zaterdag 22 december 2012

Hoe Evert en Evelien Kerstmis vierden

Op mijn andere blog kun je, om nog meer in de kerststemming te komen, een kerstverhaal van mij lezen. Het is een verhaal in vijf delen.
Het begint zo:

Evert hield het gebakken visje en de gevulde koeken onder zijn jas. Vanwege het slechte weer was hij deze keer niet langer dan nodig op de markt gebleven en hij was blij dat hij bijna weer bij zijn warme huis was. Een plastic zak was blijven steken achter een boom in zijn straat. Evert pakte hem op en schudde de natte bladeren er af. Onder de tas lag een leeg bierblikje dat hij ook oppakte. Hij opende de voordeur van zijn bovenwoning, pakte de huis-aan-huis krant van de deurmat, veegde omstandig zijn natte schoenen en riep naar boven: ‘Evelien! Ik ben er weer!’

vrijdag 21 december 2012

# 59 Nog eentje om het af te leren

Na mijn inhaal-kastje van vanmorgen - die al meer tijd in beslag nam dan ik van te voren had gedacht - leek het er op dat mijn laatste kastje voor de Kerstvakantie er niet meer van zou komen. Maar zo net voor het eten koken kreeg ik toch de kriebels: dus nog eentje om het af te leren.


Op de kleedkamer staat dit tafeltje. Ik hoef hier verder niets aan toe te voegen denk ik. 



Dit tafeltje en de vensterbank is het oplaadstation voor onze elektrische tandenborstels
En er ligt echt van alles op. 


Suikerzakjes. Ik kom nog best vaak leuke suikerzakjes tegen. Als ik ergens ben waar ik wat leuks zie, stop ik het in mijn tas voor mijn broer, die verzamelt ze nog. Ik heb het ook heel lang gedaan, maar ben er mee opgehouden. 


Oude breinaalden. Ze zijn roestig, toch eerst maar even vragen of mijn moeder ze weer terug wil, voordat ik ze weggooi. 



Ah, en dan dit wandkleed. Voor mij echt jeugdsentiment. De meiden mogen het hebben op hun kamer, wanneer hun kamer aan de beurt is voor een 'overhaal'. Tot die tijd bewaar ik het maar even in mijn kledingkast en maar niet meer op het tafeltje. 
Het is vast Not-Done om Moriaantje aan de wand te hebben, maar zeg nou zelf: het is toch gewoon een schatje!


Oude plakboeken van mij, kreeg ik laatst mee van mijn moeder. Moet maar even naar zolder. 


Wat staat daar nou weer achter de prullenbak? Oh ja, dat tasje. In de categorie 'daar moet ik nog wat mee'.
Wat zit daar eigenlijk in?


Zucht...weer van alles en niks. In ieder geval niet iets wat weg kan. Die eyewish tasjes zijn heel gewild hier in huis. Nou, verdelen maar weer. Trap op, trap af. 


Nou, vooruit. Als ik dan toch bezig ben deze tas ook maar naar een andere plek. Er zitten oude gordijnen in die ik wil bewaren. Tot nu toe stonden ze hier, omdat ik er geen andere plek voor wist, maar nu ik toch hier bezig ben moeten ze hier maar weg.



Mmm, afstoffen heeft niet zo mijn prioriteit...



Dan hebben we nog oplader stekkers voor scheerapparaten. Die gaan naar het wastafelmeubel. 



En als ik toch bezig ben dan toch ook nog maar even de kledingstoel sorteren. 
Oranje-creativiteit van de crèche. Ik zou niet weten wat ik hier nog mee moet, maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om het weg te gooien. 

En als de stoel aan de kant geschoven is, ook nog maar even de stofzuiger er door. Inmiddels duurt dit klusje al weer veel langer dan verwacht en word ik steeds gehaaster. 
Balen dus dat de stofzuiger een storing geeft. De zak vervangen biedt geen soelaas. 
Stofzuiger terugzetten op zolder en dan de stofzuiger van beneden halen. Het is een wonder dat mijn humeur zo stabiel blijft. 



Het is nog niet het rustgevende hoekje dat ik in gedachten heb, maar voor nu volstaat het. 

Zo, nu snel de Air-fryer aan voor het eten! Het is vakantie!

Een hele fijne Kersttijd gewenst. 

# 58 Even snel: maar niet heus

Eigenlijk had ik dit kastje gisteren, of zelfs eergisteren willen doen, maar dat kwam er niet van. Vanmorgen zat ik in een flow, kinderen naar school voor kerstontbijt, thuis snel de tafel afruimen en dan nog voor 9.00 u aan de slag. Ja, in de badkamer.
Het is maar een kleinigheid, maar de potjes die onder het wastafelmeubel geparkeerd staan, storen me en ik wil ze uit het zicht.


Als je goed kijkt zie je rechts ook nog iets liggen. 


Het is een metermaatje, onmisbaar in elke badkamer!
(als je wilt opmeten hoe groot je nieuwe toiletbril moet zijn)


Hier nog een accessoire die overbodig is geworden. Hoewel, gisteren moest dat ding opeens weer gebruikt worden, dus kan maar zo zijn dat ik vanavond moppers krijg. 
Let ook even op de - deze keer bescheiden - verzameling lege toiletrollen.
Toen ik zelf nog niet met het kastjesproject was begonnen, maar alleen nog de blogs van anderen las, kwam ik een blogpost tegen over een verzameling van ongeveer 20 lege rollen. Dat was heel herkenbaar. Ik heb daar heel opgelucht bij gelachen.


En dan nu wil ik eindelijk die stickers van de weegschaal af hebben!

Tot nu toe geen vuiltje aan de lucht. Maar dan begint dit snelle klusje al aardig vertraging op te lopen. 
De batterij van het fototoestel is leeg en moet aan de oplader. (een keer naar beneden lopen)
Oud washandje voor de wasbenzine (een keer naar zolder)
Wasbenzine uit de keukenkast halen (terug naar beneden).
Mmm, heb toch wel iets nodig om de stickers te krabben (weer naar beneden, gelijk maar de deels opgeladen batterij en fototoestel meegenomen voor wat foto's)




Met een mesje gaat het beter. 


Wat ruik ik daar?


En als ik dan toch met de wasbenzine in de weer ben, verwijder ik ook maar even de stickers van de deurtjes. Ook dit 'even' valt tegen. 


Maar het is wel gelukt. 


Bijna als nieuw. 


Ik heb mijn wasbenzine nog steeds in de aanslag: wat zie ik daar op dat krukje? Nog een restje van een sticker? Ga ik ook te lijf!


En dan ben je maar zo een uur verder. 
Maar de klus is weer geklaard. 


Ook weer leeg. 
(Mmm wat is dat rolgordijn smoezelig)

dinsdag 18 december 2012

# 57 De badkamer nog maar een keer

Gisteren was ik zo lekker bezig in de badkamer, dat ik er nog maar even verder ga.


Ach, wie kent 'm niet: het houten Ikea kastje. 


Om precies te zijn gaat het om de bovenste plank. Daar staan wat spulletjes te verstoffen. 


Het is heel erg en ik voel me vreselijk schuldig over het laten verpieteren van dit levend groen, maar het is niet anders. Deze gaan weg. 


De uitgebloeide en verdroogde sprieten van de orchidee knip ik er af. Ook iets wat al veel eerder had moeten gebeuren. 

Verder lagen er bovenop het kastje een lege batterij, pakje zakdoeken, een haarspeldje en een elastiekje. 
Dat heb ik vlijtig opgeruimd en ook nog wat rondslingerend speelgoed dat in de badkuip lag. 


En alsof dat nog niet genoeg was, heb ik het kastje tussen de latjes schoongemaakt!!
Gelijk ook nog de handdoeken opgevouwen, zodat er tenminste weer wat in zit. Het moet niet gekker worden met mij!

Omdat het bovenste plankje nu wel een beetje kaal is heb ik mezelf een nieuwe orchidee als beloning beloofd. 

maandag 17 december 2012

# 56 Een kastje per dag: het toilet enzo

Op mijn andere blog is mijn Kerstreces inmiddels ingegaan. Stil is het daar niet, want ik plaats in vijf delen een kerstverhaal. Vandaag heb ik deel een geplaatst.

Voor het kastjesproject ga ik deze week nog aan de slag en dan ga ik even vrij nemen. In ieder geval vrij nemen van bloggen, wat vaker vrij nemen van kastjes opruimen en meer tijd voor mijn gezin en mijn familie. Maar ik zie het ook zo maar gebeuren dat ik flink ga huishouden in de kastjes. Daar blog ik dan volgend jaar weer over.

Wat stond er vandaag op het program?

De wc in de badkamer.



Het richeltje er boven is weer een van die fijne parkeerplekken voor spullen. Dat was een deel wat aangepakt moest worden.


Het andere deel was de toiletbril. De klep is kort geleden gebroken. Eerlijk gezegd kan het me heel vaak niet zoveel schelen of iets stuk is. Dan werk ik daar gewoon omheen. Maar deze kapotte toiletbril vond ik heel storend. Afgelopen zaterdag hebben Michel en ik - terwijl de kinderen bij opa en oma de kerstboom versierden - een uitstapje gemaakt naar de bouwmarkt. Wees altijd beducht op de term 'past op alle standaard toiletpotten' op de verpakking. Want op een of andere manier is het bij jou dus nooit standaard.
Het veiligste is om te beginnen met zoeken tussen de duurste toiletbrillen, want daar kom je sowieso op uit. Met een tijdsinvestering van zeker een kwartier zoeken hadden we onze keuze gemaakt. En zowaar: bij thuiskomst bleek de bril te passen! Hoera.

Vandaag heb ik het richeltje schoongemaakt. De spullen bestonden voor de verandering weer eens uit zestigduizend categorieën.

Wat zat er allemaal tussen:

drie lege doosjes; voor oud papier
drie lege flesjes hoestdrank; voor glasbak
leeg potje haarwax; prullenbak
1 knoop; knopendoos
1 schroef; gereedschapskoffer
1 leeg potje dagcreme; voor glasbak
1 neurofen spuit (of hoe dat maar heet); prullenbak
1 Hello Kitty walky-talky; speelgoeddoos
1 haarspeldje; haarspelddoosje
1 poppenflesje; kinderspeelgoed
1 strijkapplicatie; naaidoos
1 kaart voor Electron in Hello Kitty thema; speelgoedkast
1 setje Lacies (die nu Funkies heten); heeft nog geen plek.



Funkies
Sopje gemaakt. Het randje was zo vettig, dat het stroef was. Ik vond ook nog een set waxinelichthouders. Het is zeker zes jaar geleden dat ik in bad ging en daar kaarsjes bij aan stak. Hup naar zolder.

Waxinelichthouders, met nog wat kleinigheden.


Ik heb de vloer gedweild en een stokje ter ondersteuning bij mijn plantje gezet en zelfs met een spons de bladeren schoongemaakt. Ik voelde me op en top huisvrouw. 

De badkamer is wat opruimen betreft een van de verst gevorderde ruimtes van het huis. Heerlijk idee. 


vrijdag 14 december 2012

# 55 Ordenen voor gevorderden

Van nature ben ik een heel geordend mens. Dat zou je misschien niet denken, aangezien ik dit opruimproject doe, maar toch is het zo. Het werkt een beetje als volgt: als ik het ordenen niet tot in de finesses uit kan voeren, dan doe ik het net zo lief niet. Want wat voor eer valt er dan nog aan te behalen? Dat is ruwweg hoe dat bij mij werkt.
Meestal moet ik het met halve orde stellen, maar deze keer heb ik iets gemaakt wat ik helemaal heb kunnen uitvoeren zoals ik het in gedachten had. En nu voel ik me helemaal opgeruimd en voldaan.


Het speelgoedkastje ziet er nu zo uit. 


Op deze grote rolbakken heb ik een afbeelding geplakt van het speelgoed dat er in zit. Een bak voor Playmobil en een bak voor Little People. 
Het playmobil label heb ik van een doos geknipt. Van Little People had ik geen doos meer en heb ik het logo en wat plaatjes uit een speelgoedfolder geknipt. 
Zo kunnen de kinderen herkennen in welke bak welk speelgoed hoort. Ook al kunnen ze nog niet goed lezen, het logo herkennen ze wel en het plaatje is daarbij een hulpmiddel. 




In de bak van de playmobil heb ik kleinere bakjes gedaan, waarin spullen kunnen die bij een bepaalde set horen. Anders wordt de playmobil-soep wel heel er groot. 



Dan nog een klein opbergbakje voor de Little Pet Shop en tot slot een doos voor allerlei. 
Hiervoor heb ik diverse plaatjes uitgeknipt uit een speelgoedfolder en dit er op geplakt. 

Het opruimen aan het eind van de dag wordt verdeeld. De kinderen ruimen de spullen van hun kastje op (nou ja, ze tonen enige bereidheid) en Michel en ik ruimen de rest op en geven instructies. 



woensdag 12 december 2012

# 54 Boom er in, zomerknutsels er uit

De kerstboom staat de glimmen en te glinsteren in de woonkamer. Dat hij in een lege sierpleister emmer staat die nog niet bekleed is met kerstpapier valt niet eens op. De boom trekt alle aandacht. He, wat gezellig is dat toch.


Het valt niet mee om een kerstboom op de foto te krijgen. 





Elk jaar komt 'ie weer tevoorschijn: onze vrolijke kerstman. 
Hij heeft het mooiste kerstmannengezicht dat er bestaat!
Vroeger stond hij in de etalage van de winkel van mijn grootouders. Zijn precieze herkomst is niet bekend. Waarschijnlijk een relatiegeschenk. Het geeft ook niet waar hij vandaan komt, als 'ie maar weer elk jaar terugkomt :-)

Het stond al een tijdje op mijn wenslijstje, maar met de komst van de boom was het echt tijd om de knutselcreaties te verwijderen. De kwallen zijn in de papierbak terechtgekomen en de knijperlibelles in de prullenbak. Eerlijk gezegd ontmantel ik heel vaak de knutselwerkjes zodat de spullen nog een keer gebruikt kunnen worden. (wat dacht je van wiebeloogjes of van die gekleurde ragers?) Maar deze keer vond ik het wel goed zo.


Voor.


Na.

Lekker weer iets opgeruimd!

dinsdag 11 december 2012

Dinsdag Twinsdag

Met de sneeuw van de afgelopen dagen moest ik terugdenken aan de eerste winter met sneeuw met de meiden. Wat zou het leuk zijn om sleetje met ze te rijden! Maar ja, hoe doe je dat met een tweeling?
We bestelden de langste slee die we (na enig zoeken) konden vinden: de Davos slee van 1.10 m.
Daar monteerden we twee rugleuningen op en onze tweelingslee was geboren!




Het eerste jaar lieten ze het nog wat gelaten over zich heen komen. 



Het tweede jaar eigenlijk ook :-)

Oei, wat is het koud!







Dinsdag Twinsdag is een initiatief van Effie Maakt

maandag 10 december 2012

# 53 Interne verhuizing

Nu het tv-kastje in de slaapkamer bijna leeg is, kon ik mijn plan wel delen met Michel. Ik zei dat ik het kastje naar de woonkamer wilde hebben, zodat daar het losse speelgoed van de kinderen in kan. 
En dan vooral: dat zij het zelf opbergen. 
Want hoe vlot ze meehielpen op de crèche met opruimen en nu op school, hoe traag ze zijn met opruimen thuis. En daar mag wel eens verandering in komen. 
Mijn inziens schort het tot nu toe vooral aan de opruimvoorzieningen, zoals ik het noem. Soms weet ik zelf niet waar ik er mee naar toe moet, laat staan dat de kinderen het weten!

Nu is er wel een oorzaak voor aan te wijzen: er nl. niet echt een plek over voor zo'n kastje. Tenminste niet een die niet een doorn in het oog is. 

In ieder geval: ik had mijn idee net vers geopperd of het kastje stond al beneden naast deze kast. 

Zo liet ik het de laatste keer achter. 

Intussen was de bak met speelgoed verhuisd naar een plek naar de stoel en stond nu de gitaar naast de kast. 
Daar moeten we nu weer een ander plekje voor zoeken. 


Oh jee oh jee, het is bijna tenenkrommend lelijk. Met een beetje fantasie (en dat heb ik wel) zie je de antieke kast licht afbuigen en zijn neus dichtknijpen voor dat Ikea-gedrocht, terwijl hij probeert beleefd te blijven. 

We moeten de kast ook nog een stukje naar rechts verschuiven, anders is er links te weinig ruimte om rond de tafel te kunnen. 

Nog steeds niet overtuigd van deze opstelling ga ik eerst maar de bovenkant schoon maken. 



Losse onderdelen van spelletjes die terug moeten in de juiste doos. 


Een mooi patroon van stof. 


De oogst. 

De zware spullen moeten er uit, zodat de kast een stukje opgeschoven kan worden. 
Nu is er in ieder geval ruimte naast de tafel. 

Andere varianten in de opstelling waren trouwens nog erger: als salontafel? Nee. Als bijzettafel? Nee. 

Op dit punt ben ik maar wat andere dingen gaan doen. En daarna dacht ik: laat ik het maar gewoon eens gaan inrichten, misschien wordt het dan wel anders. Zo gezegd zo gedaan. 



En toen bleek het toch redelijk mee te vallen en dat terwijl ik het eerst hopeloos vond. 
Ik ben blij dat ik niet de handdoek in de ring heb gegooid, want nu ben ik toch maar zo dichter bij mijn doel gekomen.


Nu resteerde alleen nog het vervangen van de batterij van het klokje. 
Dat was een klusje voor de volgende dag. 


Weer bij de tijd.