woensdag 30 januari 2013

# 70 Quick fix met een Hema bakmat

In een van de keukenkastjes staan de snijplanken. Die planken glijden nog wel eens weg. Meestal worden ze gesteund door de airfryer, maar als ik die er uit haal vallen alle planken om. En daar ergerde ik me al een tijdje aan. 

Toevallig staan de planken nu rechtop,
 maar dat komt ook omdat ze er niet allemaal in staan. Twee andere zitten in de vaatwasser. 

Deze week had ik een ingeving: ze moeten op een anti-slipmat. Ik bedacht me dat een siliconen bakmat vast wel goed verkrijgbaar was. 
Vanmiddag was ik bij de HEMA en zag zo'n mat liggen. Eigenlijk vond ik 8 euro voor zo'n mat te duur, maar ik heb toch maar toegeslagen. De lunchpauze was niet lang genoeg om te gaan shoppen voor een goedkopere. Dus kocht ik 'm. 

Heb 'm er gelijk vanavond ingelegd. Snel, efficiënt! 
En als ik dan ooit nog een keer iets wil bakken op een bakmat, dan heb ik die in huis! Zo beschouwd is 8 euro goed besteed. ;-)

Hema bakmat


 En klaar is het kastje!

dinsdag 29 januari 2013

# 69 Het slot van de administratie

Jullie dachten zeker dat ik er al was. 
Met de administratie.
Nou, nee dus.

De heel oplettende lezer heeft vast bij het tv kastje van de slaapkamer, dat verhuisde naar de woonkamer gedacht: hee, maar die was toch nog niet helemaal leeg?
Die was inderdaad nog niet helemaal leeg. Er moesten nog twee vakjes gedaan worden. De moeilijkste natuurlijk. Die met de administratie.

Waarom die stapel papier in een tv kastje op de slaapkamer is beland, vraag je je af? Dat komt;
in 2011 hebben wij de begane grond opgeknapt. E.e.a. resulteerde in allerlei ellende, waar ik niet te lang aan wil denken, want dan krijg ik weer hartkloppingen. In ieder geval zaten wij na afloop van de werkzaamheden nog bijna een half jaar in de rommel en konden alleen maar op de bovenverdiepingen konden wonen.


Jullie begrijpen dat de prioriteit niet lag bij het opbergen van de administratie.

De post die toen binnenkwam heb ik in dat kastje gelegd.
En later kwam er nog weer van alles bij.
En misschien lag er ook al wat.



De inhoud van het kastje was geparkeerd op deze stoel.


De diversiteit was weer groot.
De stapel rechtsboven is de echte administratie, die moet in ordners. 


Vooral de hoeveelheid gebruiksaanwijzingen is indrukwekkend.


 



Dan blijkt er toch post van vijf jaar bij elkaar te liggen. 
Plus een stapeltje oud papier, 'werk' en 'recreatief'.




Perforeren en opbergen maar!



Die knuffels gaan terug naar de kamer van de meiden en dan is het klaar!




oh nee, toch niet. Wat is dat voor doos?



Een doos met verpakkingsmais. Nou, daar weet ik nog wel twee kleuters voor. 




En dan zit het er op. 
De administratie is opgeborgen. 
Ik voel een last van mijn schouders. Met het klaren van de administratie heb ik een enorme horde genomen in dit opruimproject. Ik voel me bijna overmoedig worden. Het gevoel dat ik hierna alles aankan. 

Wat ik gezien heb met het doorwerken van al die papieren is dat bijna elk jaar wel gekenmerkt werd door een Grote Gebeurtenis des Levens. Samenwonen, trouwen, zwangerschap, baby's, verbouwing. Soms gaat het leven sneller dan dat je je administratie bij kunt houden. Of zoiets.



En dan nog even iets heel anders: 

Mijn excuses aan alle gewaardeerde lezers die op enig moment een reactie wilden achterlaten, maar dit niet voor elkaar kregen. Ik had de mogelijkheid voor anoniem reageren uitgeschakeld staan. Wat moet dat frustrerend voor jullie geweest zijn. 
Ik heb die mogelijkheid om anoniem te reageren opengezet, dus ik zou zeggen: zeg wat je altijd al had willen zeggen en weet dat je als lezer wel altijd door mij gewaardeerd bent geweest.


maandag 28 januari 2013

Leesverslag van Goede Hoop

In november won ik de give-away van Geertrude Verweij. Ik ontving haar nieuwste boek Goede Hoop en een leuke tas.

Ik heb het boek met genoegen gelezen en heb er een leesverslag van gemaakt. Maak de oversteek naar mijn andere blog om het verslag te lezen.

Goede Hoop door Geertrude Verweij

Ps: voor de foto heb ik ook maar meteen mijn nachtkastje weer opgeruimd en stofvrij gemaakt ;-)

# 68 Even iets anders

Dat je als moeder van kleine kinderen niet zelf je tijd in kunt delen is een bekend feit. Daar schik je je in, maar leuk is het niet altijd. 
Zo zette ik gisteren de naaimachine op tafel om van een handdoek washandjes te maken. Ellie pakte de reststof - een strook met roosjes er op - en vroeg: mogen wij die?
Ik stelde voor om er poppenwashandjes van te maken. Dat was goed.

Dit leidde - ik had het moeten zien aankomen - tot de vraag of ze de poppen in bad mochten doen. Aangezien ik al een paar andere verzoeken af had gewezen (naar buiten in de regen-met dien verstande dag ik dan mee moest!, verven) ging ik hier maar in mee. 
Traditiegetrouw gaan de poppen op zolder in bad. 
En ik moest er bij blijven. Stiekem weglopen had ik al zonder succes geprobeerd.

Het hoofd van een pop wordt gebruikt als emmer. 

Ik besloot van de nood een deugd te maken en het bureau op te ruimen. 




Te beginnen met de boormachine koffer. 

Onderbreking 1: Mama, heeft papa Kleine Baby nou al gevonden? Ik wil Kleine Baby in bad doen. 
Op zoek dus naar Kleine Baby.


Hoe past die boormachine er ook al weer in?
De boormachine heb ik acht verschillende kanten opgedraaid voordat ik zag hoe hij moest.
Daarna werd het makkelijker. 


Onderbreking 2: Mama, ik kan de zeep niet vinden, ik denk dat ik even met mijn voeten in bad moet, dan kan ik het beter zoeken. Wil jij m'n hemd en onderbroek uittrekken?


Het lamineerapparaat prop ik maar even achter het schot. 


Onderbreking 3: Mama, ik moet plassen. 
En: Mama, ik moet ook plassen.


Nou ja! Wat vind ik hier? Nationale fietsbonnen. Hoera, hier zocht ik al een hele tijd naar. Ik baalde al dat ik ze niet tussen de administratie had gevonden. Nu kan Michel ook een trekhaak voor de fietskar onder zijn fiets laten zetten. Dit is de vondst van de maand!



Onderbreking 4 : Mama, het water is koud, wil jij er warm water bij doen?



Oh ja, deze glasplaat. Die kom ik iedere keer weer tegen. Hij hoort bij een wissellijst, maar de klemmetjes zijn lam, of de gaten van de achterkant te ruim. Ik weet niet of dit ooit nog weer gebruikt gaat worden. Het gaat maar bij de doos voor grof vuil. 




Op deze stoel ligt een handdoek. Onze andere kat die inmiddels helaas niet meer leeft, lag er vaak op. Het idee was dat de stoel niet onder de haren kwam te zitten. 



Dat is niet helemaal gelukt. 
Misschien moet deze stoel ook maar eens weg. Er zijn nog genoeg andere stoelen over.



Onderbreking 5 : Mama, ik krijg het koud. En:  ik wil mijn haren niet uitgespoeld hebben!

Ik spoel mijn meisjes schoon en trek ze een badjas aan. Zij lopen naar beneden en ik mag dit allemaal nog opruimen. 



Die natte handdoeken van het badjesfestijn komen goed van pas bij het schoonvegen van het bureau. 
De computer doet het nog wel, maar we gebruiken 'm vrijwel niet meer. Misschien moet die ook maar eens weg. Ik zal het eens overleggen met Michel.



Mijn maag rammelt, mijn rug doet zeer, het is tijd voor een boterham!
Wel moet ik eerst nog even de naaimachine opruimen en de voorgeknipte washandjes. Want ja, daar kreeg door dit intermezzo geen tijd meer voor. 

vrijdag 25 januari 2013

# 67 Administreren kun je leren...

Omdat ik maandag niet naar een vergadering ging had ik in plaats van een kwartier, opeens alle tijd om verder te gaan met de administratie.

Startpunt.

Eerst was mijn hoofd dus ingesteld op dat kwartiertje en wilde het (mijn hoofd) een kleine selectie doen van de administratie-bak. Maar ik was nog niet begonnen of mijn leidinggevende belde. Ze belde overigens voor iets anders, maar toen ze hoorde dat ik naar de stad wilde komen voor een overleg, raadde ze me dat af. Teveel sneeuw.
Het plichtsgetrouwe deel van mij bleef twijfelen of ik toch niet moest gaan, want op de doorgaande wegen zou het vast veel beter zijn en het was toch wel belangrijk dat ik hoorde wat er in dat overleg gezegd zou worden. Maar ja, als je leidinggevende zegt dat je beter niet de weg op kunt gaan...Bovendien had ik natuurlijk helemaal geen zin om de deur uit te gaan, welnee zeg.
Terwijl al die innerlijke strijd aan de gang was, gingen de papieren een voor een door mijn handen en had ik die hele bak doorgespit.

Inmiddels had ik wel koude handen gekregen op zolder en kwam mijn vaste figurant eens informeren of ik niet weer naar de warme woonkamer kwam om met hem te kroelen en aan hem mijn handen op kwam warmen.




 Zes stapeltjes met jaargangen van 2006 t/m 2012 had ik. De rest van de week ben ik 's avonds bezig geweest om de post te perforeren en in ordners te doen. Vanmorgen verder met de laatste losse spulletjes.


Lekker strak.

En dan eindelijk is die vermaledijde groene bak leeg!

Maar nee, zucht, er houdt zich nog meer papier schuil tussen de mappen.

Veel is het niet, maar als je denkt dat je er al bent, is dit opeens een enorme stapel.
Overigens kreeg ik wel antwoord op de vraag wat ik nog met een pensioenpolis van Amev moest doen. In dit stapeltje zat de brief dat ik die pensioenaanspraak overgeheveld heb naar de nieuwe werkgever! Daar hoef ik dus niet meer achteraan.



Emilie vroeg me wat er in de jaarordners zit.
Ergens in 2010 kwam Michel met het voorstel om alle post (afrekening energiebedrijf, waterbedrijf, loonstroken, jaarlijkse zorgpolissen, prolongaties verzekering, belastingbrieven) die er in een jaar binnenkomt in een ordner te doen. Voor het lopende jaar hebben we beneden bij de computer een ordner staan waar bijvoorbeeld ook de TAN-lijst in zit. Da's makkelijk bij betalingen.

Voor ons zijn de voordelen: makkelijker een nota terug te vinden. Makkelijk alle post bij elkaar voor de belastingopgave.
En bij het vernietigen van de post heb ik alles van een jaar bij elkaar. Dan hoef ik alleen die map door te lopen op eventuele post die ik toch wil bewaren. De rest kan dan weg.

De hangmappen op onderwerp zijn niet aan tijd gebonden. In de hangmappen 'werk' doe ik bijvoorbeeld  diploma's, certificaten, verslagen van beoordelingsgesprekken, contracten. Dat zijn spullen die ik altijd wil bewaren. Maar niet de loonstroken, want die gaan in de jaarmap en kunnen na verloop van tijd weg.

Wel wil ik een aparte ordner voor originele polissen. Van bijvoorbeeld uitvaartverzekering en levensverzekering en kapitaalverzekering. De zorgpolis wordt elk jaar opnieuw gestuurd, maar deze polissen niet. Het lijkt me handig om die bij elkaar te hebben.

Jemig wat een lap tekst. Administreren kun je leren, maar het blijft tijdrovend. Pff. 
Ik hoop dat jullie niet alleen al moe worden van het lezen over de administratie.



maandag 21 januari 2013

# 66 Sprokkelen

Na mijn vorige blog stopte ik nog steeds niet met de administratie. De afgelopen dagen besteedde ik er steeds kleine momenten aan. Vijf minuten hier, vijf minuten daar. Stapeltje hier, stapeltje daar. Uit de grote kast beneden heb ik ook nog een stapel meer recentere post gesorteerd.
Op deze manier lukt het mij het beste. Om een plank of doos helemaal leeg te halen en helemaal van onder af aan te beginnen; dan zakt me de moed in de schoenen. Dus ben ik aan het sprokkelen, sprokkelen met tijd en met papier.

En dan ziet de kast er zo uit. Merk vooral op dat de rechter stellingkast bijna leeg is.




Door dat sprokkelen ben ik er in gedachten wel steeds mee bezig, dat vermoeit me wel. Maar zo ver als ik nu met de administratie ben, ben ik nog niet eerder geweest. Ik heb vaak genoeg een begin gemaakt, doorgespit, voorgesorteerd, uitgedund, maar haalde nooit de finish. Nu heb ik de finish in zicht en dan kan ik die laatste meters ook nog wel volhouden.

En ken je die mop van die vrouw die op haar vrije dag naar een vergadering van haar werk zou gaan? Nou, die vrouw ging toch maar niet op de fiets naar de stad door sneeuw en wind. In plaats daarvan bleef ze thuis om even uit te rusten met een kopje thee en een breiwerkje.

Binnen is het warm, buiten stuift de sneeuw.
Ik heb vaatdoekjes op de breipennen. De witte in gerstekorrel. 

Deze is af. De vaatdoekjes zijn ook ideaal om steken en patronen te oefenen. 

Deze heb ik als eerste gebreid in een valse boordsteek.
Ik heb 'm ook al gebruikt en ze houden best goed in de was. (de originele kleur was ook een lichte grijsblauwe kleur, mocht je het je afvragen :-))
Wel ben ik de andere vaatdoekjes op naald nr. 4,5 ipv 5 gaan breien.
Dat maakt het breiwerk iets compacter.  

vrijdag 18 januari 2013

# 65 Unstoppable

Terwijl ik de administratie van 2012 naar een archiefordner overhevelde keek ik gisteravond naar de film Unstoppable.


Of zoals ik het noem: Speed on a railroadtrack.

woensdag 16 januari 2013

50% Recykleren : verkleed trouwjurk

Op 25 november lichtte ik al een tipje van de sluier op : de verkleed trouwjurk, mét sluier.
Het is gelukt om 'm op tijd af te krijgen voor het Sinterklaasfeest en het viel heel erg in de smaak. Dat in het Sinterklaasjournaal het vriendinnetje van de Verliefd Piet ging trouwen, dat was natuurlijk een bonus voor de verkleedpret.
De sluier wordt hier trouwens niet gedragen, want die had ik te strak gemaakt. Ik heb het aangepast, maar Ellie wil 'm niet meer proberen.

Oud t-shirt, nieuwe rok.
Kant bij de mouwen, roosjes langs de hals. 
detail van de roosjes


Bolero erbij gebreid.

Glitterschoenen erbij van de H&M.

Dubbele sluier. 

Bolero. 


Ik heb de jurk gemaakt van een zomershirt van de kinderen. Ik heb de zijnaden ingenomen en de mouwen iets ingenomen. Voor en achter heb ik coupenaden ingenaaid.
De rok heb ik kant en klaar gekocht bij H&M. Het is een maat 122.
Eerst had ik de rok ingenomen en aan het shirt genaaid. Toen Ellie het op 5 december aantrok bleek het te strak om makkelijk over het hoofd aan te trekken. Toen heb ik op een avond de rok er weer afgehaald en in z'n oorspronkelijke wijdte er weer aan gezet (ik had me al dat inneemwerk dus kunnen besparen).
De roosjes langs de hals komen van de Xenos. Bij de mouwen heb ik een stukje kant van de sluier er op gezet. Dat geeft het nog weer iets extra feestelijks.
Het kant van de sluier is van een coupon van de Jan Sikkes.

Ik vond dat er nog iets extra's bij moest: een poezelige bolero. Het patroon komt van Garnstudio. Tot drie keer toe heb ik 'm uitgehaald om opnieuw te beginnen. Bijna had ik het opgegeven, want de tijd begon ook te dringen, maar ik vond dat ik dat patroon moest kunnen doorgronden. En dat is gelukt.
Ellie draagt het wel, maar nooit bij de jurk :-)


dinsdag 15 januari 2013

# 64 Mantra: kleine stapjes, kleine stapjes

Gisterochtend zat ik voor 9.00 u al weer op zolder. Het enthousiasme van het afgelopen weekend was nog niet geluwd.

Ik pakte er een tas met administratie bij. Het is weer een klein stapje naar het beoogde eindresultaat. Het doel is om alles op jaar te sorteren en dan in ordners te doen. Dit tasje is nog maar het begin...

Eigenlijk begint hier mijn enthousiasme al wat te luwen.
Mantra: kleine stapjes, kleine stapjes.


Ik heb de jaren 2007, 2008, 2011 en 2012.
Ook nog een stapel 'werk' en 'divers'.
De stapel rechtsboven kan weg, best een grote stapel.
Bij de stapel 'divers' moet ik toch echt een paar keer zuchten en nog een keer een weloverwogen selectie maken.  



Vier mapjes, vier jaren. Wanneer ik de jaren compleet heb, gaat het in ordners.
Volgende keer verder met het selecteren op jaren. 




maandag 14 januari 2013

Midweek met een winterse vertelling

Op mijn andere blog heb ik afgelopen week een kort verhaal in drie delen geplaatst. Heel toepasselijk voor deze tijd van het jaar.

Het heet 'Genoeg voor twee' en begint zo:


Ergens ver weg, op de koude wateren bij Noorwegen, was een schip op weg naar huis. Thuis was het kleine huis aan het Wolddiep, bij Alie. Daar walmde de petroleumkachel zijn warmte de keuken in. Het was die dag nauwelijks licht geworden en het had vrijwel onophoudelijk geregend. Een ijskoude regen die tegen de ramen sloeg en door de rukwinden door de kieren naar binnen werd gejaagd. Oude doeken in de vensterbank moesten het regenwater opzuigen. De kat lag opgekruld achter de kachel en de hond lag er voor. Zijn kop lag op zijn voorpoten en zijn ogen hield hij waakzaam gericht op Alie. Een bak met aardappelen stond op de keukentafel, klaar om geschild te worden. Een voetstoof stond bij Alie’s stoel, waar ze straks, tijdens het aardappel schillen, haar verkleumde voeten aan zou warmen. Op het dressoir, met het koffieservies van wijlen tante Sjoukje, stond prominent een foto van Piet. Piet had zijn schipperspet op zijn hoofd, maar had zijn pijp uit zijn mond genomen voor een bulderlach.
Op de koude Noorse wateren deed de lading hout het schip scheefhangen. De bemanning van de s.s. Zuiderkerk stond een barre tocht terug te wachten naar de haven van Rotterdam.

lees hier verder.

# 63 Alle kleine beetjes helpen

In het weekend probeer ik de kastjes maar een beetje te laten voor wat ze zijn. Door het project weet ik dat ze op een andere dag wel aan bod komen, maar nu had ik zowaar zín om verder te gaan met de kast op zolder. Steeds hele korte momenten, dat is voor mij de sleutel.
Van een paar minuutjes alleen maar kijken en op me in laten werken, tot vijf minuten om de stapel schriften te ordenen en stapels over te hevelen naar een andere plek, tot een half uur een schoenendoos administratie uitzoeken en er achter komen dat daarvan 90% oud genoeg is om te vernietigen.

Ik kwam er ook achter dat de categorieën (recreatie, administratie, werk, schrijverij) die ik gemaakt had al bestonden! Namelijk in het ladekastje. (Ja, dat heb ik ook nog als opbergplek). Dat vond ik wel grappig van mezelf, ik ben dus wel redelijk systeemvast. In ieder geval gaf me dat de mogelijkheid om losse papieren op te bergen.

Dan leek het me een goede eerste stap om de zeven ordners alvast een nieuw rugetiket te geven. Mmm, waar zou ik die stickers hebben? Nadat ik op vijf verschillende plekken had gekeken, waarvan twee keer op dezelfde plek, vond ik ze uiteindelijk op de plek waar ik al twee keer had gekeken. ('zie je wel, ik dàcht al dat ze daar lagen'). En als bonus vond ik ook nog maar zo de ruiterstroken voor de hangmappen. Wat een beloning!

Zondagavond heb ik twee kleine doosjes/bakjes uit de kast gepakt en ze samengevoegd tot een.

De twee doosjes/bakjes
Wil je weten wat er zoal in zat?
- pasjes
- geboorte M&M's 
- dimmer
- USB sticks
- spaarzegels
- eindknop gordijnroede
- een zilveren vijfje, geen idee meer hoe we daar aan zijn gekomen
- puntenslijper (mijn goeie)
- 1 dollarbiljet
- oude ziekenhuisponskaarten
- stappenteller
(en dan nog minstens twintig andere dingen)



Dit stapeltje kan weg. Poes blijft.


Uiteindelijk heb ik er een iets grotere schoenendoos bij gepakt en daar de restspullen in gedaan.
Ik bedacht me dat een doos met deksel handiger is, daar kan ik nl. nog wat bovenop zetten :-)
De spullen in het groene bakje gaan naar boven, naar hun uiteindelijke bestemming.
Het bewuste ladekastje. In de tas zitten de papieren die door de shredder kunnen.
Dat komt later wel. 

Ordners zijn gestickerd, stapeltjes zijn gemaakt, schoenendoosje op de plank. Een plank is leeg!!
Het ziet er al weer heel anders uit. 






vrijdag 11 januari 2013

# 62 Andermaal de zolder

Vanmorgen weer naar zolder getogen. Ik had een paar dagen te tijd gehad om over de volgende stap na te denken. Ik begon ermee om de kastjes naast elkaar te zetten. Voorheen kon dat niet, want toen stonden de cd kastjes er nog tussen.
Dat zag er al een stuk anders uit. Na wat heen en weer geschuif met de bakjes, had ik toch zomaar de moed om een plank aan te pakken.


Ik temidden van stapeltjes. 

Ik heb de volgende - blijvende - categorieën gemaakt: 
administratie
schrijven
recreatie
kinderen
werk

Het overige was oud papier, boeken, foto's. Die gaan bij hun soortgenoten. 


En dan is dit de eindstand voor vandaag.

Er is nog genoeg om uit te zoeken, maar ik word er al een stuk vrolijker van.

Fijn weekend!



dinsdag 8 januari 2013

# 61 Een kastje per dag : Een half uurtje aandacht


Ja, nu komt het er op aan dat ik alles wat ik geleerd heb over opruimen ga toepassen op die kastjes op zolder. 
In deze kast zit de administratie (deels) en mijn schrijfspullen.
Voor wat betreft de administratie heb ik uitgerekend dat ik alles van 2005 jaar en ouder mag weggooien. 
De rekensom is: 7 jaar plus 1
Waarom die plus 1? Wettelijk is het 7 jaar. Daar tel je een jaar bij op. Stel dat je in 2017 je administratie gaat opruimen, dan zou je alles tot en met 2000 mogen weggooien. Maar de post van dec. 2000 is dan eigenlijk maar 6 jaar oud. Vandaar die plus 1.


Waar zal ik beginnen. Ik pak eerst die rode schoenendozen er maar bij. 


Wat zit daar in? Allemaal administratie. Bijna niks ouder dan 2005. Dat schiet niet op. Voor nu te moeilijk om een verdere schifting in te maken. 


Willekeurige ordner op schoot. Echt, ik zie niet zitten dat ik alles in een kast kan krijgen. 



Wat kom ik zoal tegen: een map met mijn werkgeschiedenis, aanstellingsbrieven, contracten. Ik kwam ook een levensverzekering voor een pensioen tegen. Dat leek me iets om nader uit te zoeken. Misschien kan ik dat samenvoegen met mijn huidige pensioenpotje. 
En wat te denken van dit schitterende certificaat?
Workshop internet. 
Ik heb vast een leuke middag gehad, maar zo'n certificaat stelt natuurlijk niks voor. 


Ik trek nog maar willekeurig wat uit de kast. 
Indy denkt dat er onder de kast ook nog wat ligt. Ik vrees vooral stof. 


Dit kan weg. Niet veel, maar het is iets. 

Ik heb zo'n vermoeden - 'tis maar een vermoeden hoor -  dat ik hier nog heel wat half uurtjes kan doorbrengen.