vrijdag 8 maart 2013

# 84 Afscheid van mijn eerste volwassen aanschaf

Na heel lang beraad - 2,5 jaar - ga ik dan nu toch afstand doen van mijn eerste grote mensen-bed.
Ik woonde zelfstandig en bij dat leven hoorde een grote mensen-bed. Opeens vond ik een eenpersoonsbed kinderachtig.
Heel decadent kocht ik een lits jumeaux.

Hoewel het bed voor mij symbool is voor een stukje volwassenheid, is het wel een hele grote herinnering om te bewaren.
En het feit is dat we 'm niet meer gebruiken. Ik kan er over fantaseren dan mijn kinderen dit bed ooit mee krijgen als ze uit huis gaan (wie het eerst is), maar dan mogen ze van mij ook een eigen stukje volwassenheid kopen.
Vanavond wordt 'ie opgehaald.

Het bed moet dus van zolder naar beneden versleept worden.


Het staat links achteraan. 


Dit is 'm. 


Eerst moet ik de posterlijsten weghalen. 
Als ik deze tegenkom, heb ik opeens geen twijfels meer over het wegdoen van het bed. 
Deze poster heeft altijd bij mij in de woonkamer gehangen en later in onze tv kamer. 
Deze poster hoort nog veel meer bij mij dan het bed. 
Rare gewaarwording hoe er gradaties zitten in hechting aan spullen. 


Het hoofdeind moet ik samen doen met Michel. 
De rest kan ik wel alleen naar beneden brengen. 


Stofzuigen en de posterlijsten terug zetten.


Oh, ik moet de kattenbakken ook weer eens uitscheppen zie ik. 
Dat ook maar meteen gedaan. 

So far the easy part. 

De bedbodems houden we zelf. Alleen de ombouw heb ik verkocht. 
De bedbodems hebben we gereserveerd voor nieuwe bedden voor de meiden. 
Als ik nu de bedbodems onder het logeerbed parkeer?



Dan moet ik eerst de was even aan de kant zetten. 
Het lijkt meer dan het is (in mijn verdediging).




Hier kan wel een bodem bovenop liggen. 
Maar ja, hoe krijg ik de tweede bodem onder het bed. 



Okee, dan de bestaande bodem er maar af halen. 
Jemig, die is loodzwaar!
Daaronder Sinterklaaspapier en matrasstukken van de kinderledikanten.
En een tweede matras.



Met wat krachttermen en wilskracht leg ik de bedbodems in de volgorde zoals ik ze wil. 


En zo zie je er niets meer van. 

Ik verlang er erg naar om de slaapkamer van de meiden op te knappen. Zodat deze bedbodems in een nieuw grote-meiden bed kunnen. 
Maar ja, de tweelingwagen is het spaarpotje en die heeft nog geen nieuw thuis gevonden. 
Het frustreert me enorm dat dat stagneert. 
Er moeten toch wel ergens a.s. tweelingouders zijn die 'm mooi vinden?
Geduld is een schone zaak, zullen we maar zeggen. 



6 opmerkingen :

  1. Je wagen raak je vast wel kwijt. En je bed ben je nu toch ook mooi kwijt.

    Zelf heb ik mijn bed van mijn ouderlijk huis pas geleden verkocht. En moet zeggen dat was hier ook een slik-momentje. Maar het ruimt wel heel snel en erg lekker op.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snap je slik moment!
    Mijn ouders zijn heel lief en hebben me mijn 'grote mensen' bed meegegeven, daar slaapt mijn dochter nu in.
    Mijn zoon heeft een mee-groeibed van de Ikea wat na 2 jaar gewoon volledig uitgetrokken staat, incl. groot matras. Maar ja de oude matrasdelen die horen bij het meegroei bed hebben we nog, want dan kunnen we die mee verkopen. Ze zitten op zolder tegen het plafond aan en dienen als isolering. Mooi is anders en voorlopig zie ik geen ander bed komen op de kinderkamer. Maar ja, ze zijn uit het zicht, hebben een doel dus ze blijven daar maar hangen.

    Zou je de tweeling wagen misschien kwijt raken via toekomstige ouders-van-tweeling-forums of via marktplaats op Facebook ofzo?

    Groetjes, Emilie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk hoe je het allemaal opschrijft,
    Ben nieuw hier en volg je nu.
    Ook heb ik al gekeken op je andere blog van het Blair House.

    Groetjes van petra, Purmerend

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hi Anita, zou je mij je adres willen mailen?
    Ik wil je graag iets sturen... Wat? Ik hou het nog even spannend... Groetjes, Emilie

    BeantwoordenVerwijderen
  5. O, zo hebben wij ons stapelbed verkocht. Een hele heisa ... daarna is het zo leuk om iets nieuws van de kamer te maken!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi Anita,
    Zo zeg, wat zal dat allemaal een hoop ruimte schelen. Heerlijk opgeruimd zo, beetje weemoedig misschien, maar de extra ruimte wint het lekker toch...
    Ik wens je een heel fijn weekend,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!