zondag 30 september 2012

Stofje van Sev Ickes en een etui

Als je mijn boek-blog volgt, dan heb je waarschijnlijk wel begrepen dat ik mijn hart verpand heb aan Mendocino. En eigenlijk alles wat daaraan gerelateerd is.

Zo ook de plaatselijke kunstenares Sev Ickes.
Het werk van Sev Ickes is zo kleurrijk en fantasievol. Er is heel veel op te zien.



Laatst heb ik op ebay gezocht naar stof van Sev Ickes en er stond wat op! De verzendkosten zijn nog duurder dan het stukje stof zelf, maar dat mag de pret niet drukken.
Het heet Back to School en ik ga het gebruiken om een etui te maken voor de meiden. Leek me heel toepasselijk aangezien ze vanaf maandag naar school gaan.




De buitenkant heb ik gebreid met viltwol (een bol van Drops Eskimo en een bol van Lana Grosso). Het was een beetje een gok tot welke maat de etui zou krimpen, maar het is precies goed gegaan.





Van de roze wol (Eskimo) kwam ik net wol tekort voor het afhechten. Van de rode wol had ik nog een draadje over. Staat best pittig, dat afgehechte randje in rood.



Nu nog even in elkaar zetten!

zaterdag 29 september 2012

Libellen, kwallen en voor het eerst naar school

Vanaf komende maandag gaan de kinderen voor het eerst naar school. Eerst drie ochtenden per week om te wennen.
Wat is de tijd snel gegaan, vooral het laatste half jaar had voor mij wel wat langer mogen duren. Iedereen kon weer wat ontspannen na een marathon van 3,5 jaar.

Ik zal vooral de ochtenden missen. Lekker de tijd aan onszelf (voor zover je daarvan kunt spreken). Maar het is goed dat ze naar school gaan. Het is tijd dat zij zonder hun moeder gaan spelen. En het is tijd dat ik weer wat kan bijtanken en eens alleen kan zijn met mijn eigen gedachten.

Wat hebben we veel geknutseld samen! Maar na de zomervakantie vond ik het wel een beetje welletjes om weer elke dag dat ik thuis was met ze te knutselen. Toch hebben we nog wat leuks gemaakt. Deze libellen bijvoorbeeld.





En deze kwallen.








vrijdag 28 september 2012

# 24 Bovenop het wastafelmeubel

Daar is 'ie weer: het wastafelmeubel. Laatst had ik al voorbereidingen getroffen door de tijdschriften die er lagen op te bergen. Nu komt de rest aan bod. In zes jaar tijd heb ik de bovenkant nog nooit schoongemaakt. Ik heb zin in deze klus! Ik heb even mijn handen vrij, dat maakt het schoonmaken een stuk plezieriger.


Vanuit de douchecabine leggen we vaak de lege flessen bovenop de kast. Die kunnen sowieso weg. 



Van dichterbij.


De verzameling lege flessen is bijna groter dan de volle flessen. 


Nog een lege fles, een gebruiksaanwijzing (in het Chinees) en heel veel stof. 


En nog meer stof. 


Dit bleek ook allemaal leeg. 


Dit is mijn hulp in de huishouding. 


Ook bijna leeg. Als ik klaar ben met schoonmaken, kan dit ook bij het afval.



Het keukentrapje moet er aan te pas komen. 


Aan het sop is goed te zien hoe vies het was. 




Dit is pas eer van je werk!



Deze spullen moeten een nieuwe plek krijgen. Het stickervel gaat mee naar beneden. De hibiscrub in het medicijnkastje. En de chocoladedouchegel van de Bodyshop gaat terug op de kast, zodat ik erbij kan vanuit de douchecabine. De schoonmaakmiddelen in de spuitfles wil ik achter een deurtje. 
Mijn kastjes bevinden zich aan de linkerkant, waar ook het medicijnkastje in zit. 
De kastjes van Michel bevinden zich aan de rechterkant en eigenlijk vind ik het niet meer dan fair dat hij dan een plankje met schoonmaakspullen krijgt. Maar de spuitflessen zijn zo hoog, die zullen er niet in passen. Dus wil ik het plankje naar beneden verplaatsen. 


Maar wat blijkt: het past! Ik hoef geen plankjes te verplaatsen. Ik had dit probleem dus al veel eerder kunnen verhelpen. Meteen een nieuwe pot groene zeep erbij gezet. 


En dit is het resultaat. Ik ben inmiddels heel blij met de opgeruimde badkamer. Sinds de meiden niet meer in bad gaan, maar onder de douche liggen er geen badspeeltjes meer in de badkuip. En vroeger hingen we altijd de gebruikte handdoeken over de rand om ze te laten drogen, maar die verwijder ik nu meteen uit de badkamer. Ook kleding die vaak in dikke lagen over de badrand werd gehangen, wordt nu meteen verwijderd. 


Het geeft zo'n heerlijk rustig beeld, nu er niets meer bovenop staat. Zo frappant. De spullen stonden niet fysiek in de weg, maar wel visueel. Als je snapt wat ik bedoel. 

De badkamer is een hele fijne opgeruimde kamer geworden. Ik overweeg om er maar in te gaan wonen, maar dat zal vast niet hetzelfde zijn :-)




donderdag 27 september 2012

Joepie de papiercontainer is er!

Oh wat heb ik me hier op verheugd! Vandaag werden in onze wijk de papiercontainers afgeleverd. Dit gaat ons op kastjesgebied heel wat verlichting brengen. Geen gesleep meer van papierlade naar papierdoos of tas. Tussendoor wat wegbrengen naar de container bij de supermarkt, tussentijds stallen in de garage. Of aan de weg zetten, maar ja, dan moet het ook in dozen. En het moet niet te hard waaien, of regenen.
Hopelijk heb ik binnenkort tijd om het bijbehorende kastje aan te pakken. Later hierover meer.


Het containertrio.


Nu nog helemaal leeg - op wat regenwater na - maar daar gaat heel snel verandering in komen. 


Het is herfst. De wilde wingerd kleurt rood. 

woensdag 26 september 2012

# 23 De schoenenkast

Ach, wie heeft de schoenenkast in haar/zijn huis niet aangepakt?
De gang hier in huis slibt regelmatig dicht. Mandjes met spullen die naar boven moeten, dozen met oud papier die naar de garage moeten, wagenpark voor de poppen en na de vakantie nog veel meer spullen van een onbestemd karakter. 


Ik was al begonnen voordat ik een foto had gemaakt. 
Ik heb alle losse plastic tassen bij elkaar gezocht. Die gebruik ik als pedaalemmerzak. 
Kinderschoenen weer bij elkaar gezocht. Ik heb alvast een selectie gedaan op schoenen van het vorige seizoen die straks te klein zullen zijn. Die schoenen gaan naar de schoenenkast in de garage, waarna ik ze hopelijk ongezien naar de kringloop kan doen. 


Als ik de foto zie lijkt het best mee te vallen, maar onder de verzorgingstas die je daar bovenop ziet ligt van alles dat eigenlijk een andere plek heeft. 
En er is bijna geen schoen die naast zijn wederhelft staat. 


Oh, en dan dit. Dit stond ook in de schoenenkast (want donker en koel). Het is een champignonkweekbak. Grow your Own heette het. Ik zag het bij de Makro en het leek me een leuk experiment. Er groeiden inderdaad champignons, maar inmiddels is de bak zwaar verwaarloosd. Naar de kliko ermee....of zal ik het toch nog nieuw leven inblazen? Ik parkeer het nog maar even op de deksel. 


Vegertje erbij om al het zand op te vegen. 


Ondertussen zijn de afgeschreven schoenen al weer in beslag genomen. Beer leert lopen. 


Dit heb ik achterover kunnen drukken in de garage. 


En deze beer is ook van schoenen voorzien. En nee, het is niet dezelfde beer, het is zijn tweelingbroer :-)


Dweiltje over de vloer en dat is ook weer schoon. Ja, jammer van de resterende spullen, maar die doen even niet mee in deze ronde. 


Elke schoen heeft zijn wederhelft en zijn vaste plek weer gevonden. Nu proberen zo te houden. 

En de champignonkweekbak? Die heb ik met een ferme zwaai toch maar in de kliko gegooid. 

dinsdag 25 september 2012

# 22 Keukenkast poging 2

Ik heb er een nachtje over geslapen. En ik besloot dat ik het wel zou aandurven om een gaatje te boren. 
Ook heb ik nog overwogen om de flessen plat te leggen, maar dat neemt teveel ruimte in beslag en de gas is vrij groot dat een of meerdere flessen gaan lekken. 
Ook heb ik nog in gedachten de plankjes gehusseld, maar nee, ik wil de flessen toch echt graag in het bovenste kastje. 


En al weer krijg ik hulp van Michel. Een verrassend neveneffect van zo'n project: ik wist niet dat ik zo'n behulpzame man had. 



Hij had er ook een nachtje over geslapen en durfde het ook wel aan om een gaatje te boren. 



De flessen staan nu op de gewenste plek en niet meer naast de koffiemachine. 
Ik vond dit typisch een klus die zonder het kastje-project nog veel langer was blijven liggen. Door het project heb ik de tijd genomen om het aan te pakken, ik heb er even met afstand naar gekeken en vond toen de moed om het definitief te veranderen. Wat een supergevoel!


maandag 24 september 2012

# 21 Keukenkast - poging 1

Na de vakantie wilde ik iets doen aan de flacons die hier links van de koffiemachine staan. 
Die zijn mij een doorn in het oog. Ik wil geen spoelglans, glassex, antikal, sherry en nog een fles spoelglans op het aanrecht hebben staan. 


Ik wil ze graag in deze kast, op het bovenste plankje bij de vaatwas tabletten en andere schoonmaakspullen. Deze staan om begrijpelijke redenen niet op kindergrijphoogte, zoals ik ook al schreef in mijn badkamerblogje. 
Alleen: dat past niet. De flessen zijn te hoog (of het vakje te krap.)


Toen kreeg ik het lumineuze idee om het plankje een treetje naar beneden te verplaatsen. Oh wat was ik in mijn nopjes met mijn oplossing. 
Maar Michel hielp mij snel uit de droom. In deze kast zijn leidingen achter een koof weggewerkt. Geweldige oplossing van onze geweldige keukenman, maar dat betekent dat er aan een kant de achterste gaatjes ook in de koof verstopt zijn. De enige oplossing is zelf een gaatje bij te boren. 


Dat zie ik even niet zitten. Want stel je voor dat ik mijn mooie keuken verpest. 


Dit kastje gaat even weer dicht. Hier moet even wat langer over nagedacht worden. Licht gefrustreerd ben ik wel. 

Wordt vervolgd....

zondag 23 september 2012

Bloemenboerderij

Op de laatste en tevens heetste zondag van augustus zijn we met vrienden naar de Bloemenboerderij in Saaxumhuizen geweest. Terwijl andere mensen in het zwembad lagen of aan het strand, of misschien wel binnen in een koele kamer zaten, zaten wij op het erf van een boerderij. 
En we hadden de leukste zondag die je je maar kon bedenken. 
De hele middag hebben de kinderen gespeeld op de skelters, gesprongen op de trampoline en de geiten aan het schrikken gemaakt. Het maisdoolhof bewaren we voor een andere keer, daarvoor was het echt te heet. 

Mijn vriendin en ik plukten een bos bloemen uit de pluktuin. 


zaterdag 22 september 2012

Recykleren: peuterbroek wordt knikkerzak

Dat bloggen is wel een beetje verslavend. Ik hop van het ene blog naar het andere en overal is wel wat te ontdekken. Het ene blog is nog mooier dan het andere. En ondertussen maar staren naar die statistieken, want zo'n blog bijhouden begint ermee omdat je het zelf leuk vindt, maar zonder lezers is er toch ook niks aan. 

Op een van die andere blogs las ik dat het deze week de week van het recykleren is. 
Afgelopen zomer was het knikkertijd hier in de straat. En hoewel onze kinderen te klein zijn om echt te knikkeren, vonden ze het wel leuk om knikkers te hebben en te kijken hoe de anderen dat nou doen. Bovendien zit het gemeentelijke knikkerkuiltje precies voor onze oprit, dus we hadden elke middag kinderen over de 'vloer'.


Ik besloot een knikkerzak te maken. Tussen de stoffenvoorraad vond ik deze leuke peuterbroeken, 
maat 86. Ze zijn te klein en te veel versleten om nog te verkopen aan een ander en bovendien vond ik het stofje zo mooi dat ik het bewaard had. En dat bracht me op een idee. 



Ik knipte de broekspijpen er af. Stikte de afgeknipte kant door. Tornde bij de zoom gaatjes voor een tunnel. Deed er een lint door en de knikkerzak was klaar. 


vrijdag 21 september 2012

# 20 Het tuinhuisje

In mijn vorige blog schreef ik dat ik achter het schot moest zijn. Dat kwam omdat ik op zoek was naar iets. Ik verwachtte het niet achter het schot te vinden, maar als alle andere logische plekken al aan bod geweest zijn, dan is het schot aan de beurt.

Wij zijn namelijk de stekker/verwarmingselement van onze elektrische barbecue kwijt. Tot nu toe nergens te vinden. Ik geef het nog de wintermaanden, maar als hij dan niet weer boven water komt dan moeten we maar een nieuwe bestellen. Da's wel balen, want zo'n stekker is natuurlijk het duurste onderdeel van zo'n barbecue.

De meest logische plek zou het tuinhuisje zijn, want daar staat ook de barbecue zelf. Van lieverlee heb ik toen maar het hele tuinhuisje opgeruimd. Michel heeft ook weer meegeholpen.






Het tuingereedschap en kinderspeelgoed en kinderfietsen staan hier. 
En in de winter ook het tuinmeubilair. 


Maar ook kabels, schroeven, gereedschapskist, onderdelen. Je kunt je er wel iets bij voorstellen. 
Michel heeft dat soort spullen uitgezocht en samengevoegd in de bakken. 

Helaas heb ik geen foto gemaakt van het eindresultaat. Ik heb alles er uit gehaald, de vloer aangeveegd en het was weer picobello. 

Helaas geen barbecue stekker.


woensdag 19 september 2012

# 19 Bovenop wastafelmeubel: voorbereiding

Het wastafelmeubel heeft 16 'kastjes'. Ik heb ze laatst geteld. Als ik uitga van een maand van 30 dagen - bijvoorbeeld september. En ik trek daar de dagen voor de weekenden van af, dan blijven er 20 werkdagen over. Dit wastafelmeubel gaat me dus bijna een volle maand kosten. Leuk zo'n sommetje. 



Ik wil de bovenkant aanpakken. Daar staan lege flessen en schoonmaakspullen, die om begrijpelijke redenen niet op kindhoogte opgeborgen kunnen worden. 


Omdat ik op zolder achter het schot moest zijn, heb ik alvast de stapel OOR-tijdschriften opgeborgen. Wanneer het schot aan de beurt komt voor Een-kastje-per-dag, kijk ik wel weer verder hoe die het beste hun definitieve plek kunnen krijgen. 

Volgende keer verder met de rest van de bovenkant.