dinsdag 7 mei 2013

# 101 Over je eisen bijstellen en een klusje uitbesteden

Niet alleen binnenshuis zijn er klusjes die altijd nog een keer (ooit) gedaan moeten worden, ook buiten heb ik van die klusjes. 


Dit ouderwetse linnenrek heb ik twee of misschien drie jaar geleden tweedehands gekocht. 
De eigenaar was heel aardig, hij bracht 'm zelfs bij mij thuis.
Ik zag 't helemaal voor me: ik zou 'm schuren, gronden, lakken. Helemaal opknappen. 
Nou, mijn schoonmoeder heeft geregeld dat er een ronde stok bovenin kwam, want die ontbrak.
Ik heb 'm geschuurd en toen deels in de grondverf gezet, maar daar stagneerde het. 
En sindsdien staat 'ie achter het huis onder een afdak. 
Zo'n linnenrek van 50 jaar heeft toch beter verdiend. 


Dan dit witte tuinbankje. De overburen wilden het laten afvoeren naar de stort. 
Oh, want zonde dacht de zuinigerd in mij. Daar kun je toch nog heel wat moois van maken!
Ja, dat kan. 
Maar dan moet je het wel doen. 


Dit tuinbankje heb ik al heel wat jaren. 
Toegegeven, vroeger lakte ik 'm zelf, maar de laatste jaren? Nee, ik zie dat er niet meer van komen. 


Dat deze klusjes zo lang blijven liggen is niet alleen door tijdgebrek. 
De moeilijkheidsgraad zit 'm er in dit geval in dat ik in mijn hoofd perfect weet hoe ik het aan wil pakken en vooral hoe ik het er perfect (naar mijn zin) uit wil hebben zien. Als...en dan....oooh...wat zal dat mooi zijn. 
En in plaats van dat ik dan de mouwen opstroop en aan de slag ga, zakt me de moed bij voorbaat in de schoenen (want ik krijg het toch niet zoals ik het voor ogen heb) en blijven de meubeltjes buiten staan te verpieteren. 

Drie weken geleden dacht ik: ach wat, ik vraag mijn vader om het te doen. Dan wordt het misschien niet zoals ik in gedachten had, maar dan zitten ze in ieder geval in de lak en zijn weer beschermd tegen weer en wind. Begrijp me goed: het is niet dat ik mijn vaders arbeid niet waardeer, integendeel, ik heb een hele hoge dunk van zijn werk, alleen zou ik het op details net even iets anders doen. Gelukkig snappen vaders dat heel goed :-)

Gisteren was mijn verjaardag en kwamen mijn ouders ongepland langs, met de tuinmeubels.

Zie hier het resultaat. Dit is dus na drie weken, hè! Niet na drie jaar :-)


Zonnig geel en waar nodig zijn verrotte delen vervangen. 


Strak in de lak, met rode accenten en behandeld tegen houtworm.


Strak in de lak. 



Op details is het inderdaad anders dan ik het voor ogen had, maar, soit, het ziet er weer picobello uit en het klusje is geklaard!
Soms geeft uitbesteden meer rust dan het doen op jouw manier.



En omdat de zon vanmorgen zo mooi scheen en de tuin zo leuk begint te bloeien, 
ook nog wat tuinfoto's. 


De appelboom met een paars voetbed. 


Wil je meedoen met mijn give away vanwege mijn 100ste kastje, klik dan hier

6 opmerkingen :

  1. Wat heb je een prachtige tuin ;) Echt heel mooi!!!
    En die meubeltjes, helemaal top toch?!?!??!
    Ik vind het er super uitzien iig, geniet er maar lekker van!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. o ik herken het probleem hoor! Zo veel plannen die er uiteindelijk niet van komen. Fijn dat je zo'n handige paps hebt die daar wel zin in heeft!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi! Zowel je tuin als je meubels en wat ontzettend lief van je vader!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Anita,
    Wat heerlijk dat je vader dit voor je wilde doen. Nu kunnen ze er weer een poosje tegen en ze zien er allemaal weer helemaal tiptop uit.
    Mooi ook je bloeiertjes in je tuin...
    Ik wens je een heerlijke avond,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat goed van je dat je om hulp hebt gevraagd ! Iets wat ik nog heel moeilijk vind...En wat heb je een mooi linnenrek; heb ik ook altijd een zwak voor. Geniet van je mooie tuin zonder klusverplichting-gevoelens !

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hulpvragen is soms erg lastig, maar het is allemaal wel super geworden!

    BeantwoordenVerwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!