dinsdag 29 januari 2013

# 69 Het slot van de administratie

Jullie dachten zeker dat ik er al was. 
Met de administratie.
Nou, nee dus.

De heel oplettende lezer heeft vast bij het tv kastje van de slaapkamer, dat verhuisde naar de woonkamer gedacht: hee, maar die was toch nog niet helemaal leeg?
Die was inderdaad nog niet helemaal leeg. Er moesten nog twee vakjes gedaan worden. De moeilijkste natuurlijk. Die met de administratie.

Waarom die stapel papier in een tv kastje op de slaapkamer is beland, vraag je je af? Dat komt;
in 2011 hebben wij de begane grond opgeknapt. E.e.a. resulteerde in allerlei ellende, waar ik niet te lang aan wil denken, want dan krijg ik weer hartkloppingen. In ieder geval zaten wij na afloop van de werkzaamheden nog bijna een half jaar in de rommel en konden alleen maar op de bovenverdiepingen konden wonen.


Jullie begrijpen dat de prioriteit niet lag bij het opbergen van de administratie.

De post die toen binnenkwam heb ik in dat kastje gelegd.
En later kwam er nog weer van alles bij.
En misschien lag er ook al wat.



De inhoud van het kastje was geparkeerd op deze stoel.


De diversiteit was weer groot.
De stapel rechtsboven is de echte administratie, die moet in ordners. 


Vooral de hoeveelheid gebruiksaanwijzingen is indrukwekkend.


 



Dan blijkt er toch post van vijf jaar bij elkaar te liggen. 
Plus een stapeltje oud papier, 'werk' en 'recreatief'.




Perforeren en opbergen maar!



Die knuffels gaan terug naar de kamer van de meiden en dan is het klaar!




oh nee, toch niet. Wat is dat voor doos?



Een doos met verpakkingsmais. Nou, daar weet ik nog wel twee kleuters voor. 




En dan zit het er op. 
De administratie is opgeborgen. 
Ik voel een last van mijn schouders. Met het klaren van de administratie heb ik een enorme horde genomen in dit opruimproject. Ik voel me bijna overmoedig worden. Het gevoel dat ik hierna alles aankan. 

Wat ik gezien heb met het doorwerken van al die papieren is dat bijna elk jaar wel gekenmerkt werd door een Grote Gebeurtenis des Levens. Samenwonen, trouwen, zwangerschap, baby's, verbouwing. Soms gaat het leven sneller dan dat je je administratie bij kunt houden. Of zoiets.



En dan nog even iets heel anders: 

Mijn excuses aan alle gewaardeerde lezers die op enig moment een reactie wilden achterlaten, maar dit niet voor elkaar kregen. Ik had de mogelijkheid voor anoniem reageren uitgeschakeld staan. Wat moet dat frustrerend voor jullie geweest zijn. 
Ik heb die mogelijkheid om anoniem te reageren opengezet, dus ik zou zeggen: zeg wat je altijd al had willen zeggen en weet dat je als lezer wel altijd door mij gewaardeerd bent geweest.


6 opmerkingen :

  1. Hoi Anita,
    Wat heerlijk dat je nu helemaal op orde bent met je adminitratie. Gelijk ook rust in je hoofd hè?
    En het is echt waar hoor, soms gaat het leven veel en veel sneller...
    Ik wens je een heel fijne avond,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het geeft inderdaad rust in mijn hoofd. Of nog preciezer : het zit niet meer in mijn achterhoofd.
      Er is weer ruimte voor andere zaken.

      Verwijderen
  2. Lekker dat je nu helemaal bij bent! Ben benieuwd naar de creaties met de maïs...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ooo wat zou dat een heerlijk gevoel zijn zeg. X

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat goed!! En nu het allermoeilijkste: bijhouden. Heb je plannen hoe je het aan gaat pakken?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het plan is om de post die binnenkomt in de ordner van het lopende jaar (in dit geval 2013) te doen. Ik denk dat dat wel lukt, maar de tijd zal het leren. Ik zal dit onderwerp nog wel een keer terug laten komen gedurende dit project.

      Verwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!