donderdag 1 november 2012

# 37 Kastje op de slaapkamer

Lief dagboek,
De laatste - zeg twee - weken waren er dagen dat ik me vertwijfeld afvroeg of dit project wel ergens toe leidt. Wat heeft het voor zin als ik ergens in huis een kastje opruim en elders in huis mijn huishouden hopeloos instort?
Willen we bami eten (en dan was dit al een hele toer om te bedenken, want zowel Michel als ik hebben al een hele tijd nul inspiratie op kookgebied) dan is er of geen vlees, of geen groente of geen bami mix of...geen bami.
En als ik iets culinairs heb gevonden om te maken met de venkel die in het groentepakket zat, dan vergeet ik eerst de aardappels op te zetten om ze vervolgens aan te laten branden. 
Er zijn vriendinnen die hoognodig gebeld of gemaild moeten worden. En de planten hebben al ik weet niet hoe lang geen water gehad. 
Sinds mijn zwangerschap van de tweeling zit er weinig regelmaat in het schoonmaken - tenzij je niet-schoonmaken als regelmatig rekent, maar ik begin me af te vragen of ik er ooit wel regelmaat in gehad heb. In ons vorige huis volgens mij wel, maar in dit huis?
En dan om de vertwijfeling helemaal compleet te maken raak ik soms helemaal uit het lood op mijn werk en twijfel ernstig aan mijn eigen capaciteiten, ook al wordt ik juist gevraagd om een project te doen. Of slaat de twijfel juist toe omdat ik voor een project wordt gevraagd, want doe ik mijn eigen werk dan zo slecht dat ik daar van af gehaald moet worden?

In zo'n fase is er maar een remedie: iets aanpakken. 
Een kastje!


Dit grenen kastje staat op onze slaapkamer. 
Het idee was om het als toilettafel in te richten. Met mooie spulletjes, souvenirs en misschien een antieke parfumverstuiver. 


Maar dat is het niet. Het is een parkeerplek geworden voor spullen van mijzelf en van de kinderen. 


En dit ligt er voor. Dat eerst maar eens opruimen. 


Dit is een nota die ik moet opsturen naar de zorgverzekeraar. Daar hik ik al maanden tegenaan. 


Dit is een fotoboek van ons huwelijk. Dat ruil ik met een fotolijstje van een andere kast, dat past beter qua formaat. 


Knuffels rechts naar de kamer van de kinderen. Papier waar de kat op ligt bij het oud papier. 


Dit moet allemaal naar zolder. 



Dit gaat naar de kast beneden, waar de administratie in ligt. 



Zo, da's beter. 


En dan even zitten met een kopje thee, een koekje en m'n breiwerk. 

Daar knapt een mens van op. 
Ik kan er weer tegen. 





1 opmerking :

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!