vrijdag 29 maart 2013

Give Away ter ere van mijn 100ste Moord-blog-post

Op Moord in het Blair House heb ik mijn 100ste stukje geschreven aan mijn moord-mysterie. Dat wil ik heel graag vieren met een Give Away. Ik loop me al heel lang te verheugen om 'm uit te kunnen delen, dus klik snel hier.  


# 92 Ach, laat ik dit ook nog maar even doen

Toen de kinderen maandagavond onder de douche gingen, zat ik op de badrand te kijken naar het toiletmeubel waar ik al bijna doorheen was. 




Aan de linkerkant is nog een klein deurtje, daar zit niet echt noemenswaardige rommel in, maar als het niet hoeft opgeruimd te worden, dan toch in ieder geval schoongemaakt. 





 En als ik toch maar zit te wachten, dan kan ik wel even dat kastje aanpakken. 
Haha, als ik nu de foto bekijk dan oogt het eigenlijk best een rommeltje. 
Onderin zit een mandje met kettingen die door de kinderen gebruikt mogen worden. 
Bovenin een mandje met, tja, hoe zal ik dat eens categoriseren? Vakantiespullen? In ieder geval geen spullen die ik dagelijks gebruik. 




In het midden mijn verzameling douchemutsen. Die neem ik altijd mee uit hotels. Vooral in Amerika had je die veel. Ik heb ze thuis ook een tijd gebruikt, maar mijn doucheroutine is veranderd. Ik zou ze weg kunnen gooien, maar op een of andere manier wil ik ze heel stellig bewaren. Ze zijn quirky en je wil er niet mee gezien worden, maar toch maken ze me vrolijk. Alle reden om toch te bewaren dus. 


Vraag me niet waarom, maar dit leg ik ook terug. 




Sopje gemaakt in de wastafel. 


Het eindresultaat. 

Verder deze week had ik weinig tijd, ook om te bloggen, vandaar dat deze post vandaag verschijnt. 



dinsdag 26 maart 2013

# 91 For the record

For the record: van al die to-do-dingen waar ik gisteren mee eindigde, heb ik alleen maar gestofzuigd en geblogd. En dan ook nog vooral veel geblogd en wat minder gestofzuigd :-)

Vanmiddag gingen de kinderen bij een klasgenootje spelen en ik hoefde er niet bij te blijven. Dat was voor het eerst. Er was zelfs amper tijd om mij uit te zwaaien. Grappig zo'n gewaarwording.
Veel tijd is er niet op een middag als de school om kwart over drie uitgaat, maar ik dacht meteen KASTJE!

Inmiddels heb ik het wel een beetje gehad met de badkamer, dus ik wil zo snel mogelijk naar het eind. Maar, het moet gezegd, ik krijg hier in huis alleen maar lovende berichten. En jullie hebben ook zoveel lof op mijn kleine stapjes, daar ben ik vaak stil van. Al die belangstellende reacties zijn een absolute bonus van het bloggen èn het opruimen.



Dit is het laatje van Michel. Echt een mannenlaatje met veel blauw en zwart. En veel scheerspullen.


Dit komt er allemaal uit. 


Er is nog een tandenborstel nieuw in de verpakking en nog een goeie schone. 
Dan kunnen deze twee stoffige harige exemplaren wel weg. 



Schoonmaken is niet overbodig.

In het laatje zitten veel onderdelen voor scheerapparaten en dat is eigenlijk niet iets wat in een klein laatje hoort, vind ik. Dat bracht me eigenlijk bij het kastje daaronder. 
Daar zitten nog meer scheerapparaten in. 


Het zou mooi zijn als ik dat meteen bij elkaar kan voegen. Een doosje of een bakje zou handig zijn. 
Ik ging naar zolder op zoek naar iets geschikts.




Ik vond deze lege ehbo doos. 


Ik haalde het deksel er af en zo had ik een bakje. Het zal vast te klein zijn, maar het is gratis en voldoet voorlopig. 


Zo'n verzameling krijg je als je man bent en bij Philips werkt. 


Nadat ik deze scheerapparaat-oplader in dat emmertje met sop had gedaan...


...zag ik dit toen ik 'm afdroogde. Oeps. Nou ja, het plaatje zegt dat ik 'm niet onder de kraan mocht houden en dat heb ik strikt genomen ook niet gedaan. :-)



Dit gaat weg. Het valt me op dat ik de laatste tijd niet veel weggooi, maar dat mijn kastjes wel een stuk opgeruimder zijn. Zo simpel kan het toch niet zijn?


Lekker luchtig en weer schoon. 



Het bakje is inderdaad wat aan de kleine kant, maar de spullen worden toch niet dagelijks gebruikt. 
Lekker veel gedaan. 

Daarna de (koel)kasten bij langs om het eten te kiezen en de kinderen weer ophalen. 


maandag 25 maart 2013

# 90 De badkamer en wat meditatie

Sinds 2011 doe ik mee aan een meditatie opleiding. Elk jaar komen we drie weekenden bij elkaar om meditatie oefeningen te doen en te delen. Afgelopen weekend had ik weer zo'n weekend.
Ik dacht dat ik met het opruimen van kastjes me al van heel veel ballast ontdaan had, maar ik ontdekte dat het opruimen van fysieke en mentale ballast heel veel moeilijker gaat.
Een mede cursist had een hele mooie tekst meegenomen, naar het schijnt, uit de 17e eeuw. Die tekst wil ik graag met jullie delen, omdat daaruit maar weer blijkt dat heel veel thema's van alle tijden zijn.

Ik hoop dat het voor iedereen goed te lezen is. 

En dan nu terug naar de badkamer. Nee, ik heb 'm nog niet af. Ik heb nog een paar kastjes te gaan en ik sluit af met een update van het schoonmaken van de douchecabine. 

Vandaag heb ik iets meer tijd, daarom pak ik het rechterkastje (Michel's kastje) in z'n geheel aan. 
Er zitten ook niet heel veel spullen in - wat een bescheiden man heb ik toch. 


Het bovenste plankje zit eigenlijk wat te hoog. Die kan wel een treetje naar beneden. Dan zie je ook wat beter wat er helemaal achterin ligt. 


Ik kom bijvoorbeeld deze opzetborstels tegen van een elektrische tandenborstel die niet meer gebruikt wordt. Deze spullen leg ik voorlopig bij de boventallige tandenborstels, zo heb ik straks een goed overzicht van wat daadwerkelijk weg kan. 


Op het middelste plankje kwam ik niet alleen een vol doosje wattenstaafjes tegen, maar ook een leeg doosje. 
De reacties op mijn vorige laatje waren unaniem. Verdeelbakjes waren hiervoor heel geschikt. Nou moet ik bekennen dat ik het best goed vond zoals ik het had opgeruimd, maar ik kon die suggesties toch niet loslaten. Toen ik het lege wattenstaafjesbakje zag leek mij dat een goeie om te proberen. 
En daarom ziet mijn laatje er nu zo uit:



Het is iets voller dan de vorige keer, dat komt omdat ik elders in huis nog wat spullen terugvond die hier in horen. 
Wellicht dient zich later tijdens het opruimen nog een mooiere oplossing aan. 


Dopjes van de lenzenvloeistoffles die nooit terug worden gedaan. 
Gaan weg. 


Wat is dit eigenlijk voor stoffig ding?


Oh, een mooi zwart blik!



Het duurt even voordat ik me herinner dat hier een horloge in heeft gezeten. 
Ik gooi de inhoud weg en dan mogen de meiden het blik als pennenbakje gebruiken.


Dit gaat weg. De rode spuitflacon gaat naar zolder bij de schoonmaakspullen. 



Ik overweeg om nog verder te gaan met de laatjes en kastje daaronder, maar ik doe het toch maar niet. 
Er moet nog gestofzuigd, gedweild, gestreken, gekookt en geblogd worden.


vrijdag 22 maart 2013

# 89 Vooral veel haren en stof

Ik ben nog niet helemaal klaar met de badkamer. Er is niet heel veel werk meer te doen, maar toch, het moet nog wel even gebeuren.
Vandaag heb ik 'mijn' laatje gedaan. Waarschijnlijk had ik deze als eerste moeten doen, want deze ben ik het langst uit de weg gegaan. Als ik deze als eerste had gedaan, was ik er van af geweest. Maar goed, je weet hoe dat gaat.

Maar vandaag nam ik deze horde. Er zit een grote verscheidenheid aan kleine losse spulletjes in en vooral heel veel haren en stof.


Zo begon ik. 


Zo ziet het er uit als ik de bovenste spullen er af heb gehaald. 


Deze haarborstel..mmm die is echt aan vervanging toe. En hij had jaren geleden al vervangen mogen worden. Op sommige punten hanteer ik een verkeerde zuinigheid.



De bodem. 
Losse tandenstokers dankzij een verpakking waar de bodem uit viel. 



Dit spiegeltje komt uit de diensttijd van mijn vader. 
Als tienermeisje tapete ik de randen af, maar de tape is losgegaan en nu zijn de randen plakkerig. 
Hier moet wasbenzine aan te pas komen. 
Ik maak er een apart klusje van, vandaag is er net even te weinig tijd om het meteen te doen. 



Een paar losse dingen, zoals nagelvijlen, oordopjes, zakjes, heb ik weggegooid. 
Andere zaken, kinderhaarelastiekjes, pleisters, munten, heb ik elders opgeborgen.

Nog steeds redelijk wat losse spullen, maar ik kan ik zeker mee leven. 
En, niet onbelangrijk, hij is weer schoon!


maandag 18 maart 2013

# 88 Was dat nou zo moeilijk?

Tot nu toe ben ik redelijk willekeurig door mijn huis gegaan. Als een kastje me teveel stoorde, dan pakte ik 'm aan. Ik had geen plan om het huis kamer voor kamer aan te pakken.
Maar al een tijdje merk ik dat de badkamer maar steeds in mijn achterhoofd blijft zitten. En ik wil er juist naartoe dat ik minder zaken in mijn achterhoofd heb. Zaken in mijn achterhoofd slokken teveel energie op. De badkamer is bijna klaar en ik zou blij zijn als ik die kamer heb afgerond.

Ik weet natuurlijk wel waarom ik niet eerder verder ben gegaan met de badkamer. Ik hikte namelijk tegen een paar rommelige kastjes aan en dan deed ik liever wat anders.
Maar daar heb ik vandaag verandering in gebracht.


Mijn kant van het toiletmeubel. Doosje met kettingen e.d. 
en nog heel veel meer spullen waar al heel lang niet naar gekeken is. 


Losse speldjes - van de tijd dat ik nog langer haar had - tabletten
en stof en haren. 


Dit gaat weg.


Uit een zakje komt maar zo een ketting tevoorschijn waarvan ik niet wist dat ik 'm had. 


Dit mag allemaal blijven. 
Tja, dat Muddmask. Ik geef mezelf nog even te tijd om 'm nu echt te gaan gebruiken. 
Ik wil 'm zo graag gaan gebruiken, maar of dat gebeurt...
Doosje Weleda olie kan ik goed gebruiken.
Pleister gaat naar de ehbo doos.
De cleaning calendar is iets wat ik bewaar voor later. 
Ik zit nu in de opruim-routine. De schoonmaak-routine komt later.



De lintjes die in shirts en truien zitten knip ik er altijd uit. 
Die bewaar ik altijd. Ze zijn nog heel goed bruikbaar. 
Ze horen alleen niet in het toilettafelkastje, maar in de naaidoos. 


In no-time was ik klaar met dit kastje.
Ik dacht: was dit het nou?
Ik had verwacht dat ik veel meer spullen tegen zou komen
 en vooral veel meer moeilijke keuzes tegen zou komen. 
Maar dat was niet zo. 
Volgens mij kost het uitruimen van de vaatwasser mij meer tijd, dan dit kastje mij heeft gekost.  
Weer een horde genomen. 



vrijdag 15 maart 2013

# 87 Seizoenstafel met uitzicht

Af en toe zie ik op andere blogs zulke prachtige seizoenstafels voorbij komen. Heb je deze gezien van MamaNatuurlijk? (Ik lees haar blog zo graag, ze weet altijd de goeie woorden te vinden)
 Heel mijn lijf wil dan schreeuwen: zo'n kastje wil ik ook!

Maar ja, waar laat ik zo'n kastje. Ik heb er echt geen hoekje meer voor. 

Zo'n idee staat bij mij dan heel lang op een laag vuurtje te pruttelen totdat ik een inzicht krijg. 

In de gang hebben we een rond raampje waar we wel eens wat natuurvondsten (eikels, takken, schelpen) neerleggen. 
Als ik daar nou eens een echt hoekje van maak? 
Er moest dan wel een plankje in om er een display van te maken. Dat plankje heeft wekenlang onder het raam staan wachten tot het gezaagd en geverfd zou worden, totdat ik me realiseerde dat ik dat beter uit kon besteden. Ik heb mijn vader gevraagd en die had zoals altijd in een mum van tijd de klus geklaard. Ook een inzicht van dit Een-Kastje-per-dag-project: een klusje klaren hoeft niet per definitie te betekenen dat ik het zelf uitvoer. 

En dit is het geworden: 







Een takje forsythia uit de tuin in een flesje, Paasspulletjes die ik in huis had. Heel eenvoudig allemaal eigenlijk, maar ik word er zó blij van. 


woensdag 13 maart 2013

# 86 Er toch ingetrapt

Maandag (# 85) had ik flink doorgewerkt en mijn to-do lijstje afgewerkt. 
Ik was heel tevree en toen ik de kinderen van school had gehaald, zat ik nog zo in de flow dat ik die andere plank ook nog wilde opruimen. 

Zelfde principe: uitruimen, sorteren, groeperen en weer inruimen. 

Vol.


Bijna leeg.
En toen gingen de meiden op de lege plank zitten om te knutselen. 
Daar begon het mis te gaan. Dat oude gevoel, van vóór ze naar school gingen en ik echt niks kon doen, zonder dat zij er bovenop zaten, kwam weer bovendrijven. 
Opschieten was er niet bij.
Ik bleef lang kalm, maar werd toch humeurig. De meiden lieten nog meer van zich horen en de aardappels brandden aan. 

Ben ik er toch ingetrapt. 
De valkuil van overmoed als het lekker gaat. 
Het is weer een wijze les van dit project. 
Blijf bij het principe van 1 (een, uno, un, ein) kastje per dag. 

Dit kwam er allemaal uit.

Deze zijn zó leuk voor peuters. Met bijbehorende stiften
kunnen kinderen deze stoffen paarden inkleuren. Daarna kun je ze
weer wassen en opnieuw inkleuren! (Merk: SES)

Nog wat stickers voor playmobil.

Die stapel AH dierenkaartjes gooi ik weg. 

En weer ingeruimd.

Maar ja, nu is de Grote Kast wel af en ik kan niet ontkennen dat me dat een voldaan gevoel geeft.
Hoezo dubbel?