vrijdag 30 november 2012

# 50 Boeken, boeken, boeken

Gisteren kondigde ik 'm al aan. 
Zoals te verwachten gaat deze blogpost over boeken. 


Op dit kastje stond een tv. Zo een met een grote toeter aan de achterkant. Ik vermoedde dat niemand daar iets voor wilde geven en besloot i.p.v. geld, iets anders te vragen. 

En dat werd een boek: Het laatste offer van Simone van der Vlugt. 
Degene die de tv heeft meegekregen stuurde me later nog een mailtje dat ze het een super tv vindt. 
Ik ga deze methode van spullen wegdoen vaker toepassen. Beter dan de kringloop. 


Het is niet zo dat ik de tv van de slaapkamer af wilde hebben, maar er staat nog een bij mijn ouders. Die moet nog een keer weer terug naar ons. 
Stof er af geveegd en de scartkabel in de kabeldoos. Kastje is weer gedaan voor vandaag. 


Ik kreeg ook nog een boek: het nieuwste boek van Geertrude Verweij Goede Hoop
Ze stuurde een leuke tas mee. In Afrikaanse stijl, omdat het boek zich in Zuid-Afrika afspeelt. 
Ik ben er al in begonnen en het is heel sfeervol. In vergelijk met het vorige boek dat ik van haar gelezen heb - familiegeheimen - vind ik dat in dit boek haar hoofdrolspeelster beter is uitgewerkt. Helemaal tof zo'n cadeau. 


En om nog wat meer voorbeelden te geven van kosteloos lezen: 
Lisa's adem heb ik te leen van mijn moeder. 
En Lineke Dijkzeul heb ik te leen van mijn collega. Met haar heb ik een levendige leenhandel. Zij leent van mij Het Bureau van Voskuil en ik leen van haar bijvoorbeeld Ik ben niet bang van Niccolo Ammaniti. Of Lineke Dijkzeul.

Fijn weekend!



donderdag 29 november 2012

# 49 Starters en afsluiters

Het fijne van dit project is dat blijkt dat ik in heel veel zaken niet de enige ben. Dat kan een mens soms zo goed doen; om te ontdekken dat je niet de enige bent die aan het prutsen, tobben, worstelen, verzamelen, hergebruiken is. Maar ook aan het genieten en het experimenteren is.
On- en offline zijn er veel mensen die meedoen met het een-kastje-per-dag project. Sommigen zijn al klaar, zoals Nelleke, Mirjam, Trudy.

Velen haken ook af. Als ik op de blogs in de leeslijst van anderen klik dan kom ik soms op blogs terecht die al maanden stil liggen, of die zelfs al verwijderd zijn. Tja, het lijkt zo'n simpel project, maar het geeft maar eens aan dat er vele redenen kunnen zijn waardoor je van het project afwijkt. En dus ook vele redenen waarom er een hoeveelheid aan wanorde ontstaat. Dat besef maakt me milder over mijn eigen wanorde en over dat van anderen.

Maar, er zijn ook mensen die juist beginnen. En omdat het volhouden van het project ook te maken heeft met stimulans van anderen, breng ik deze dames even onder de aandacht. Kijk eens bij: Karen, Emilie, Conny, Jacomijne, miss jenesaispas.

Zo midden in de Sinterklaas-drukte denk ik alleen nog maar in lijstjes. Heb ik dit? Heb ik dat? Waar zijn alle cadeautjes ook al weer verstopt? Waar heb ik het pakpapier verstopt? En ondertussen gaan de dagelijkse to-do lijstjes ook door.
Niet echt de tijd om een grote klus aan te pakken. Ik hou het klein. Maar fijn.

Op de overloop staat een krukje. Handig vind ik dat om even de wasmand op te zetten en dan van daar uit de gevouwen was te verdelen.



Maar ja, zo'n krukje nodigt ook uit om 'even' spullen op te parkeren. 




Tot mijn grote opluchting viel het best mee. Een boek, waarover morgen meer. Sokken, zwembandjes, kinderkunst voor oud papier, bakje in de vaatwasser, schoenen voor de schoenenkast. 

Helaas, de na-foto vergeten.



maandag 26 november 2012

# 48 Nog een keer de kinderkledingkast

Veel zin had ik vanmorgen echt niet. Slecht geslapen en teveel werk. 
Maar goed, dit moest even. Het pakket kinderkleding (zie vorige blogpost) is verkocht en daar horen ook sokken en ondergoed bij. 


En dat zit in de kast van de meiden. 



Het gaat om de tweede plank van boven. 


Deze dus. Eerst lagen de oude sokken links en de nieuwe sokken (voor komende zomer) rechts. Dat was totdat ik tussen deze spullen moest zoeken naar de badpakken. Sindsdien ligt alles door elkaar. 


Dit komt er allemaal uit. Veel spullen uit de babyperiode, zoals badcapes, kruiken, slaapzakken, zomerdekens. Maar ook skibroeken en badlakens.



En deze vestjes. Door mijn schoonmoeder gebreid. Bij beide vestjes is een draad los, dus die gaan naar de naaimand. 


Inmiddels zijn ze er uit gegroeid, maar zo zagen ze er destijds uit. 
Ze kunnen zo naar een talentenjacht :-)



Helemaal achterin een tas van het dolfinarium. 


met een 3D poster. Heel leuk, maar ik heb geen idee waar die moet hangen. Nu ik dit schrijf denk ik: zolder. 


Alle sokken heb ik uitgezocht. Deze mogen naar de nieuwe eigenaar. 


Dit kwam ik ook nog tegen. Babytruitjes. Ze komen bij mijn oma vandaan. Deze zijn zelfgemaakt. Ik vind ze schitterend. 
Mijn moeder heeft ze meegenomen toen Gemma en Ellie een baby waren. Het is er alleen nooit van gekomen om ze bij ze aan te trekken. 


Mijn vast figurant Indy zit op een ander vestje. 



Boven, links: restanten, bewaard om wat anders van te maken. 
Boven, rechts: naar de herinneringsdoos. 
Onder, links: nieuwe zomersokken
Onder, rechts: zelfgebreide beenwarmers. 


En dan ziet het er zo uit. 
Klusje geklaard voor vandaag. De doos (15,5 kg!) is op de post. 



zondag 25 november 2012

Hoe staat het met de losse eindjes en zie ik daar Zwarte Piet?

Wat is de week voorbij gevlogen! Zoveel gedaan en nòg tijd tekort.

Eerst maar eens de losse eindjes, hoe staat het daar mee?
De nota is naar de zorgverzekeraar gestuurd, de Urban Jungle heeft nieuwe aandacht gekregen dankzij de sociale media, maar is nog niet verkocht. De tv op de slaapkamer staat op Marktplaats, maar heeft nog geen nieuwe baas gevonden. De kinderkleding die ik uit de kast van de meiden had gehaald is allemaal schoon en gestreken en is ook op zoek naar een nieuw onderkomen verkocht.
Op alles waar ik actie had willen ondernemen heb ik inderdaad actie ondernomen, maar helemaal afgehandeld is het nog niet.

Gisteren waren we bij de plaatselijke intocht van Sinterklaas. Het blijft leuk om al die enthousiaste kinderen (en volwassenen) te zien. 
Via Blij dat ik Brei kwam ik op kinderverkleedkleding en kocht daar twee Pietenpakken. Zo mooi kan ik ze echt zelf niet maken. De meiden kregen het in hun schoen. 






Passen is leuk. Alleen jammer dat ze het niet aan wilden naar de intocht :-)

Vandaag zijn de kinderen een dagje bij opa en oma. Zo kon ik mooi bij daglicht werken achter de naaimachine om een trouw-verkleedjurk te maken. Het is als Sinterklaascadeautje bedoeld voor Ellie, dus ik moet voorzichtig zijn. Zal ik alvast een tipje van de sluier oplichten?


En dan heb ik vandaag opnieuw hachee gemaakt. Dit keer is het prima gelukt. Dat kwam vermoedelijk  doordat de runderlap veel beter was. Maar ook de tip van Geertrude om azijn toe te voegen heb ik gebruikt, hoewel ik er bij het herlezen van het recept achter kwam dat ik het de eerste keer ook al had gebruikt. Mijn moeder adviseerde om de uien apart in een pan te fruiten en niet - zoals in het recept - bij het vlees voegen. En een dergelijk advies van moeders moet altijd opgevolgd worden! Met een goed resultaat. 


Morgen weer een kastje. Fijne avond! 
Helaas zonder Boer zoekt Vrouw. 


woensdag 21 november 2012

# 47 Losse eindjes

Deze week wil ik grotendeels besteden aan het afhandelen van losse eindjes. Zo hier en daar blijven er toch wat werkjes onafgemaakt. Het gaat vooral om administratieve klussen en advertenties op Marktplaats. Ik was grootverbruiker van Marktplaats, maar inmiddels ga ik het zoveel mogelijk uit de weg. Klein spul geef ik nu meestal rechtstreeks door, maar soms heeft het teveel waarde om zomaar weg te geven.
Zo is de Urban Jungle nog niet weg (de driewielers wel), dus daar heb ik een nieuwe advertentie voor gemaakt op Marktplaats.
Dan willen we de tv in de slaapkamer ook maar wegdoen. Ook op Marktplaats.
De declaratie voor de zorgverzekeraar ligt er ook nog steeds.
Hopelijk lukt het om deze week een paar van deze langlopende klusjes af te vinken. Dan zit dat ook niet meer zo in mijn achterhoofd. En dat ruimt dan ook weer op.

maandag 19 november 2012

# 46 Een mandje voor mutsen en wanten

Afgelopen weekend zaten wij in het Hof van Saksen. Dankzij de vrijgevigheid van @bashoogland.
Wat een schitterend park is dat en wat groot! Het duizelt me nog een beetje geloof ik.
Het was maar goed dat ik de zwemkleding terug had gevonden, want het zwembad had ik niet willen missen. Dat was een groot succes voor ons allemaal. We hopen er nog een keer terug te komen.

Wat kastjes betreft hou ik het vandaag low-key. De weekend-weg spullen moeten allemaal weer terug op hun plek en van vakantie moet ik altijd weer een beetje bijkomen.

Vorige week heb ik een paar keer naar dit mandje gekeken, met een blik: dit moet anders.
Aan het begin van dit project heb ik dit mandje geïnstalleerd met het idee dat hier de spullen in moeten die naar boven moeten. Dat lees ik namelijk overal op het web: zet mandjes klaar zodat je aan het eind van de dag alleen nog maar met de mandjes door het huis hoeft. Het blijkt dat dat voor mij niet werkt. Want, eerlijk gezegd heb ik daar aan het eind van de dag gewoon geen zin in. Ik blijf niet aan de gang, denk ik dan.



Sinds het kouder is geworden, gooi ik er de mutsen en handschoenen in. Dat lijkt me een veel betere bestemming. 


Onder de mutsen, handschoenen en poppenkleertjes ligt dit. 
Hier zou ik heel lang over na kunnen denken; blokken horen in de blokkendoos, miniatuur blikje sardientjes hoort bij de winkelspullen, kralen in de kralendoos. 
Maar ik ga hier niet lang over nadenken: na een grove schifting categoriseer ik de rest als 'kinderspeelgoed' en breng alles naar zolder, in de bak waar al meer restanten in zitten. 


Mandje krijgt een sopje. 


Even de veger over de vloer halen en dan is dit het resultaat. Niks meer aan doen, zou ik zeggen. 



zondag 18 november 2012

Recykleren: spaghettitop wordt boxzak

Toen ik bij mijn ouders was om op te ruimen, kwam ik ook de boxzak weer tegen die ik had gemaakt.
Dat was eigenlijk ook gerecykleerd bedacht ik me. Ook al kende ik die term toen nog niet.
Toen kon ik maar zo niet van huis weg om een lapje te kopen, dus ging ik op zoek naar wat ik in huis had.
Ik vond een paar spaghetti topjes die ik daar wel voor kon gebruiken. Als je jezelf op je vakantiefoto's vijf jaar achtereen in dezelfde zomeroutfit ziet, dan mag de schaar er wel in.

Ik knipte de bovenkant er af, net onder de oksels. De geknipte kant stikte ik door, dat werd de bodem van de zak. Voor de buitenkant gebruikte ik een coupon nieuwe stof. Ook heb ik nog een of andere truc uitgehaald waardoor de roze stof van spaghettitop aan de voorkant eroverheen valt.



Twee van zulke zakken heb ik gemaakt. Een voor de box bij mijn ouders en een voor de box bij mijn schoonouders.
De knopen komen van een capribroek.

zaterdag 17 november 2012

Experiment in de keuken : ananas inmaken

Ik ben 40 jaar, maar er zijn nog zoveel dingen die ik nog nooit gedaan heb! Heel gewone dingen: zoals een echte ananas snijden en eten. Eentje die niet uit blik komt.
Er zat een ananas in ons groentepakket, dus was de vraag: wat hiermee te doen, want ik heb eerst even geen ananas nodig. Nadat ik dat eens twee weken had aangezien en de ananas naar de kliko dreigde te verdwijnen zocht en vond ik op het web een recept om ananas in te maken. Ik ben niet speciaal een keukenwonder, maar ik ben er wel voor in om ergens mee te experimenteren.



Ik sneed de ananas, wat me 100 % meeviel. Ik lees altijd over een ananassnijder, maar dat bleek niet nodig.




Vervolgens volgens het recept 4 dl water en 400 g suiker in een pan. Samen met de ananasstukjes. 


 Goed verhitten en dan in schone potten.

Ik had 1,5 potje vol. 
Inmiddels heb ik het ook al geproefd en het is me toch lekker! Veel lekkerder dan ananas uit blik, dat smaakt wateriger. 
Wel wil ik een volgende keer proberen in te maken met Marmello, want met gewone suiker was het wel behoorlijk zoet.  




Verder heb ik de laatste tijd de volgende dingen in de keuken geleerd:

- wil je snijbonen door de snijbonen molen, ga ze dan niet eerst koken.
- maak geen hachee van magere runderlappen zonder vetaders of randjes, dit wordt geen mals draadjesvlees.
- laat niet je experiment om van een tablet sunlightzeep vloeibare handzeep te maken in een pan op het fornuis staan, want dit wordt niet herkend door je huisgenoten en zonder pardon door de gootsteen gespoeld.


vrijdag 16 november 2012

# 45 Ondergoed kastje

Gisteren was ik nog steeds op zoek naar de zwemkleding. En aangezien we dit weekend willen gaan zwemmen, begint de tijd wel een beetje te dringen.
Als ze niet op hun vaste plek in de la op de slaapkamer liggen, dan zal ik ze na de vakantie wel bij mijn ondergoed hebben neergelegd. Klinkt logisch.
Aangezien dat plankje ook nogal een rommeltje is, besluit ik maar meteen die ook op te gaan ruimen. Uit nood.
Tja, ga ik daar foto's van maken? Is dat niet een beetje raar? Ik heb er wel wat foto's van gemaakt, maar daar heb ik al censuur toegepast en nu met het schrijven van deze blogpost gaat de censuur nog maar wat verder.



Achter deze middelste deur zitten vier vakken. Het bovenste vak is voor mijn ondergoed. 
En er belanden spullen in die ik snel wil verstoppen voor de kinderen. 



Links van mijn figurant Indy de uitheemse spullen die een andere plek moeten krijgen:

kapotte politieauto
twee boeken
bamboe handschoenen
hoofdband 
sjaal
de afkledende onderrok gaat naar de stoffenmand, evenals een paar zomerrokjes (om te toveren tot kinderzomerjurkjes) en leggings die ik kocht toen de leggingrage begon. 

Dan heb ik het ondergoed wat in de meest treurige staat was weggegooid of in de poetslappenmand gedaan. Recht van Indy het resterende - ook redelijk treurige ondergoed - gaat weer terug in de kast. 

Alles paste er weer in en is weer netjes opgestapeld. 

Maar ... nog steeds geen zwemkleding. 

Ook kon ik de zwemkleding van de meiden niet vinden op de plek waar ik ze altijd opberg. Nou is die plank ook behoorlijk vol en ik voelde de noodzaak om die plank ook op te moeten ruimen. Daar ben ik eerst maar even voor weggelopen. 

Na het eten vroeg ik aan Ellie of zij wist waar de zwemkleren waren. Nu staat Ellie niet echt bekend om haar zoektalenten - daar moet je Gemma voor hebben - maar ze kwam meteen in actie. 
'Mama, ik denk in de kleedkamer, ga jij maar op onze kamer kijken, dan kijk ik in de kleedkamer'.
Terwijl ik dan van lieverlee toch maar in die overvolle plank in hun kast begin te graven, haalt Ellie een krukje en gaat naar de ladekast op onze slaapkamer. Als dat niet lukt vraagt ze:
'Mama wil je me even optillen?'
We kijken samen in de bovenste la.
Nee, in de bovenste la ligt hij niet. 
Dan voor de zoveelste keer nog maar eens de rest van de lades bij langs en ja hoor, daar ligt het! Onder een babyjurkje. Hoera wat een opluchting. 
En het feest wordt helemaal compleet als ik in de kast van de meiden, helemaal achterin, tussen de skibroeken, hun bakpakken vind!
Hehe.

dinsdag 13 november 2012

# 44 Laatje op de slaapkamer

Gister toch nog een klein kastje gedaan, ondanks de verkoudheid. 


Ik was op zoek naar onze badkleding, en dat ligt altijd in de bovenste la van deze ladekast. 
Maar nu dus niet. 


Wel kwam ik mijn oude badpak tegen. Even dacht ik dat ik die nog best aan kon, totdat ik het elastiek hoorde kruimelen. 
Maar goed, eigenlijk moet dit laatje uitgezocht worden. 
Er zitten vooral veel dierbare spullen in die met de kinderen te maken hebben. 



Maar ook deze corrigerende onderbroek-rok. Ooit een keer gekocht omdat dat dan zo mooi zou afkleden als ik een rok aan had. Totdat een verkoopster een keer tegen mij zei dat je dan eigenlijk altijd de naden van dit ondergoed zag. 
Daarna nooit meer aangehad. 
Toch vind ik het nog steeds jammer om weg te gooien. Ik verhuis het naar mijn ondergoed kastje. 


Een poster van Bob de Bouwer? Waarom ligt die hier?
Oud papier!


Kaartje wat mijn moeder heeft gemaakt bij de geboorte van de tweeling. 
Geen twijfel - dat blijft.


De krant van hun geboortedag hebben we bewaard en de Vara gids. Altijd leuk om over pakweg 18 jaar te bekijken wat er op tv was toen zij geboren werden. 
En de Opzij? Geen idee waarom ik die bewaard heb. 
Ik had er vast een bedoeling mee en ik weet zeker dat me dat nog weer te binnen schiet. Bewaren dus. 


Bovenste rij, van links naar rechts: 
sokken - sokkenkastje
badpak - weg
reparatiemateriaal - zolder
ondergoed - ondergoedkastje
nieuwe panty - ondergoedkastje

Onderste rij, van links naar rechts: 
oud papier - weg
kleinoden - terug in la
herinneringsmedia - terug in la



Ik kwam ook nog een menukaartje tegen van het LUMC waarop stond wat ik op de dag van de bevalling geserveerd kreeg: 

gehaktbal half om half
vleesjus
bloemkool
gekookte aardappelen
halfvolle yoghurt
appelmoes
zakje suiker

Je hebt er niks aan, maar ik ben blij dat ik dat soort dingen bewaard heb. 


Een laatje met kleine schatten. 


Alleen van de buitenkant zie je geen verschil 

maandag 12 november 2012

# 43 Nog een vakje van tv-kastje

Een flinke verkoudheid en kriebelhoest zuigen het grootste deel van mijn energie weg. 
Zometeen nog even meehelpen op school, nu nog even tijd om verder te gaan met het tv-kastje in de slaapkamer. Voor de rest van de dag maar een beetje rustig aan.

Zo liet ik het achter:



Ik ga nu verder met het linker bovenvakje. 


Weer veel boeken en stof. Verder een vel met een van mijn schrijfsels, een kabel (vermoedelijk van de dvd-speler die ik eerder opruimde), afstandsbediening, oud papier. 
Dat is vier keer lopen, maar het is zo opgeborgen. 



Toen vond ik achterin deze ordner. Sommige spullen zijn anderszins moeilijker om op te bergen. 
We kregen dit boekje van het LUMC toen ik zwanger was van de meiden. Het was een hele spannende tijd. Gemma en Ellie zijn wonderwel gezond geboren, maar ik heb gemerkt dat de angst om ze te verliezen er met de tijd niet minder om wordt. Misschien zelfs wel meer. 
Het gaat naar zolder bij de andere babyhandboeken.

Overigens zijn Gemma en Ellie niet de echte namen van onze dochters. In de tijd van het LUMC verzonnen we namen bij de echo's. Gemellie is zwangerschapslatijn voor tweeling. Zo werd het Gemma en Ellie van Gemellie. 


Weer een vakje opgeruimd. 



Ps: en kijken jullie nog eens naar de giveaway van Geertrude Verweij?



zondag 11 november 2012

Hoera: een giveaway van Willewopsie gewonnen

Vorige maand deed ik mee met een give away van Willewopsie. Tot mijn grote vreugde heb ik het uiltje gewonnen!
Ik had al vaker zitten likkebaarden bij de knuffels van Willewopsie en nu kon ik er eentje in het echt vasthouden. Op de foto's op haar website had ik al een beeld van de kwaliteit van haar haakwerk. Dat beeld bleek in het echt absoluut te kloppen. Heel regelmatig en strak gehaakt.

Het uiltje moest een lange vlucht maken van Zeeland naar Groningen, maar hij heeft het gehaald. Hij was een beetje koud van de reis, maar hij was uitstekend in vorm. De kleine uil snakte naar gezelschap, want het was wel een beetje spannend om voor het eerst zonder zijn moeder te reizen. Maar hij is door mij warm onthaald en hangt nu gezellig aan mijn handwerklamp.


De foto doet 'm niet helemaal recht, want ik heb 'm 's avonds gemaakt. Als je kijkt op Willewopsie's website of blog, dan kun je het beter bekijken.

zaterdag 10 november 2012

Zoek en vind de echte knuffel



 Bij vrijwel elk kastje dat ik opruim is onze kater Indy aanwezig. Soms probeer ik hem uit beeld te werken, maar soms laat ik 'm maar. 

's Avonds nadat de kinderen op bed waren lagen en wij de laatste spullen opruimden (het was hun verjaardag geweest, want de extra tuinstoelen voor de visite staan in de kamer en het witte hondje rechts was een cadeau voor Ellie) kwam ik opeens Indy tegen. Het viel me eerst niet eens op. Het leuke is dat de hondenknuffels er eerst lagen en hij er zelf tussen is gekropen. 
Dit vond ik zo'n schattig gezicht, dat was wel een foto waard. 








vrijdag 9 november 2012

# 42 De papierla - update

Toen de papiercontainer kwam heb ik de papierla aangepakt. Ik kwam er toen achter dat de blauwe kratten die ik daarvoor bedacht had, er niet in pasten. Wel paste er een witte curver bak in.
Maandag was ik bij mijn ouders waar ik bij het opruimen nog zo'n witte bak vrijgespeeld heb.


Onze kater Indy is inmiddels mijn vaste figurant. 
De spullen die hier in zitten gaan over in de blauwe krat. 


Zo liet ik het de laatste keer achter. De linkerkant is voor oud papier. In de rechterbak zie je ook kranten, maar dat is de krant van vandaag. Die gaat de volgende dag over in de linkerbak. Voor de rest zitten er duizend-en- een dingen in. Maar dat vind ik niet erg, ze slingeren in ieder geval niet meer overal rond. 


De grote wisseltruc. 


Wat een mooi resultaat. In het midden de boodschappentassen, onderzetters en ovenwanten. Dat is ook een betere plek, want in de vorige situatie zaten die laatste aan de zijkant en vielen vaak tussen het randje door. 
Ik ben superblij met dit resultaat.