dinsdag 30 april 2013

En ..wat hebben jullie gekocht op de vrijmarkt?

Wij hebben weer wat spullen toegevoegd aan ons huishouden. Iedereen is heel erg in z'n nopjes met zijn of haar aankopen.


Twee lappen stof (ikea). 
Nog geen idee wat ik er van ga maken, maar dat komt nog wel.

Een stoeltje voor Grote Baby. Er hoort ook nog een onderstel/box bij. De wereldbol kreeg Gemma zomaar bij een andere kraam.



Michel heeft weer wat vinyl voor zijn verzameling jeugdsentiment. Abba, ELO en Supertramp.


Ik kocht zo'n ouderwets brabantia handdoekenrekje met schort. 
Wederom: wat ik er precies mee ga doen weet ik nog niet, maar ook dat vindt wel een leuk plekje.


Ellie koos gedecideerd deze knuffelhond. Hij is al in bad geweest, want zijn oren zaten vastgeplakt d.m.v. suikerspin. 
Verontwaardiging over de eerste kennismaking met suikerspin: 
'Mama, suikerspin is zoét!' en 'Mama, dit plakt!'

En jullie? 
Ben je blij met je aankopen of heb je al spijt?

maandag 29 april 2013

# 99,5 Een kleine verschuiving in het bloggen

Aan de vooravond van mijn 100ste kastje neem ik even de balans op met mezelf.
Het is bijna een jaar geleden dat ik begon met het opruimen van mijn kastjes. Pas in augustus 2012 begon ik er over te bloggen.
Hoewel ik geen vastomlijnd plan had met mijn blog, heb ik nu toch het gevoel dat het tijd is voor een iets andere weg.
Het is altijd mijn doel geweest om de diepere lagen van het opruimen te ontrafelen. Niet alleen het daadwerkelijke opruimen, maar voor mezelf proberen te ontdekken waarom ik iets bewaard heb. Proberen de grens te zoeken van wanneer iets teveel is en wanneer iets genoeg is.
Mijn interesse ligt minder bij de schoonmaak tips of trucs, hoewel er vaak heel handige suggesties voorbij komen.

Hoewel ik nog niet alle kastjes gehad heb, voelt het wel alsof ik het grootste gedeelte gehad heb. Tegelijk merk ik dat ik minder de behoefte heb om over de kastjes te bloggen. Ik maak trouw een verslag van het klusje dat ik geklaard heb, maar bij het schrijven van het stukje merkte ik dat ik de echte bevindingen achterwege liet. Er valt soms heel veel te vertellen over een klusje en het allemaal bloggen kost gewoon heel veel tijd. En daarmee ga ik een beetje aan mijn eigen doel voorbij. Want juist die bevindingen zijn - in ieder geval voor mij - het meest leerzame van dit project.

Daarom ga ik vooral bloggen over de kastjes en klusjes waar ik echt wat over te vertellen heb (en geloof me dat zijn er nog genoeg :-)) en niet meer over kastjes die ik tussendoor doe.
De handwerkklussen hou ik er in, want dat is een hobby die weer is boven komen drijven door het opruimen van de kastjes. Zo is er al weer iets nieuws ontstaan.

Bij kastje nummer 100 doe ik een give away, met hopelijk voor elk wat wils. Deels met mijn handwerksels en deels met iets wat over is in mijn huishouden.
Dus hou het hier in de gaten!

En als je van give aways houdt, dan vind je die van Langzaam Leven met Lize vast ook leuk. Neem maar eens een kijkje.

donderdag 25 april 2013

# 99 Recykleren: 3 x Koningspelen

Ik kon niet helemaal besluiten waar mijn volgende kastje over zou gaan. Ik heb een paar in de wachtrij staan, maar vond geen van alle kandidaat om te publiceren, of in ieder geval niet als nummer 99. 

Ik peinsde daar zo wat dagen over, (en over de koers van mijn project en mijn blog in het algemeen) totdat ik me bedacht dat ik ook heel veel handwerkklussen op mijn verlanglijstje heb. Toen kreeg ik het idee om die gewoon te integreren in mijn project. Anders schuiven ze steeds op. 

Dit idee werd aangezwengeld door de Koningspelen op school. Dat het zo leuk zou zijn als de kinderen in oranje op school komen, vroegen de school aan de ouders.
 Hiervoor kon ik meteen drie van mijn ideeën voor recykleren op uitproberen. 

En het gaf me gelijk de gelegenheid om mijn naaihoek op zolder uit te proberen die ik vorige week gemaakt heb. 



















En dit was mijn werkplek. 




De jurk en de legging maakte ik van een oude trui van mij. 



Het boord van de legging is een stuk van een peuterhemd. Die zijn heel veelzijdig heb ik hier ontdekt. 

Het spijkerrokje was een oude spijkerbroek. 
De meeste materialen had ik in huis. Alleen het dunne rood/wit/blauwe lint heb ik gekocht en het blauw/witte bandje. 

Alle items waren probeersels van recykleerwerk dat ik veel op pinterest en bij andere bloggers had gezien. 
Gaandeweg ontstond wat het is geworden en ik werd zelf steeds enthousiaster. 
Het was gewoon heerlijk om iets onder mijn handen te zien ontstaan. 

Wij zijn er klaar voor morgen!


maandag 22 april 2013

# 98 Testcase Philips Steam Plus

Een van de pluspunten van Michel's werk is dat hij af en toe een nieuw product mag testen. Dat is leuk, maar ook een serieuze aangelegenheid, met enquêtes enzo.

Sinds vorige maandag hebben we de Philips Steam Plus in huis. Sweep and steam.
Hij stoomdweilt je gladde vloer en veegt meteen de kruimels op. Je gebruikt alleen schoon water, geen allesreiniger o.i.d.



Dweilen is een ondergeschoven kindje van me, dus er was genoeg om te testen. 


Een paar keer er over heen. 


Helaas geen close up foto. 
Wij waren allemaal meer in beslag genomen door het apparaat dan door het fotograferen. :-)


Nog meer aangekoekt vuil. 


En weer schoon.


Hier wel een close up. 



Het resultaat na een keer dweilen/vegen. 


De volgende foto is van alle opgedweilde viezigheid. 
Je kunt nu nog wegklikken als je daar niet tegen kunt. 






Wij zijn aangenaam verrast door het resultaat. Toch wel handig dat ik niet eerst hoef te stofzuigen. 
Dat scheelt toch werk. 
Maar of ik 'm daadwerkelijk ga kopen is een andere vraag. Maar goed, dat komt door mijn behouden karakter. 

Het is de bedoeling dat we 'm de komende twee weken veelvuldig gaan testen. 
Onze vloeren zullen glimmen als nooit te voren!

vrijdag 19 april 2013

# 97 De commode


Ik heb een slechte gewoonte. Nou ja, ik heb wel meer dan één slechte gewoonte, maar van deze slechte gewoonte heb ik zelf last. Van die anderen niet. 
Ik gooi de kleren die ik aan had aan het eind van de dag op een stoel, maar ruim ze vervolgens zelden op.
Met als gevolg dat alles gekreukt is en na maanden onderop de stapel te hebben gelegen alsnog in de was gaat. 

Deze slechte gewoonte strekt zich ook uit tot de kleren van de kinderen. 
Hierbij had ik wel een - min of meer - legitiem excuus; een baby kun je bij het uitkleden niet loslaten, dus het is zaak om snel de kleren aan de kant te leggen (of gooien) en door te gaan met de schone kleren. 
Een peuter kun je ook niet loslaten bij het uitkleden, want die loopt steeds weg en trekt in de andere kamer zijn of haar kleren of pyjama weer uit. 
Maar ja, een kleuter...een kleuter moet toch wel een beter voorbeeld krijgen dan dit: 




Close-up. 
Ik zou niet eens weten wat er onderop de berg ligt. 

Daarom is het tijd om verandering in deze gewoonte te brengen. 
De commode moet leeg. 


Sokken met stenen er in. 
De pop heb ik zelf op de lagere school gemaakt. Ik vind het nog steeds een schatje. 
Klasgenootjes vonden het maar stom dat ik niet het klassikale patroon gebruikte, maar aan de juf had gevraagd of ik zelf een patroon mocht meenemen. En die pop had blauw haar. Dat vonden de klasgenootjes nog stommer. 
Ik niet. En ik voel nog altijd een gevoel van standvastigheid in me bij het zien van deze pop. 
Ik noemde haar Maaike. Mijn kinderen noemen haar Pipi.


Ik heb een lijst gemaakt met items die ik tegenkwam: 

kleding schoon 
kleding gedragen (helaas vergeten foto te nemen)
boeken
kleurboek
sokken met stenen er in
knutsels oud papier
knutsels bewaren
stiften en potloden
playmobil
verkleedspullen
AH mini's
deksel van een schoenendoos
poppenkleren

Over die poppenkleren: 
Deze zitten in een van de lades (gepropt). Laatst wilde ik mijn leven beteren en deed kleertjes gevouwen terug. Ellie vroeg me hoogstverbaasd 'waarom vouw je die op mama? Die stop je er gewoon in. Kijk maar.' en liet me zien hoe je dat er in propt en de la dicht doet. 
Dus...

Dit is duidelijk een voorbeeld van hoe voorleven net zo goed geldt voor slechte gewoontes als voor goede. 
Wees gewaarschuwd.  




Zie hier waar het goede voorleven gaat beginnen. 
Het is helemaal leeg. Ik heb een lege schoenendoos er op gezet voor de kleine spulletjes die opgeruimd moeten worden. 

Ik heb mezelf voorgenomen om sneller over gedragen kleding te beslissen. Want daar zit de wortel van mijn probleem hiermee. Ik vind het zonde om kleding die maar een dag gedragen is gelijk in de was te doen. Maar soms vergeet ik dat iets er nog ligt of de kinderen willen iets anders aan, of het weer is omgeslagen of er blijkt toch een onoverkomelijke vlek in te zitten enzovoorts en zoverder. 
Dat wil ik dus allemaal voorkomen. 

Ik heb de commode maandag opgeruimd en werk nu volgens de nieuwe methode en heb gemerkt dat ik nog veel moet oefenen. 



woensdag 17 april 2013

# 96 Update slaapkamer en vooraankondiging give away

Terwijl ik een kastje aan het opruimen ben benoem ik voor mezelf waar ik over wil schrijven, welke beslissingen ik heb genomen tijdens het opruimen of welke struikelblokken ik tegenkwam. In mijn hoofd flierefluit ik dat stukje tekst zo aan elkaar, maar als ik aan het bloggen ga, dan blijkt soms dat ik nog meer te vertellen heb, of dat het verhaal veel langer blijkt dan ik het eerst in mijn hoofd had. 
Zoals het keukenraam; wat is daar nou aan handelingen feitelijk allemaal gebeurd? Niet heel veel, bovendien was het verspreid over de hele week, maar met de foto's achter elkaar gezet is het opeens toch een behoorlijk verhaal geworden. 


Maandag had ik voor het eerst de gedachte om het bloggen over kastjes maar over te slaan.
Het opruimen is een ding, maar er over bloggen is twee. Die gedachte van 'pfff...bloggen'  was op zich niks nieuws, bloggen kost uiteindelijk best veel tijd. Maar deze keer had ik serieus het gevoel om het allemaal maar te laten voor wat het was.


Nou ja, om te voorkomen dat dit ook weer een lang verhaal gaat worden, ga ik over tot het kastje van de dag. 
Het is een update van de slaapkamer. Een verzameling van klusjes die hier de afgelopen winter zijn gebeurd. En wat opruimwerk terwijl ik foto's van alles maak.



Eerder kwam het nachtkastje en de wake-up light al aan bod. Omdat het licht van de display voor ons mollen te fel was, blokkeerden we dat met een boek. Mijn meer elegante oplossing was om er een fotolijstje voor te zetten. 
Dit bleek niet effectief en goh, wat wilde het toeval, Michel kon via zijn werk het nieuwste model wake-up light voor een ambassadeursprijs kopen. Mét dimbare display, jawel.
Het nachtkastje heb ik na de foto snel in orde gebracht, dat was niet veel werk. 



Afgelopen winter was het op onze kamer zo koud, dat ik 's nachts sokken aan heb getrokken en het nòg koud had. En dan te bedenken dat ik van koude slaapkamers hou en het 's nachts altijd overdreven warm heb!
De temperatuur bleek 13 graden en dat werd toch een beetje te bar. 
Daarom heeft Michel een thermostaatknop op de radiator gezet. Wat een heerlijkheid! De vloer waar de verwarmingsbuizen door heen lopen is nu ook lekker warm, dus ben ik meteen verlost van dat afschuwelijk koude laminaat. 
Het voelt als een heerlijke luxe. 


Het laatste dat er bij kwam was de tv, die bij mijn ouders geparkeerd stond.
De stroomkabel op de grond heb ik uit het zicht gelegd en de stoel heb ik leeggeruimd. 


Onze 'oude' wake up light hebben we nog. Lijkt jou zo'n wake up light ook wel wat, hou dan mijn blog  goed in de gaten, want hij komt een dezer dagen voorbij als give away!


Mag alsjeblieft het licht uit? Het is veel te fel voor mijn ogen!

Welterusten. 





maandag 15 april 2013

# 95 Chaos na het weekend; het keukenraam



Vandaag deel ik het kastje waar ik vorige week mee bezig ben geweest.


Het keukenraam. 

Het keukenraam heeft twee dingen die onaf zijn. 


Te weten:

1) bloempotten voor twee van deze planten. 


2) lijmresten van plakband waar we lappen stof mee vastplakten. Die dienden tijdelijk als gordijnen omdat we geen geld meer hadden voor echte gordijnen, want de loodgieter vond dat niet hij, maar wij moesten opdraaien voor schade die zijn leverancier veroorzaakt had. (Zo, even lekker katten!)


2) tekeningen, horen inmiddels ook bij de lijmresten.


Wel ligt er - letterlijk - een hele barrière voordat ik bij het keukenraam kan werken.


Zo ongeveer ziet ons aanrecht er na het weekend uit. 

Michel heeft het grootste deel van het aanrechtblad opgeruimd. Ik kan aan de slag met de vensterbank. 

Weg. In het vazenkastje.






Deze kan weg.


Takje weg. Vaasje in het kastje. 


Ketting kan terug in z'n mandje. 


Wat zit er eigenlijk in dit zakje wat in de melkkan zit?
Oh ja, doppen. De spaarde ik een tijdje voor een actie voor blindegeleidehonden.
(Heel goed initiatief, google maar eens: dopjes sparen voor hulphonden)


Het vinden van de juiste bloempot had nogal wat voeten in de aarde. ;-)
De vensterbank is niet heel diep en als het even kan wil ik dat het rolgordijn er nog een beetje langs past. 
Deze rechthoekige bloempotten zijn er perfect voor. 
Plastic geknipt voor de voering. 



De plant kliefde ik doormidden, zodat ze naast elkaar in de bloempot zouden passen. 





Het schoteltje kan in het sop en
weer dienst doen als gebaksbordje. 


Aangezien ik toch bezig was, verpootte ik ook maar meteen
een andere plant. 

Alles weer terug. 

Mmm. Dat is het toch niet helemaal. Eigenlijk is het nu te vol. De laagste plant moet een andere plek krijgen (het is de slaapkamer geworden.)


Dan nog de lijmresten. Zo, dat blijkt nog niet mee te vallen. Flink inweken met wasbenzine. 


Als dat niet genoeg is, haal ik de verfkrabber er bij. 











Oh...tja dat geeft wel allemaal kruimels op mijn pas schoongemaakte vensterbank.
Dat betekent dat ik aan het eind nog een keer moet poetsen. 

Ik heb de ramen gewassen (alleen aan de binnenkant). En dan is dit het resultaat:


Zo is het mooi!





In deze klus zat meer werk dan ik dacht. Meestal blijkt een klus mee te vallen, maar hier waren heel wat handelingen voor nodig. 
Maar ja, dan heb je ook wat :-)