangewakkerd worden, maar wel met de juiste brandstof. Wat juist is, verschilt per persoon.

Ik vond op internet wat huismiddeltjes om op ayurvedische wijze op gewicht te komen. Ik ben met de makkelijkste begonnen:
eet 6 vijgen en 30 gr. rozijnen per dag. De gedroogde vruchten 's nachts laten wellen en in de loop van de dag opeten. Doe dit een maand lang. Ik ben nog maar net begonnen, dus ik zie nog geen resultaat.

Een voorbeeld van ander huismiddel is : eet een maand lang drie keer per dag een rijpe mango, gevolgd door een glas melk. Drie keer per dag een mango schillen lijkt me nogal een opgave, vandaar dat ik koos voor het wellen van gedroogde vruchten. Ik moet het tenslotte wel vol kunnen houden.

Maar goed, 6 vijgen op een dag opeten is ook best veel en toen ik het recept van de Christmas cake voorbij zag komen, waarin vijgen verwerkt zijn zag ik de uitgelezen kans om vijgen naar binnen te krijgen.  :-)
In de Christmas cake worden trouwens niet alleen vijgen verwerkt, maar ook pruimen, abrikozen, rozijnen, cranberries; allemaal vruchten met veel natuurlijke suikers en met veel vezels. Ik benadruk natuurlijke suikers, omdat natuurlijke suikers voedingswaarde hebben en geraffineerde suikers van alle voedingswaarde ontdaan zijn. Geraffineerde suikers onttrekken juist de goede stoffen uit je lichaam.

Nu heb ik het vermoeden dat de meeste van jullie zullen zeggen, dat ze graag 10 kg lichter zouden willen zijn, maar dan hou je het bij een plakje. Ik, daarentegen, zal in een dag de hele cake moeten opeten om aan de dagelijkse hoeveelheid vijgen te komen ;-)

De cake ruikt overheerlijk! De mensen die gisteren bij ons over de vloer kwamen maakten allen opmerkingen over de heerlijke geur en stonden likkebaarden door de ovendeur te kijken.

Van het recept van Mirjam heb ik de hoeveelheden gehalveerd. Dat was genoeg voor een rechte cakevorm. Ik had ook niet alle ingrediënten in huis, dus maakte ik de cake zonder geschaafde amandelen, zonder sinaasappel, met een handjevol cranberries (i.p.v. de afgepast 100 gr.), rum i.p.v. cognac (de rum stond al járen in de kast). Evengoed smaakt de cake verrukkelijk.
Kijk vooral ook bij Mirjam voor mooie foto's en haar recept.

christmas cake met vijgen, pruimen, rozijnen, noten

Ingrediënten
175 gram boter
175 gram gewone bloem
85 gram rietsuiker
85 bruine basterdsuiker
100 gram gedroogde, maar nog sappige vijgen
100 gram gedroogde abrikozen
75 gram ontpitte, gedroogde pruimen
3 scharreleieren
50 gram geschaafde amandelen
50 gram hazelnoten
50 gram klein gesneden walnoten
125 gram rozijnen
100 gram gedroogde cranberry's
sap en rasp van een citroen en een sinaasappel
1/2 borrelglas cognac of rum 

1/2 theelepel gemalen foelie
1/2 theelepel 5-kruidenpoeder (ik gebruikte koekkruiden)
1/2 theelepel kaneel 
1/2 theelepel bakpoeder 


Snij de vruchten in kleine stukjes.
Mix de boter en alle suiker tot een crème.
Doe er een voor een alle eieren bij.
Spatel alle vruchten door het boter-ei-suiker mengsel
Roer de noten en de cognac, het fruitsap en -rasp, de kruiden en de bakpoeder erdoor en voeg tot slot in delen de bloem toe. Voeg pas bloem toe als het eerste deel bloem helemaal in het beslag is opgenomen. 

Verwarm de oven voor op 180 graden. 

Bak de cake in een uur. Controleer of de cake gaar is door er met een prikker in te prikken. Wanneer deze er schoon uit komt, is de cake gaar. Laat de cake eerst kort afkoelen in het bakblik voordat je het op een rooster stort om verder af te koelen. 

Een heerlijke manier voor mij om aan mijn lijn te werken! 

Eet smakelijk!

zaterdag 13 december 2014

Seizoenstafel : Kerst ~ een kerstboom ~ en post

Vandaag hebben we het huis in Kerstsfeer gebracht. 
We versierden zowel de seizoenstafel als de boom. Dat komt eerlijk gezegd bijna nooit voor. Dat dat op een dag lukt. Met dit soort activiteiten zit er totaal geen rem op de kinderen en ontstaat er meestal alleen maar chaos en vermoeidheid bij vader en moeder. Maar deze keer is het gelukt. 


Seizoenstafel : Kerst

het feest van licht

van engelen, sneeuw, anijssterren


Michel haalde een grote boom in huis en nam als bonus een kleine boom mee voor de kinderen. Of eigenlijk had hij bedacht dat die kleine boom in de tuin kon, maar die staat nu op de kamer van de meiden. Geeft niet, na Kerst kan de kleine boom alsnog de tuin in. Die heeft een kluit. De grote niet. 
Michel zette voor de gelegenheid de Hue lampen op rood. Ik krijg het effect niet helemaal goed op de foto, er zit een beetje teveel op de foto, maar je snapt het idee :-)


Traditioneel komt onze vintage Kerstman weer tevoorschijn. 
Hij stond vroeger bij mijn opa en oma in de etalage van hun groentewinkel. 



Er kwam deze week ook nog post. Geertrude Verweij stuurde mij haar nieuwste boek Thuisgekomen. Geertrude blogt ook. Klik hier voor haar blog. 
Dank je wel, ik zal het met plezier lezen!




Fijn weekend. 
Liefs Anita












donderdag 11 december 2014

Vergeten boek: De Zee de zee door Iris Murdoch #leesvrouwen2015

Hoe doet ze dat toch?! Iris Murdoch.
Voor de tweede keer weet ze me in haar verhaal te trekken, alsof ik een van de personages ben. Weken nadat ik De zee de zee uitgelezen heb, mis ik de karakters nog en mis ik de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt, alsof de gebeurtenissen ècht hebben plaatsgevonden. Ik kan het niet anders omschrijven dan dat ik heimwee heb naar een boek!



Eerste kennismaking
Mijn eerste kennismaking met Iris Murdoch was een manshoge poster aan de wand van het kantoor van een collega. Dat was ergens in 1999. Het ging om een poster van een schilderij. De poster intrigeerde me. Tachtig procent van de afbeelding werd in beslag genomen door zee. En dan die man daar op de uitkijk, netjes in pak, met een hoed op. Waar zou dat boek over gaan? Ik kan het niet meer met zekerheid zeggen, maar ik meen mij te herinneren dat het een reclameposter was voor De zee de zee. (Mijn herinnering blijkt niet te kloppen, het gaat om het boek De leertijd)



Tweede kennismaking
Mijn tweede kennismaking met Iris Murdoch was de film over haar leven; Iris, uit 2001.
Al twee keer met haar kennis gemaakt, maar nog nooit een boek van haar gelezen! Daar moest verandering in komen.

Derde kennismaking
Naar aanleiding van die film las ik Het boek en de broederschap. Ik koos dat boek om een heel banale reden; die titel was beschikbaar in de bibliotheek. Een lijvig boek met een klein lettertype. Murdoch begint haar verhaal in alle rust en heeft nog geen last van de huidige schrijftrend ‘less is more’ en ‘show don’t tell’. Zij spint haar verhaal gedetailleerd uit en ze vertelt àlles. Aanvankelijk lijkt er helemaal geen sprake van enige opbouw van spanning, juist wanneer je je afvraagt of er überhaupt nog wel een eind aan het verhaal gaat komen, ontdek je dat het boek je al helemaal in zijn greep heeft. En dan is er geen weg meer terug. Je bent verknocht geraakt aan de personages en het verhaal.

Vierde kennismaking
Afgelopen zomer vierden wij vakantie op Schiermonnikoog in een huisje dat De zee De Zee heette. Naar het gelijknamige boek. Ik vond dat ik het boek dan ook maar moest lezen, dat zou het vakantiehuisje vast meer betekenis geven. Ook kon ik het koppelen aan #leesvrouwen2015 en Het Vergeten Boek. De zee de zee is beslist vergeten, want het is niet algemeen verkrijgbaar. De bibliotheek diepte het voor me op uit de krochten van hun magazijn en later kocht ik een tweedehands exemplaar via marktplaats.
Het werd mijn vierde kennismaking.
Het duurde wat langer dan alleen de zomervakantie voordat ik De zee de zee uit had, maar zodra ik het uit had, gebeurde wéér hetzelfde met me als met Het boek en de broederschap. Tijdens het lezen leek het verhaal zich eindeloos voort te slepen, maar zodra ik het uit had, kreeg ik heimwee. Hoe doet ze dat toch?! vroeg ik me vertwijfeld af.

De zee de zee
In De zee de zee schrijft Charles Arrowby zijn memoires. Arrowby is een gevierd toneelschrijver en 
–acteur. Hij is de 60 gepasseerd en heeft besloten om met pensioen te gaan. Hij wil het toneelleven achter zich laten en heeft een eenvoudig, afgelegen huis aan zee gekocht. In dat vochtige huis op een klip, zonder elektriciteit, begint hij aan zijn memoires. Al snel krijgt hij bezoek van vrienden en bekenden uit de toneelwereld. Geliefden die weer om zijn gunsten wedijveren, zijn neef James met wie hij een – op z’n zachtst gezegd – stroeve relatie heeft.
Dan ziet hij in het dorp een vrouw, die hij herkent als Hartley. Hartley was zijn jeugdliefde en hij ontdekt nu dat zij eigenlijk zijn enige grote liefde was. Al die andere vrouwen die na haar kwamen, waren oefeningen. Hartley is voor hem de ware. Ook Hartley zegt dat ze nog steeds van hem houdt, ondanks dat ze getrouwd is.

Gelukkig voor Charles is de echtgenoot van Hartley een bullebak en gewelddadig, dus kan hij zijn obsessie voor Hartley ongebreideld laten groeien. Op een gegeven moment ontstaat er een situatie die veel weg heeft van een klucht. Iedereen uit Charles’ kenniskring komt te pas en te onpas logeren. Hartley’s geadopteerde – volwassen - zoon Titus woont bij Charles in, de man van Hartley denkt dat Charles in het geheim de èchte vader van Titus is en ondertussen houdt Charles Hartley gegijzeld in een van de slaapkamers.

Iris Murdoch spint het verhaal bijna minutieus uit. Je leest hoe de obsessie van Charles voor Hartley groeit en hoe hij alle realiteitszin verliest. Maar je leest ook hoe hij die realiteitszin later weer terugvindt. Je leest hoe de relatie tussen de neven Charles en James onder spanning staat. Hoe de gedeelde geschiedenis zo lang een belasting is geweest voor Charles, maar hoe hij het later in een ander perspectief kan zien.
En tussen al deze gebeurtenissen is de altijd aanwezige, meedogenloze, mystieke zee.

De schrijfstijl van Murdoch is intrigerend. Ik vermoed dat in haar tijd haar stijl ook al afwijkend was. Ze beschrijft alledaagse handelingen, waarvan je je af kunt vragen of ze iets toevoegen aan het verhaal. Feitelijk gezien niet, maar door haar beschrijvende manier wordt het verhaal des te indringend.
Het is bovendien heel interessant om te lezen hoe mensen hun tijd doorbrachten toen er nog geen iphones, internet en tablets waren, hoe ze gesprekken voerden en wat ze aten.

Om je een idee te geven van wat ik bedoel, hieronder een willekeurige passage uit De zee de zee:

‘Ongeveer op de avond van de tweede dag werd Hartley een poosje wat spraakzamer en wekte de indruk dat ze had nagedacht en dat wat ze zei daarvan het resultaat was. Dit leidde tot een dialoog die een hoogst beangstigend einde had.
We zaten met onze benen uitgestrekt op de grond, zij op de matras, ik op de kale planken, met ons gezicht naar het brede raam hoog in de muur, dat uitkijkt op de zitkamer. De tussenkamer, die gewoonlijk erg donker is, was nu schemerachtig, hoewel er door de avondgloed een gedempt, warm licht in viel. Ik raakte Hartley’s hand aan. Ik voelde me van top tot teen met haar verbonden.
‘Lieveling, mijn zijden kamerjas staat je goed, maar wil je hem niet eens een keer uitdoen?’
-‘Ik heb het koud.’
‘Krijg je nu niet het gevoel dat je hier woont?’
-‘Het belangrijkste voor jou is dat ik de fout heb begaan niet met je te trouwen.
‘Er is een fout begaan. Belangrijker is die nu ongedaan te maken.’
-‘Je hebt alleen maar iemand nodig om herinneringen mee op te halen.’
‘Dat is erg onbillijk aangezien ik juist zo graag over de toekomst wil praten, maar dat wil jij niet!’
-‘Je bent boos op me omdat ik ben weggegaan.’
‘Je geeft dus toe dat je bent weggegaan?’
-‘Ik neem aan van wel, het is zo lang geleden.’
‘Je zei dat ik je niet trouw zou blijven.’
‘O ja? Dat kan ik me niet herinneren.’ Ik had mijn hele leven op haar woorden geteerd en nu kon zij zich er niet eens wat van herinneren! -‘Ik neem aan dat ik ben weggegaan omdat ik me kan herinneren dat ik me schuldig voelde.’
‘Schuldig omdat je me kwetste?’
-‘Ja. Eigenlijk heb ik me altijd schuldig gevoeld en ik dacht dat dit kwam door jou. En gek genoeg moest ik mezelf tegen jou beschermen door te denken dat je me haatte.’

En zo gaat het gesprek nog anderhalve pagina door.

Vergeten boek
De zee de Zee is geheel ten onrechte vergeten. Zo jammer dat deze titel slecht leverbaar is. Wel kwam ik op amazon een Engelse versie tegen van The Sea the sea.  Een jubileum uitgave uit 2010 in het kader van 20th century classics van Penguin met schitterende illustraties van Japanse illustrator Tatsuro Kiuchi. Deze kunstenaar heeft duidelijk het boek zelf gelezen, want de prenten zijn heel herkenbaar. 







In het oeuvre van Iris Murdoch komt de zee vaker terug, is me opgevallen. Ik ga zeker meer van haar lezen. Op naar de vijfde kennismaking!


meer informatie en bronnen:
hetvergeten boek 
Tatsuro Kiuchi

maandag 8 december 2014

Activiteiten voor de adventskalender

De adventskalender hangt weer in de woonkamer en leven we langzaam toe naar het Kerstfeest. Deze week hou ik het rustig, we moeten tenslotte de vreugde over het Sinterklaasfeest wel even laten beklinken.




Ik had iets gelezen over een Jesse Tree, waarin je in de adventstijd aan de hand van Bijbelteksten het geboorteverhaal van Jezus vertelt. Het bleek iets te ambitieus om daar nu nog mee aan de slag te gaan, aangezien december al lang aangebroken is, dus bewaar ik dat idee voor volgend jaar. Daarom heb ik het bij kaartjes met Kerstige activiteiten gehouden.

Hier wat ideeën in willekeurige volgorde:

1. maak iets lekkers voor vogels
2. maak een gezinskerstfoto
3. spelletjesavond
4. eten bij kaarslicht
5. Kerstboom ophalen
6. Kerstboom versieren
7. Kerstverhaal voorlezen (meerdere kaartjes is mogelijk)
8. naar een Kerstmarkt of -stal
9. sneeuwman knutselen
10. seizoenstafel versieren
11. winterwandeling
12. bioscoopfilm
13. cadeautje (meerdere mogelijk)
14. naar een kerkdienst
15. kleurplaat
16. Kerstkoekjes bakken
17. bij een tuincentrum kerstbakje versieren
18. iets doen voor goede doel (ik wilde naar de openbare schrijfbijeenkomst van Amnesty, maar dat is a.s. woensdag al en dat lukt nog niet met mijn been, dus het zal schrijven online worden. Daardoor is het minder interessant voor de kinderen)
19. kaart sturen naar opa's en oma's
20. meehelpen met kaarten schrijven, postzegels plakken
21. kaars aansteken op adventzondagen
22. Kerstfilm kijken
23. elke dag een aflevering van Kerst met Linus.
24. zieke bezoeken
25. Kerstboeken uit de bibliotheek halen

Elke ochtend mogen de kinderen een kaartje er uit halen. Geef jezelf het recht om tussentijds de kaartjes te wisselen, als dat beter uitkomt in je planning.
Gisteren hadden we twee kaartjes. Eentje was voor het aansteken van de kaars, de andere voor een bezoek aan een kindermusical. Hierbij mochten kinderen zelf meezingen en -dansen. Dit hele idee werd echter door onze meiden luidruchtig afgekeurd. Aangezien ik gisteren pas de kalender had opgehangen en ze voor het eerst een kaartje mochten trekken, was dat al een goed begin! (not)

Het is voor mij een beetje een puzzel met de kaartjes. Want hoewel ik enorm veel zin heb in een winterwandeling, zie ik dat pas tegen het eind van het jaar gebeuren. Daar moet ik dus rekening mee houden als ik de kaartjes in de vakjes stop.
Heel langzaam gaat de wond dicht en neemt de pijn af. De wijkverpleegkundige schat in dat het aan het eind van het jaar wel helemaal dicht is. Dat geeft de burger weer moed.

Meer adventinspiratie:
Webkim ideeën voor een kalender
Geloventhuis
Feels like home met een gratis download voor een Jesse Tree




vrijdag 5 december 2014

Vormtekenen met Sint en Piet en een recept voor wortelcake

Op de valreep nog wat Sinterklaas berichten.
Van de week kwamen Gemma en Ellie met deze tekeningen thuis van school. Juf had vast inspiratie gehaald uit het vormtekenen! Ik vond het zo leuk gedaan van de meiden. Kijk hier en hier wat wij eerder maakten in het kader van vormtekenen.

Sinterpiet van Gemma

Sinterpiet met paard van Ellie

Vorige week bakten we op Vrijdag Bakdag een wortelcake. Heel vlijtig en geestdriftig werd er geroerd, gelikt, gemengd en versierd. Ooh, wat werd dat lekker. Daar zouden we allemaal goed van smullen nietwaar?  Nee, niet waar!
Ellie zei stellig dat de cake voor het paard van Sinterklaas was, want mensen aten geen worteltaart. Het is maar dat u het weet :-)  Ellie heeft er welgeteld 1 hap van genomen.



Mocht je desondanks toch een worteltaart willen maken èn eten, of het aan je paard voeren, dan vind je hier het recept! Als je snel bent, heb je 'm nog voor vanavond klaar :-)


woensdag 3 december 2014

Wachtkamer leesvoer

Ik breng nogal wat tijd door in wachtkamers de laatste weken. Sinds de operatie aan mijn been breng ik mijn tijd thuis door. Of in wachtkamers dus.
De geopereerde plek is ontstoken geweest en nu gaat de wond openstaan en genezing blijft maar uit. De pijn, die blijft niet uit. Om wanhopig van te worden. Gisteren heeft de chirurg zilvernitraat in de wond gestrooid. Hij voorspelt wonderen. Nou, ik moet het nog zien.
Michel heeft gegoogled op zilvernitraat en het wordt omschreven als brenger van helse pijnen, daarna snel verbetering. Die helse pijnen, dat kan ik alvast beamen. Dus misschien klopt dat snelle herstel ook wel.
De thuiszorg komt sinds gisteren om de wond te verzorgen en mijn been te zwachtelen. Dan hoef ik die verantwoordelijkheid niet meer alleen te dragen. Da's een hele opluchting.
Ik moet maar steeds denken aan die interessante artikelen over hoe positief denken je gezondheid ten goede kan beïnvloeden. Gek, dat lukt alleen maar als je níet ziek bent.

In mijn tas was het geschenk in het kader van de Maand van het Spannende boek blijven zitten. Incendio door Tess Gerritsen. Ik kwam 'm tegen toen ik als tijdverdrijf in de wachtkamer van de huisarts in mijn tas zat te rommelen. Hé, dat was mooi leesvoer. Dat boekje heb ik inmiddels uit. Nu heb ik Een tafel vol vlinders van Tim Krabbé in de tas gestopt. Het boekenweek geschenk van 2009. Die boekenweekgeschenken gaan eerlijk gezegd meestal ongelezen de kast in, maar ik heb er nu de ideale bestemming voor gevonden! Ik ben benieuwd hoeveel ik van die geschenken ik nog ga uitlezen in wachtkamers.




vrijdag 28 november 2014

Seizoenstafel : Sinterklaas

Heel veel inspiratie had ik niet voor een Sinterklaas seizoenstafel. De meeste materialen gebruikte ik vorig jaar ook. Van een strook papier maakte in een border. Van wat veren en een paar takken improviseerde ik een roe. De leukste toevoeging vind ik zelf de 5 van 5 december. Ik gebruikte een deel van de verjaardagsring die ik dit jaar kocht voor de verjaardag van de kinderen. Ik had er ook een houder bij gekocht waar je ansichten in kunt steken. Die kwam nu heel mooi van pas.

Ondanks weinig inspiratie voor de seizoenstafel, zit de 5 decemberstemming er in huize Willems wel goed in!

seizoenstafel Sinterklaas

woensdag 26 november 2014

Lezen en luisteren en Sinterklaasvoorpret

Lezen 
Er zijn heel veel mooie Sinterklaasverhalen geschreven, maar Elmo en het geheim van Sinterklaas door Rick de Haas is mijn favoriet. Daarom heb ik 'm weer uit de kast gehaald ter verhoging van de Sinterklaasvoorpret!


Het verhaal gaat over een jongetje, Elmo. Elmo woont bij zijn oma op een eiland in een vuurtoren. Hij heeft een hondje, Tuur, en hij vaart in een kleine onderzeeboot.
Op deze ochtend treft Elmo op zee een grote rode boot....De bemanning van het schip is een beetje schuw en moeten zich eerst even snel verkleden voordat Elmo aan boord mag komen. En hun kapitein? Heeft hij nou een rode theemuts op??
De bemanning zoekt nog een verstopplek voor hun boot, want ze zijn een beetje te vroeg aangekomen. Of Elmo niet een goede plek weet? Dat weet Elmo wel.

De tekeningen in het boek zijn met pen gemaakt en daarna met aquarel ingekleurd. Aquarel is een mooie, maar vrij moeilijke techniek (I know, ik heb het geprobeerd). Het is Rick de Haas gelukt om prachtige effecten met aquarel te maken. Vooral de tinten blauw van de zee en de luchten zijn schitterend. Ik hou ervan hoe hij met zijn tekeningen je helemaal het verhaal in krijgt. Alsof de tekeningen je omarmen. Ook de leefwereld van Elmo, met zijn grootmoeder op een eiland, spreekt tot de verbeelding.

Elmo en het geheim van Sinterklaas


Er zijn nog twee andere avonturen van Elmo. Beide van dezelfde kwaliteit. Zowel het verhaal als de illustraties.
Elmo en de winterslapers
Elmo en de grote storm

Rick de Haas verzorgt trouwens ook de illustraties van de Mees Kees boeken.

Luisteren
We luisteren ook weer liedjes. De cd met lievelingsliedjes kon ik gelukkig weer terugvinden.
Er werd meteen weer bij gedanst :-) Zelfs een beetje door mij, ondanks mijn nog steeds gemankeerde been.





Alleen zo jammer dat de pepernoten al weer op zijn....

vrijdag 21 november 2014

Zie ginds komt de knuffel... [+update]

...uit Spanje de Knuffelcentrale weer aan.

Wat hebben jullie meegeleefd en meegezocht! Een heel warm dank je wel!
Dankzij jullie verschillende benamingen voor panter kreeg ik meer uit de google zoekmachine. Bovendien lieten jullie me hele mooie alternatieven zien. Het is bijna niet te geloven, maar ik vond een plaatje van precies zo'n panter op de site van Knuffelcentrale. Even was ik bang dat hij niet meer aangeboden werd, maar toch....helemaal naar beneden gescrold vond ik onze geliefde panter. Inmiddels ben ik er achter dat het niet een knuffel van WNF is, maar eentje van de Kruid-vat.

Vandaag heb ik de betaling gedaan en ik hoop dat hij volgende week komt. Dan mag Gemma haar schoen zetten om de volgende morgen haar geliefde panter te vinden. Hopelijk kunnen we daarna allemaal weer rustig slapen, want gisteravond kon ze de slaap ook niet vatten omdat ze panter zo miste. Ik wist niet dat knuffelleed zo erg kon zijn...Ik ga informeren of je knuffels ook kunt laten chippen, net als huisdieren...

Aangezien er binnenkort een vervangende panter in huis is, verwacht ik dat de echte panter spoedig weer zal opduiken. ;-)

Een plaatje van de toekomstige panter laat ik hier even niet zien, want mijn kinderen bekijken mijn blog!
Daarom een plaatje van een roos. Om jullie te bedanken en omdat ik op facebook meedeed met het initiatief om 'de hoeveelheid negatieve foto's en video's te verminderen.' Nou had ik niet helemaal door dat het om een kettingbrief ging, iets waar ik niet aan mee wil doen, maar hier is de roos helemaal op z'n plaats!


update:
En wat schetst mijn verbazing!
Zojuist belde mijn moeder 'ik heb 'm, ik heb 'm'. Ze had pantertje gevonden, helemaal verstopt achter het logeerbed bij opa en oma, in een doos gevallen. Nou ja, hoe is het mogelijk! Elsa en oma hadden er al zo vaak gezocht!
Toen ik zei dat de originele panter geheid weer tevoorschijn zou komen, nu er een vervangende panter onderweg is....had ik niet kunnen bedenken dat het zó snel zou zijn.

woensdag 19 november 2014

Lieve Sinterklaas...of: de hartekreet van een 6 jarige

Sinterklaas, kan je zoeken naar pantertje?
Ik mis pantertje.


Gemma maakte deze brief met tekening voor Sinterklaas. Ze bedacht en schreef de tekst zelf.
Ze deed de tekening in haar schoen, zodat de Luisterpiet in alle huizen uit kan kijken naar pantertje. En als de Pieten 'm dan niet kunnen vinden, dan hoopt ze dat Sinterklaas een nieuwe voor haar koopt.


Pantertje is sinds september zoek. 
Ik heb het idee dat ik 'm ergens in huis gezien heb. 
Op een ongewone plek. Maar ik heb 'm toen niet opgepakt. (kan mezelf nu wel voor m'n kop slaan!)
En nu kan ik hem nergens weer vinden.
Misschien is 'ie wel helemaal niet hier in huis. 
En Gemma mist 'm zo. 



Hier wordt pantertje op een schilderij vereeuwigd. 




Pantertje hebben we gekregen van een lieve oud collega van mij. 
Haar kinderen waren te groot voor knuffels geworden. 
Het is maar een klein knuffeltje, maar Gemma pakte hem gedecideerd uit de grote stapel die mijn collega te geef had. 
Geen idee waar hij oorspronkelijk vandaan komt. Ik vermoed van WNF, maar dat is alleen maar een vermoeden. 
Misschien heeft een van jullie zo'n knuffel over? Dan kan hij in haar schoen als cadeau. 
Je zou een 6-jarige er dolgelukkig mee maken. 




vrijdag 14 november 2014

Vrijdag bakdag

Een tijdje terug las ik een interessant stukje bij goedgemutst over haar weekritme met haar kinderen. Maandag bakdag, dinsdag tuindag, woensdag huisdag, donderdag handwerkdag, vrijdag dierendag, weekend familiedag. Dat vond ik zo'n warm idee, om de dagen van de week op die manier in te delen. Ook al zou ik het zelf niet vol kunnen houden om het elke week zo in te vullen.

Toen mijn kinderen nog niet naar school gingen had ik wel een weekindeling, maar die was meer gebaseerd op 'dag dat mama thuis is', 'dag dat papa thuis is', 'dag dat opa en oma oppassen', 'dag op het KDV'. De handelingen, zoals verschonen, eten, spelen was ook in een vaste volgorde. Die rust reinheid en regelmaat, daar gedijden wij allemaal goed bij.
De dagen dat de kinderen thuis waren, probeerde ik het zo rustig mogelijk voor ze te houden, knutselde veel met ze. Tussen hun tweede en derde jaar vroegen ze elke ochtend 'waar gaan wij naartoe?'
-'Nergens', zei ik dan. 'Hoezo, willen jullie ergens naartoe?'
Daar werd ik soms gek van, maar zij wilden weten waar ze aan toe waren.
Ik denk als ik voor de dagen dat ik met ze thuis was, een vaste activiteit had gehad, mijn kinderen dat heel erg fijn hadden gevonden.

In ieder geval, ik vond het zo'n leuk idee, en het is nooit te laat om zoiets alsnog in te voeren. Daarom is vrijdag tot bakdag omgedoopt. En de kinderen herinneren mij er ook aan. We bakten al verschillende lekkere gerechten. Die van de kinderen zijn niet per definitie eetbaar, omdat ze hun eigen recepten bedenken. (kardemom, nootmuskaat, chocolade, alle denkbare combinaties :-)) Maar dat vind ik wel leuk eigenlijk. Laat ze maar uitproberen.
Een paar weken lang kon het niet op vrijdag omdat ik rust moest houden, maar hier is een kleine greep uit onze baksels.

chocola en pindakaas

afwegen en aflikken


heel veel nieuwe bakvormen gekregen op hun verjaardag

fantasie kerstkoek met hartjes...
ik denk dat Ellie hier wel twee uur in alle rust mee bezig is geweest
helaas is de koek uitgelopen :-(
komt waarschijnlijk omdat we grasboter gebruikt hebben.

Kok Gemma wil niet met haar cake op de foto

Vanmiddag worden er waarschijnlijk muffins gebakken voor hun kinderfeestje op zaterdag. 


maandag 10 november 2014

Afwezig

Ik ben een tijdje afwezig geweest. Daar hebben jullie waarschijnlijk weinig van gemerkt. Ik plaatste wel stukjes, misschien iets minder dan gewoonlijk, maar toch, ik schreef ze.
Maar ondertussen was ik met mijn gedachten elders.
Ik maakte me zorgen om mijn gezondheid. Niet zonder reden.
Een paar weken geleden werd een moedervlek op mijn onderbeen weggehaald. Dat vond ik best jammer. Ik was er aan gehecht, want ik had 'm al zo lang ik me kon herinneren. Maar hij begon te jeuken en een biopt wees uit dat het beter was 'm weg te halen. Vooruit, dat moest dan maar.
Tegen de verwachting in bleken in de moedervlek melanoomcellen te zitten. Oppervlakkig weliswaar en ze deelden zich niet. Maar toch. Het was een schok.
Het protocol schrijft met een dergelijke uitslag voor dat de plek nog een keer uitgesneden moet worden, met een marge van 1 cm rondom. Om de wond te kunnen sluiten, snijden ze in een ovaalvorm. (Hopelijk kunnen jullie er tegen, tegen al die details, maar ik leg het uit omdat ik heb gemerkt dat mensen willen weten hoe zoiets gaat)
Dus moest ik onder het mes en onder narcose. Daarna zat ik bijna vier weken thuis, met het been omhoog en een ziek lijf. En ondanks de rust, ging de wond toch ontsteken en moest ik nog meer rust blijven houden.
En ondertussen hangt dat zwaard van Damocles boven je hoofd.
Maar mijn hoofd is er niet af. De uitslag was goed. Geen verder traject.
Langzamerhand pak ik het dagelijkse weer op. De wond geneest beetje bij beetje. Het lopen gaat steeds beter. Morgen begin ik weer op kantoor. Kijken hoe dat gaat.
Voor ik het weet, loop ik weer als een kievit en ben ik blij dat ik weer wc's kan schrobben en bedden verschonen en kastjes schoonmaken en dienstbode spelen voor de kinderen.

Ellie maakte een tekening van me. Het lijkt of ik mijn been in het gips heb, maar dat is niet zo, het is mijn (te) wijde joggingbroek.
Gemma omschreef mijn wond als 'een doolhof dat verbrand is door de bliksem'. Nou, zó erg is het nou ook weer niet.



donderdag 6 november 2014

De 6 lessen die geld mij geleerd hebben

Bij bewust leven hoort ook bewust omgaan met geld. Ook ik werd door het consumindervirus gegrepen en bezuinigde waar ik kon. Ik schreef er o.a. over in het stuk micro-consuminderen.

Op een gegeven moment was daarin mijn grens wel bereikt en begon het me zelfs wat tegen te staan. Ik vroeg me af of het mijn ideaal was om zo weinig mogelijk geld uit te geven. Neuh, eerlijk gezegd zag ik mezelf niet als een van nature zuinig of sober mens, hoewel ik toch heel erg de charme inzie van een leven in eenvoud. Wat is dan wel mijn verhouding tot geld? Ik onderzocht dat eens wat nader...jawel, daar ben ik goed in ;-) en kwam tot de volgende 6 lessen die geld mij geleerd hebben.

1. If you think you don't have enough money, you're probably not spending it right. 
Het is een uitspraak van een econoom (volgens mij, ik dacht dat ik een keer gevonden had wie het heeft gezegd, maar kan het niet terugvinden) en het was de eerste aanzet naar mijn zoektocht naar mijn verhouding tot geld. Vast al wel weer 4 jaar geleden. Ongetwijfeld ten tijde van het begin van de crisis.
Ik kon er namelijk maar niet over uit, dat wij met best een goed inkomen, toch steeds geld te kort kwamen. 'Altijd maar weer die vaste en verplichte lasten, ik kan nooit eens iets leuks voor mezelf kopen', was een vaak terugkerende gedachte.
Toen kwam die uitspraak voorbij en wist ik dat dat precies de kern was van mijn frustratie. Niet de vraag of ik genoeg geld had, maar of mijn uitgaven mij voldoening gaven. Zo ontdekte ik dat ik geld uitgeven aan diensten héél onbevredigend vond. Ik heb zelden het gevoel dat ik waar krijg voor mijn geld. Die probeer ik daarom zoveel mogelijk te vermijden. O.a. door goedkopere alternatieven te zoeken, zelf iets te repareren of een dienst gewoon niet meer afnemen.

2. Deel alleen wat je zelf kunt missen
Een van de dingen die wij onder de loep namen waren de uitgaves aan goede doelen. Dat bleken er ontzettend veel. En al die goede doelen dragen wij een warm hart toe en elke keer dachten we dat we die paar euro per goede doel wel konden missen (want al die mensen en dieren in nood hadden het tenslotte véél slechter getroffen dan wij, nietwaar??), maar bij elkaar opgeteld was het maandelijks toch een behoorlijk bedrag en bleek bovendien dat wij het zelf meer nodig hadden. Dit was best een lastig punt, maar ik ontdekte wel dat het een patroon was in mijn dagelijkse leven; ik gaf meer weg (van mezelf) dan ik kon missen.
Daarom moest er schoon schip worden gemaakt en werden alle goede doelen opgezegd. Nu is het de kunst om niet iets weg te geven van wat ik heb, maar een ander te laten delen in wat ik kan missen.

3. Zuinigheid is niet het hoogst haalbare ideaal
Hoewel ik zuinigheid toejuich (omwille van het milieu, de portemonnee en opvoedkundig verantwoord gedrag), is zuinigheid niet het hoogst haalbare ideaal in het leven. Zuinigheid lijkt de oplossing voor alles en de weg naar een zorgenvrij leven. Zeker sinds we allemaal met de crisis zijn geconfronteerd. Maar ik denk dat zuinigerds niet zonder risiconemers kunnen bestaan.
Als een schoolverlater geld leent om een auto te kunnen kopen om zo betere kansen te hebben op de arbeidsmarkt, is dat dan onverstandig geld lenen of investeren? En op meer huishoudelijk niveau: is de aanschaf van zonnepanelen een luxe investering of is het vooruitzien? Soms moet je een weloverwogen investering durven doen om vooruit te komen.

4. Geld heeft aandacht nodig
Geldzaken zijn niet boeiend, althans dat vind ik. Leerzaam, ja dat wel, maar om nou te zeggen dat het me dezelfde vreugde geeft als een mooi handwerkje..nee.
Maar helaas, je moet er bovenop zitten! Elke week, elke maand weer moet je die cijfers bekijken en controleren of je nog op de goede weg bent. Regelmatig bijsturen, want het leven is niet statisch, dus je geld ook niet. Geld heeft niet alleen aandacht nodig om het binnen te houden, maar wanneer het op je spaarrekening staat heeft het ook aandacht nodig. Zonder aandacht groeien de planten niet, zonder aandacht groeien kinderen niet, zonder aandacht groeit liefde niet en zonder aandacht groeit je geld ook niet.

5. Je opvoeding zegt niets over je latere financiële gedrag
Dit is de grootste les die ik geleerd heb. Iemand die in armoede is opgegroeid heeft niet per definitie meer waardering voor geld of de waarde van spullen. Sterker nog, de kans is heel groot dat diegene denkt 'ik wil nooit meer arm zijn' en gaat op grotere voet leven dan verantwoord is. En iemand die is opgegroeid met geld is zich niet per definitieve bewust van het werk dat ervoor gedaan is om het te verdienen. Als er altijd geld is, kun je gaan denken dat het ook makkelijk verdiend wordt. Dit inzicht heeft er voor gezorgd dat ik mijn eigen verhouding tot geld, de waarde van geld, wat ik waard ben op de arbeidsmarkt beter ben gaan begrijpen. En het heeft er ook voor gezorgd dat ik van mening ben dat financiële opvoeding moet gaan over mensen wijzer maken, niet om mensen te veroordelen.

6. Rijkdom zit in ervaring
Maar pas op! dit betekent niet dat je maar veel vakanties moet gaan boeken om ervaringen op te doen en herinneringen te maken of cursussen gaan volgen om alles wat je maar ooit enigszins heeft geboeid verder te gaan bestuderen.
Nee, het betekent dat het gevoel van rijkdom zit in het feit dat geld je de kans geeft om iets te ervaren wat voor jou belangrijk is. Een ervaring die groter is dan geld.

In 2006 zijn Michel en ik getrouwd. Wij vierden het niet met een groots feest, maar met alleen de naaste familie en gingen daarna zes weken naar Amerika. Dat konden wij toen betalen.
In een heel charmant plaatsje, Port Angeles, waar we meerdere memorabele ontmoetingen hebben gehad, zag ik bij een kerk het volgende aangeplakt: never mistake money for riches.


Never mistake money for riches - port angeles

Die tekst deed me toen even stilstaan. Daar moest ik een foto van nemen, want wat voelde ik me rijk! Niet omdat we het geld hadden om de reis te betalen, maar omdat ik hier was met de man waarvan ik hield. Een man die het zag zitten om met mij te trouwen. Dat al mijn lieve familieleden bij mijn huwelijk waren en dat er niemand ontbrak. Dat het mogelijk was dat ik aan de andere kant van de aardbol liep en mensen mij warm onthaalden. Dankbaar dat dit geluk mij gegund werd.
Dat was pas rijkdom!


Liefs
Anita