dinsdag 29 oktober 2013

Dure hobby

Met het afvinken van mijn grote stapel handwerkideeën, heb ik al weer het hele spectrum aan emoties doorlopen die ik ook had bij het een-kastje-per-dag project.
Van: er is geen beginnen aan, het schiet niet op, het resultaat is ook maar mwah. Tot: het vuur van fanatisme weer in me voelen, alles opzij willen zetten en aan een stuk door alle ideeën afmaken, achterom kijken en denken 'heb ik dit allemaal al gedaan?'.
Het verrast me opnieuw wat het effect is van het gezegde elke dag een draadje is een hemdsmouw in een jaar.

Het eerstvolgende project is het naaien van een adventkalender. Deze kocht ik twee jaar (!) geleden, toen ik op zoek was naar de juiste breinaalden en bij Quiltatelier Cordi terecht kwam. In Groningen blijkbaar al 30 jaar een begrip, maar dat begrip was mij geheel ontgaan.
Waaaah, wat een prachtige winkel. Een walhalla aan stoffen, kleuren, wol, garen, breinaalden en dus een adventkalender.
Gekocht, maar nooit mee aan de slag gegaan. Want eigenlijk had ik het pakket niet in een keer compleet gekocht. Er moest ook nog een stofje op de achterkant en vlies tussen en genaaid met een mooie gouddraad.
Die laatste spullen kocht ik vorige week. De voorbeeldadvent kalender hing zelfs nog in de winkel.
Ik had de 20 euro afgerekend en opeens dacht ik: wat een gekkenwerk eigenlijk. Die adventlap was 10 euro, nu nog eens 20 euro erbij: 30 euro voor een bevlieging.

Ik vond het opeens een beetje van de zotte.





Veel handwerkideeen probeer ik weliswaar met materialen te maken die ik al in huis heb, maar voor het heksenkostuum heb ik een bezem gekocht (1,25) en een hoed (3,99) en lint en voering gekocht (zal iets van 8 euro geweest zijn). En voor het spokenkostuum heb ik een laken gekregen, maar ik heb er ook vilt voor gekocht en een kartelschaar. Dat was bij elkaar ook ca. 15 euro.

Zo wordt het opeens een dure hobby.

Ter plekke besloot ik dat ik nog kritischer ga kijken naar wat ik nog moet aanschaffen voor de handwerkideeën en dat het kan betekenen dat ik sommige ideeën maar moet laten varen.


De kant die ik op wil met mijn handwerkhobby is niet alleen dat ik de achterstand heb weggewerkt (net als met het opruimen van mijn kastjes) maar vooral dat ik daarna de ruimte in mijn hoofd en de tijd heb om spontaan iets op te pakken. Nu remmen al die ideeën die er nog liggen me af, net zoals de hoeveelheid rommelige kastjes in huis me afremde.

Ik heb heel veel interesses en kan van heel veel dingen enthousiast worden, maar het wordt tijd om mijn interessegebied wat te vernauwen, zodat ik de dingen die ik doe met meer aandacht kan doen.

Zijn dat wijze woorden of wat?

zondag 27 oktober 2013

De herfstvakantie in sneltreinvaart

De vakantie is voorbijgevlógen. 

Gelukkig hebben we de foto's nog om me de dagen te herinneren. 

Het spookje Ellie keek naar Caspar het vriendelijke spookje
(het verkleedpak wordt nog aangepast, want Ellie durft 'm alleen maar aan als ze naar Caspar of Laban kijkt.)


Gingen we naar de openingsfilm Zarafa op het Cinekid Filmfestival





Gemma en papa vonden papa's ring weer terug.
Michel is meer dan 17 kg afgevallen en zo zijn ring verloren. 


Er werd bloedserieus verjaardagstaarten gebakken. 


en voorbereidingen getroffen voor schooltraktaties.


Zat ik op de vooravond van de verjaardag van de meiden verwoede pogingen te doen om die [*#@] mieren in hun mierenboerderij te krijgen. 
Ook zocht ik me een ongeluk naar hun cadeau. Iets te goed opgeborgen...
Vond het gelukkig vlak voor het slapengaan, anders had ik niet lekker geslapen. 



Stalden we de cadeautjes uit. 



En gingen er de volgende dag gelijk mee aan de slag. 


Ik zag twee trotse meiden op hun nieuwe fiets zonder probleem wegzoeven. 


Gingen we naar K3 en lieten we ons in de merchandise trap lopen. 


Knutselden en bakten we ons ongans voor de schooltraktaties.


utter chaos in the kitchen


Maar het resultaat mag er zijn. 
34 vlinderzakjes met aardbeien en druiven. 
Een feest voor het oog, maar niet voor de portemonnee.
Lieve mensen, dit is de duurste traktatie die je maar kunt bedenken. 
Dat zegt pinterest er dan niet bij hè.



En 34 poepiesjieke rosewater cupcakes, met een dotje jam in het midden en gedecoreerd met roosjes. 
Ik moest nog een extra partij bakken, want we hadden er iets teveel van voorgeproefd. 
(recept deel ik later in een apart blog)




Gekkenwerk, zo'n herfstvakantie!



vrijdag 18 oktober 2013

Spookpak maken van oud laken

Nou, ik heb het gered: het spookpak is klaar! 



Ik had mezelf nog even een extra zetje gegeven door in mijn vorige blogpost zwart op wit te schrijven dat ik het kostuum deze week af wilde hebben. Andere dingen zoals stofzuigen, dweilen en schrijven aan mijn moordmysterie kwamen wel in het gedrang, maar mijn doel is gehaald!

Het maken van verkleedkleren wil ik geheim wil houden voor de kinderen totdat het af is. Dat betekent dat ik het in de avonduren moet doen of op momenten dat ik thuis ben en zij op school zitten. Daardoor moet ik het werk over een langere tijd verspreiden. Hierna zoek ik een project dat ik niet geheim hoef te houden, dat geeft me ook weer wat rust.

Het afwerken van al mijn handwerkideeën is een doel op zich, maar ik probeer mezelf ook steeds vragen te stellen over waarom ik een bepaald idee wil uitvoeren. Eigenlijk gaat het voor mij zelden om het eindresultaat. Dat klinkt gek, want waarom zou je het dan doen? De pret zit er voor mij in dat er een idee in mijn hoofd ontstaat, in gedachten zie ik het voor me, en dat ik wil proberen of ik dat beeld kan uitvoeren.
Ik vergelijk het met het leggen van legpuzzels. Ik kan daar uren plezier aan hebben, fanatiek op zoek naar dat ene puzzelstukje, maar zodra de puzzel klaar is kan ik 'm zo weer in de doos schuiven. Een ander vindt dat dan jammer van al die uren werk, maar ook bij het legpuzzelen zit de lol 'm niet in het eindresultaat.

Wel probeer ik of ik mijn plannen wat meer kan intomen. Kan ik kiezen voor een iets minder ingewikkelde methode, zonder dat ik ontevreden word over het eindresultaat?

Bij het spookkostuum heb ik een paar dingen eenvoudiger uitgevoerd.


Dit is de basis. Een dubbelgevouwen eenpersoonslaken. De applicatie van het grijze spook heb ik hier nog met zwart vilten ogen en mond. Dat heb ik weggelaten. In plaats daarvan heb ik de ogen en mond uitgeknipt zodat de witte ondergrond zichtbaar is. 
Dat scheelde me weer het apart appliqueren van de ogen en mond. 
Ik gebruikte hiervoor dubbelzijdig plakfolie. 


In het midden van het laken zat een gaatje. Ik kon van de nood een deugd maken: daar komt de mond. 
Ik wacht nog even met het uitknippen van de gaten tot de kinderen 'm gepast hebben. 


Op het laken zit een ingeborduurd patroon (klik op de foto om te vergroten). Dat heb ik maar laten zitten. Het zou teveel werk zijn om dat te omzeilen. 

Ik heb de mouwen niet ingekort. Mogelijk blijken ze te lang, maar nu is de zoom de zelfkant van het laken en rafelt daardoor niet. 
Als ik het inkort, moet ik een zoom maken en dat is weer extra werk. 

Ik heb links en rechts de stof aan de goede kant doorgestikt en vervolgens de vierkanten er uit geknipt met een kartelschaar. Zo hoef ik niet te zigzaggen en het staat ook wel leuk bij een spokenpak. 

Al met al heeft het me 3 à 4 uur gekost om het te maken. 
Dat is inclusief het verzinnen van de werkwijze, hierna kan ik ze vast aan de lopende band in 1,5 uur maken ;-). Doe er je voordeel mee, zou ik zeggen :-).


Fijn weekend!



Materialen die je kunt gebruiken (affiliate links):
een katoenen laken. 
stofschaar
vilt



woensdag 16 oktober 2013

Wondere Web Wereld

In 2012 begon ik met dit blog. Ik puzzelde en dobbelde helemaal zelf uit hoe ik zo'n blog kon maken. Meestal heb ik voor alle zaken van de digitale wereld de hulp nodig van manlief, maar ik wilde perse dat het helemaal van mezelf was. En ik ben er best trots op dat me dat gelukt is. Af en toe heb ik wel zijn hulp nodig als ik foto's maar niet krijg in het formaat die ik wil of als mijn scherm opeens verdwenen is.

En tjonge wat is dat bloggen leuk! Ik vind het zo gezellig hier in blogland, met al die aardige dames en af en toe een man.

Maar de digitale wereld staat niet stil en nu moet ik 'bij blijven'. En daar haak ik meestal af. Bijblijven? Het was toch goed zoals het was?
Ik heb een blog, ik heb een twitter account (mijn twitternaam is anitatweetniet - want ik stuur bijna nooit een berichtje), da's al best bij de tijd. Facebook laat ik even aan me voorbij gaan.
Een tijd terug had ik al de bloglovin button toegevoegd en ik heb mijn leeslijst ook in bloglovin staan, hoewel ik die niet gebruik. Ik gebruik altijd de blogger leeslijst.
Maar het knaagde....ik had het gevoel dat ik niet meer 'bij' was, dus deed ik nog eens een poging om bloglovin te doorgronden. Want hoe kon ik nou zien wie mij allemaal via bloglovin volgen??
En toen zag ik de knop 'claim your blog'. Wat daar mee te doen?
Ik zocht en vond een tutorial (en werd daar ook maar gelijk volger). En ging aan de slag. Zie hieronder het resultaat:

Follow my blog with Bloglovin

maandag 14 oktober 2013

De heksenjurk is af en wat ik nog meer deed deze week...

Vorige maandag begon ik met het typen van dit stukje. Ik kreeg het niet af, want ik besteedde de dag goeddeels aan het maken van de geplande heksenjurk en daarnaast had ik nog waanzinnig veel andere dingen te doen. Ook de rest van de week had ik een druk programma. Op het werk is het druk en hoewel ik tegenwoordig niet meer thuis nog doorwerk, houden de drukke werkuren mijn hoofd ook na werktijd aardig bezet. En dan had ik extra schoolactiviteiten, klasgenoten te spelen, deden we inkopen voor hun aanstaande verjaardag, een van onze meiden kinderen moest voor een vermeende aanval van krentenbaard naar de huisarts, dus dat moest logistiek ook even geregeld worden. De aanval bleek al op z'n retour, mede dankzij een tube zalf van een vorige keer die ik opeens weer terugvond. En er was meer dan genoeg huishoudelijk en administratief werk.

Dat brengt me op een aankondiging van een lezing van het Studium Generale Groningen die ik zag:
Waanzinnige Plannen. En hoe ze te realiseren.

Vooral die laatste toevoeging had mijn belangstelling. De lezing is a.s. donderdag op 17 oktober.
Ik denk dat ik toch maar oversla. Te druk met plannen maken en uitwerken ......;-)
(Oh, ik ontdek net dat dat ook de titel is van zijn boek! Bibliotheek....here I come!)

http://studium.hosting.rug.nl/Programma/Waanzinnige-plannen.html


Maar terug naar de maandag. Vorige week maakte ik een lijstje. Aan sommige zaken ben ik niet toegekomen, sommige heb ik af, maar klussen zoals stofzuigen en dweilen en de was keren gewoon weer terug.
Om kwart over 3 kan ik de kinderen van school halen, tot dan heb ik de tijd aan mezelf ik kan kiezen uit een van de volgende activiteiten:

Tussen haakjes heb ik er achter gezet wat het verschil is tussen vorige week maandag en vandaag.
-werken aan mijn moord mysterie. ik denk dat ik op 2/3 van het manuscript ben en ik heb net een lange sceneketting opgezet die ik kan uitwerken. (Een uurtje aan geschreven)
-appels schillen en appelmoes maken (moet nog steeds)
-stofzuigen en dweilen (moet alweer)
-telefoontjes plegen (familie en een vriendin heb ik gebeld, ik heb nu nog twee namen op het lijstje staan)
-een keukenkastje opruimen (moet nog)
-een heksenjurk naaien (hier ben ik vorige maandag aan begonnen, vanmorgen afgemaakt)
-druiven oogsten, die onverwacht geweldig mooi gekleurd zijn (heb een paar geoogst, er hangt nog wat)
-enorm veel was opvouwen, was strijken (enorm veel gewassen, gevouwen en gestreken, grote achterstand bijna ingelopen)
-haakjes ophangen (moet nog)
-memobord decoreren en ophangen (gedaan)
-heg snoeien (moet nog)
-glas naar de glasbak brengen (moet nog)
-verlamd door al het werk op de bank gaan hangen (een noodoplossing! Altijd goed om achter de hand te houden)
-breien (winterwant numero 1  is in de maak)
-zwembadje opruimen (moet nog)

Het memobord kochten we bij de Ikea. Daarna heb ik er kleurige plakfolie op gedaan. De folie had ik voor iets anders gekocht, maar dat idee is ingehaald door een beter idee, zodoende kon ik de folie hier mooi voor gebruiken. Aanvankelijk had ik veel waanzinniger plannen met dit memobord, met linten om iets achter te schuiven, met stof bekleden en mooie knopen er op. Maar dat soort borden zijn meestal van hout en dit is een metalen bord, dus wat magneten erbij en klaar.
Weer een goeie les geleerd: waanzinnige plannen naar beneden bijschroeven betekent aanzienlijk minder werk met minstens zo groot resultaat.

Ik ben superblij met mijn resultaat. 
Dit hadden we veel eerder moeten doen. 
Folie met hertjes.
Knutsels met hartjes.

De meiden hingen het bord meteen vol.


De heksenjurk is af! Wat prijs / tijd verhouding betreft kan het helemaal niet uit om zelf te maken, maar origineel is 'ie wel geworden. Bij een winkel met wegwerpartikelen (je weet: van die winkels die slecht zijn voor het milieu, maar o zo leuke spulletjes hebben) kocht ik een bezem en een heksenhoed. Dat ging me net te ver om zelf te maken. 



Er moet nog een lintje oid door de lussen aan de voorkant.

Wat heb je daar nou voor nodig om zo'n jurk te maken:

Een oude nachtjurk, nieuwe fluweelband, nieuwe voeringstof. 
De kat is optioneel. Leuk voor de gezelligheid, maar niet zo goed voor de voortgang van je project :-)


Een soort sportbroek, waarvan de pijpen zo omgetoverd kunnen worden tot mouwen.

En een schets. 


Nu moet ik zorgen dat de kinderen mijn blog niet zien, want de jurk wil ik pas geven als ook het spokenkostuum klaar is :-)
Van een collega heb ik een wit laken gekregen en mijn streven is om het spokenkostuum nog deze week te maken. 
Ik hou jullie op de hoogte. 
Fijne dag gewenst!

groeten Anita






woensdag 2 oktober 2013

Vaatdoekjes 3.0

Wat heb ik genoten van de Liebster Award! Niet alleen om 'm te krijgen en de vragen te beantwoorden, maar ook om 'm door te geven, weer anderen vrolijk maken met de kettingaward.
Van alle lofuitingen en complimenten zat ik toch wel even op een zachte roze wolk. De dagelijkse beslommeringen halen me echter snel weer in het hier en nu.

Een tijdje terug vroeg goede blogvriendin Emilie of iemand met haar wilde swappen. Zij had een speldenkussen gehaakt en wilde dat wel ruilen tegen een ander zelfgemaakt item.
Dat vond ik een heel leuk idee, want a) ik vond het speldenkussen mooi b) mijn naaiatelier ontbeerde nog een speldenkussen c) haken had ik al een eeuwigheid niet gedaan.
Ik maakte voor Emilie twee vaatdoekjes. Een kleine specialiteit inmiddels van me, want ik heb ze eerder gemaakt voor een weggevertje.

Mijn vaatdoekjes hebben zich in korte tijd heel erg ontwikkeld. Eerst maakte ik eenvoudige vierkanten. Versie 1.0. Daarna maakte ik van de restjes twee vaatdoekjes voor mezelf. Versie 2.0.

Toen ik deze zomervakantie aan de rode cape begon, leek het me goed om de steek eerst te oefenen in de vorm van een vaatdoekje. Deze viel iets kleiner uit en er ontbrak iets aan het geheel vond ik.
Ik ging naar de instructievideo's van Garnstudio en bestudeerde hoe ik een picotrandje moest maken.

Dat vond ik zo leuk staan, dat ik de vaatdoekjes voor Emilie ook een randje heb gegeven. En zo ontstond versie 3.0.


Het bovenste vaatdoekje is er een van restjes, een blok wit, blok blauw en een rand aquamarijn. Daaronder het teststekendoekje met een witte rand. Daaronder de twee doeken voor Emilie.
Een paar tomaten (uit eigen tuin) erbij gedrapeerd voor het mooie plaatje :-)


Jammer dat de kleuren niet goed op de foto zijn gekomen. 
Wat wil je: 's avonds bij kunstlicht.

Tja en dan moet ik nu toch wel een keer aan de bak met de écht oude ideeën. Want zo'n spinnenweb is leuk en zo'n swap is leuk, maar dat zijn eigenlijk ideeën die niet onderin de handwerkmand hebben gelegen. 
Zometeen ga ik steken opzetten voor warme wanten, daar ben ik rijkelijk laat mee.
En wat naaiwerk betreft staat er verkleedkleding op het program: een heksenjurk en een spokenpak. 
Zo, ik heb het opgeschreven, misschien dat dat een stok achter de deur is. Dat, en het feit dat ik het deze maand af wil hebben (anders hoeft het niet meer tenslotte).